Satellite
  • Day5

    Dag 5 - Reizen, Whiskey & Traditioneel

    April 18, 2017 in Japan ⋅ ⛅ 19 °C

    De dag begon al vroeg! Zeker omdat Arjen's wekker drie kwartier te vroeg af ging. Niet dat het echt uitmaakte aangezien het hier om half 6/6 uur al licht is. Ja, je leest het goed. Het is 's avonds al vroeg donker, maar 's ochtends al kapot vroeg licht. Daarbij komt kijken dat ze ondanks hun geweldige technologieën hier nog steeds geen verduisterd gordijn hebben uitgevonden, waardoor uitslapen een uitdaging wordt die ik graag zou willen completen, maar waarvoor ik bang ben dat het niet gaat lukken. Oh well,...

    Helaas dit keer zonder ontbijt van Mai-san aangezien we té vroeg weg moesten. We hebben haar nog wel even gezien voordat we weggingen en uitvoerig bedankt (Zelfs nog een briefje geschreven!). Ze was druk bezig met koken voor de gasten die wel tijd hadden om te ontbijten. We waren ruim op tijd bij de eerste trein en er was meer dan genoeg zitplek aanwezig om, bij wijze van, lekker languit te liggen. Op het station heb ik een blikje drinken uit de machine getrokken en de regel geld nog steeds. Het was lekker. Het was alleen een iets andere substansie dan ik had verwacht. Toen ik het open maakte hoorde ik een *psjjj* van prik. Neem je een slok krijg je een soort vruchtpulp mee. Dat was effe schrikken, maar ook dit ben ik weer te boven gekomen.

    We zagen we een hoop scholieren die dedicated met hun uniformen (want het was weer lekker warm) naar school gingen. Wist je dat ze zelfs op zaterdag naar school moesten? En dat we op zondag op de heenweg naar Fuji zelfs mensen in school uniformen zagen? Hebben de mensen hier ooit wel vrije tijd? Ik krijg bijna medelijden.

    Overstap ging ook helemaal prima. Lekker weer zitplaatsen gereserveerd, want dan kan gewoon als je een JRPass hebt zonder extra kosten! Voordat we in de trein stapte hadden we nog wat extra tijd dus hebben we een klein rondje in de buurt gehobbelt. Zodoende kwamen we langs een supermarktje waar we ontbijt en wat te drinken hebben gehaald. Want ontbijt is natuurlijk de belangrijkste maaltijd van de dag.. ofzo... dit hebben we lekker op een houten bankje opgevroten, alleen was het bankje nog vochtig dus heb ik nog een half uur met een natte reet rondgelopen. De treinrit zelf ging vrij vlot! Een prachtig uitzicht stond ons te wachten in vormen van hoge bergen met sneeuw bovenop en een shitload aan sakura-bomen. En begraafplaatsen, want blijkbaar is het hip om die langs het spoor te bouwen.

    Eenmaal aangekomen in Kobuchizawa (spreek dat maar eens tien keer snel achter elkaar) uit hadden we lockers gevonden waar we onze reisgear in achter konden laten! Super top, we waren al bang dat we ons het leplazerus moesten slepen. Want vandaag hadden we wat awesomes op het programma staan! Een tour en proeverij bij de Hakushu whiskey distillerij. Een blik op google maps leerde ons dat het dikke drie kwartier lopen was. Fuck die shit! Taxi it is.

    Taxi chauffeurs zijn in Japan ook apart. Ten eerste zeggen ze geen woordt tegen je (a la dat kan nog, ze zullen wel denken daar hebben we die gaijin weer!), maar terwijl hij met dik 70 door een haarspeld bocht scherper dan linker kant van een papiertje racet, remt hij keihard af om niet door een plas water te rijden om (ik neem aan) zijn auto te vies te maken. Rare fabricaties die Japanners. Gelukkig wel heelhuids bij Hakushu aangekomen!

    Hier hebben we een tour door de distillerij gedaan waar we het ontwikkelproces van de whiskey Hakushu uit de doeken wordt gedaan. Deze whiskey wordt bijzonder gemaakt door het natuurlijke bronwater waarvan het gemaakt wordt en de locatie. Midden in een bos. Super vet om te zien allemaal. De tour was wel in het Japans, maarrrr we kregen een soort overgrote afstandsbediening als Engelse audio tourgids. Dus hadden we de hele tijd een snol met een té Brits accent in onze oor tetteren. Ik weet ook niet hoe die dude het deed, maar elke keer als er een deel van de audiotour klaar was, was hij ook klaar met zijn verhaal met een marge van drie secondes. Goed geregeld! Na afloop van de tour hadden we zelfs nog een proeverij waar we van de whiskey, en de verschillende manieren van het drinken, hebben geleerd wat super interessant was!

    Daarna doken we uiteraard de winkel in om wat moois voor thuis te scoren! Het liefst hadden we alles willen meenemen, maarja dan hadden we 14 koffers extra moeten hebben, plus een gewonne loterij. Arjen ging naar huis met een prachtige 12-jarige Hakushu. Zelf heb ik de standaars Hakushu (zonder jaartal) en een klein flesje Yamazaki om van te genieten thuis. Toen werden we opeens aangesproken door een tweetal mensen die vroegen of we ook naar het station moesten om een taxi te delen! Waarom niet dachten we!

    We liepen weer terug naar de receptie waar we alvast om een taxi gevraagd hadden, terwijl we nog op het tweetal wachtte die nog wat foto's wilde maken. Na paar minuten kwamen ze aangelopen en hebben we even slap lopen ouwehoeren. De twee sloven, slovenaren? Sloveloniërs? Slovies? De twee kwamen in ieder geval uit Slovenië (zoals hun het omschreven: dat kut land waar je tol moet betalen om in Kroatië te komen) en waren net zoals ons bezig met een kleinere rondreis door Japan. Helaas vergeten de namen te vragen (wat een rare tic is van mij, want dat doe ik vaker) dus bij deze heb ik ze Jochem & Bertha gedoopt aangezien ik eerst dacht dat ze Scandinavisch waren.

    Eenmaal weer terug op het station van Kobuchizawa hadden we afscheid genomen van J&B want hun gingen de andere kant op, richting Fuji. De treinreis verliep verder prima, alleen waren we een beetje aan het inkakken door de whiskey en het gebrek aan voedsel. Eenmaal aangekomen in Matsumoto hebben we een kleine burger gehaald bij MOS, een japanse fast food restaurant die niet zo fast is, maar wel heel erg food. MOS staat voor mountain, ocean en sun. Het duurde even voordat we de burger kregen maar wow, dat was écht goeie shit. Je kon echt vlees proeven in plaats van die meuk bij een McDonalds. Plus de burger zag er letterlijk echt uit zoals op het plaatje. Het kan dus wel! Daar nog even snel naar de wc geweest waa, blijkbaar aan het gesnurk te horen, een man lag te slapen (hij zat/lag in een hokje die op slot was). Ik heb gevraagd of alles okay was, maar geen response. Japanners werken hard en veel dus hij zal zijn slaap wel nodig gehad hebben.

    Daarna hebben we een taxi gepakt naar onze volgende verblijfplaats. Deze beste man snapte het adres niet maar gelukkig werd het met een blik op de google maps wel duidelijk. Het was uiteindelijk ook gewoon letterlijk rechtdoor de heuvel/berg (jaja, daar zijn we weer) op. Toen draaide we ons om en daar waren we! Een gigantisch prachtig mooi bouwwerk van een huis. Wij braaf aanbellen en er werd net zo opengedaan. Gelukkig was het het goede huis en werden we begroet door de eigenaren en diens baby (en iedereen weet wat voor fan ik ben van babies).

    Wat een prachtig traditioneel huis is dit. Echt belachelijk vet dat we hier mogen slapen. We werden naar de Zashiki geleid, wat zowel een guestroom als speciale kamer is die niet dagelijks wordt gebruikt. Een kamer die bijna groter is dan mijn hele huis! Toen we in de kamer binnen kwamen zagen we een Kotatsu staan. Wat Japanners gebruiken om warm te blijven als het koud is. Het is eigenlijk gewoon een kachel met een doek eroverheen waar je met je benen onder kunt zitten met daarboven op het tafelblad. De eigenaar gaf aan dat het vorige week nog koud was en dat we geluk hebben dat het nu zulk lekker weer is! De kamer bevat ook traditionele schuifdeuren naar de tuin toe. Zo zitten er nog schuifdeuren tussen het raam en de kamer om de warmte binnen te houden. Niet anders dan awesome!

    We kregen iets later van madam iets lekkers te drinken en een Yomogi Mochi wat ze zelf gemaakt had! Ze kwam er even bij zitten en we hebben een gezellig gesprek met haar gehad! Echt super lieve en gezellige mensen! Ze heeft zelfs een plattegrond voor ons getekent van het huis met de tuin! Op een gegeven moment zette ze de baby even op de grond en dayum die baby (Yui-chan!) kruipt sneller dan dat gedrocht uit de The Excorcist! Ik schrok er gewoon van, maar moest vooral hardop lachen.

    Daarna hebben we even door de tuin gebanjert waar we de vader (van het stel) tegenkwamen. Die ons naar de achtertuin leidde waar Hime-chan (prinses) ons op stond te wachten. Een geit that is. Deze stond ook aangegeven op de plattegrond maar nooit verwacht dat deze zo dichtbij zou staan. Vervolgens hebben we haar wat gras gevoerd en probeerde ze me omver te beuken (maar dat is haar niet gelukt haha!).

    Na het bijkomen zijn we richting downtown vertrokken op onze pimpende fietsen (foto morgen). Letterlijk DOWNtown, want we slapen vrij hoog in de stad. Dus weer YOLO'nd over autowegen en de stoep hebben we onze weg naar Matsumoto Castle gevonden. Gewoon een eeuwenoud kasteel midden on je stad omringt met kapot veel mooi bloemende sakura-bomen, omdat Japan. Prachtig was het wel. Zeker toen de zon ging zakken. Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar een plekje om te eten en na wat voelde als uren rond gestrollt te hebben, vonden we eindelijk iets leuks, maar kregen we te horen dat ze vol zaten (ondanks dat ik een lege tafel zag, maar goed die zal wel gereserveerd zijn). Uiteindelijk zijn we beland bij een klein Yakitori restaurantje.

    Na ons volgevroten te hebben, maakte we weer aangestalte om te beginnen aan de terugreis. De heuvel op. In het donker. Met een fiets. In Japan. Bergopwaarts. Het was een pittige reis die me heeft laten zien dat ik echt wel wat meer aan mijn conditie mag gaan werken, dus dat gaan we ook zeker doen als ik weer terug ben in Hollanda! Uitgeput en met een hart nog kloppend in mijn keel zijn we gaan slapen in onze traditionele futon. Kunnen we die ook weer van het lijstje schrappen.

    Dag Go - Signing off!

    TL;DR - Verder reizen. Mai-san's ontbijt moeten missen. Overstappen. Taxi chauffers zijn raar. Whisky tour door de distillerij + proeverij. Taxi terug geshared met de Sloveloniërs Bertha & Jochem. MOS burgers zijn lekker, slapende mensen op de wc niet. Prachtig traditioneel bouwwerk als slaapplaats. Super lieve mensen. Een snelkruipende baby. Een geit genaamd prinses. Fietsen naar downtown. Matsumoto castle is pretty pretty <3. Omhoog fietsen is kut want ik heb geen conditie. Slapen op futons!
    Read more