Central Highlands

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Top 10 Travel Destinations Central Highlands
Show all
Travelers at this place
    • Day 46

      Journey to Mon Repos

      November 26, 2019 in Australia ⋅ ☀️ 27 °C

      Mon Repos is the home for a newly refurbished turtle sanctuary and education centre - they educate the public, not the turtles. It’s currently breeding and nesting season so turtles are coming up to the beach to lay eggs. We thought we’d go there to watch this.

      The journey was 641km, not far shy of 400 miles. Bertha is a 1995 truck with a Winnebago accommodation unit on her back. She runs really well and is delightful to drive in a rather old fashioned way, akin to driving my old 1965 Hillman Minx. Manual gears, gear changes to go up hill, no cruise control, a/c that cools rather than chills the air; coupled with the fact that she is not aerodynamic, she is subject to crosswinds and the funny areas of turbulence that spring from nowhere, driving her requires a lot of concentration. We started at 9:00 and arrived at 6:35 having stopped twice for fuel and a very brief shop to get some dinner. By the time we arrived at Mon Repos, we knew we’d been driving all day.

      The creeks we had driven over two days before, now had water in them. We also had to go across a shallow river ford. We passed a memorial to the crew and passengers of a plane that crashed in the war.
      Read more

    • Day 43


      November 23, 2019 in Australia ⋅ ☀️ 34 °C

      Capella is simply a place to stay between A and B. The site had decent reviews.

      When we arrived the site was almost empty. We chose a pitch and made the most of it by putting out the awning for the second time since we’ve been travelling. We are almost getting proficient at that task. We had a quick swim, did some washing, domestic stuff etc, then walked into “town” to find a local beer.

      Whatever Capella has to offer, we couldn’t find it. We did find a pub and we sat enjoying a beer. Back to Bertha for dinner and an early night as we have a long drive tomorrow to get us to Carnarvon Gorge.

      The metal sculptures refer to the Armoured Corps and how they earned the right to wear emu feathers in their hat. The story on the sculpture differs slightly in that it states that a couple of the soldiers caught an emu, took some of the feathers and put them in their hats. This started the tradition. The other story goes ....

      The Emu Plume

      Slouch hats worn by members of the Armoured Corps are adorned with Emu plumes, a tradition that originated with the Queensland Mounted Infantry during the great shearers’ strike in Queensland in 1891. During this time, the Queensland Mounted Infantry were called out, as soldiers to aid the Civil Power.

      As time permitted, the soldiers would participate in a sporting activity where they would ride their horses alongside the emus, plucked the breast feathers, and placed the feathers on their hat. The Gympie Squadron was the first to wear the feathers, a fashion soon followed by the regiment.

      The Queensland government permitted the Regiment to adopt the plume as part of its uniform in recognition of its service. In 1915 then Minister for Defence Sir G. F. Pearce granted all units of the Australian Light Horse permission to wear the plume , which they refer to as ‘Kangaroo feathers’.

      Emu tufts of approved design and dimensions are now worn by all members of the Royal Australian Armoured Corps as an item of dress. All Royal Australian Armoured Corps personnel were given authority to wear Emu plumes in the slouch hat, brim up or down in 1996, this was extended to all personnel serving in the Royal Australian Armoured Corps Regiment in 2000.
      Read more

    • Day 206

      Carnarvon Gorge

      March 25 in Australia ⋅ ⛅ 27 °C

      Letzter Stopp: Outback Queensland. Da wir unseren Mini LKW bald wieder in Brisbane abgeben müssen und nicht die gleiche Route an der Küste zurückfahren wollen, entscheiden wir uns über Emerald in den Carnavon Nationalpark zu fahren. Eine kleine Erkundung des Hinterlandes, wenn man es so nennen möchte. Der Carnarvon Gorge Nationalpark ist einer der schönsten Nationalparks in Queensland und wir entdecken ihn mehr oder weniger durch Zufall. Er wird von hohen Felswänden aus hellem Sandstein geprägt. Während im Schutz der engen Seitenschluchten Überreste von Regenwald existieren, dominieren in der Hauptschlucht Eukalyptusbäume, Fächerpalmen, Palmenfarn und verschiedene andere Farne, Farne und Farne.  Der Hauptwanderweg führt 9.7 km tief in die Carnarvon Gorge und schlängelt sich entlang des Carnarvon Creeks bis zum Big Bend. Auf dem Weg muss dieser Carnarvon Fluss ein paar mal überquert werden. Brücken gibt es keine. Bei manchen Flussüberquerungen muss man von Stein zu Stein springen. Das macht Spaß. Und auf unserem Weg zurück laufe ich sogar Barfuß... jedoch nur, weil meine Füße seit 3 Monaten ausschließlich Flip Flops gewöhnt sind und diese beim erstmaligen Tragen von festem Schuhwerk direkt anschwellen & sich Blasen bilden. Meine Füße brüllen: Wir sind Stars, hol uns hier raus! Na gut, zack - Freiheit. Dschungelprüfung im Outback überstanden.

      Über Injune, Roma, Chinchilla & Toowoomba geht es zurück nach Brisbane. 3.000km und 14 Tage später verabschieden wir uns von unserem Camper. Adiööö!
      Read more

    • Day 61

      רוד טריפ

      April 20 in Australia ⋅ 🌙 24 °C

      אז כמה שנויים שקרו לנו, כמו זה שהעבודה בחוות תותים שלנו התבטלה, למזלנו ה״בוס״ שלנו הסכים להחזיר לנו את רוב השכר דירה כי באמת נישארנו בלי דולר. בזמן הזה התחלנו לחשב מסלול מחדש. היינו גם במימונה אצל משפחה ישראלית שגרה ממש קרוב לידנו, היה כיף לפגוש עוד ישראלים ולהרגיש מימונה כי אנחנו אוהבים מאוד (אתם יודעים מופלטות וחפלה). החלטנו להמשיך עוד צפונה לsunshine coast יש שם בית חבד והבנו שזה אחלה דרך לשמוע על עבודות ובכללי קצת חברה .
      אז עשינו שם ארוחת שישי והיה משפחתי וישראלי במיוחד, ארוחה ארוכה עם אוכל מדהים ועם מגוון אנשים שבניהם פרופסור לכלכל, רופאה , מישהי שגרה בוואן כבר ארבע שנים , זוג שטייל בניו זילנד ובא לפה ועוד זוג שגר במלבורן כבר כמה שנים טובות בקיצור ארוחה מעניינת . משם הלכנו לאיזה חוף שיש בו שירותם מקלחת וטיילת מהממת. שם העברנו את הימים הבאים בשיגרה רגועה. אני הגעתי קצת לייאוש אבל גילעד הצליח להוציא אותי מזה וגם נהנו מאוד לחיות ככה בפשטות אבל גם חסרה לנו העשייה. רשמנו עוד פשוט בפייסבוק וניסינו את כל הכיוונים וביום אחד קיבלנו הצעת עבודה שהיא 10 שעות דרומה ועוד הצעת עבודה 15 שעות צפונה מאוד מאוד רחוק . החלטנו ללכת לעבודה צפונה כי מישהי ישראלית כבר עבדה שם חצי שנה ככה שזה יותר בטוח .
      אז יצאנו לדרך שתיקח לנו בערך חמישה ימים, נהנים מהנסיעות עם הנופים שבדרך. מגניב להגיע לקאמפים בערב שיש בהם הרבה ווואנים ושזה חלק מהחיים פה של המון אנשים.
      דרך אגב היום קיבלנו 431$ דוח על זה שנסענו 84 במקום 70 קמ״ש הם סופר קפדנים פה, לא כלכך התבאסנו פשוט לא ידענו איך נשלם את זה כי נגמר לנו הכסף. אבל אז הגורל היה איתנו שוב ופתאום המעסיק שלח לנו הודעה שבמקום להתחיל לעבוד בשבוע הבא נוכל להתחיל כבר שנגיע :))) התרגשנו מאוד מאיך שהדברים מסתדרים ומהדוח הזה רק נלמד הלאה.
      נעדכן איך הולך לנו בצפון של אוסטרליה הפרעית איפה שבאמת אי אפשר להיכנס למים כי יש קרוקודילים בגודל 6 מטר 🐊
      Read more

    • Day 25

      Back to the coast

      October 12, 2022 in Australia ⋅ ☀️ 26 °C

      and vacant thoughts…

      Only a 4 hour trip back to the coast today. Really enjoyed the Gemfields, each town has rusty and (to me) undefinable mining equipment dotted around, exactly the vibe and kit you’d expect to see in a a dusty ‘wild west’ mining hub.

      In between snoozes (there were a few) I started to enjoy some of the random billboards punctuating the never ending, but constantly changing, landscape.

      Personal faves are the laundrette one and what I’m assuming is an MP/councillor in a Stetson, sporting the whitest teeth in the west.

      When we picked Matty up, we didn’t understand why there was an electric kettle and a whistle kettle. We get it now. When on the road we can still use our LPG gas stove (but not the electrics). This means we can pull up anytime and anywhere and make a brew. We have done this and it makes perfect sense.

      After a pit stop at Rockhampton (a large town, sadly), we drove on to our end point for the next two nights, Emu Park.
      Read more

    • Day 23

      Road trip

      October 10, 2022 in Australia ⋅ ⛅ 23 °C

      We put the word ‘road’ in road trip today. Have left the coast for a bit and driven a mere 6 hours inland (approx 600k) and we’re still in North Queensland.

      Fancied getting a glimpse of the gemfields area, so we’ve ended up in Blue Gem campsite, Sapphire (not far from Emerald, which is also near Rubyvale). We will try to make our fortune tomorrow by ‘fossicking’ for gems 💎 ourselves.

      Throughout the whole drive, we passed through a handful of ‘towns’, which were really just petrol stations / general stores and not much else. The rest of the drive was sugarcane, fields, countryside - mile after mile of it.

      Our campsite for the next two nights is pretty much empty. Makes a welcome change from the ‘sardines’ set-up all the beachside camps seem to have!
      Read more

    • Day 24


      October 11, 2022 in Australia ⋅ ⛅ 24 °C

      Went to the bathroom block before bed last night and there was so much noise outside! We decided it must be mainly amphibian (prob the much hated cane toad, but possibly the humble frog as there is a creek near by), with added insect chatter as backing. Whatever was out there, they were singing at the tops of their lungs. I met a small froggy thing coming out the block, reinforcing our hypothesis.


      So a leisurely start to the day, enjoying the ‘quiet’ of the countryside or to put it another way, not a lot of human sound effects but a daytime cacophony of critter sounds.

      Managed to harness two bars of wifi which allowed us to book our accom next week.

      Then we drove off for a gem mine tour. As the town we’re staying in suggests, sapphires are the thing here, so we visited an old mine, adapted for tours. A normal mine would be much narrower, darker and claustrophobic.

      Great little tour below ground, with Lia our guide giving us some great snippets of history and folklore as well as the harsh realities of mining for gems, which requires brute force and dogged perseverance.

      During the tour we saw some of the tiniest bats ever, who make the mines their home - utterly adorable,

      Once we emerged, blinking in the bright light, we bought a bag of ‘unfossicked’ dirt which needed to be:
      💎 emptied into a sieve and shaken to get rid of loose sand
      💎 dunked in to water and swilled to get rid of sticky dirt
      💎 emptied on to a bench
      💎 carefully sifted for tiny sapphires and zircons (having been shown what to look for)
      We then spent an extremely satisfying (and very mindful), couple of hours picking out gems. Got us quite a (small scales) haul of both sapphires and zircons! We could defo see how gem fever can be all consuming…..

      As well as the adorable bats, we encountered a number of other creatures today - see next post
      Read more

    • Day 44

      The Gem Fields

      November 24, 2019 in Australia ⋅ ☀️ 31 °C

      We left Capella and headed for the gem fields with towns such as Emerald and Rubyvale- although we were told that Rubyvale was actually named after someone’s daughter, there aren’t any ruby gemstones there.

      We visited an old mine and went on a very interesting tour. I’m not sure that I would have had the nerve to mine as they did. Again, we were given another experience of being plunged into absolute darkness to reinforce the challenges they had ... along with cave-ins etc.

      There were a number of colonies of micro bats (rather than giant bats such as flying foxes and fruit bats), with a number being on their lonesome. We were told that they may be “lookouts”; if they were, they weren’t doing much good.

      The temperature had recently exceeded 40c in the area, so we were pleased it had gone down to a more reasonable mid-30s, but still felt hot. We could imagine the guides fighting one another to get back down the mine where the temperature remains a good bit cooler.
      Read more

    • Day 99

      Fossicking for sapphires!

      June 21, 2017 in Australia ⋅ ⛅ 24 °C

      Well if you'd asked me a couple of days ago what I'd be doing on Wednesday I can guarantee I would not have said 'I'll be fossicking for sapphires', but that's exactly what I did today!

      I knew I was coming to the gem fields area - settlement names like Sapphire, Rubyville, Emerald - though that last one is supposedly after the Emerald Isle rather than gems, but I'd come in the hope of seeing wallabies at my camp site and had no idea I was stumbling into a subculture.

      I've had a fabulous day. I went to a place, the Miner's Cottage, that supplies a bucket of 'wash' for $15 and you sort through it. The advantage is that you have some to show you what to look for. They also supplied tea, scones and drinks of chilled water, essential fossicking supplies 😉

      Honestly I thought it was a bit of a mug's game and I'd fossick (rummage through the wash) and find nothing, but I've had a great time and found loads of blue, green, yellow and a red sapphire - the latter is commonly called a ruby!! People come back year after year and I can see why. The regulars all have jewellery made with stones they've found. I think I've gained some insight into gold rush fever! The hunt can be addictive. What a day! 😎
      Read more

    • Day 331

      Rijden tot de zon komt

      July 13, 2016 in Australia ⋅ 🌬 19 °C

      Vanuit Brisbane rijden we naar het noorden, richting de zon. Het is winter in Australië maar dat zegt gelukkig niets. Rondom Sydney en Melbourne mag het dan koud en nat zijn, in Queensland schijnt de zon en is het droog. Heerlijk. Hoewel het zuiden van Australië absoluut nog op ons lijstje staat besluiten we ons deze trip te beperken tot Queensland. Het moet natuurlijk wel lekker weer zijn ;).

      Met een nieuwe camera op zak (de oude slr heeft het helaas begeven na de miljoenste foto dit jaar) hervatten we onze roadtrip. We maken veel kilometers en vinden iedere nacht een plekje op een (bijna) gratis camping. Die gratis campings verschillen enorm: Sommige campings zijn prachtig gelegen en heerlijk rustig, andere campings bestaan uit niet meer dan een parkeerplaats langs de snelweg. Soms hebben we weinig keus. In de winter is het hier om 18u al donker en de wegen zijn niet verlicht. Rijden in het donker doen we dus nooit, veel te gevaarlijk met al dat overstekend wild. Australië is op deze manier trouwens onverwacht goedkoop. Omdat de kosten voor ons campertje zo laag zijn en we iedere dag zelf koken zijn we eigenlijk alleen veel geld kwijt aan brandstof en (lekker) eten. Achteraf gezien hebben we in totaal zo'n €45 per persoon per dag uitgegeven en dat is voor een duur land als Australië erg netjes :D.

      Hoe verder we naar het noorden rijden, hoe meer we het naar onze zin hebben. We zoeken naar mooie wegen, watervallen, uitzichtpunten, strandjes en natuurlijk bijzondere lunch- en slaapplekken. Langs de kant van de weg spotten we zomaar ineens onze eerste rondspringende kangoeroes. Te gek om te zien. Helaas wordt het weer almaar slechter.. Na een paar dagen ouderwets Nederlands weer (oftewel: het regent pijpestelen!) vinden we de billboards langs de kant van de weg die Queensland aanprijzen als 'the sunshine state! where the sun always shines!' niet meer zo grappig. Het is koud en nat, en dus rijden we maar door. ̶L̶o̶p̶e̶n̶ Rijden tot de zon komt, zoiets. Bij Rockhampton besluiten we een detour te maken via Blackdown Tableland NP. Gelukkig maar want het park is ongelofelijk mooi, en precies op het juiste moment breekt het zonnetje door. En ja hoor, we zijn er weer helemaal alleen. Heerlijk.

      Als we een keer voor een duurdere camping gaan om onze laptop op te laden en de was te kunnen doen (en om eindelijk weer eens te douchen ;)), ontmoeten we voor het eerst de 'grey nomads', welgestelde gepensioneerden die iedere winter massaal de zon opzoeken in Noord-Australië. Het voelt alsof we honderd opa's en oma's om ons heen hebben die ons maar al te graag willen verwennen, zo lief! Als we ons paleisje op wielen parkeren naast de gigantische glimmende campers en trailers worden we meelijwekkend aangekeken. Als we vervolgens in het donker met hoofdlampjes op een maaltijd in elkaar proberen te flansen komt direct een vriendelijke zeventiger aangelopen om ons een lantaarn te lenen. En als we de volgende ochtend genieten van ons vertrouwde bakkie havermout komt onze buurvrouw bezorgd vragen of ze niet een 'proper breakfast' voor ons mag klaarmaken, dat doet ze graag. Super lief, ik zei het toch?

      De volgende dag rijden we weer verder naar het noorden, na een kort bezoekje aan de botanische tuinen in Emerald (niet de moeite waard, wel leuk als je in een melige bui bent ;)). Onderweg is het even spannend als het tankstation waarvoor we net 50 kilometer terug zijn gereden helaas net verbouwd wordt en we het maar nét redden tot aan het volgende tankstation ruim 100 kilometer verderop. 's Avonds zetten we onze bus weer langs de snelweg op een gratis plek die volgens onze app goedgekeurd is als campsite. Helemaal prettig voelt het niet zo langs de snelweg in ons eentje.. De regen slaat nog steeds tegen de ramen dus we kruipen maar snel in ons bed. Als we eenmaal onze schuifdeur hebben dichtgetrokken voelt ons paleisje gelukkig als een ondoordringbare bunker. Vanuit ons bed kunnen we zo een flesje wijn uit de koelkast opentrekken (doen we niet te vaak, Mongolië zit nog vers in het geheugen), een filmpje opzetten, en even later onze tanden poetsen. Alles binnen handbereik, geweldig toch?
      Read more

    You might also know this place by the following names:

    Central Highlands

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android