Bolivia
Remedio

Here you’ll find travel reports about Remedio. Discover travel destinations in Bolivia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

16 travelers at this place:

  • Day411

    Tupiza

    June 21, 2018 in Bolivia ⋅ 🌙 50 °F

    We took a bus from Tarija over very high (14,000ft) and barren mountain passes to Tupiza. The road was paved more than half of the way and we were lucky to get a very cautious driver, as some of the drop-offs were scary. Our driver was also a softie as he bought several loaves of bread he broke up into small pieces before we set off that we saw him tossing out the window to dozens of stray dogs we passed on our route. When he ran out of bread he waved kindly to the dogs that missed out, probably thinking I’ll feed you on the way back. When we’d bought our bus tickets we’d asked if the bus was new and had been told “more or less”. It was definitely the latter as the driver’s co-pilot was continuously pouring water on the engine so it didn’t overheat going up the steep hills.
    Tupiza is a small city known for beautiful red rock landscapes. We hired a driver for a day and were able to see most of the famous (we use the term loosely) rock formations, which were very impressive and reminiscent of parts of Southern Utah, though without the crowds. We only saw one other tourist the whole day! We were told this was less because of it being winter and more because everyone had stayed home to watch the soccer Worldcup.
    Read more

  • Day1

    Tupiza

    March 8 in Bolivia ⋅ ☀️ 25 °C

    Tijd voor het volgende hoofdstuk van onze reis: Bolivia! Na een vlotte doorgang aan de drukke grens zijn we in Villazon, het eerste dorp langs Boliviaanse kant. In de hoofdstraat liggen enkele wisselkantoren waar we onze laatste Argentijnse pesos wisselen voor Boliviaanse bolivianos. Daarna stappen we verder naar het busstation. We vinden er geen grote bussen maar minibusjes die ons doen denken aan de marshrutka’s in Kirgistan. Als dat maar goed komt… Passagiers met hopen bagage staan er te wachten tot de busjes vol raken en naar hun bestemming vertrekken.

    Er zijn er geen die rechtstreeks naar Uyuni rijden. Daarom besluiten we om naar Tupiza te gaan, de dichtstbijzijnde stad. Daar zullen we dan wel een andere bus vinden naar Uyuni. Terwijl de chauffeur nog meer passagiers zoekt, gaan wij iets eten. Achter de hoek staan enkele uitnodigende fruitkraampjes. Een oude vrouw maakt ons een lekker verfrissende smoothie van banaan en perzik voor amper 2 euro. Ook de minibus naar Tupiza kost maar €2,5 per persoon. Bolivia lijkt nu al een pak goedkoper dan Argentinië, dat is leuk meegenomen.

    De rit valt gelukkig veel beter mee dan onze vorige ervaringen in Kirgistan. We zitten vrij comfortabel, ondanks de 6 passagiers. De chauffeur rijdt niet als een gek. Alleen staat de muziek wat te luid. Moest het nu nog mooie panfluitmuziek geweest zijn, dan kon ik daar mee leven. Maar de kwelende zangeressen zingen zo vals als een kat en het ritme slaat nergens op. Ik had meer verwacht van Bolivia.

    Na 2 uur rijden komen we aan in Tupiza. We kopen direct een ticket voor de eerstvolgende bus naar Uyuni. Nog 3 uur tot het vertrek dus we beslissen wat rond te lopen in de stad. Het valt mij direct op hoe anders het hier is dan in Chili of Argentinië. De mensen zijn een stuk donkerder van huid. De meeste vrouwen lopen rond in traditionele kledij, sandalen en de typische zwarte bolhoedjes. Baby’s en materiaal worden op de rug gedragen in kleurrijke geknoopte doeken.

    De taxi’s zijn gemotoriseerde driewielers. Een beetje zoals de “tuktuks” in Zuidoost-Azië. Grappig om te zien dat sommige eigenaars ze pimpen met spoilers en stickers van FC Barcelona of The Joker van Batman. Op het gezellige centrale plein staan meerdere schoenpoetsers met een voetbankje te wachten op klanten.

    Terwijl Vé blijft zitten in het park, wandel ik naar een uitkijkpunt wat hoger in de stad. Van hieruit heb ik een mooi overzicht op de rode heuvels die Tupiza omringen. Blijkbaar is dat een populaire locatie om te gaan paardrijden. Na onze vorige ervaringen op een paard besluiten we wijselijk om hiervoor te passen.
    Read more

  • Day127

    Cerro de la cruz

    August 23, 2018 in Bolivia ⋅ 🌙 14 °C

    Obwohl mer geschter ungeplanterwis früeh ga schlafe sind, hemmer doch bis ind Morgestunde duregschlafe, gmüetlich zmörgelet und paar Handy-Ersatz- und Zermatters-Präsident-bedingti Sache erledigt. Zum aber doch nu chli das herrliche Wetter zgniesse und (v.a.) euse Adduktore- und Lende-Muskelkater zbekämpfe, simmer nu uf en churzi Wanderig ufe Cerro de la Cruz. Wie de Name seit, isches en Berg miteme wisse Chrütz - der gseht mer vu ganz Tupiza us. Vu Wiitem denkt mer es sig massive rote Fels, aber vu Nöchem gseht mer ases eigentlich es Sammelsurium an chlinere Stei und Bröcke sind, wo durch en roti Masse zämäghalte wird - wüsstemers nid besser, würdemer meine, öpper heig die Stei rot betoniert... dadurch isch de Weg eher bröcklig (yay, just the way Martina loves it... NOT!) und durch dHöchi nid ganz de erwartet Spaziergang. Dobe acho hemmer en herrliche Usblick über Tupiza und die umliegende Berge und en chüele Wind mildert die stechend Sunne.
    Für meh als en Schläfli a dr Sunne und leider nur schlechts italienisches Esse hets denn nid glanget - scho gli simmer zrugg is Hotel spazifizottlet und hend dolce far niente gnosse :)*
    Read more

  • Day130

    Journey P.4 - Tupiza

    November 19, 2012 in Bolivia ⋅ 🌬 28 °C

    Just a small village in the south of Bolivia. There rules a dry and hot climate. It's located just 200km away to the Atacama desert, the hottest desert in the world.

    And yeah, before you start thinking it's a river on the last photo. it isn't. It's the main street of Tupiza during a heavy rain.

  • Day295

    Tupiza Bolivia

    February 23, 2010 in Bolivia

    Na ruim 7,5 uur luxe bussen kwamen we aan bij de grens van Argentinië met Bolivia in het plaatsje La Quiaca. We werden er bij de busterminal uitgezet en moesten volgens de Planet nog 10 minuutjes lopen....navraag leverde op dat we maar beter een taxi konden nemen. Ook moesten we aan de Argentijnse kant van de grens informeren voor een busreis naar Tarija....onze bestemming....want de bussen vanuit Argentinië waren beter...op tijd....enz,enz. Nou...er ging geen één bus de grens over of Bolivia in. Rest ons niets dan een taxi te nemen naar de grens en daarna verder te zien wat de mogelijkheden zouden zijn. De grensovergang was super relaxed....allereerst liepen we de uitcheck van Argentinië voorbij en moesten we terug naar een soort kioskje waar we op het raam moesten kloppen. Er werd snel een stempel in ons paspoort geramd en zelfs de toeristenkaart werd niet ingenomen. Aan de kant van Bolivia was het nog minder. Eénmaal de brug over werden we een hok in verwezen waar drie raampjes waren. We begonnen bij raampje één waar we een formulier kregen om in te vullen. Aan een tafel lagen pennen aan een touw en was een behulpzame mijnheer voor vragen. Hij vulde tevens voor eigen landgenoten die niet konden schrijven het hele formulier in. Nadat alles ingevuld was kregen we bij balie 2 een prachtige stempel en een 90 dagen visum....zo gepiept! Een paar meter verder dan de douane liepen we de mercado op en wisselden we onze laatste pesos voor Bolivianos. De eerste taxi die we te pakken kregen bracht ons naar de enige geldautomaat van het dorp.....echter was er geen geld uit te krijgen!! Nadat we nog wat reserve dollars gewisseld hadden zijn we afgezet bij de busterminal. In de chaos van rennende mensen en diesel vonden we de verkooppunten van kaartjes naar Tarija....echter zat alles vol voor vandaag...morgen weer! Wat nu....na kort overleg besloten we ons plan aan te passen en eerst naar Tupiza te gaan en daarna nog naar Tarija af te zakken.....er vanuit gaande dat er in Tupiza een geldautomaat zal zijn. Tupiza is zeer toeristisch....hier vandaan vertrekken veel tours naar Uyuni...
    Dus kochten we een kaartje naar Tupiza en de bus vertrok direct. De rugtassen mee boven in de bus....en helaas was er geen tijd meer om koek en zopie te kopen. Gelukkig hadden we nog een zak coca blaadjes waarmee de honger snel verdwenen was. Een ander voordeel was dat de klok weer een uur teruggezet kon worden en dat we wellicht nog iets konden eten bij aankomst rond een uur of 21.30.
    We gingen op pad....met de raampjes open omdat de bus geen airco heeft....gelukkig zonder film...maar ook zonder licht in de bus, en het werd snel donker.....en zonder asvalt!! In Bolivia is weinig asvalt....dus gingen we over zandwegen met hobbels en diepe kuilen....weer eens wat anders. De hemelsbreed kleine afstand zou toch nog 3,5 uur duren.
    Bij aankomst hadden we snel een zeer goedkope (6 euro) kamer gevonden met goede matrassen en zelfs een TV. We hebben onze rugzakken gedropt en zijn eerst een heerlijk pizza gaan eten...en een lekker koud biertje. Bolivia is echt het goedkoopste land tot nog toe....nog geen 7 euro voor uit eten! Daarna liepen we door de stralende regen terug naar ons hostal en zijn we ons bedje ingekropen.

    Vanmorgen bleek er echter geen geldautomaat aanwezig in Tupiza....en kun je alleen geld opnemen met een visa of mastercard tegen hoge kosten. Laat die nou net in Holland in de kluis liggen.....ook met paypall waren geen mogelijkheden om digitaal geld over te maken. Rest ons niet anders dan een buskaartje te kopen voor Tarija voor morgenavond, wat extra dollars te wisselen voor de time beeing, en vast informatie in te winnen bij de touroperators voor een tour als we hier weer terugkomen.

    Beetje vreemd dat er in zo´n toeristisch dorp in vier jaar nog steeds geen geldautomaat is.....maar je, soms zit het mee en soms zit het tegen. We gaan eerst naar de wijnstreek....ook niet vervelend!

    Gelukkig had ik wel de mogelijkheid om deze blog te schrijven....internet schijnt hier helemaal een ramp te zijn!
    Read more

  • Day301

    TuPizza

    March 1, 2010 in Bolivia

    We zijn weer terug in Tupiza! Maar het ging niet zonder slag of stoot!
    Gisteravond waren we bijtijds op de terminal om nog wat kleins te eten en om nog wat koek en zopie in te slaan. De bus was op tijd en we vertrokken ook op tijd. Bij binnenkomst hing er echt een ontzettende vieze lucht in de bus....hij was blijkbaar niet schoongemaakt....en de stoelen stonken verschrikkelijk. De ramen konden hier en daar niet dicht omdat er geen handgrepen meer op zaten. We zaten achterin...en de bus was maar half gevuld. De eerste meters maakte al gelijk duidelijk dat dit een zware nacht zou gaan worden. Los van de gevaarlijke route en de soms zeer slechte wegen was de bus net een skippybal....we stuiterden alle kanten op omdat hij niet vol was...en erg slecht geveerd was. We zien wel wat het gaat worden!
    In het eerste bergetappe stonden we al stil. Een vrachtwagen met aanhanger had in een scherpe bocht zijn lading verloren...dus pauze. Een uurtje later was er weer een pad vrijgemaakt om te rijden en konden we weer verder. Gelukkig regende het niet en was het volle maan en onbewolkt....en hadden we goed zicht onderweg. Ook op de enorme diepe afgronden die naast de achterbanden van de bus begonnen....soms zijn er momenten dat je een schietgebedje doet!! En jaja....Heleen opperde ineens dat ze helemaal geen testament had....hahahaha.
    Ondanks alle oponthoud kwamen we om 04.00 hora op te terminal van Tupiza aan...en was twee straten verder Hotel la Torre waar we gereserveerd hadden voor de overnachtingen en voor de tour naar Uyuni voor aankomende dinsdag. We hadden vanuit Tarija nog mailcontact gehad met La Torre voor bevestigingen en een wijziging van onze vertrektijd vanuit Tarija....het moest allemaal goed komen. Dus niet! We stonden voor de deur van het hotel en het was aarde donker...er was geen bel....geen nachtservice....en steeds harder kloppen op ramen en deuren had ook geen resultaat...da´s balen! Maar niet getreurd...we gaan gewoon weer naar Hostal Bolivar waar we voorheen ook geslapen hebben. Die deden gelijk open...herkende ons....en binnen tien minuten lagen we in bed in onze vertrouwde kamer. Voor we gingen slapen waren we het er beide al over eens....La Torre kan de pot op met zijn tour, morgen gaan we annuleren...we zoeken wel een ander.
    Vanmorgen werden we wakker en waren we brak.....niet geslapen....slecht gegeten en met name slecht gedronken....we baalden beide van La Torre....en Mies met heftige buikkrampen.
    Heleen is op hoge poten naar La Torre gegaan en Mies naar het kleine kamertje. Heleen had het even geregeld! Eerst nog had de eigenaar geprobeerd de schuld in onze schoenen te schuiven....in het Spaans met haar collega ¨overlegd¨....maar Leen kon alles verstaan en gaf ze van jetje...en kwam terug met de aanbetaling en de mededeling dat we gratis in het hotel mochten overnachten. DE POT OP.....ja, en dat hield ook niet op! Wat wit brood, platanos, een buscopannetje en een bananen kreeg Mies weer op de rit.

    Eerst maar even op verhaal komen, hier en daar een oor te luister leggen en wat recensies op internet opzoeken.

    p.s. TU-Pizza slaat op alle, en dat zijn er heel veel, pizza restaurants die Tupiza telt. Iets anders is hier echt moeilijk te vinden.
    Read more

  • Day303

    Plan B

    March 3, 2010 in Bolivia

    Plan B.
    Mies heeft een paar dagen rustig aangedaan want zijn darmen waren helemaal van streek. Inmiddels gaat het goed genoeg om morgen aan te vangen met de tour. We hebben een andere tour operator gevonden waar we vertrouwen in hebben; El grano del oro...en voor de thuisblijvers de link naar de site www.hosteltrail.com/elgranodeloro We zullen met ingang van morgen vier dagen niet/slecht bereikbaar zijn!

    Voor vandaag hadden we bij dezelfde touroperator een horse riding geboekt door de nabije omgeving. We bezochten de puerto del diablo....valles de las machos en canyon san pedro...samen met Fernando onze enthousiaste jonge gids. De paarden hadden er zin in.....het was warm en stil.....en de omgeving was prachtig!! Tot over vijf dagen!!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Remedio

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now