Here you’ll find travel reports about Castelo. Discover travel destinations in Brazil of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

30 travelers at this place:

  • Day10

    Ganz Brasilien ist stolz auf uns!!

    February 27 in Brazil ⋅ ⛅ 31 °C

    Was für ein schöner Spaziergang am Militärhafen...
    Auf einmal Sirenengeschrei!!! wooOOOoow wooOOOoow...
    Der Feind steht vor den Toren Rio's.

    Ohne zu zögern rennen wir los und gehen mit dem längst ausgemusterten U-Boot "S22" auf Tauchstation .
    Durch das ganze U-Boot schallen Ramonas Rufe
    Die Torpedos wurden scharf gemacht und wir gingen an das Teleskop um den Feind zu Orten.
    Aber so einfach gibt sich der Feind nicht zu schlagen, deswegen haben wir bei dem Zerstörer "Bauru" die Leinen los gemacht und uns an die Kanonen geschwungen.
    Wärend Ramona sich um die 76mm Kanone kümmerte hat Robby die Flugzeuge mit der Flag abgefangen.

    ENDLICH... Der Feind dreht ab.
    Wir kehrten in den Hafen zurück und wurden mit Jubel empfangen.

    Fertig von dem anstrengende Tag fielen wir in unsere Kojen und träumten vom Sieg.
    Read more

  • Day126

    Rio en hélicoooo !

    January 13 in Brazil ⋅ ☀️ 31 °C

    Restant sur notre faim après le vol en avion avorté autour du Mont Cook, on avait toujours bien envie de faire une expérience un peu dingue comme ça. Et quel meilleur endroit que Rio pour faire un tour d'hélicoptère?!!
    Ce fut une expérience absolument extraordinaire. Nous étions juste tous les deux avec le pilote dans un tout petit hélicoptère et avons survolé les principaux sites: Copacabana, Ipanema, le pain de Sucre et surtout le Corcovado pendant une demi-heure. Avec les lumières chaudes du couché du soleil c'était complètement hallucinant. On était comme des gosses, complètement ébahis !!!

    Ça restera une image très très forte de notre voyage!

    On vous embrasse!
    Read more

  • Day680

    Rio de Janeiro

    November 3 in Brazil ⋅ ☀️ 30 °C

    Ich kann nicht sagen wie und wann der Wunsch entstanden ist. Jedoch war Rio für mich immer eine Stadt die ich besucht haben musste. Vielleicht der Namen oder Hollywood, auf jedenfall war es ein tiefer Wunsch von mir. Diesen habe ich mir erfühlt und bin mir fast sicher das es ein Come Back geben wird. Die Stadt an sich strahlt für mich eine Atmosphäre aus die ich nicht in Worte fassen kann. Es fühlt sich einfach nur richtig an. Ob es die Teressa Bahn, die Hafen Region oder der Zuckerhut ist, alles hat seinen eigenen Flair.
    Der Christo Redentor ist natürlich total überlaufen, aber der weg durch den Parque Lage ist genial. Wie im Video gezeigt sind tolle Pfanzen und Tiere anwesend. Ebenso die kleine kletter Partie hat ihren Reiz.
    Die Favela Tour war hoch interessant und ich habe viele Eindrücke bekommen, die uns anders vermittelt wurden. Nach der Groß Razzia mit Panzern und 3000 schwer bewaffneten Polizei und Paramilitär von 2010 hat sich nicht viel geändert. Ebenso sind einige Bewohner der Favela nicht begeistert von der Polizei Präsenz. Ein Beispiel: als der Drug Lord regierte und eine Mutter kein Geld hatte ihr krankes Kind zum Arzt zu bringen, ging sie zu ihm. Er half ihr. Die Polizei hingegen ist nur mit reiner Waffen Gewalt anwesend und interessiert sich nicht für die Bewohner und ihre Probleme. Das Drogen Geschäft läuft ohne hin weiter wie bisher. Zwar nicht auf offener Strasse aber mit den gleichen Umsätzen.
    Der Fischmarkt war echt lustig. Ich habe mir dort einen Fisch gekauft und bin damit in den 1. Stock hoch gegangen. Dort wurde er für einen Preis so zubereitet wie ich das wollte. Einfach mal was anderes seinen Fisch selbst auszusuchen, bevor er auf den Tisch kommt. In den Favelas gab es auch Restaurants wo man sich das lebendige Hähnchen Aussucht und es wird frisch für einen geschlachtet und zubereitet.
    Bezüglich der Strände und der dazugehörigen brasilianschen Bademode muss ich glaub nicht viel sagen. Außer ich habe meine Zeit dort sehr genossen. 😂😂😂
    Read more

  • Day98

    We Go to Rio

    November 4, 2017 in Brazil ⋅ ☀️ 32 °C

    “When my baby, when my baby smiles at me, I go to Rio, de Janiero”. From the moment that we left Italy, we couldn't stop singing the Peter Allen song “I go to Rio”. And the Barry Manilow song “Copacabana” was soon also added to the playlist. Considering we had a brief stop-over in Frankfurt before an 11 hour journey to Rio, this was a long time for two songs to be stuck in our heads.

    The pit-stop in Frankfurt allowed us to feed our currywurst addiction one last time. Boarding at Frankfurt, we also got to experience self-boarding, which is kind of like self-service checkouts at supermarkets but less orderly. Imagine a plane full of people trying to go through three checkouts all at once. According to Lufthansa's slogan it's quick, simple and convenient – maybe for the airline! The ironic part is that ground staff are still required at the self-boarding checkouts. Maybe its about work-related injuries and the prevention of RSIs (repetitive strain injuries).

    At check-in, Jason assigned himself the window seat and Ricky the aisle seating, hoping that no-one else would be assigned in between. We sat praying that the middle seat would be allocated to a skinny person. Fat chance when the majority of people in the world are overweight. Fear grew as a slightly overweight Brazilian giant walked towards our row. No lady luck for us. Throughout the long-haul flight, the giant was wedged between us. We woke up and found him manspreading across both of us. Luckily, we slept through most of the flight because the plane bounced its way across the Atlantic from Frankfurt to Rio. If we thought we were in a washing machine on the Neapolitan trains, the plane trip was not much different. At times, it felt like the washing-machine-cum-plane was on a delicate cycle and we were gently rocking. Then, turbulence set in and the washing-machine went into heavy-duty mode, shaking and bouncing almost out of control. Landing wasn't too smooth either but we were glad to be on the ground.

    When the Brazilian giant awoke, we found out that he was actually an Argentinian who had been living in Brazil most of his life. He had lots of advice about pick-pockets and thieves in South America. We were already a bit apprehensive about Rio from all of the media reports. If the Pet Shop Boys could be robbed by a member of the LGBTIQ+ community, what hope did we have? So we decided to try and blend in, by dressing down and giving up the razor. Unshaven and dishevelled, we could have passed for itinerant vagrants. One out of two ain't bad. If we had our McDonalds/Burger King free refill soft-drink cups, we're sure people would have dropped a few coins into it to help out the needy.

    We've been warned everywhere we have travelled to watch out for thieves. The other thing to watch out for is money exchange places. Often they don't advertise their commission and in Brazil there is a monopoly, so you don't have a choice. Having just landed after 11 hours on a plane, we didn't think about the conversion rate and it was only later we realised the commission was more than 40%. Highway robbery and that was before we even stepped out onto the streets.

    It's expected that where there are tourists, there are pick-pockets or someone trying to squeeze as much money out of you. But express kidnappings was a new phenomena for us. It's where you are kidnapped, taken to an ATM and forced to withdraw money and then you are released. So at the ATM, one of us would be the look-out and the other would do the transaction. Jason would continually ask for an update as he input his pin number. “Is the coast clear?” Jason would say. The only threat was a toddler straying from her mother from off the streets. The sounds of cars back-firing, though, didn't do anything to calm our nerves. Nor the policemen with machine guns hanging out of choppers, which flew just above sea level along Copacabana beach. We're sure that the police and army presence was to provide some feeling of safety but it tended to have the opposite effect for us.

    Apart from the many hawkers selling their goods, and blowing annoying whistles, groups of Jehovah’s Witnesses (JWs) were scattered along Copacabana beach. This was not an uncommon sight in Europe either. It seemed every city we have visited had their own posse of JWs. And as many know, JWs aren't very accepting or tolerant of the LGBTIQ+ community. So throughout Europe, and now in Rio, Jason has been stopping and grabbing Ricky, planting a big kiss on his lips. Ricky hasn't been kissed so much in his life! Jason would then turn to the JWs and say “Out and about, spreading your hate across the World”. This time in Rio, two police officers were positioned beside a group of JWs and saw our antics. One of the police officers roared with laughter. We just continued to walk on our way, leaving the JWs to discuss our sins.

    The landscape surrounding Copacabana and Ipanema is stunning. The beaches, particularly on the weekends, are crowded with people of all shapes and sizes. Many people appear to live very active lives, playing volleyball, running or walking, and are very body conscious. Strangely, most people didn't actually swim in the ocean. Maybe they were too afraid that their possessions would be stolen. For every guy, or girl, with six-pack abs there was a skinny-fat (you know, skinny but with a slight belly) or a four-pack-fat person (someone who doesn't quite have a six-pack and has a bit of a belly). We know how they feel! Each new city brings with it a new addiction as we continue to gain weight. We now resemble a pregnant woman in her first trimester. Before we know it, we’ll be stuck with the baby bulge for life or at least for 18 years and it will be a bugger to budge. But it tastes so good!

    The new addiction in Rio was the national Brazilian drink, Caipriniha. Each day was spent with at least a wander along Copacabana beach and a stop at one of the bars for happy hour. Life is hard sipping on a cocktail and watching the eye-candy, clad in nothing but a thin sliver of lycra that leaves very little to the imagination. The stumble home was much more difficult than the walk to the bar that is for sure. The carrot dangling at the end was the treats we discovered along the way home: caramel-filled desserts, lemon condensed milk tarts or something we found at the supermarket.

    The supermarket at the bottom of our apartment was a tourist trap with prices heavily-inflated. So at our first opportunity, we headed to the supermarket where all the locals shop. Entering the store felt like an episode of Supermarket Sweeps or the Price is Right. C'mon down! Everywhere you looked, there were people and their trolleys weaving in and out of the aisles, knocking anyone down to get that bargain. One of the casualties was a Brazilian man, who Jason accidentally ran into with our trolley, clipping the back of his Achilles heel. To counter the accident, Jason's good deed was to help an elderly woman. Little old ladies in supermarkets seem to be attracted to Jason more than moths balls and crochet. This lady stood pointing at the frozen pizza in our trolley and rambled something in Portuguese. Jason figured she wanted one too so went and got it for her. It was easier than trying to explain it to her.

    Later on, the good deed was returned when we were searching for a post office. An elderly woman, again, stopped in the middle of the footpath and asked if we needed any assistance. She was unsure about the language that we were speaking but when we made it clear that we spoke English, she said “Speak slowly. I'm unfamiliar with your English”. Speaking very slowly, and in unison, she understood and then gave us precise instructions on how to get there. At the post office, we were warned once again about our safety by the lady who helped us work-out the system inside the post office.

    But what we really needed assistance with was to navigate the Rio bus system. It was much easier to catch an Über than try and figure which bus you had to catch and where you needed to change. It seemed that to get anywhere it would take at least an hour. Although public transport was apparently improved for the 2016 Olympic Games, the system is still not integrated well and the metro is limited. It did mean our step-count increased over the week.

    Once the overcast weather disappeared, we set out to see Christ the Redeemer, the most iconic symbol of Rio. The train trip up the mountain was half the adventure, as it chugged its way up the mountain, giving glimpses of Rio from above. There's actually only a couple of ways to get up the mountain: train or bus. The walking trail was recently closed because of the high incidents of robberies and stabbings. But lets gloss over that. The view alone was worth the trip. With a 360° view of Rio, you get to admire the beauty of the entire city. Christ the Redeemer doesn't seem that magnificent from afar but up-close the statue is much more impressive. It is an imposing statue, looming over you from 38 metres above. People lie down on the ground to get their perfect instagram photo, trying to emulate the iconic pose.

    While Rio is known for its beaches and beach culture, and we spent a lot of time walking along Copacabana, we were able to tear ourselves away from the eye-candy to explore other parts of the city, such as the Fort of Copacabana, Lagoa Rodrigo de Freitas, Botofoga, Santa Teresa and Escadaria Selarón. After being dropped off in Santa Teresa by our Über driver, we were on the look-out for street art. We were unsure exactly where we needed to go, but immediately we knew that we were in the wrong area. We saw posters plastered along the streets warning people that there had been a high number of assaults and robberies in the area. Exit stage left.

    Retreating down the Selarón Steps, Escadaria Selarón, we came across an Austrian woman selling Caiprinihas on the streets. To feed our new addiction, we jumped at the chance. Our conversation with Anja the Austrian started with us disclosing that we didn't understand Portuguese in Portuguese. The conversation then proceeded through the European continent into French, Spanish, German and English. We got to know Anja a little more. But Jason and Ricky couldn’t agree on some of the content of the conversation. Did she say that she had lived and travelled around South America for three or thirteen years before settling in Rio? It was such a hot day that it called for a second Caipriniha, and was an excuse to chat with Anja the Austrian again. Apparently the world also confuses Austrians for Australians. Anja is constantly being mistaken as an Australian along her travels. We've been mistaken for many different nationalities. Add Italian to the latest list. Perhaps the Über driver could still smell the cannoli from Naples on our breathe.

    Next stop: São Paulo
    Read more

  • Day14

    Påväg igen

    October 21, 2014 in Brazil ⋅ ☁️ 21 °C

    Nu åker vi till Salvador, Bahia. Hungriga efter en båttur, en busstur, två taxiresor och ett besök på fel flygplats blev vi lagom nöjda när ostbröd och dödstrött kycklingsandwich är vad flygplatsen har att erbjuda. 2 flyg och åtminstone en taxiresa kvar :) /Mats

  • Day19

    Rio de Janeiro

    December 12, 2010 in Brazil ⋅ ☀️ 33 °C

    Sunrise om 5,21 am.
    Vlug naar boven om de opkomende zon te fotograferen. We bleven samen kijken naar de prachtige zichten tot we bijna aanmeerden in Rio.

    Vlug wassen, omkleden, ontbijten en naar de verzamelplaats voor onze uitstap: Jeep toer naar Corcovado.

    Verlaat de pier met de jeep en ga naar de heuvel van Corcovado, in het Tijucabos, het grootste stadsbos ter wereld. U zult de Christus van Rio kunnen bewonderen. Vanaf Corcovado ziet u de stranden van Copacabana, Ipanema en Leblon. De excursie komt langs Sta. Teresa, een traditioneel district met een mild klimaat en grote huizen die dateren uit begin vd vorige eeuw, hoofdzakelijk gebouw door Engelse spoorwegmanagers. Vandaag is het een kunstcentrum. Dit is het enige district waar je trolleys vindt in Rio.
    de werkelijkheid:
    Anderhalf uur rijden via de oude stad en langs de favellas en de wijk Sta. Teresia en zo door het tropische woud naar Corcovado de berg waar het beroemde standbeeld op staat... het was een aangelegde woud want de originele bomen waren gerooid om koffieplantages aan te leggen, pas in 1861 werd er terug bebost want de overstromingen in de stad door de ontbossing waren niet meer te stoppen!We stopten op een parking en werden met shuttlebusje naar de Corcovado gebracht waar we 50’ vrij hadden.

    Echt de moeite waard, eerst met een roltrap tot aan de voet van Christo el Redemptor, er is een Mariakapel in de sokkel, en men deed juist een rondgang. Het beeld is niet te vatten in een normale foto en er is ongelofelijk veel volk! Het uitzicht is prachtig met de stranden en de bergen!
    Na de vrije tijd en de tocht via de souvenierstalletjes reden we via tunnels en de stad langs het beruchte Copacabana strand. we zaten achterin een open jeep en de omgeving was inspirerend. Achter ons reden auto’s en motoren en de mensen waren vriendelijk en uitgelaten. Dirk boog zich voorover om foto’s te nemen en één van de medepassagiers deed teken dat hij moest oppassen voor zijn camera uit schrik dat hij gestolen zou worden uit zijn handen. We zaten hoger en reden met een snelheid waarbij niemand zou in de wagen springen! Je hebt toch bange mensen! Het was een super trip, dooreengeschud en zonder veel uitstappen maar zeker de moeite waard.
    Later bij het diner vertelde Theo dat zij op eigen gelegenheid de oude stad hadden bezocht. Ze namen een taxi dan kon zijn rollator mee. Toen ze iets dronken op een terras vroeg de serveuse of zij in gezelschap waren, toe ze verklaarden dat ze een taxi genomen hadden en nog wat zouden rondwandelden zie de serveuse: niet doen, het is hier gevaarlijk om te wandelen en jullie zijn te groot doelwit als toeristen alleen! Ze stond erop zelf een taxi te bellen en hen te zien instappen, je ziet wel dat je inderdaad moet oppassen en rekening houden met de omstandigheden.
    Na het lekkere Mexicaans diner hebben we ingepakt want de valiezen moesten vòòr 12 u op de gang staan!
    Read more

  • Day3

    Day 3: Rio de Janeiro

    August 16, 2018 in Brazil ⋅ ☁️ 22 °C

    A much better day, with plenty of exploring. First stop is my old hunting ground, Largo do Machado where I stayed last year. It's another unpretentious neighbourhood, the large square headed by a grand church (N.S. da Gloria), market stalls, exercise machines, card players and vagrants. Continuing northwards towards the bohemian neighbourhood of Lapa, I stop for a self-service lunch. This is a great Brazilian institution, with an assortment of dishes which meat and vegetarian alike, are charged by the kilo. So a good fill-up for R$18 (about US$6).

    Onwards to another bohemian quarter, Santa Teresa, which is reached by the old-fashioned yellow tram, the "bonde", which rumbles across the Arcos de Lapa, a former aqueduct. S.T. is a bit run down but in a charming way, with cobbled roads and late 19th century villas in mock-French and German styles. The walls are covered with graffiti or when done properly, street art, in which the bonde features prominently.

    Finally at ground level, a return to Lapa and the scenic Selaron staircase. This was designed by a Chilean artist using ceramic tiles with the colours of the Brazilian flag although later on he added reds and blacks. It's popular with tourists and sometimes musicians as well but I see only those featured in street art, or on posters such as Pink Floyd tribute bands. (This legendary band is big in Brazil and pronounced "Pink Floydge").
    Read more

  • Day1

    Rio de Janeiro

    February 16, 2018 in Brazil ⋅ ⛅ 27 °C

    Die Ankunft am Flughafen in Rio verlief sehr zügig. Es war heiss und feucht, halt Hochsommer in der südlichen Hemisphäre. Auf dem Weg mit dem Bus durch das Hafenviertel zur Silver Muse sah ich die halb verfallenen und herunter gekommenen Gebäude. Ich war zum ersten Mal in einem Dritte-Welt-Land.

  • Day382

    Rio de Janeiro

    May 21, 2010 in Brazil ⋅ ⛅ 23 °C

    Wat een gave stad! Gisteren kwamen we, met iets vertraging, aan in Rio de Janeiro. Helaas was de taxi van ons hostel niet komen opdagen en moesten we zelf een taxi nemen naar Santa Teresa, de studenten/kunstenaarswijk waar hostel Villa Leonor gevestigd is. Helaas was het slecht weer in Rio....het leek wel of het ieder moment kon gaan regenen. Onderweg kregen we van de taxichauffeur al enige informatie over deze 13 miljoen inwoners tellende stad....en over de leuke plekken om te bezoeken. Wel even lastig....hebben we er een jaar over gedaan om Spaans te leren...waar je hier niet zoveel aan hebt. Het Portugees is mooi...maar voor ons klinkt het als bezopen Zweden die Spaans proberen te spreken.
    De stad heeft ons gelijk gegrepen....we weten niet wat het is en wat het met ons doet. Het was even zoeken voor de chauffeur maar uiteindelijk heeft hij ons hostel gevonden, gelegen tegen één van de bergen in de stad, met een enorm mooi uitzicht. We hebben een leuke kamer, met eigen douche, voor Rio begrippen voor een redelijke prijs. We hebben onze rugzakken neergegooid en zijn eerst wat gaan drinken en eten. Het werd gelijk al laat. Wat een leuke wijk en wat een gezellige kroegjes.
    Vanmorgen hadden we ontbijt met uitzicht in ons hostel en zijn daarna de stad ingegaan. Het openbaar vervoer is goed geregeld. Voor de deur loopt de bekende tram van Rio: de Bondinho. Als hij vol is kun je eraan hangen en reis je gratis. Wel te hopen dat de auto´s voor je aan de kant gaan want hij heeft meer dan de heflt van de straat nodig. Naast veel bussen is er natuurlijk ook de metro waarmee je snel de stad door kunt. Wij kozen vanmorgen voor de winkelstraatjes van Arpoador.....Het kleine wijkje tussen de wereldberoemde stranden Copacabana en Ipenema....Waar we voor Heleen 2 Braziliaanse bikini´s hebben weet wel veel geld voor weing. We hebben geluncht met Acai.....een soort ijskoude vruchtenpulp van de Acaibes. Wij kozen vandaag voor Acai met muesli. Vervolgens brak de zon door en zijn we naar het Ipanema strand gegaan en bij strandpaal 8 de zee ingedoken.....heerlijk! Kon Heleen de nog witte delen vast voorbruinen.
    Later bleek paal 8 het homostrand te zijn. Morgen kiezen we voor 9, daar schijnen de mooie mensen te komen. Wel lachen, het strand blijkt zo onderverdeeld te zijn voor gezinnen met jankende kinderen, homo´s, vrijgezelle meiden en wellicht ook voor gekke toeristen.

    We hebben op de terugweg de berg op een biertje gedronken in de gezellige kroeg van gisterenavond. Een heerlijk donker Brahma biertje met lekkere Braziliaanse snacks erbij. Niet teveel want vanavond is er een feest met bbq in ons hostel. Voor morgen bij het ontbijt was het al een gezellige boel, leuke mensen en een leuke eigenaar. We gaan nog even wat boodschapjes doen en wat vlees marineren.

    Geen zin om er een hele blog voor te schrijven....maar het feest op de hostel was erg gezellig! Het balkon stond vol....meer dan 50 man....BBQ....koude biertjes en cocktails...gitaar, trompet en veel .....en heel veel zang en dans.....en uiteindelijk pas na 6 uur het bed in.

    Where I stayed
    Villa Leonor Suites - Rua Costa Bastos 681, Rio de Janeiro, Brazil
    Read more

  • Day389

    Terug in Rio de Janeiro

    May 28, 2010 in Brazil ⋅ ⛅ 22 °C

    We zijn weer terug in Rio. De afgelopen nachten heeft het flink geregend op Ilha Grande...en was het op de dag niet altijd lekker op het strand. Gisterochtend moesten we bij het ontbijt besluiten of we nog een dagje langer zouden blijven...of terug te gaan naar Rio. Er waren tussen de wolken redelijk wat mooie blauwe plekken...wat ons deed besluiten om er nog een dagje aan vast te plakken. En Ilha Grande is goedkoper dan Rio!!

    We geen spijt gekregen van onze beslissing...en ook niet van het besluit om een dagtour te nemen naar de groene en blauwe laguna samen met een groep Amerikaanse mede hostal genoten. Op zee was het meer blauw dan bewolkt...en we hebben de hele dag lekker en gezellig op het bovendek gelegen. Er was vers fruit aan boord...en er werd regelmatig aangelegd bij een strandje of een restaurantje. Uiteindelijk vielen de laguna�s een beetje tegen...we zijn erg verwend na San Blas! Maar de dag was heerlijk!!
    Vanmorgen hebben we na het uitgebreide ontbijt onze spullen gepakt en per boot en bus zijn we terug gereisd naar Rio....waar het volgens Paul, de eigenaar van Vila Leonor, de afgelopen dagen slecht was geweest. We hopen toch nog wel wat mooi weer te pakken hier in ons laatste weekje....ja, ons laatste weekje. Volgende week om deze tijd zijn we thuis.......

    Where I stayed
    Villa Leonor Suites - Rua Costa Bastos 681, Rio de Janeiro, Brazil
    Read more

You might also know this place by the following names:


Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now