Brazil
Vila Velha

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

5 travelers at this place

  • Day270

    Vila Velha

    September 25 in Brazil ⋅ ☀️ 25 °C

    After leaving Minas Gerais, a landlocked state, I made my way to Vitoria. The hostel was placed in Vila Velha a boarder City in the South of Vitoria.
    I was favored by fortune when I arrived in the hostel. The weather was getting better and my roommates were a mixed up bunch of passionate people. Raimunda was definitely the craziest of all. She created two amazing lunches for our little squad and was fully loaded with the Brazilian spirit. She liked to dance on the streets, sang funny songs and was always up to do something.
    After all the time our group spent together I was happy once not to be in a hotel or alone in a rented car. It’s good to have good company especially if you miss someone badly.
    Read more

  • Day29

    Casa de Memória de Vila Velha

    January 24, 2019 in Brazil ⋅ ⛅ 32 °C

    Vandaag gingen we eens even cultureel doen. Silvania wist van een museum waar iets over de geschiedenis van de stad Vitória wordt verteld. Interessant! Ze was er zelf ook nog niet geweest, dus we waren wel benieuwd.

    De naam van het museum is: 'Huis van geschiedenis van Vila Velha (Oude stad)'. De Europese kolonisatie hier is begonnen ten zuiden van de rivier in Vila Velha. Vila Velha is het oudste deel van de stad, dat meerdere gedeelten kent, waaronder Cariacica (woont familie), Mucuri (wonen ouders nu), Vila Capixaba (woont familie, is Silvania opgegroeid), Campo Grande (grote winkelstraat) en Vitória (vliegveld). Geografisch best een hele puzzel, maar Vila Velha bevat dus de meeste geschiedenis en ook de mooiste stranden. Er is een hele stad omheen gebouwd, dus om er te komen van buiten de stad (waar wij zitten) duurt even. Klein uurtje rijden ongeveer.

    Aangekomen bij het museumpje bleek het best wel klein te zijn. Een paar kamertjes oude foto's, een kleine tentoonstelling over de slavernij, buiten een oude tram en een uiteenzetting over de aankomst van de eerste Portugezen. De Portugese kapitein aan boord heette Vasco Fernando Coutinho en, wat grappig is, hiermee ligt een link met onze eigen Máxima Zorreguita.

    We hadden nog energie en zonlicht over, dus zijn we nog naar het klooster gegaan. Zie volgende blog..
    Read more

  • Day29

    Convento de Nossa Senhora da Penha

    January 24, 2019 in Brazil ⋅ ☀️ 31 °C

    Dezelfde middag zijn we ook omhoog gelopen naar het klooster. Een mooie, maar hete, wandeling. Wel leuk dat we onderweg niet alleen kleine, maar ook een grote leguaan tegenkwamen. :)

    Bovenop wachtte ons een schitterend uitzicht aan alle kanten. Echt supermooi. Daar viel pas op hoe groot de stad eigenlijk is en hoe mooi gelegen tussen oceaan en bergen.

    In het klooster waren meerdere altaren, beelden en schilderijen te zien. Opvallend was een schilderij waarop een visoen was afgebeeld van Hollanders die de stad belegerden en een engelenleger in de wolken zagen. Zag Elisa ook niet zoiets?
    Read more

  • Day18

    Dag 17: Strand en stad

    January 3 in Brazil ⋅ ☁️ 32 °C

    Het begon een beetje te kriebelen dat we nog steeds niet naar het strand waren geweest. We hadden geen afspraken vandaag dus wij de auto in naar Praia de Itaparica, dat is Silvanias favoriete strand hier. Mooi en niet te druk, en ook nog eens goed aan te rijden. Er zijn mooiere stranden, maar die zijn veel drukker en parkeren is daar echt een crime.

    We hadden snel een plekje gevonden bij een van de strandtenten. De tenten hier zetten stoelen met parasols helemaal op het strand. Ik zit dan onder de parasol, Silvania ernaast. Biertje erbij en een portie aipim. Aipim is gefrituurde casavewortel. De smaak lijkt wel wat op van die huisgemaakte patat.

    Er stond nogal een flink briesje op het strand. Het was zelfs zo dat ik voortdurend de neiging had om alles vast te houden, omdat de wind overal aan zat te trekken de hele tijd. Ik kwam daardoor niet echt veel verder in mijn boek. We genoten er wel van, maar na een paar uur hadden we er toch wel genoeg van.

    We hadden bijna de hele middag nog, dus dat leek ons een mooie gelegenheid om de binnenstad van Vitória eens te gaan bekijken. De stad heeft een oud centrum waar zelfs Silvania nog niet eerder was geweest.

    Een van de reden daarvoor is dat het best een stukje rijden is. Om daar te komen reden we eerst langs een paar van de andere stranden en pakten we vervolgens de hoge brug (Terceiro ponte). Vanaf die brug heb je echt een schitterend uitzicht over de zeearm waaraan de stad is gevestigd. Op de foto komt het er niet helemaal uit, maar als je de huizen weg denkt kan je je goed voorstellen dat ontdekkingsreizigers hier wel wat in zagen. Wat een aanblik moeten die glooiende groene bergen zijn geweest.

    Onder aan de brug moesten we tol betalen. Het was maar een paar real, maar we hadden het niet. Pinnen was nog steeds niet gelukt en kon daar ook niet. Na een beetje praten mochten we toch door, maar we mochten maar 4 uur blijven en moesten wel terugkomen. Ons kenteken was geregistreerd.

    Nog een andere reden dat we niet in het oude centrum waren geweest is de ontzettende drukte.
    Het is een oude stad, weinig ruimte voor auto's meer wel veel huizen, winkels en mensen, dus heel druk en chaotisch. Ik vond het heel stressvol om daar te rijden. Amsterdam in het kwadraat.

    Na een korte stop bij de grote cathedraal hebben we de pinautomaat opgezocht. De dichtsbijzijnde was net buiten het centrum bij het busstation. Wij daarheen. Eindelijk was het geld opnemen gelukt. De navigatie leidde ons vervolgens via een andere, hele oude, brug naar de overkant. Een brug zonder betaalpoortjes. Hmm, wat nu? Ik besloot het er maar bij te laten, we zien wel of we er nog wat van horen.

    Onderweg nog twee pizza's meegenomen naar huis. Op die ene portie aipim na hadden we nog niet veel gegeten. De pizzeria die we tegenkwamen had zelfs een houtoven. Ik koos een traditionele Italiaanse pizza met champignons, voor mij geen vlees dit keer.

    Thuis de pizza's gedeeld met de familie, ingelogd op Netflix en samen een filmpje gekeken. De keuze viel op A Máscara, dat is de Brazilliaans nagesynchroniseerde versie van The Mask met Jim Carrey. De ondertiteling heb ik wel even aan gezet, die heb ik nog steeds wel nodig om het te kunnen volgen.
    Read more

  • Day28

    Vitoria, Brazil - 4 to 5 August 2015

    August 5, 2015 in Brazil ⋅ 🌙 20 °C

    So we caught our flight from Iguassu and made our connection in Sao Paulo with no issues. We landed in Vitoria, grabbed our bags and met Jaime's friends Andrezza (Drezza) and her boyfriend Patrick (pronounced Patreeka). Jaime and Drezza had a hugging reunion and introductions were made all around.

    (The trip to Vitoria (a coastal city about 8 hours north of Rio) was made early on during our trip planning when Jaime made it clear she had a goal of visiting one of her Brazilian friends she met during her time in New Zealand. Both Jaime and Drezza were ecstatic that everyone's schedule was able to come together.)

    After we left the airport, we headed back to their apartment and dropped off our bags before heading off to a traditional Brazilian steakhouse....aka the kind of place where you eat meat until you're ready to explode...

    It was late by the time we arrived at the restaurant....about 9 o'clock at night. But the food was delicious. We had various cuts of beef, bison, pork and chicken....plus, we had a great salad bar with a bunch of seafood dishes and other sides. The highlight of the meal was Drezza insisted we have chicken hearts....apparently, she loves 'em...

    Both Keith and Jaime agree to have them and this is when the entertainment really began. It's actually a shame, because words cannot do justice to the images that resulted from Jaime eating a chicken heart....but Keith had trouble remembering the last time he laughed that hard...he's also very upset he didn't document the incident with any pics....

    So this is how it played out...

    Keith received the first chicken heart...at which time he ate it without much ceremony. He was expecting the texture and didn't give any outward signs of an opinion as he knew Jaime was watching him like a hawk....looking for any clue as to what he thought. This is most likely because Jaime was looking for a way to NOT eat a chicken heart...

    So Keith chewed and chewed...it was actually a little over cooked. Jaime asked him how it was and he gave a very informative "not bad"... or something equally noncommittal. At this point Jaime placed the chicken heart in her mouth....

    She stated it was "terrible" even before she started chewing...this was when Keith and the rest of the table started to smirk...

    Immediately thereafter, Jaime began a dry heaving extravaganza...but that didnt stop her...it merely slowed her down. She was a trooper and never gave up. She fought long and hard trying to swallow the chicken heart and she incorporated a couple different techniques in an attempt to get it down. She did the "quick chew"....in that she chewed very fast (think Bugs Bunny eating a carrot)...and she did the "hand wave"...in that she waved her hand in front of her mouth and face very quickly while she had her eyes closed tight. Her eyes watered and she finally used half a glass of red wine to finish it off...

    Her first words when she could finally speak coherently were to ask Keith why he did not tell her it was awful...

    This is when Keith really had a good laugh.... Jaime couldn't understand how Keith could keep a straight face while he ate the chicken heart. Once he stopped laughing....Keith calmly explained that he had known what to expect and that he kept his poker face on purpose because he wanted to see her reaction. An objective observer could allege that it would have been possible for Jaime to have 'appreciated' this response a little better....but since no one is perfect, we move on...

    Like I said, the dinner was awesome....the food and beverages were amazing.

    After dinner we were given a tour of the city...including the waterfront. Drezza and Patrick explained how they like to paddle outrigger canoes and Jaime was immediately making plans for her and Keith to do that the next morning.

    After our tour, we went back to their apartment and hung out on the balcony...this allowed Jaime and Drezza a chance to catch up. Stories were told and laughs were had...and drinks were consumed. Needless to say, too many drinks were consumed and the canoeing never occurred.

    The next day we woke up and were given a full breakfast....unfortunately, we were all still full from the night before. We then ran a few errands (laundry/atm) and explored the city. We saw the Vitoria government building, the cathedral and a mountain overlooking the city. Later, we had a lovely fish stew lunch (local delicacy) and then hung out at the beach. Late that afternoon we visited a convent on another mountain outside the city...the views were awesome.

    After our long day, we went back to their apartment and ordered a couple pizzas. Keith drank some beers Patrick recommended (Ashby Weiss)...and they were delicious. Jaime polished off a bottle of cabernet sauvignon...and some beer.

    It's now approximately midnight and we are on another night bus...this time to Rio de Janeiro.

    (I know, I know...you thought the buses were over....I promise, I did too...but it was cheap and the timing worked out...I promise there won't be any more lowbrow poems...)



    .
    Read more

You might also know this place by the following names:

Vila Velha

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android

Sign up now