Chile
Atacama

Here you’ll find travel reports about Atacama. Discover travel destinations in Chile of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

19 travelers at this place:

  • Day25

    Die wunderschöne Morgenstimmung lockte uns aus den Federn und nach dem Frühstück spazierten wir dem ewig langen, einsamen Strand entlang. Viele Krebsbeine zeugen von einem leckeren Schmaus der Möwen.
    Nach einer erfolgreichen Trainingseinheit in Partnerakrobatik gings weiter Richtung Copiapó. Wir entschieden uns für die Route der Küste entlang - was für die erste Stunde auch eine gute Wahl gewesen war. Wir fuhren mitten durch den Nationalpark Llanos de Challe, bekannt für ca. 14 unterschiedliche Kakteenarten. Plötzlich ist aber aus der guten Strasse eine Schotterpiste geworden, auf der unser Büssli nur noch mit knapp 50 km/h voran kam. So entschieden wir uns, wieder auf die Routa 5 zu fahren.
    So verbrachten wir gut 3 Stunden in der Wüste, Nebenwüste, oder wie auch immer das genannt wird, ohne dass sich das Bild vor unseren Augen gross veränderte. Wir waren uns einig, dass für eine Panne jetzt wohl der dümmste Moment war.
    Zur Abwechslung gibts eine Nacht auf dem Copec-Parkplatz, bevor wir morgen um 07:00 Uhr zum Treffpunkt für unseren Tagesausflug aufbrechen.
    Read more

  • Day24

    1. Stopp auf dem Rückweg vom Valle del Elqui ist die Mall in La Serena. Ein Rucksack für unsere 7 Sachen musste her (viel mehr sind ja nun wirklich nicht... momentan leben wir aus einer Papiertasche).
    Ronja musste ihre Masterarbeit überarbeiten - beziehungsweise überarbeiten lassen - To musste mit einem Computer den Einsatz übernehmen. So verlängerte sich der Aufenthalt in La Serena.
    Dem Sonnenuntergang entgegen fuhren wir am Abend Richtung Huasco, wo wir gegen 20.15 Uhr ankamen. Im kleinen Ort haben wir dank Ronjas GoogleMaps-Recherche schnell unser Plätzchen am Strand gefunden. der Leuchtturm und die Lichter der "Stadt" mussten fotografiert werden! Übermotiviert lief ich zum Strand und fiel promt in einen Bach - schade um die frisch gewaschenen Klamotten! Eine Guppe junger Männer war völlig besorgt um mich und einer kam mir kurzerhand helfen, meine verlorene Sonnenbrille wieder zu suchen. Gefunden! :)Read more

  • Day26

    Pünktlich um 07:30 Uhr standen wir an der abgemachten Adresse für unseren Tagesausflug in den Nationalpark Tres Cruces. Knappe 10 Minuten später kam dann auch unser Guide Carlos an und die lange Fahrt richtung Grenze Argentiniens ging los.
    ☆1. Stopp: Alte Minenstatt, in der mal ca. 5'000 Bergbauern als Sklaven gehalten wurden.
    ☆2. Stopp: Laguna Rosa auf 3'762 m.ü.M. - erstes Anklimatisieren auf der Höhe. Im Sommer sei diese Lagune übersäht von Hunderten von Flamingos - wir sahen noch ein paar letzte Flecken im Wasser, die auch bald nach Norden ziehen werden.Read more

  • Day26

    ☆3. Stopp: Sicht auf den Vulkan Ojos del Salado (6'893 m.ü.M.) - der höchste Vulkan der Welt.
    ☆4. Stopp: Laguna Verde auf 4350 m.ü.M., wo wir ein warmes Thermalbad nahmen.
    ☆5. Stopp: Salzsee
    ☆ ganze 500km sind wir heute im abgelegenen, unbewohnten Gebiet herumgekurvt uns konnten die Autos, denen wir begegnet sind, an einer Hand abzählen - eine wahnsinns Erfahrung!
    ☆ wir sahen: ein Vinicuña, einen Fuchs, Flamingos und Viscachas.

    Zurück bei unserem Auto stand uns noch die Suche nach einem Nachlager bevor. Allzuschnell wurde es stockdunkel und mir wurde etwas unwohl, ohne jegliche Lichter und Dörfer durch die Finsternis zu fahren - besonders, wenn die Strasse plötzlich versperrt ist und wir wenden müssen. Naja - wir fuhren weiter als geplant und um 22:00 Uhr hiess es dann endlich Pasta kochen und schlafen gehen - es war ein anstrengender Tag.
    Read more

  • Day137

    Bahia Inglesa / NP Pan de Azúcar

    February 5, 2017 in Chile

    De dag die volgt is vrijwel alleen een reisdag. De afstand valt mee in kilometers, maar door de haarspeldbochten, de hoogtes en de eentonige woestijn omgeving, komen we toch niet zo ver als gehoopt. We stoppen bij het strand/jongeren camping bij Bahia de Inglesa en eten hier ook even iets in het stadje.

    We werden al gewaarschuwd voor het geluid van de feestende jeugd en of we niet op de familiegedeelte van de camping wilden staan. De jongeren houden inderdaad wel van een feestje houden. Na onze tweede groep plassessie om 6 uur ochtends was het feest ook nog vol in de gang. Waar is de goede oude tijd gebleven dat we aan konden sluiten...?

    Dat Chilenen af en toe niets snappen van timing door waren we al wel achter, maar toen we om half 8 ritmisch wakker gemaakt werden door de buurman die met een elektrische pomp een luchtbed van één van de partyjongeren aan het oppompen was, brak ons verzet. Lekker op tijd wakker dus en al snel zitten we klaar voor een potje rummikub. We hebben besloten dat we het niet meer gaan redden naar de Atacama woestijn, omdat dat nog ruim 800 km rijden is. Dit zou betekenen dat we dan nog ruim 5 volle dagen (heen en terug) in de auto zouden moeten zitten en dat is toch wel iets zonde voor de vakantie van Rick en Lot.

    Op naar Nacional Park Pan de Azúcar dan maar. We worden gelijk welkom geheten door een prachtig mooi strand waar we even gaan lunchen. Na nog even een kort het park te hebben verkend, besluiten we om terug te rijden naar het strand en om, na een frisse duik, hier ook te blijven slapen. Top plek! Beetje jammer is wel dat Lotte alweer wint met rummikub, maar 'gelukkig' is het al snel donker. Dan maar het spel '30 seconds' spelen totdat er opeens wat vossen gedag komen zeggen. De wolf jaagt ze weg, maar we besluiten toch in de tent, veilig op het dak, de wedstrijd voort te zetten.

    Na wakker te worden in een oase van rust en super mooi uitzicht op het strand, is het tijd om pinguïns te kijken. Hier krijgen we namelijk nooit genoeg van!
    Met 10 andere toeristen in een vissersbootje hebben we een rondje langs het eiland voor de kust gevaren en hebben we naar wat pinguïns, maar met name naar zeeleeuwen gezwaaid. Je kan merken dat groen links hier minder actief is, want om deze dieren in actie te zien, werden er nog net geen vissen naar hun koppen gegooid. Wel leuk om nu echt een een keer dicht bij de zeeleeuwen te komen, helemaal voor onze dierenvriend Rick.
    Read more

  • Day140

    NP Nevado de Tres Cruces

    February 8, 2017 in Chile

    Met pijn in ons hart moeten we ook besluiten om het mooie strand in te ruilen voor een nachtje bij de Copec. De volgende dag vertrekken we namelijk naar het NP Nevado de Tres Cruces wat nog een flink stuk rijden is. Hierdoor zijn we al iets meer in de buurt van het park en dicht bij het stadje om eten en wijn in te slaan. We sneaken de beveiligde parkeerplaats de Copec op via de uitgang waarna al snel de beveiliger naast onze auto staat. Niet om te komen zeggen dat we moeten betalen, maar gewoon om even gedag te zeggen en om een compliment te maken over onze tent :-). De buurman in de vrachtwagen komt ook bij ons langs om te vragen of hij zijn vrachtwagen voor ons moet zetten om wat wind tegen te houden. Dit is geen gek idee aangezien ons geïmproviseerd windscherm al tijdens het koken half was weggesmolten.
    Kortom, toch best leuk zo bij het tankstation!

    Er staat weinig beschreven over het NP Nevado de Tres Cruces, alleen dat één van de lagunes op 4200 meter hoogte ligt. Aangezien deze laguna bijna op de grens met Argentinië ligt, gokken we het erop dat de rest iets lager ligt en vertrekken we naar de middel of no where. Ons doel is Laguna Santa Rosa en al snel merken we dat deze ook vrij hoog ligt. We rijden 3 uur lang alleen maar omhoog door prachtige bergen met heel af en toe een glimp van een bewoner of wegwerker. Er zijn gelukkig wel nog wat mensen. Bijna op de top van de bergenreeks waar we overheen moeten, begint de auto toch wel een beetje te ruiken.. De temperatuurmeter gaat ook richting de rode kant en op de berg stoppen we even om de moter af te laten koelen. Tijd om dus een spelletje '30 seconds' te spelen in de auto totdat we weer verder kunnen. Lot heeft ondertussen al spierpijn in haar billen van de 'ontspannen' route naar boven dus ook die kregen even een momentje rust.

    Zodra we op de top staan (ruim 4000 meter - oeps) is wel duidelijk waar we dit voor doen. We kijken op uit over een vallei met de zoutlagune Santa Rosa, vulkanen en bergen met besneeuwde toppen. Prachtig! Snel rijden we naar beneden de vallei in
    om weer iets meer lucht te happen. Althans, dat hopen we.

    De Rangers van het Nacional Park (stagiaires, want wie wil hier nu voor een lange periode zitten in de middel of nowhere) heten ons vriendelijk welkom en we lopen even naar de lagune te om van het uitzicht te genieten met chips en water. De hoogte heeft namelijk wel een raar effect op ons en we laten de alcohol braaf in de achterbak.

    Zodra de zon weg is, koelt het ook als een malle af. De tent en het matras waren helaas nog nat van de vorige nacht dus we leggen het matras te drogen in de hut. Hier mogen we ook koken en doet Ellen weer een wanhopige poging om te winnen met rummikub. Het kwik daalt enorm snel en de Ranger had al opgemerkt dat, als de tent niet zou drogen, dat we binnen op het matras mochten slapen. We weten niet of de tent droog is geworden, maar we besluiten al snel dat we sowieso binnen slapen. Niet geheel onverwachts daalt het kwik naar ongeveer -7 graden waardoor met name Rick, de slaap niet kon vatten. Helaas wordt iedereen ook wakker met het gevoel alsof we alle drank wél hadden opgedronken plus een paar extra shots om de nacht mee af te sluiten. Dit terwijl we braaf water hebben gedronken.. Heel snel veel water drinken dus, iets van ontbijt naar binnen gooien en terug naar NAP. We hebben ons beloond met een heerlijk bed (dit keer 1 bed per koppel), goede douche en diner in een hotel met zwembad in Copaipó. Lotte en Rick hebben tenslotte ook vakantie.
    Read more

  • Day167

    Pan de Azúcar

    April 7, 2017 in Chile

    Als ich nach unserer 12-stündigen Nachtbusfahrt aufwache und aus dem Fenster schaue ist da auf einmal nur noch Sand. Willkommen im Norden von Chile, willkommen in der Wüste.

    Noch ein paar letzte Einkäufe, bevor es in den Nationalpark Pan de Azucar geht. Adé Zivilisation! Dafür ein Strand direkt vor der „Zelt-Tür“ quasi für uns alleine, riesen Kakteen, weite Wüstenlandschaften, laue Sommerabende am Grill und Gasköcherle, Englisch/Spanisch-Lernen am Strand, tolle Sonnenuntergänge, klarer Sternenhimmel und Füchse auf Futtersuche direkt vor unserer Nase.

    Herausforderungen: Kochen im Dunkeln; drückende Hitze; eiskalte Dusche; Schokolade ist nach dem ersten Tag schon alle und bis auf ein Restaurant mit überteuerten und nicht sehr leckeren Mini-Empanadas nichts; vier Tage ohne Strom und Internet 😉.

    Travelmate: German (Chile)
    Read more

You might also know this place by the following names:

Atacama

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now