Chile
Chañaral

Here you’ll find travel reports about Chañaral. Discover travel destinations in Chile of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

8 travelers at this place:

  • Day60

    Pan de Azúcar

    February 9 in Chile ⋅ ☁️ 23 °C

    Chañaral is een klein dorpje 6 uur ten noorden van La Serena. Onderweg stoppen we even in Villanar waar iedereen van de bus moet omdat de chauffeur gaat tanken. Net voor het afstappen vraagt de assistent mijn hulp om deze boodschap in het Engels te vertalen voor een Brits koppel op de bus dat geen Spaans spreekt.

    Tijdens de stop kopen we een completo (een voor mij en een voor de straathonden) en raken we wat aan de praat met het Britse koppel. We vertellen over de rugzak en het paspoort van Vé die gestolen zijn. De man vertelt dat hij zijn paspoort ook ooit verloor in Ecuador. Op een zatte avond viel hij uit een taxi en wellicht is het toen gebeurd. Lichtjes andere omstandigheden dan bij ons, maar goed. Hij vertelt ons dat hij toen binnen de 24 uur een ander paspoort kreeg, hopelijk is dat bij ons ook het geval.

    In Chañaral zoeken we direct vervoer naar Pan de Azucar, een nationaal park dat hier in de buurt ligt. We doen eerst wat inkopen in de supermarkt en worden dan samen met 2 andere toeristen naar een camping in het park gebracht.

    We kunnen nog net onze tent opzetten voor de zon ondergaat. Wat een prachtige locatie hier. We staan op het strand met een mooi uitzicht op een eiland wat verderop in zee. De grote golven slaan met veel kracht in op de rotsen. De hemel kleurt volledig paars en oranje wanneer de zon wegzakt in de zee. Duizenden sterren verschijnen, bijna evenveel als in de Elqui vallei. We zijn nu al blij dat we dit uitstapje niet geschrapt hebben na onze rugzakproblemen!

    Het is hier wel ferm heet in de woestijn. De felle zon wekt ons en jaagt ons al snel uit onze tent, die op een sauna begint te lijken. We zoeken een plekje in de schaduw om te ontbijten en beginnen dan aan een wandeling naar El Mirador. Eerst is het 4 kilometer stappen in de vlakke zon langs een kleine asfaltbaan. Vermoeiend! Maar ook wel lekker rustig. Het doet ons een beetje denken aan onze reis naar Ijsland. Net als toen, kunnen we hier 5 minuten lang in het midden van de baan zitten zonder dat er een auto passeert.

    Vanaf de afslag volgen we anderhalve kilometer lang een gravelbaan die naar de parking van El Mirador leidt. We zijn de enige zotten die tot hier gestapt zijn, alle andere mensen doen dit met de auto. Even uitrusten en wat eten in de schaduw. En dan beginnen we aan de laatste 2 kilometer naar het uitzichtpunt. Rondom ons in het zand staat het vol van de cactussen, een van de weinige planten die kunnen overleven in deze droogte. We zouden hier ook guanacos en vossen kunnen spotten, maar die zijn wellicht aan hun siësta bezig.

    Na een dik halfuur bereiken we de Mirador. De weg hier naartoe is de moeite waard geweest want van hieruit hebben we een geweldig panorama over het landschap en de zee die 400 meter onder ons ligt. In de verte zien we het gehucht Caleta liggen, vlakbij onze camping. Helaas zien we ook een trieste boodschap hangen. De overheid is van plan om een nieuwe weg aan te leggen door het nationaal park om 2 steden met elkaar te verbinden. Daardoor zal alle fauna en flora hier binnenkort verdwijnen en zijn wij bij de laatste gelukkigen die hiervan kunnen genieten…

    We trekken heel wat foto’s en keren dan terug. In Caleta maken we een tussenstop om iets te drinken. 18 kilometer gewandeld vandaag, dat kan tellen! Daarna duiken we in de zee om wat af te koelen. De golven zijn echt enorm hoog en het terugtrekkende water zorgt voor een stevige onderstroom. Niet te ver gaan is de boodschap want je zou er zo ingesleurd kunnen worden. We amuseren ons met wat spring- en loopwerk en genieten van het uitzicht.

    De volgende dag relaxen we op het strand. Wanneer het etenstijd is, komen de vele bruine pelikanen van hun rots. Ze vliegen met zijn allen naar de branding om vis te vangen. Ze trekken onze aandacht met hun speciale vismethode. Na wat rond de brekende golven te vliegen, vertragen ze plots hun vlucht waarna ze peilsnel met hun hoofd eerst loodrecht het water in duiken. Spectaculair! Wanneer een grote pelikaan duikt, reppen kleinere exemplaren zich naar daar om wat stukjes uit de bek te komen eten.
    Read more

  • Day167

    Pan de Azúcar

    April 7, 2017 in Chile ⋅ ☀️ 23 °C

    Als ich nach unserer 12-stündigen Nachtbusfahrt aufwache und aus dem Fenster schaue ist da auf einmal nur noch Sand. Willkommen im Norden von Chile, willkommen in der Wüste.

    Noch ein paar letzte Einkäufe, bevor es in den Nationalpark Pan de Azucar geht. Adé Zivilisation! Dafür ein Strand direkt vor der „Zelt-Tür“ quasi für uns alleine, riesen Kakteen, weite Wüstenlandschaften, laue Sommerabende am Grill und Gasköcherle, Englisch/Spanisch-Lernen am Strand, tolle Sonnenuntergänge, klarer Sternenhimmel und Füchse auf Futtersuche direkt vor unserer Nase.

    Herausforderungen: Kochen im Dunkeln; drückende Hitze; eiskalte Dusche; Schokolade ist nach dem ersten Tag schon alle und bis auf ein Restaurant mit überteuerten und nicht sehr leckeren Mini-Empanadas nichts; vier Tage ohne Strom und Internet 😉.

    Travelmate: German (Chile)
    Read more

  • Day30

    Pan de Azucar

    May 6, 2016 in Chile ⋅ ☀️ 26 °C

    500 km séparent San Pedro du parc national Pan de Azucar, nous ferons donc la route en plusieurs fois. Nous faisons le premier arrêt à Calama, pour récupérer les papiers du véhicule. Cette fois-ci aucune galère, la petite dame chez le notaire me reconnaît de suite et les papiers nous attendent. Nous passons également par le garagiste changer un soufflet de cardan qui fait un peu la tête. Les mécanos sont obligés de fabriquer la pièce sur mesure car les pièces de kombi sont rares sur Calama. Nous profitons de cet arrêt pour changer l'aménagement intérieur, en sciant une bonne partie du lit :)

    On reprend ensuite la route vers Antofagasta pour aller voir la main du désert. Il s'agit d'une oeuvre d'art de 11 mètres de haut créée en 1992 par l'artiste chilien Mario Irarrázabal. Elle symbolise les exactions commises durant la guerre.

    Nous arrivons sur le parc Pan de Azucar depuis la ville de Charnaral. Les deux autres accès, au nord et à l'est, sont fermés suite à une inondation et aux coulés de boues. Nous décidons de passer notre première nuit à l'extérieur du parc, face à la mer. La plage y est très belle, et nous avons droit à un joli couché de soleil.

    Le lendemain nous nous rendons au parc. Le garde nous explique qu'une visite guidée va commencer d'ici 30min et nous décidons de la faire. Le groupe est petit, il y a Maelle une autre française, deux colombiens, et deux chiliens. La visite dure 4 heures, le garde nous explique la faune, la flore et la géologie du parc. Pour la flore il y a principalement des cactus de différentes sortes. Nous ne verrons pas d'animaux ce jour là, mais il y a dans le parc la présence de renards et de guanacos. L'île juste en face est habitée par une colonie de pingouins. La ballade nous mène jusqu'au mirador, seulement le temps est très couvert ce jour là.
    Après la visite nous partageons un repas avec Maelle, dans le seul restaurant ouvert du tout petit village de pêcheurs du parc. Les gens ne sont pas franchement accueillant mais le poisson est bon. Nous repartons sur le même spot que la veille pour passer la nuit avant de mettre le cap vers un nouveau parc national.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Chañaral, Chanaral

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now