Chile
Río San José

Here you’ll find travel reports about Río San José. Discover travel destinations in Chile of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

19 travelers at this place:

  • Day55

    Processing of the fish

    November 23, 2017 in Chile ⋅ ☁️ 21 °C

    By now, it was time for Hristo's dental appointment so he went for it while I continued walking around the sea food market looking at the activities going on.
    One of the fisherman started processing the fish. That attracted a hoard of pelicans and sea lions.
    As a first pass, he cut the head off of all the fish and threw each one of them in the sea. This would create a feeding frenzy in the water nearby with the sea lions and the pelicans, all going after the loot. Even the normally shy heron was sitting near the fisherman waiting for a chance to get some handouts.
    In the second pass, he cut open the gut and threw it in the sea. The third pass was slicing of the upper scales and cutting of the tail. This attracted more of the pelicans and sea gulls with smaller chunks of meat. The fourth and the last pass was slicing of the lower scales and putting the orange edible layer in buckets of water.
    Read more

  • Day116

    Chile!

    February 27, 2015 in Chile ⋅ ☀️ 26 °C

    Über etliche hohe Anden-Pässe – einige fast 5.000m hoch – haben wir es inkl. Höhenkrankheit nach Chile geschafft. Deshalb war erstmal ausruhen angesagt…und auf Liesbeth und Fabi warten, die wir tatsächlich in Arica treffen sollten!!! :-)
    Die Zeit haben wir uns vor allem mit den heimischen Tieren im Hafen von Arica vertrieben…
    In Arica regnet es übrigens 0,8mm pro Jahr! Willkommen in der Atacama Wüste!
    Read more

  • Day220

    Arica

    August 4, 2017 in Chile ⋅ ☁️ 17 °C

    Fanny wasn't staying in Arica for the night but wanted to catch another bus to go further to Calama. As her bus wasn't leaving till 10pm at night and it was only 6pm I asked her to just come with me to the hostel. Probably they wouldn't mind her hanging out there for a while and we could go to dinner together to kill her time.
    Booking a hostel in Chile had been kind of shocking. Prices easily doubled compared to Peru and othe countries. So when I booked my hostel in Arica I had really read the recommendations to make sure I don't pay so much for a bad place. The "Sunny Days Hostel" had pretty good reviews but when we entered the hostel I couldn't believe that no one had mentioned it was like staying with someone's grandparents!
    The owner was unbelievable nice and had no problem with Fanny hanging out till her bus left. He led us into the "reception" which was inside his living room that was plastered with souvenirs from visiting travelers and lots of other stuff. For my taste the room was definitely to crowded and messy but it still gave it a really personal touch. While I was filling out the check in paper he put a plate with cookies and two glasses of juice for us on the table. Supersweet welcome.
    I had a quick shower while Fanny was charging her phone and using the WIFI (she had already been on busses since 24hours all the way from Lima). Afterwards we headed over to the market for dinner (recommendation from grandpa) and were surprised to find a french place with sweet and hearty Crepes in there. Fanny talked a bit with the owner and she told her they had the shop for about a year now and it was running quite well. It's pretty unusual to find a foreign restaurant inside a local market. Especially in a town this little touristy as Arica. The crepes were delicious!
    We headed back to the hostel afterwards and talked till Fanny had to leave to catch her bus.
    In my room I met Dominik. A german guy who had been in Arica and the hostel for a while and almost felt like a local as most people only stay for a night on there journey between Peru and Chile.
    The next morning we had breakfast in the livingroom of our temporary grandparents. The table was set nicely for everybody and the breakfast was quite good with cheese and different kinds of cereal (whoop, not just bread with jam!).
    After breakfast I went with Dominik to the beach as he wanted to check out the waves. As there weren't any we decided to go to a big local market instead. We walked around between the many stands. Even though I've been to so many markets by now it's still fascinating. There were also a lot of little restaurants at the market where we decided to get lunch. Originally Dominik wanted to try Alpaca but we ended up eating at the place with the most customers which served this nice lentil stew.
    We caught a bus back to the center of town from where I walked up to Morro de Arica from where you had a nice view over the town and the ocean.
    On my way back to the hostel I took a wrong street and ended up walking along a big road. There were lots of construction sites for huge residential buildings. At one I even got handed a brochure by the security guard watching the gate. Arica was a pretty dry and boring place. Even though it was at the beach it didn't really have a flair. I don't know who would choose to live here. But it does have a big harbor so maybe there is work and money here.
    After dinner at the hostel with Dominik I headed back to the bus terminal to catch my nightbus to San Pedro de Atacama.
    Read more

  • Day282

    Gaar!

    February 10, 2010 in Chile ⋅ ☁️ 26 °C

    Gistermiddag om 16.30 uur werden we aan de hoofdweg, de Pan-American, afgezet door een vriendelijke taxi chauffeur. We gaan op weg naar Chili omdat alle bijzondere attracties in Peru zo´n beetje gesloten zijn vanwege de harde wind of de wateroverlast. We hebben kaartjes gekocht voor de Ormeño expreso nacional welke ons naar Tacna zal brengen...de laatste stad vóór de Chileense grens. Zoals gebruikelijk hebben we weer van alles ingeslagen en hebben we de kleine rugzak gepakt met alles wat nodig kan zijn onderweg.
    De bus was uit het jaar ?, en was al aardig uitgewoond. Ik stond te wachten tot iemand het bagageluik open zou doen, en men was bijna zonder mij vertrokken. De bus was oud en vies! De airco werkte niet, de stoelen waren plakkerig en vies, en de toilet kon je halverwege de bus al ruiken. De kiezen op elkaar en de tijd maar weer uitzitten....morgen om 9 uur zijn we in Tacna....16 uurtjes bussen. Eerst werd de 2e gewelddadige film opgezet en vervolgens ging het licht uit. Er werd nog een aantal keer gestopt onderweg en de laatste vulling kwam rond 1 uur aan boord. De chauffeurs reden niet echt door en stopten vele malen om te plassen en uitgebreid koffie te gaan drinken. Het uitzicht was eentonig.....zand, zand en nog eens zand!
    Om 7 uur ging de eerste zeer bloedige film aan (De afgezaagde ledematen vlogen over het scherm) en we hadden geen trek meer in ons ontbijt. De zak koekjes zag er aan de buitenkant zéér belovend uit....de inhoud bleek niet meer dan paardenbiks koekjes....niet te eten!! Even later stonden we stil in de file ¨in the middle of nowhere¨. Er bleken twee vrachtwagens tegen elkaar geknald te zijn in een bocht....we konden lekker de bus uit, weg van de agressiefilm! De Politie was met mobiele telefoons foto´s aan het maken van de situatie en er brak een flinke discussie uit tussen de omstanders, de politie en de beide chauffeurs. Eén van de trucks lekte diesel...en mensen liepen gewoon te roken. De schuldvraag, dat was de belangrijkste vraag....in plaats van de weg vrij maken zodat het verkeer kon doorgaan. We hebben er een uur staan wachten. Later stopten we weer voor een fruit check. Iedereen moest de bus uit en alles werd nagekeken....opbrengst, 2 kilo druiven en een paar kleine banaantjes. Wij hebben tijdens de check lekker onze appeltjes opgegeten....niemand zei wat, hahahahahaha. Daarna hebben we nog één of andere check gehad (we weten nu nog niet waarom).....en uiteindelijk reden we om 13.30 uur de terminal van Tacna op....4,5 uur later dan gepland. De internationale terminal was aan de overkant en we waren in 20 minuten alweer op pad naar de grens van Chili en naar Arica, het eerste plaatsje. Onderweg papieren invullen, uitcheck documenten pakken voor Peru en geld klaarleggen om te wisselen. De grens overgang verliep snel en geruisloos. Dit is de eerste grens overgang waarbij echt koffers gecheckt werden met machines, waar alle formulieren moesten kloppen en waarbij de bus geheel doorzocht werd.....en alles in een half uurtje tijd.
    Om 3.30 stonden we op de terminal van Arica en bleek er voor vandaag geen kaartje meer te krijgen voor de bus naar San Pedro de Atacama. Dan maar vast een kaartje voor morgen om 21.30 uur.....en eerst een nachtje in een bed slapen, douchen en even niets!!

    23 uur is mooi genoeg geweest!
    En we gaan nooit meer met Ormeño.....wat een butmaatschappij!!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Río San José, Rio San Jose

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now