Colombia
Parque Lleras

Here you’ll find travel reports about Parque Lleras. Discover travel destinations in Colombia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

32 travelers at this place:

  • Day33

    Medellín & Guatape (Kolumbien)

    October 24 in Colombia

    Nun sind wir die kommenden 2 Wochen komplett! In unserer Wohnung in Medellín konnten wir auch endlich unsere Corinna in Empfang nehmen ❤

    Die Wohnung ist klasse und nach langer Diskussion mit der Waschmaschine ist nun endlich mal wieder alles sauber und riecht auch einigermaßen gut 🙈

    Medellín ist eine kunterbunte Stadt mit vielen Graffitis, aber auch Hochhäusern und Geschäftsbezirken! Die Gondel, die hoch in den Park mit Blick über die Stadt führt, ist leider montags geschlossen und so haben wir uns mit Metro, Bus, Rolltreppe und zu Fuß nach San Javier (District 13) aufgemacht. Dieser Stadtteil war in den 80er Jahren bekannt geworden durch die höchste Moderate weltweit und die Drogengeschäfte um Pablo Escobar. Durch viele staatliche Projekte und nicht zuletzt durch die riesengroße Rolltreppe, die den Aufstieg vor allem älteren Menschen erleichtert, hat sich das Viertel in den letzten Jahren zu einem nach wie vor dicht besiedelten, aber sichereren Ort entwickelt. Viele Touren führen vor allem aufgrund der vielen kunterbunten Graffitis in diesen Stadtteil. Der Ausblick von hier oben ist wahrscheinlich mindestens so schön wie der aus dem Gondel-Park gewesen wäre 😍

    Am nächsten Tag sind wir noch ins 2 Stunden entfernte Guatape mit dem Bus gefahren. Eine Seenlandschaft und ein Fels, die wirklich wie von einer anderen Welt wirken, aber durch Erdbeben entstanden sind und somit einen wundervoll idyllischen und sehenswerten Flecken Erde darstellen. 🌎

    Medellín hat uns allen sehr sehr gut gefallen und jetzt freuen wir uns riesig auf die Karibikküste, ein bisschen surfen und vor allem Sonne und Strand! 🌴🏄‍♀️
    Read more

  • Day100

    Wie es sich für Menschen in unseren Positionen (arbeitslos bzw. „eternal sabbatical“) und unseren Gehaltsklassen (0.-) gehört, ziehen wir nach den ersten hundert Tagen Bilanz. Unterm Strich kann man sagen, dass es uns gefällt. Dieses Reisen. Und wir uns auch immer noch total lieb haben. Auch gegenseitig.

    In den vergangenen dreieinhalb Monaten haben wir 30‘000 km mit 13 Flugzeugen, 10 Schiffen und 25 Bussen zurückgelegt, um 38 Destinationen in 9 Ländern zu besuchen, an welchen wir in 48 verschiedenen Betten geschlafen und schon 6 Mal Pinguine gesehen haben. Gestritten haben wir uns 2 Mal - getrennt noch nicht. Wieso wissen wir nicht mehr. Ziemlich sicher wegen mir. Oder Sue. Vielleicht auch wegen den 5 Dingen, die wir schon verloren haben. Auf jeden Fall hiess die Lösung jeweils Gummibärchen.

    Für die Ewigkeit haben wir unsere bisherige Reise mit 3’509 Fotos, 27’796 Worten, 82 Wein-Reviews und 15 Clips produziert aus 78 Videos festgehalten. Die 2’361 Likes von Freunden und Familie freuen uns natürlich auch, denn die Minuten, in denen wir die Heimat dann doch ein wenig vermissen, zählen wir nicht. Wer will schon Depressionen? Dafür reicht ja die Statistik der Tage, an denen wir krank oder verletzt waren. Die völlig überraschende Bilanz? Sue war ganze 2 Tage ausser Dienst. Und das vermeintlich schwache Glied der Kette? Null. 0. Nix. Nada. Always up and running. Huere Maschine!

    Und last and least bläht das Thema Kohle die ganze Bilanz dann doch ein wenig auf. Die angepeilten hundert Stutz pro Person und Tag wurden um fast neun Stutz überschossen. Verschwenderisch wie wir sind, geben wir im Schnitt 29% für den Transport zwischen den Destinationen aus, 14% für Übernachtungen und die restlichen 57% für den ganzen Spass dazwischen. Dazu gehört natürlich auch die Verpflegung. Fest und flüssig. Im März dürfte also rund die Hälfte davon in Wein geflossen sein. Also für rund die Hälfte davon Wein geflossen sein. Oder wie auch immer. Den Rest haben wohl die Galapagos-Schildkröten gefressen. So oder so, wir geben zu viel aus. Das muss aufhören. Daher nochmals unsere Bitte, uns weitere Penthäuser kostenlos zur Verfügung zu stellen. Das wäre echt toll. Danke.

    So, nun gönnen wir uns zur Abwechslung ein lukullisches Candle-Light-Dinner und stossen mit einer guten Flasche Rotwein auf die nächsten 100 Tage an. Prost und Hasta!
    Read more

  • Day302

    Medellín

    July 20, 2017 in Colombia

    Wanneer we grote steden bezoeken, doen we dit eigenlijk altijd in 2 á 3 dagen. We bezoeken de highlights, doen onze was en gaan snel weer door naar een rustigere bestemming. Medellín is een miljoenenstad met redelijk wat smog, we verblijven in de luxe buurt Pobablo waar we eigenlijk het eten niet 'kunnen' betalen en de buurt oogt als een nieuwere versie van een Lloret de Mar. Maar toch, hebben we ons verblijf in het YOLO (You Only Live Once) hostel 2 keer verlengt... Gelijk bij aankomst werden we enorm warm welkom geheten door de eigenaar van het hostel, Fede. We voelden ons gelijk thuis en helemaal toen bleek dat we de 4-persoons dorm die we hadden geboekt helemaal voor ons zelf was.

    Medellín werd tot begin 2000 geteisterd door de drugsoorlog gevoerd door o.a. Pablo Escobar, en dit staat bij iedereen nog vers in het geheugen. Overal werd gevochten, gingen bommen af en kon men amper de straat op. De eerste dag gaan we met Fede mee op een tour en laat hij ons verschillende delen van de stad zien. Hij speelde vroeger met het zoontje van Pablo dus hij heeft menig maal op de domeinen van Pablo gespeeld. Genietend van de luxe maar natuurlijk verder niet beseffend hoe dit verder tot stand is gekomen. Hij laat ons een 'huis' zien van Pablo wat ons qua bouwstlijl en grootte meer doet denken aan de Bijlmer bajes. Daarna rijden we naar de 'echte' bajes van Pablo waar hij zichzelf heeft laten opsluiten en waar hij gewoon door kon gaan met zijn criminele praktijken en feestjes met de dames van lichte zeden. Omdat Fede geen geld wilt verdienen aan Pablo gaan de opbrengsten van zijn tour naar de stichting Niños de Colombia. Hij doet de tours voornamelijk om zijn verhaal te delen en men bewust te maken wat voor schade Pablo heeft aangebracht en om ook de andere kant van de stad te laten zien.

    Zo neemt hij ons ook mee naar een buurt achter het vliegveld waar de drugsoperatie nog in volle gang is. De politie komt hier niet en we moeten de ramen van het busje sluiten om ook niet op te vallen. Op elke hoek van de staat staan namelijk 'watchers' die controleren of er geen undercover politie de buurt in komt. We zien groepen mensen staan die veel geld onderling verdelen, waarschijnlijk om hun zaakjes af te handelen. Snel rijden we de buurt weer uit voordat men echt argwaan krijgt als ze ons busje zien. We vervolgen de tour naar voorheen de gevaarlijkste buurt van Medellín, Communa 13. Deze buurt is nu bekend door de mooie graffiti kunst, en is beter bereikbaar geworden voor de mensen omdat men roltrappen heeft aangebracht en het openbaar vervoer naar het centrum is verbeterd. Men begint er langzaam aan te wennen dat toeristen deze buurt bezoeken waar men alleen maar blij om is.

    Dit merken we ook tijdens de free walking tour door het centrum van de stad. Qua gebouwen en architectuur in het centrum van Medellín is er vrij weinig te zien, maar toch is de tour één van de beste tours die we tot nu toe gedaan hebben. De gids vertelt heel duidelijk de geschiedenis van Colombia en Medellín, en ook wat voor impact dit voor haar en de inwoners heeft gehad. Zo vertelt ze dat een een aanslag bij de metro (wat eigenlijk een monument is voor de inwoners omdat deze is gebouwd ondanks alle tegenslagen en te weinig financiële middelen) vrijwel door iedereen vergeten is omdat al het andere geweld dit heeft overstemd. Tijdens de tour komen heel veel locals bij de groep staan (ondanks dat men geen Engels verstaat - de naam Pablo wordt ook nooit in de tour genoemd) omdat men benieuwd is waarom wij, als toeristen, de stad bezoeken. We worden meerdere keren welkom geheten met de mededeling dat de stad ook voor ons is en dat men blij is dat we er zijn. Men weet namelijk dat, omdat wij de stad bezoeken, het niet meer gevaarlijk is en dat het beter gaat met de stad. Er komt zelfs een meneer een dansje voor ons doen nadat hij ons heeft welkom geheten. Onze harten zijn ondertussen wel gesmolten.

    Wat natuurlijk niet mag ontbreken in Colombia, is het bezoek aan een voetbal wedstrijd. We waren bang dat het seizoen al afgelopen was maar, gelukkig voor Robert, is het seizoen juist net weer begonnen! We gaan naar de wedstrijd van Atletico National natuurlijk moeten we in het sfeervak zitten en het blijkt dat dit ook het enige vak is wat wel vol zit. De show duurt 90 minuten naast ons op de tribune en het enige moment dat het stil is, is tijdens de rust en wanneer er gescoord is.

    Via Fede kunnen we ook een dagje vrijwilligerswerk doen bij de San Nicolás school welke ver in een buitenwijk ligt. Via de stichting, waar ook twee Nederlanders bij betrokken zijn, hebben ze deze school kunnen bouwen. In Medellín heeft elke wijk een rating van 0 tot en met 7. Bij 0 heeft men vrijwel geen faciliteiten zoals water en elektriciteit en 7 is het meest ontwikkeld. Aan de hand van deze rating wordt bepaald waar men recht op heeft qua vergoedingen etc. De school ligt in een buurt met de rating 0. Wellicht schets dat een beeld van in welke omstandigheden deze kinderen zijn opgegroeid. Bij aankomst krijgen we eerst een rondleiding door de school. Helaas waren de Engelse lessen in de ochtend en zijn we te laat om mee te helpen met de lessen. Gedurende de dag worden we voorgesteld in de klassen en kunnen de kids vragen aan ons stellen over ons én over Nederland. Dit om hem een breder beeld te geven over verschillende landen. Zo krijgen we vele vragen die we nooit hadden verwacht zoals "hoe laat is het daar?", maar ook de indrukwekkende vragen als "of er bommen zijn of geweld is?". Per klas is de sfeer compleet anders en ook de leraren verschillen enorm. Zo zien wij de leraren meer als maatschappelijk werker dan als leraar, want binnen deze school komt er zo veel meer bij kijken dan alleen les geven. Het was een enorm indrukwekkende dag waar ook wij heel veel van geleerd hebben.

    Tot slot besluiten we om nog een tour te doen en dat is een paintball tour naar Guatapé, waar we onderweg gaan paintballen bij een voormalig landgoed van Pablo Escobar. Gelijk bij aankomst krijgen we al een beetje spijt, want het lijkt meer op een middelbare school tour dan een actieve /culturele tour... Niets is minder waar en bij aankomst bij het landgoed gaat de muziek aan in de bar, slaat iedereen bier in en wordt een 'voormalige bodyguard van Pablo' naar voren geschoven als de nieuwe eigenaar. Het lijkt alsof wij de enige twee zijn die hier een dubbel gevoelig hebben en we laten de biertjes even voor wat het is. We krijgen een rondleiding over het landgoed en zien de oude vervallen villa van Pablo. We moeten toegeven, het was wel een prachtige plek..

    Als de eerste groep klaar is met paintballen zijn wij aan de beurt en hijsen ons in de overalls en krijgen bescherming over onze borst en rug. Eerst spelen twee keer het spel om de vlag te veroveren en bij de laatste 2 spellen wordt er een Pablo aangewezen en deze moet natuurlijk vermoord zien te worden. Tijdens het eerste spel is Robert al hard geraakt op zijn vingers en benen en zwetend vragen we ons af of dit wel genoeg bescherming is. In het allerlaatste spel is Ellen nog als laatste 'sniper' in het veld en wacht eigenlijk tot de tijd voorbij is omdat haar balletjes al lang op zijn. Helaas komt er iemand vlak achter haar staan die het nodig vind om alsnog zijn laatste ballen te vuren, maar helaas niet op de minimale bescherming die we hebben gekregen. Kortom: met een ijskoud biertje voor op de wonden en voor de schrik kunnen we (eigenlijk alleen Ellen) concluderen dat paintballen niet de leukste sport is. We vervolgen de tour naar Guatapé wat een gloednieuw kleurrijk dorpje is. Het dorp is opnieuw gebouwd omdat de regering een dam heeft laten bouwen om hier elektriciteit uit te winnen wat goed is voor 30% van de energiebehoefte van Colombia. Het dorpje is dus iets opgeschoven en is goed uit de verf gekomen. Tot slot klimmen we ruim 700 treden op van El Peñol, een enorme rots, waar we een prachtig uitzicht hebben over het meer van Guatapé.

    Ons originele plan was om die avond de nachtbus te pakken, maar dit hebben we alweer omgegooid. Dit is maar goed ook want tijdens de tour met Fede ontmoeten we graffiti artiest Chota uit Communa 13. Hij gaat voor ons een schilderij maken met highlights van onze trip zo ver in Zuid Amerika. Super gaaf natuurlijk maar ook wel spannend wat hij er van maakt. Eerst krijgen we een foto doorgestuurd van het originele plan wat helaas een beetje tegenvalt.. Gelukkig kan hij nog het één en ander aanpassen en net een half uurtje voordat we echt moeten vertrekken (3 dagen later dan ons originele plan), komt hij langs het hostel om deze af te geven. Het resultaat is stukken beter en opgeluchht nemen we het doek in ontvangst. Fede is zo aardig om dit voor ons naar Nederland te sturen dus we hoeven ons ook geen zorgen te maken voor de laatste weken en de luchtvochtigheid. We krijgen een lift naar het vliegveld van de zus van Fede en we kijken terug op een enorme indrukwekkende en ook relaxte week in Medellín.
    Read more

  • Day76

    Medellin

    November 15, 2017 in Colombia

    Hmmm, Medellin ist uns natürlich bestens bekannt von der Netflixserie Narcos und durch die vielen Vorschusslorbeeren durch die getroffenen Backpacker, haben wir einiges von der Stadt erwarted. Medellin befindet sich derzeit im Wandel; noch in den 1980er Jahren litt die Stadt unter dem Medellin Drogenkartell und war bekannt für seine blutigen und tödlichen Drogenbandenkriege. Trotz dem Wandel und der sinkenden Mordrate wurden 2011 immer noch 1600 Leute ermordet 🤔 Vorallem auch in der Comuna 13, dem dazumal gefährlichsten Viertel, welches wir mit einem Guide besuchten. Die Comuna 13 ist nun bekannt für seine Graffitis und farbigen Häuser. Das geschichtsträchtigste Viertel der Stadt bekam im Jahr 2011 eine 348 Meter lange Freiluftrolltreppe, welche in 6 Abschnitte unterteilt ist. Ziel war es, den älteren Leuten den Aufstieg zu ihren Häusern zu erleichtern. Jason, unser 22 jährige Guide, welcher selber in der Comuna 13 lebt, war eine Nummer für sich. Neben einer enthusiastischen Führung und vieler interessanter Backgroundinfos, durften wir sogar seine Miniwohnung (kostet CHF 70 im Monat) besichtigen, kamen in den Genuss einer Zaubertrickstunde und als wäre das nicht genug, spielte er uns noch Waka Waka und den Titanicsong auf seiner Flöte, welche er dabei hatte.

    Unser Hostel befindet sich in der Barillo Poblado. Ein sehr lebendiges Quartier, in welchem sich, insbesondere an der Carrera 37 und 35, unzählige stylische Boutiquen, fancy Restaurants und hippe Bars aneinander reihen - gefährlich für Portemonnai und Leber. In Poblado haben wir auch das Naan gefunden, ein sensationelles indisches Restaurant, welches uns erneut davon abhielt, die heimische Küche abseits von Empanadas und Fruchtsäften zu kosten (Jaja, wir wissens, das gehört sich so nicht aber is uns egal!)
    Read more

  • Day7

    Parque Lineal La Presidenta

    October 26 in Colombia

    In mitten des Stadtteils Poblado ist ein kleiner Park angelegt, in dem sehr viele Schmetterlinge 🦋 zu sehen sind. Bevor es auf Nahrungssuche für uns ging, hat Romy den Schmetterlingen hinterher gejagt und einen großen in orange gefunden. 😉

  • Day7

    Mittagessen gab es im Justo, einem angesagten vegetarischen Bio-Foodmarket mit dessen regionalen Produkten auch super leckere Gerichte angeboten werden. Sehr, sehr lecker!
    Wie immer hat Bio-Qualität seinen Preis. Wir zahlten fast 40€ für uns beide mit Getränken. Für hier ist das schon sehr teuer.

  • Day35

    “Finally“ sick

    June 17, 2015 in Colombia

    On the hike we obviously couldn't bring water for three days, so we had to refill our bottles at the fincas. At one of them, it didn't seem really clean, but since we didn't have a choice we drank it. Since then I have had strong stomach problems, ruining a bit the last days.
    Yesterday, it made our trip to the parque del café, already difficult due to my sore muscles, even harder. Still we had a lot of fun on the coffee trail and the different rollercoasters (it was Felipes first time riding one and his dad also tried all of them).
    The worst was the bus ride to Medellín: 5 hours on an extremely curvy road with a driver that seemed to be on a race. But in the end it was worth it, because that way I was able to see two Mexican friends before they left the town :)
    Read more

  • Day37

    Discovering Medellín's Beauty

    June 19, 2015 in Colombia

    Finally almost done with the sickness, this day was a whole new experience of Medellín. Not only did I get the construction workers to (almost) stop from staring at me when I was walking by, asking them if they didn't have work, but also I could enjoy everything more.
    In the morning I went with João to Parque Explora, a really cool interactive museum on many different topics. I could have stayed there all day, if there wouldn't have been large groups of children. For this reason, I also went to places that are more in the center, like Parque de Pies Descalzos (= barefoot park), Museo del agua and Parque de la Libertad, which are some of the nicest places in the city. After that, I also finally wasn't too tired to hang out with the other people of the hostel.Read more

  • Day6

    Medellín

    May 12 in Colombia

    Medellín ist bunt, laut, lebendig und zu dieser Jahreszeit sehr verregnet. Was hier an Wassermengen runter kommt ist unfassbar!

    Gleich am ersten Abend stürzten wir uns mit weiteren Backpackern, die wir auf der Fahrt von Salento nach Medellín trafen, ins Nachtleben. Der Stadtteil Poblado bietet hierzu diverse Restaurants, Bars und Clubs von denen wir einige besuchten. Mit darunter war das Restaurant Bordo, in dem es sagenhaftes Steak gab, eine Rooftopbar, ein Studentenclub und für kurze Zeit auch eine Art Bordell, das auf den ersten Blick jedoch wie eine Tanzbar aussah.
    Wirklich viele Fotos haben wir nicht gemacht, da es doch oft verregnet war und wir uns einfach vom bunten Geschehen haben treiben lassen.

    Mit der Seilbahn ging es Samstag dann hoch nach Santo Domingo, wo wir uns mit kiloweise exotischem Obst eindeckten und von dort aus weiter in den Parque Arvi fuhren. Von hier aus hatten wir einen fantastischen Blick über die Stadt und konnten auch das Metronetz von Medellín mal ausprobieren.
    Ganz groß auf unserer Wunschliste stand noch eine Stadtführung und Paragliding über Medellín. Beides ist leider ins Wasser gefallen, da wir beide uns scheinbar etwas weggeholt haben und die Zeit zum Schlafen nutzten. Das müssen wir irgendwann noch einmal nachholen, denn gerade Medellín hat eine unglaublich spannende Historie.

    Insgesamt hat uns Medellín sehr gut gefallen und ich wäre wirklich gern noch länger geblieben, aber nun warten Strand, Meer und etwas weniger Regen auf uns!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Parque Lleras

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now