Jandaan en Marleen

Joined July 2015
  • Day412

    De holy Ganges

    September 30, 2016 in India ⋅ 🌫 31 °C

    De eerste keer de Ganges zien stromen is indrukwekkend. Hij is breed, lichtblauw, hevig stromend en de gedachte dat dit de beroemde heilige Ganges is, maakt hem nog spectaculairder. Overal lopen apen over balkonnen en bruggen. Mensen hebben netten voor het balkon zodat de apen niet binnen komen. Haridwar is een belangrijk bedevaartsoort voor Indiers. Mensen uit het hele land reizen af naar deze pek om hun zonden af te wassen in de Ganges (zeven keer kopje onder), en hun wensen uit te spreken door een klein bootje met rijst, een bloem en een brandend kaarsje op de Ganges los te laten.

    Rishikesh is het alternatief voor Haridwar voor westerlingen. Ook aan de Ganges, maar iets rustiger. Hier kan de westerse toerist (veel Israeli en Amerikanen valt ons op) zich ontspannen in een koffietentje met een cheesecake en espresso. Om vervolgens door te gaan naar de dagelijkse yogales. We kunnen uit misschien wel 100 yogalessen kiezen.
    Ooit brachten de Beatles maanden door in deze plek om liedjes te schrijven. En sindsdien is het een belangrijk spiritueel bedevaartsoort. Alleen Ringo Starr en zijn vrouw hielden het niet lang vol omdat ze gek werden van het gebrek aan vlees bij de maaltijd.
    Read more

  • Day407

    She is from my country

    September 25, 2016 in India ⋅ 🌫 31 °C

    “She is from my country!” Roept het meisje (of jongetje?!) met knot op het voorhoofd dat op mij af komt rennen op het station van Jalandhar. Jandaan staat in de rij om kaartjes te kopen. Het meisje - dat toch een jongetje blijkt te zijn, maar een knot draagt omdat hij een Sikh is (google maar eens) - is erg blij mij te zien tussen alle “vreemde” Indiërs. Hij woont namelijk in Perth in Australië en dit is pas zijn tweede keer in India. Zijn ouders komen achter hem aan. Het gezinnetje van drie is in India om hun familie te bezoeken voor een week en ze zijn zo aardig om ons ook uit te nodigen.

    Wat we wisten: iets met ‘cousin’, platteland, en “familie vindt het leuk”. We krijgen tijdens reizen vaker uitnodigingen van vreemden en het is dan zaak om binnen een korte tijd een inschatting te maken. Kunnen we dit vertrouwen, wat zijn de intenties van deze persoon, worden we er niet ingeluisd en zijn we dan niet die naïeve buitenlanders die te naarstig op zoek zijn naar een lokale authentieke ervaring?
    We besloten te vertrouwen.

    En zo stappen we een paar uur later in het donker in een auto bij twee mannen die we niet kennen, geen Engels spreken, grote zwarte baarden en een tulband dragen, en een dolk om hun bovenlijf hebben hangen. Best even spannend kan ik je zeggen. De twee mannen blijken de broer en neef van onze gastheer Suba te zijn en al twee uur buiten het hotel waar we aan het wachten waren, gepost te hebben voor onze veiligheid en convenience.

    Een week hebben we bij de familie gelogeerd en een betere inwijding in de Indiase cultuur, het leven op het platteland, en enorme gastvrijheid hadden we niet kunnen ervaren. Wanneer ik vanuit onze kamer naar buiten het hoekje om kijk, kijk ik recht in de ogen van de waterbuffels in de stal. Jandaan blijkt beter in koeien melken te zijn dan ik. In de ochtend rijden we met de hele familie op de waterbuffelkar naar het lapje grond, waar de broer avondeten en ontbijt voor de koeien maait, en wij een duik in het zwembad nemen (1 vierkante meter). Met beide moeders (de familierelaties zijn te ingewikkeld om uit te leggen, meerdere personen zijn door familieleden onderling geadopteerd) kunnen we niet praten in het Engels, maar knuffels, blessings en warme blikken zijn er genoeg. Elke dag Indiase masala thee met melk recht uit de koe. De kinderen hoeven een dag niet naar school speciaal omdat wij er zijn. Lekker spelen in de 40 graden ;)

    Een anekdote als metafoor voor de Indiase cultuur en politiek. Voor Suba is het belangrijk om tijdens zijn aanwezigheid van een week politiek te bedrijven in het dorp. Om de positie van zijn familie in het dorp te verzekeren, de aankoop van de bakstenen voor zijn nieuwe huis veilig te stellen, de eer van zijn familie te verdedigen en nog veel meer wat wij waarschijnlijk niet kunnen bevatten. Dit doet hij door allerlei bezoekjes te brengen aan belangrijke mannen en beleefdheden uit te wisselen. Wij gaan mee als een soort van schattige maar rare mascottes uit het buitenland. We roepen wat Indiase woordjes die we geleerd hebben en lachen lief. Dan gaat het gesprek over zaken verder.

    Op een ochtend zijn we op bezoek bij een regionaal politiek leider.
    Jandaan: “Suba, can you please translate for me?. I want to know whether your friend has national political ambitions as well”
    Suba vertaalt: “Jandaan says he thinks you should go for national politics as well, that you would do a great job, and he gives you his blessings”.
    De man is erg vereerd. En wij hebben ons lesje Indiase cultuur en politiek binnen.
    Alles draait om hiërarchie, respect, je plek kennen, en veel, heel veel blessings uitspreken voor alles en nog wat. Daar heeft de Nederlander een hoop te leren om te integreren en succesvol zaken te doen.

    Na een week nemen we afscheid van de familie. We zijn altijd welkom in het dorp en bij de familie. Het was een hele bijzondere ervaring die we niet snel zullen vergeten. Dank jullie lieve familie!

    PS deze post heeft even op zich laten wachten maar we zijn zeker van plan te blijven posten. Liefs uit Chicago!
    Read more

  • Day397

    Wist je dat ...? India

    September 15, 2016 in India ⋅ ⛅ 28 °C

    Wist je dat ...?

    Wist je dat de overnachting van vannacht per persoon goedkoper is dan 1 kopje koffie op het terras in Amsterdam?
    In India zijn een grote assertiviteitstraining is? (Handen wegslaan als ze je net bestelde 'chai' dreigen over te nemen. Klauwen door het gat van het treinloket, met twee wachtenden voor je, om het formulier te bemachtigen. Strijden om je wisselgeld terug te krijgen)
    Wist je dat je in India naar alles en iedereen ongelimiteerd kunt staren?
    … dat je in India niet de eendjes, maar de koeien voert met brood op straat?
    En dat deze koeien aan niemand toebehoren, maar ooit na melkdienst op straat losgelaten zijn? (of hun voormoeder)
    Wist je dat het elke middag in de 40 graden is?
    dat het nu nog laagseizoen is in India?
    dat de meeste vrouwen hier een sluier dragen?
    En dat vrouwen nooit maar dan ook nooit een bloot been laten zien op straat?
    Wist je dat de straten voornamelijk bezaaid zijn met groepen mannen?
    dat we masala tea (chai) super super lekker vinden
    chapati met dahl (gele linzen) het broertje is van de Nederlandse equivalent bruine boterham met kaas?
    in India de cliché onderhandelstrategie "weglopen voor een lagere prijs" het beste werkt van allemaal?
    Wist je dat de Noord Indiër niet zonder zijn chapati kan en het daarom pittig vindt om in zuid India te zijn?
    we in twee weken tijd nog niet echt ziek zijn geweest?
    Wist je dat Jandaan altijd in lange broek loopt?
    het op veel plekken op straat naar pis stinkt en er overal poep en afval ligt?
    Wist je dat we elkaar vaak niet kunnen verstaan omdat het getoeter zo luid is
    Wist je dat Marleen de blikvanger op straat is
    we kamelen op straat zien die een vracht voortrekken?
    Indiërs enorm nieuwsgierig zijn naar ons?
    je in India je billen afveegt met je linkerhand?
    Wist je dat in de provincie Rajahstan veel steden enorm mooie forten hebben en huizen dezelfde heldere kleuren?
    Wist je dat de Indiërs hun water drinken zonder met hun lippen de beker of fles te raken?
    we na India een maand naar Nepal gaan?
    En daarna doorvliegen naar Maaike en Niall Quann in Chicago?
    Jandaan bijna zijn haar in een knotje kan doen en grijzer wordt?
    we ons eerste geld verdiend hebben via onze eigen website?
    Wist je dat er bij het handenwassen zwart water van je handen komt na een dag trein en een stuk lopen
    Wist je dat je ook regelmatig loslopende geiten en varkens op straat zien?
    we ervan genieten weer terug te zijn in India?
    in India restaurants hun keukens bijna allemaal buiten op straat hebben staan?

    Wisten jullie dat?

    Dikke X van ons!
    Read more

  • Day391

    De spiegel van India II

    September 9, 2016 in India ⋅ ⛅ 29 °C

    India is een land zonder vangnet. Heb je geen geld dan kan je niet eten. Dan kunnen je kinderen niet eten en ga je als niets verandert vanzelf je reïncarnatie tegemoet. Klagen heeft geen zin. Waar ik ook een handje van had en soms nog wel heb. Waar zoveel Hollanders een handje van hebben. Geen vangnet betekent: geen WW, geen zwangerschapsverlof, geen bijstand, geen zorgtoeslag, geen huursubsidie, geen kinderbijslag, geen nivellering, geen gelijke kansen voor elke laag in de maatschappij. Ik ervaar dit doordringend door al mijn poriën en begrijp zo goed dat Nederland 1 van de beste landen ter wereld is om te leven. Ongelooflijk welvarend. Dat maakt me ook trots. Dat ons vangnet een resultaat is van welvaart. Dat is fantastisch. Het zorgt er ook voor dat ik wel tien keer nadenk voordat ik cynisch de status quo bekritiseer in wat er allemaal niet deugt.

    Politiek filosofisch gemijmer II - Iedereen in de bijstand gaat verplicht naar Delhi om 1 week te overleven op straat. Daarna in groepstherapie reflecteren wat je hebt geleerd en hoe je dat kunt inzetten voor jezelf om te groeien naar financiële onafhankelijkheid en meer grip en regie over je eigen leven. Bij weinig progressie verplicht twee weken naar Delhi. Und so weiter!' Goed voor de economie. Goed voor werkgelegenheid. Goed voor het aantal beschikbare banen. Goed voor ondernemerschap. Goed voor balans geboorte- en sterftecijfer. Past perfect in het huidige beleid van meer zelfredzaamheid! Dit is natuurlijk een ridicuul voorstel. Alhoewel ik denk dat we van het karakter en de mentaliteit wel wat kunnen leren van de Indiër. Geboren ondernemers. Werkelijk waar creatieve acrobaten die overal wel een handeltje uit kunnen purren.

    Terug naar onze gastvrije ontvangst in Delhi. Ravi is 1 van de drie broers die gezamenlijk het bedrijf van pa hebben overgenomen. Een handel in wetboeken redigeren, binden en drukken. Anju is naast een voortreffelijke gastvrouw en India gids op allerlei onderwerpen ook lerares Engels. Voor drie ochtenden in de week. De pa van Ravi leeft ook bij het gezin. De jongste zoon werkt in Singapore en de oudste zoon werkt als accountant en is rijp voor een huwelijk aldus pa en ma. Pa heeft al wat op het oog. Uithuwelijken klinkt a-westers maar als je jezelf erin verdiept heeft het ook wel schoonheid. Het beslissen gaat namelijk niet over 1 nacht ijs. Tot in de diepste details wordt er gekeken wat een eventuele goede match voor zoon en dochter kan zijn. Weet jijzelf wie goed bij je past als je 24 bent? Ik snap dat het wat inlevingsvermogen vergt. De opa in huis is een man van 85. Hij leeft in huis. Doet elke dag een wandeling en kijkt elke avond steevast zijn favoriete Hindi programma’s. Samen met de hulp Raju. Ik houd van die man. Onverstoorbaar. Zijn armen langgerekt langs zijn lijf en ietwat leunend naar achter. Hij schuifelt heen en weer. Af en toe spitst hij zijn oren. Hij is trouw hindoe gelovig. Bid elke ochtend voor zijn mini tempel. Voor een kast vol met goden. Je vergeet dat hij er is. Je vermoed dat het leven aan hem voorbi trekt. Totdat hij denkt dat wij vertrekken en staat hij er als de kippen zo snel bij. Dit keer vals alarm. Maar stiekem houdt hij alles in de gaten. Zijn vrouw is vorig jaar overleden. Op de vraag of hij haar mist wordt hij even stil. Hij draait zijn hoofd kijkt me aan en antwoord:’natuurlijk!’ Stilletjes draait hij weer om. Je ziet dat hij haar mist. Je voelt dat daar misschien lichtzinnig over wordt gedacht. En dan is daar Raju. Een lieve jongen die het gezin 24/7 bijstaat. Ver weg van zijn familie. Hij kan zich niet heugen wanneer hij is gaan werken. Hij weet niet beter. Raju is als de zon. Een lichte, goedlachse positieve knaap van rond de twintig jaar oud. Hij heeft 1 dag in de maand vrij. Dan bezoekt hij zijn broer. Die ook in Delhi werkt. Op een motor. Het geeft hem een stoer uiterlijk. Zijn moeder is ziek. Hij verlaat het gezin voor ongeveer tien dagen. Een vervangende hulp is al ingeslagen. Opa en Raju.Twee mensen alleen en als vrienden samen. Erg mooi om hun wisselwerking te zien. Vriendschap gaat over de klassen heen. Ik voel me ontroerd als ik ze beiden ‘s-avonds aanschouw. De een lachend. De ander serieuzer. Samen in een ruimte. Gezonken in Hindoe avonturen. Wij zitten in de ‘formal room’. Te converseren. Te praten over het leven. Te praten over de verschillen. Het voelt aristocratisch. Russisch begin negentiende-eeuwse elite. Raju lacht en ik neem een slok van mijn Johnny Walker. Ik heb verschil in ongelijkheid niet meer gevoeld dan dat moment. Ik ben niet gewend dat mijn water wordt gebracht. Mijn eten wordt opgediend. Dat ik zit en iemand anders basale huishoudelijke handelingen voor mij verricht. De Indiër kan niet zonder. Ik voel me eerst vreemd en ongemakkelijk. Welke etiketten horen hierbij? Ben ook wel verrast hoe snel het went. Is dat erg?

    Drie dagen hebben we genoten van een wereld in India, zijn we verwend, inzicht vergaard in India die we waarschijnlijk nooit hadden gezien als we een andere huidskleur hadden gehad. White privilege is overal. Wellicht in India weer meer dan de andere plekken die we hebben bezocht. Het is ook bizar om je echt te realiseren dat blank zijn echt een dikke pro is in de wereld waarin we leven. Ik wil het niet geloven. Maar het helpt wel om het te zien. Het kan helpen om hiermee bijvoorbeeld milder te kijken naar een vraagstuk als 'Hoe gaan we om met een continue stroom aan migranten die opzoek zijn naar een beter leven. Een veilig leven. In the end - Je gaat pas weg als je geen andere mogelijkheid hebt, toch? Mensen in Nederland zonder baan verkassen wellicht ook zonder vangnet.

    Genoeg gedachten en pseudo politiek filosofisch gebrabbel. We zijn nu in Jodhpur. De blauwe stad. Boef ligt heerlijk te tukken en draait zich nu wat om. De airco blaast zachtjes koele lucht (29 graden?). Straks springen we de luid toeterende straten weer op. Waar koeien, tuk tuks, geiten, fietsers, bestelwagens en heel veel mensen ons weer opnemen in de chaotische schoonheid van hun land. Op naar een volgende chai. Ons favoriete opkikkertje.
    Read more

  • Day387

    De spiegel van India I

    September 5, 2016 in India ⋅ ☀️ 31 °C

    Ons spoor is nu in India beland. We hebben definitief Zuid Oost Azie achter ons gelaten. In iedergeval voor dit moment. Je weet immers nooit. Het smaakt naar een fijn leefplan. Het lijkt vermoedelijk ingewikkeld van afstand om te leven zoals wij nu leven maar in the end valt het echt wel allemaal mee. De loutering van onze onderneming is dat je onthecht van de zaken die je in een 'normaal' ritme zo vanzelfsprekend vindt.

    Zo heb ik ter illustratie bijvoorbeeld 2 dagen geleden een broek gekocht. Een simpel jaren tachtig model. Rechte pijpen. Fijne stof. Blauw met zwart of andersom. De reden is in relatie tot wonen in Nederland meer praktisch dan esthetisch of ijdeltuiterij. Namelijk het is warm en ik wil een luchtere broek. Zo geschiedde een aankoop aan een straatkar waar verschillende broeken lagen gedrapeerd. Een indische verkoper ritste soepel allerlij broeken uit de stapels die ik of bekeek of aanraakte. Kijk uit met koopsignalen in India. Je bent een prooi. Het zijn namelijk de beste sellers die er zijn. Met zijn centimeter goochelde hij de goede maat uit de stapel en hoefde ik enkel de prijs te accepteren of af te dingen. 300 rupia wilde de centimeter hebben. 200 was ik bereid te betalen. Voor de nieuwsgierigen 1 euro is 75 rupia. De deal werd redelijk eenvoudig gesloten waardoor ik me realiseerde dat er nog meer te verdienen was in deze koop.

    Wat ik bedoel te zeggen is dat ikzelf in Nederland voornamelijk geld uitgaf om mezelf te verdoven. Ik geef toe: 'ik vind het nog steeds erg leuk om er vlot uit te zien,' dit wordt zeker gesteund door de boef, maar het is gewoon niet nodig. Dit zelfde geldt voor weekendjes weg, meerdere keren per maand uiteten, biertjes doen in de kroeg, een vijfde nieuwe jeans, overhemd, jurkjes, een paar sneakers, een overvolle koelkast, abonnement op de sportschool, nieuwe tas, nieuwe zonnebril, laptops, mobiele telefoons, facebook checken, NOS checken allerlei nonsense checken, een nieuwe auto of een beter model koelkast of een nieuwe bank of lamp, carrière maken, meer verdienen. Meer hebben. Meer willen. Nooit stoppen. Nooit genoeg. Altijd bezig om mezelf te verdoven. Hoe de jurkjes in de opsomming terecht snap ik eigenlijk ook niet :)

    Van afstand heb ik meer zicht in hoe ik leefde. Hoe ik mijn geld en tijd heb besteed. Ik gedroeg me als een consument. Plat gezegd: ‘Geluk kan je enkel vergaren door te kopen.’ dat doe je door je als voorbeeldige consument te gedragen. Ik vermoed dat alle lezers van dit stuk dat ook doen. Is dit erg? Is dit goed? Is dit fout? De ethiek hier omtrent is niet zo boeiend. Het is een observatie en ik ben reuze nieuwsgierig hoe ik me zal gedragen als we weer in Nederland resideren. Op dit moment eet ik geen vlees en drink niet of nauwelijks. Ik neig ernaar om helemaal niet te drinken. Na twee alcoholische versnaperingen voel ik me alsof er een vrachtwagen zes keer over me heen is gereden, soms ook al na een versnapering. Ik rook overigens ook niet meer. Al bijna een jaar.

    Politiek filosofisch gemijmer I - Misschien is het maar goed ook dat de burger zich gedraagt als een consument. De voorbeeldig consument is beter te besturen. Daar kun je beter beleid op maken. Is wel zo rustig. Zie je het belang? Dit soort gedachten en reflectie zijn een tijd niet prominent aanwezig geweest in mijn hoofd. Maar we zijn nu in India. Een land waar al je zintuigen op scherp worden gezet. Waar je nauwelijks rust aan je kop hebt. Waar je de non-verbaal niet begrijpt en opnieuw moet leren communiceren. Een land waar de contrasten schrijnend zijn. India kruipt in mijn lijf en triggert me gevoelsmatig en rationeel. Het triggert me om mijn wereldbeelden weer eens tegen het licht te houden. Wat is goed en wat is fout?

    India is een land waar de ene helft bediend wordt en de andere helft bediende is. India is een land waar nog steeds actief huwelijken worden gearrangeerd en het kastenstelsel heus nog wel actief is. India is een land waar in Delhi elke dag 6 vrouwen worden verkracht. India is een land waar je liever zonen krijgt dan dochters. India is een land waar vrouwen en mannen gescheiden met de metro reizen. Voordat de Britten India koloniseerden klommen vrouwen op de brandstapel, niet vrijwillig, als hun man werd gecremeerd:’Het leven van een vrouw was namelijk niets waard als de man was overleden!’ Gelukkig hebben de Britten dat veranderd. Het is ook een indicatie hoe de positie van de vrouw cultureel is ingebed. India is een land van 1.328.00.000 inwoners. India is ook daardoor een land van immense concurrentie. India is een land dat niet zou bestaan zonder corruptie.

    Boef en ik hebben drie dagen gecouchsurft in Delhi. Bij Ravi en Anju. Hier zijn wij ondergedompeld in plechtig Indiaas gebruik. Verse maaltijden, een eigen kamer en badkamer en suite, een opa in huis, een hulp en een stoïcijnse zoon die paps en mams wat saboteert. Het huis was prachtig. De straat werd keurig afgeschermd met hekken en een wacht aan beide uiteinden. De weg van het vliegveld naar hun huis was begroeid met meerdere mensen die op straat liggen. Die buiten moeten slapen. Die geen kans hebben om aan het lawaai te ontsnappen en die geen kans hebben op een beter leven. Arm en rijk woont naast elkaar, leeft naast elkaar, maakt gebruik van elkaar en toch zijn ze ver uit elkaar. Ze hebben elkaar nodig. Als een zakelijke dienstbetrekking.
    Read more

  • Day377

    Tien dagen in Singapore

    August 26, 2016 in Singapore ⋅ ⛅ 31 °C

    De eerste reactie op Singapore is er een van verwondering na dertig dagen Bali. Wat is het vliegveld modern en bombastisch groot! Wat is het hier allemaal goed geregeld! Van het nummertje dat op je bagage gelegd en bijbehorend nummer dat in je hand gedrukt wordt tijdens de bagagescan. Tot de electronische schermen bij het verlaten van het toilet waar je je feedback kunt achterlaten. En de postbalies her en der opgesteld, waar de vergeetachtigen eventueel vergeten zakmessen, vloeistoffen, en chemische middelen met de post veilig kunnen stellen (versus het frustrerende weggooien bij de bagagecontrole).

    Singapore is ook de eerste plek van een tegenvallende couchsurf ervaring. We blijken geen klik met host Aphong te hebben. Interessant is het wel. Een avond, nacht en een ontbijt samen delen kan erg lang duren als de chemie niet daar is. Na aankomst om 21h, wat eten buiten de deur en kennismaken, vallen JD en ik om 24h uitgeput in bed. Nog langer blijven logeren zou misbruik maken van haar gastvrijheid en hypocriet zijn, zo voelen wij.

    Onze tweede hosts zijn fantastisch! Martin en Ivy, hij Duits zij Singaporees, zijn erg gastvrij, thuis en 's avonds speels en relaxed, overdag strak in het pak voor de business. Een hele week genieten we van hun gezelschap en de heerlijke yoghurt met muesli bij het ontbijt :)

    Het leuke van Singapore is dat wij de lokale taal spreken. Dit leidt ertoe dat we overal - met name in de volgepropte foodcourts waar de kantoorwerkers rond midderdag lunchen - in leuke praatjes belanden. En nee, we hebben geen Mandarijn geleerd, maar Engels spreken gaat overal erg makkelijk. Ook weten wij nu dat we in het Chinees 'smart horse' en 'sunny guts' heten.

    Dankzijn alwetend Facebook komen wij er op een ochtend achter dat vriend Gabe over welgeteld vijf uur zal landen op Singapore Changi airport. Al is het maar om zijn blik te zien bij het herkennen van het onverwachte welkomstcommittee. Gelukkig had hij ook tijd voor een knuffel en een biertje.

    Na een ruime week in Singapore te hebben rondgestruind, besluiten we dat het nog niet genoeg is. We willen nog graag met mijn oud-collega Skylar afspreken, en Singapore heeft iets verslavends. Voor de laatste avond inchecken in een dorm (kamer met meerdere stapelbedden ergo meerdere onbekende slapers) leidt tot een van de grootste avonturen van afgelopen tijd. Aargh voor de tweede keer BEDBUGS! Wij peizen er niet over in een bed met prikkelende torretjes te slapen, het is al 2 uur in de nacht, dan maar onder de sterrenhemel op de rooftop de nacht doorbrengen. Zelfs in de banken bovenop het gebouw verschuilen de nare beestjes zich. Na twee uur als zombies doorgebracht te hebben op een plastic stoel (daar zitten ze in ieder geval niet), bedenken we heel creatief een alternatief bed. Terug te vinden op de bijgevoegde foto's. Ik ben benieuwd wie hem kan ontdekken.

    Singapore is ook de stad waar ik mijn eerste gokkersgeluk opdeed. 40 dollar rijker verlieten we het casino. Dat voelt goed.
    Read more

  • Day367

    Is het echt al een jaar geleden

    August 16, 2016 in Singapore ⋅ ⛅ 31 °C

    dat we uit Utrecht vertrokken om onze reis om de wereld te maken?
    Ja dat klopt! En we zijn nog niet eens op de helft van de aardbol. Vanuit Nederland naar het oosten vertrokken, en nu zijn we in Maleisië.
    Zegt dat iets over hoe we lang nog weg blijven? Daar is geen pijl op te trekken.
    Is het binnenkort weer tijd voor de reisstatistieken? Ja, dat klopt ook.

    Ondertussen voelt de reis minder als reizen voor ons. En met "reizen" bedoel ik dan veel onderweg zijn, de toeristische gidsen napluizen op hoogtepunten van een streek, en deze ook daadwerkelijk bezoeken.
    We voelen ons nu meer alsof we wonen op de wereld. En dat voelt best goed eigenlijk.

    Afgelopen vier weken voelden we ons alsof we ZOMER-vakantie hadden! En dat had sterk te maken met het feit dat we op oogverblindend groen Bali waren, met onze gehuurde motorbike rondreden, van berg naar strand naar rijstveld gingen, en overal heerlijk Indonesisch konden eten. En niet als minst belangrijke reden; we waren in het gezelschap van onze fijne vrienden. Met Jiren en Ralph hebben we elf dagen een roadtrip gemaakt van Kuta, naar het zuidelijkste puntje van Bali, via de bergen naar de stranden in het noorden en weer terug. Met Anneloes en Thijs hebben we een paar dagen doorgebracht in het mooie Amed aan het zwarte strand met uitzicht op de hoogste berg van Bali Gunung Agung. Dit is ook de plek waar we in februari ons open water scuba diving certificaat hebben gehaald. En we gingen er met veel plezier naar terug! Lieve An en Jir en Thijs en Ralph, het was top met jullie!
    Bali is een van mijn favoriete plekken op aarde van deze trip tot nu toe. Een klein paradijs. Ik snap dat de hele wereld massaal naar Bali trekt voor vakantie. En voor de liefhebbers; al die hordes mensen zijn goed te ontlopen ook.

    Omdat foto's misschien wel leuker zijn dan tekst, houd ik het hierbij, maar post ik wel lekker veel Bali-foto's om het paradijsverhaal kracht bij te zetten. Fijn weekend iedereen! Liefs uit Melaka
    Read more

  • Day359

    Heerlijk weerzien met An & Thijs in Amed

    August 8, 2016 in Indonesia ⋅ ⛅ 32 °C

    Klaverjassen met zonsondergang
    Eindeloos snorkelen
    Dronken worden van 1 arak
    Goede gesprekken
    Op de scooter naar Sidemen
    Nog meer kaarten. Had ik al gezegd dat we verslaafd waren? Op z'n Rotterdams tegenwoordig.

  • Day353

    De weg naar onze eigen infinity pool

    August 2, 2016 in Indonesia ⋅ ⛅ 28 °C

    Onderweg overal de geur van kruidnagel.

    Pina opent de deur en verwelkomt ons met "this is your villa".

    "Shit we hebben te weinig tijd om zowel in de woonkamer te zitten, boven op de veranda films te kijken, in ons prive zwembad te liggen, in de gazebo in het rijstveld naar de ondergaande zon te kijken, aan tafel een drankje te doen, in ons openlucht bad te bubbelen, onder de regenshower met uitzicht op de sterren nog schoner te worden."
    Luxeproblemen.

    Dankjulliewel Jir en Ralph!
    Read more

Never miss updates of Jandaan en Marleen with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android