Here you’ll find travel reports about Jodhpur. Discover travel destinations in India of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

Most traveled places in Jodhpur:

All Top Places in Jodhpur

78 travelers at this place:

  • Day14

    The Blue City - Jodhpur

    December 2, 2018 in India ⋅ ☀️ 26 °C

    Although we had a bit of a rough early morning Will slept well after his last fever episode. He was much perkier especially after I jubilated "it's a hot shower". After grabbing our leftover pizza and topping up our water bottles we jumped in the car and was soon on our way to Jodhpur.

    So why is known as the blue city? Well a lot of the buildings are painted blue. But why? There isn't actually any historical reasoning for the blue colour but their are various guesses including the Blue color was associated with Lord Shiva and there were lot of Brahmin followers of Shiva , they consider blue color to be sacred, or because blue color reflects most of the heat and because Jodhpur is known as suncity as it has sun all year round. And I can believe it. The scenery was completely different along the way. It was even drier, very little trees, flat and possibly the most real India we have seen. Although Rajasthan is seen as the Kings Home the poverty in Rajasthan is unbelievable. Ajay told us that the residents were given only 100 days work through the government and so it's very normal for families to go without food for days and weeks. Also the roads were basically rocky dust tracks that were just full of bulls and oxen. They would come about an inch away from our moving car without a care in the world of our drivers manic beeping. I must admit it gave me a few heart attacks along the way!

    We soon arrived in Jodhpur and our first stop Umaid Bawan, but it was closed. Now I believe it has made international news of a famous bollywood actress getting married. That's here in Jodhpur!

    Next was the famous Mehrangarh Fort. I think out of the many forts we have done (and let's be honest it's been daily in Rajasthan) it's my favourite. You get a free audio guide with your ticket and the views of the blue city and along the Fort walls were just stunning. I think we must have spent about 3 hours going round!

    It was now well after 2pm and I was getting grumpy with hunger so we went to our hotel, checked in, had a quick half an hour chill time and then walked out into the chaos of the bazaar. And it really was chaos! I had to bang on a rickshaw that nearly ran me over! It was a bit of an odd time for eating so we decided to just have some small street food and have dinner later. We had a bite to eat, bought some bananas from the market, feared for our lives a bit on the streets and could barely breathe because of the dust. However, I must admit it is one of the most real cities we have been to. Some of the others feel quite touristy, maybe it's the location of our homestay but everyone is just getting on with their lives. There's no tourist prices, everyone just pays the same. So although there's not much to see here it's just a really good city to sit have chai and people watch and this is exactly what we did. In the evening we had chai, went to the famous omelette man (omelette sandwiches an obvious winner), had another chai, bought snacks and then had a simple dhal and rice for dinner.

    Luckily Will is on the mend but now I'm getting a cold! Typical!
    Read more

  • Day188


    November 10, 2017 in India ⋅ ☀️ 81 °F

    After an easy 6 hour flight to Mumbai (Bombay) we caught a short connector flight to Jodhpur.
    Our last trip to India was in 2008, but we were quickly reminded as soon as we exited the airport how India has the ability to assault all your senses - often all at the same time. We’d missed coming to this part of Rajasthan previously so were very much looking forward to our visit here.
    Jodhpur is known as the blue city because many of the homes are painted a brilliant cobalt blue color. We visited the 450 year old Mehrangarh Fort, which is wonderfully intact with sweeping views of the city, beautifully carved rooms where the royal family used to live, a good museum and an excellent audio tour. Other sights we visited were the Rao Jodha Desert Rock Park and the Jaswant Thada mausoleum - which is likened to a mini Taj Mahal. Apart from the fort, our highlight was taking a cooking class. The cook’s husband, Rishi, is a TukTuk driver who picked us up and took us to their home on the outskirts of the city for the private class. Over 3-4 hours we helped prepare 9-10 different dishes in the small family kitchen and then enjoyed a rooftop feast. The menu included different teas and lassi, several vegetarian dishes, chapatti and finished with traditional sweets called ladoo. Yum!
    The weather has also been kind to us, with warm days and very cool evenings – a nice and very welcome change.
    Read more

  • Day17


    January 9, 2017 in India ⋅ 🌙 70 °F

    Our next stop was the Blue City of Jodphur. The main attractions were the Mehrangarh Fort built in 1460 situated 410 feet above the city which offered pretty views of houses painted in blue, Umaid Bhavna Palace where the current king of Jodphur resides and Jaswant Thada a mausoleum built out of marble to honor the royal family of Marwar which is the region which the family ruled over in Rajasthan.

    Have a look at the pictures, they speak for themselves and truly represent the nature of the kingdoms that ruled in India over the centuries.

    We also stopped at Ranakpur Jain Temple on the way to our next stop which was really amazingly carved out of marble as seen in the last picture.
    Read more

  • Day12

    Jodhpur and the Jets

    February 26 in India ⋅ ⛅ 24 °C

    From Jaisalmer to Jodhpur was an easy drive - if there is such a thing as an easy Indian drive - and a surprising transition.

    Jaisalmer has the atmosphere of a desert outpost - smaller, dusty and with its admittedly astounding fort built on top of a big pile of dirt.

    Jodhpur is a much bigger place and it too has a fort - the Mehrangarh Fort - which is extensive and built on a solid stone outcrop. It is called the “blue” city for the colours of the houses of the Brahmin caste, although blue houses weren’t all that numerous really.

    Outside the gate to the fort is a memorial to the soldiers lost when Jaisalmer and Jodhpur fought over the affections of the Princess of Udaipur. This would indeed seem to be a high price to pay to get a girlfriend.

    In the company of yet another knowledgeable and passionate guide we toured the Palace - also called the “Citadel of the Sun” - which towers over a hundred and twenty metres over the streets of the city. We saw depictions of the daily life of the Maharajas, depictions of battles, including elephants with swords and - just to confuse things - horses with fake elephant trunks attached to their heads.

    Jaswant Thada, the mausoleum of the Maharajas of Marwar, is close by the fort and another magnificent work of carved marble. We are trying so hard not to get blasé about these sights, any one of which is alone worth the effort of the trip.

    On another level again was the Clocktower, Ghanta Ghar, in the middle of one of the noisiest, most chaotic markets we have seen. The was clothing or fabric on sale in one location that had the frenzied locals climbing over themselves to get hold of some.

    We stayed at the poshly-named Balsamand Lake Palace Hotel, and it was quite special.

    The hotel rooms are cleverly built into the arches under an aqueduct that formerly led water from Balsamand Lake. The grounds are perfectly manicured and are home to peacocks, monkeys and other wildlife. The dam that holds back the lake, dating from 1159, is an architectural monument in its own right, although the aforementioned monkeys seemed to regard it as their private domain and weren’t exactly welcoming toward us.

    We had drinks in the grounds, in the peace of the late afternoon and accompanied by the odd peacock, then a delicious and fun dinner on the lawn, warmed by braziers of burning timber and eating under flickering candlelight.

    That night however, some were awakened by the roar of fighter jets overhead. India and Pakistan, not exactly best buddies, were having a tit for tat shooting match after the murder of some Indian soldiers in Kashmir by Pakistani terrorists. We were only 250 kilometres from Pakistan.

    It is a privilege to see all these beautiful and exciting places, but occasionally there is a reminder that the troubles of the world may also be closer than we would want.

    The following morning, though, normal transmission resumed. We were served breakfast each morning by the oldest group of waiters we have ever come across, all handlebar moustaches and ramrod straight posture, for whom nothing was too much trouble and all seemed normal in the world once again.

    Next stop Udaipur; the adventure continues.
    Read more

  • Day10

    10. Tag - Fliegen über Jodhpur

    September 28 in India ⋅ ⛅ 28 °C

    Nach einem eher westlichen Frühstück (Banana & Peanut Butter Toast) ging es zur Festung von Jodhpur von wo aus der Großteil unserer Truppe per Flying Fox Seilbahn die Gegend und grandiose Aussicht genoss. Mit meiner Höhenangst lies sich das leider nicht vereinbaren und so habe ich mit ein paar Mitreisenden einen Spaziergang durch die blau gestrichene Altstadt gemacht - die Farbe geht auf die Bramanen zurück, die hier früher größtenteils gelebt haben und hilft gegen Insekten und bei der sommerlichen Hitze.

    Anschließend besichtigten wir dann wieder alle zusammen die Festung und das sehr interessante Museum. Zum Mittagessen nahm uns Amrit mit in eine kleine Bäckerei mit tollen indische Snacks, Keksen und sagenhaften Kuchen.

    Nachmittags machten wir einen Ausflug in einen Textilgroßhandel, der sowohl für den indischen Markt als auch für bekannte westliche Designer produziert - das Paradies!

    Abends waren wir dann bei Amrits Schwiegerfamilie zum Abendessen eingeladen (seit seiner Hochzeit reden seine Brüder nicht mehr mit ihm) - wir wurden wahnsinnig herzlich empfangen und himmlisch bekocht. Da das Haus eher klein ist, saßen wir auf der Dachterrasse und genossen den Ausblick über die nächtliche Stadt. Wir wissen jetzt auch, wie man richtigen Chai kocht - mal sehen ob ich das daheim auch so hinkriege. Ein wirklich toller Abend mit Einblick in das richtige indische Leben.
    Read more

  • Day21

    Die Stadt Jodhpur macht Blau

    January 13 in India ⋅ ☀️ 24 °C

    Eine Millionenstadt, dessen Häuser im Stadtkern indigoblau angemalt sind hat Etwas. Angeblich wollten sich die Brahmanen hier früher einmal mit blauen Häusern vom Volk abheben, dann haben es einfach alle nachgemacht. Mitten in der Stadt steht auf einer Erhebung ein eindrucksvolles Fort mit einem fantastischem Palastmuseum. Darüber hinaus gibt es 1000 kleine Gassen mit unzähligen Geschäften, Tempeln, Basaren und sogar eine zentrale Turmuhr. Jodhpur ist eine Hochburg des Gewürzhandels und wir haben uns günstig mit hochwertigen Gewürzen eigedeckt. Hoffentlich müssen wir beim Rückflug kein Übergepäck nachzahlen (Tomek)

    Milionowe miasto, którego centrum pomalowane jest w indygo ma swój urok. Podobno brahmani postanowili kiedyś wyodrębnić się od plebsu, ale ten poszedł ich przykładem. W środku miasta na potężnej skale tronuje forteca z pałacem. Naokoło 1000 uliczek we wszystkich kierunkach z nieprawdopodobną liczbą sklepików, świątyń, bazarów i centralną wieżą zegarową. Jodhpur jest miastem przypraw, więc również zaopatrzyliśmy się obficie w wysokogatunkowe produkty. Mamy nadzieję, że nie będziemy musieli płacić za nadbagaż.
    Read more

  • Day9

    9. Tag - Mit dem Zug nach Jodhpur

    September 27 in India ⋅ ☁️ 25 °C

    Heute war ein recht unspektakulären Tag - es ging erst nachmittags weiter zu unserem nächsten Ziel und wir verbrachten den Vormittag im Hotel mit Joga und Cricket. Dann brachten uns die Safari-Busse zum Bahnhof und in über 8h ging es ins nur 429km entfernte Jodhpur. Unterwegs bekamen wir Essen in den Zug geliefert - die Verpflegung der indischen Bahn gilt im allgemeinen als ungenießbar - erst recht für uns Europäer. Unser Bus wartete am Bahnhof auf uns (wir lange der wohl für die Strecke gebraucht hat?) und im kurz vor Mitternacht waren wir in unserem indischen Boutique Hotel.Read more

  • Day22

    Zu Gast bei den Bishnois

    January 14 in India ⋅ 🌙 13 °C

    "Töte kein Lebewesen, wie klein es auch ist ; fälle keine Bäume ; iss nur, was eine Bishnoi ( auch Vishnoi ) Frau zubereitet hat ; achte die Frauen, wie die Männer " - das sind nur 4 der 29 Regeln im Leben der Bishnoi. Die Männer tragen nur weiss, die Frauen in der Regel rot und 1 kg schwere Silberreifen an den Beinen. Strikte lactovegetarische Kost und Verehrung eines heiligen Baumes zeichnet die Gemeinschaft ebenfalls aus. Die Bischnois haben eine offizielle Erlaubnis der Regierung für rituellen Opiumkonsum, allerdings besagt eine ihrer Regel, dass es nicht geraucht werden darf. Sie verkandisieren das Opium mit Zucker, lösen es im Wasser auf, filtrieren und trinken es. Ich dürfte es 3 mal direkt aus der Hand der Bishnoifrau trinken, dass bedeutet, das wir g
    geschätzte Gäste sind.( Agata)

    " Nie zabijaj żadnego stworzenia, bez względu na to, jakiej wielkości ; nie wyrębuj drzew i nie wycinka młodych pędów ; jedz tylko to, co przygotowała kobieta Bishnoi ( także używane Vishnoi ); szanuj kobiety, jak mężczyzn " - to tylko 4 z 29- ciu reguł w życiu Bishnoi. Mężczyźni ubrani są na biało, kobiety zazwyczaj na czerwono i kilogramowe srebrne bransolety na nogach. Wyłącznie laktowegetariańskie odżywianie i czczenie specjalnego świętego drzewa należy również do ich życia. Bishnoi mają oficjalne pozwolenie rządu na rytualną konsumpcję opium, która poza tym w Indiach jest zabroniona, ale jedna z ich reguł zabrania konkretnie palenia opium. Oni karamelizują opium z cukrem, rozpuszczają w wodzie, filtrują i piją. Pozwolone mi było wypić 3 razy z ręki kobiety na znak, że jestem szanownym gościem.
    Read more

  • Day22

    Mehrangarh Fort Jodhpur

    January 14 in India ⋅ ☀️ 19 °C

    Wie überall in Rajastan ließ sich der allgegenwärtige Maharajaclan der Sings beim Bau des Forts und des Palastes nicht lumpen. Das Museum hier ist in meinen Augen besonders sehenswert, da viele Gegenstände des früheren Herrscherlebens ausgestellt und in guten Zustand erhalten sind. Ebenfalls Waffen und Rüstungen waren zu sehen. Sehr imposant sind die kraftstrotzende Mauer der Festung und die vielen Kanonen auf den Platformen. Im Palast gab es sogar ein lebendes Exponat - ein Opiumraucher, der die heute verbotene Betätigung demonstrierte. (Agata)

    Jak wszędzie w Rajastanie, maharadżski klan Singhów poszedł na całość przy budowie fortecy i pałacu. Bardzo polecam muzeum palacowe, ponieważ wystawione jest wiele dobrze zachowanych eksponatów z życia władców. Pokazana jest również broń i rysztunki. Imponujące są mury fortecy i nieliczne armaty na platformach obronnych. W pałacu był nawet " żywy eksponat" - palacz opium, co w dzisiejszych czasach jest zabronione.
    Read more

  • Day391

    De spiegel van India II

    September 9, 2016 in India ⋅ ⛅ 29 °C

    India is een land zonder vangnet. Heb je geen geld dan kan je niet eten. Dan kunnen je kinderen niet eten en ga je als niets verandert vanzelf je reïncarnatie tegemoet. Klagen heeft geen zin. Waar ik ook een handje van had en soms nog wel heb. Waar zoveel Hollanders een handje van hebben. Geen vangnet betekent: geen WW, geen zwangerschapsverlof, geen bijstand, geen zorgtoeslag, geen huursubsidie, geen kinderbijslag, geen nivellering, geen gelijke kansen voor elke laag in de maatschappij. Ik ervaar dit doordringend door al mijn poriën en begrijp zo goed dat Nederland 1 van de beste landen ter wereld is om te leven. Ongelooflijk welvarend. Dat maakt me ook trots. Dat ons vangnet een resultaat is van welvaart. Dat is fantastisch. Het zorgt er ook voor dat ik wel tien keer nadenk voordat ik cynisch de status quo bekritiseer in wat er allemaal niet deugt.

    Politiek filosofisch gemijmer II - Iedereen in de bijstand gaat verplicht naar Delhi om 1 week te overleven op straat. Daarna in groepstherapie reflecteren wat je hebt geleerd en hoe je dat kunt inzetten voor jezelf om te groeien naar financiële onafhankelijkheid en meer grip en regie over je eigen leven. Bij weinig progressie verplicht twee weken naar Delhi. Und so weiter!' Goed voor de economie. Goed voor werkgelegenheid. Goed voor het aantal beschikbare banen. Goed voor ondernemerschap. Goed voor balans geboorte- en sterftecijfer. Past perfect in het huidige beleid van meer zelfredzaamheid! Dit is natuurlijk een ridicuul voorstel. Alhoewel ik denk dat we van het karakter en de mentaliteit wel wat kunnen leren van de Indiër. Geboren ondernemers. Werkelijk waar creatieve acrobaten die overal wel een handeltje uit kunnen purren.

    Terug naar onze gastvrije ontvangst in Delhi. Ravi is 1 van de drie broers die gezamenlijk het bedrijf van pa hebben overgenomen. Een handel in wetboeken redigeren, binden en drukken. Anju is naast een voortreffelijke gastvrouw en India gids op allerlei onderwerpen ook lerares Engels. Voor drie ochtenden in de week. De pa van Ravi leeft ook bij het gezin. De jongste zoon werkt in Singapore en de oudste zoon werkt als accountant en is rijp voor een huwelijk aldus pa en ma. Pa heeft al wat op het oog. Uithuwelijken klinkt a-westers maar als je jezelf erin verdiept heeft het ook wel schoonheid. Het beslissen gaat namelijk niet over 1 nacht ijs. Tot in de diepste details wordt er gekeken wat een eventuele goede match voor zoon en dochter kan zijn. Weet jijzelf wie goed bij je past als je 24 bent? Ik snap dat het wat inlevingsvermogen vergt. De opa in huis is een man van 85. Hij leeft in huis. Doet elke dag een wandeling en kijkt elke avond steevast zijn favoriete Hindi programma’s. Samen met de hulp Raju. Ik houd van die man. Onverstoorbaar. Zijn armen langgerekt langs zijn lijf en ietwat leunend naar achter. Hij schuifelt heen en weer. Af en toe spitst hij zijn oren. Hij is trouw hindoe gelovig. Bid elke ochtend voor zijn mini tempel. Voor een kast vol met goden. Je vergeet dat hij er is. Je vermoed dat het leven aan hem voorbi trekt. Totdat hij denkt dat wij vertrekken en staat hij er als de kippen zo snel bij. Dit keer vals alarm. Maar stiekem houdt hij alles in de gaten. Zijn vrouw is vorig jaar overleden. Op de vraag of hij haar mist wordt hij even stil. Hij draait zijn hoofd kijkt me aan en antwoord:’natuurlijk!’ Stilletjes draait hij weer om. Je ziet dat hij haar mist. Je voelt dat daar misschien lichtzinnig over wordt gedacht. En dan is daar Raju. Een lieve jongen die het gezin 24/7 bijstaat. Ver weg van zijn familie. Hij kan zich niet heugen wanneer hij is gaan werken. Hij weet niet beter. Raju is als de zon. Een lichte, goedlachse positieve knaap van rond de twintig jaar oud. Hij heeft 1 dag in de maand vrij. Dan bezoekt hij zijn broer. Die ook in Delhi werkt. Op een motor. Het geeft hem een stoer uiterlijk. Zijn moeder is ziek. Hij verlaat het gezin voor ongeveer tien dagen. Een vervangende hulp is al ingeslagen. Opa en Raju.Twee mensen alleen en als vrienden samen. Erg mooi om hun wisselwerking te zien. Vriendschap gaat over de klassen heen. Ik voel me ontroerd als ik ze beiden ‘s-avonds aanschouw. De een lachend. De ander serieuzer. Samen in een ruimte. Gezonken in Hindoe avonturen. Wij zitten in de ‘formal room’. Te converseren. Te praten over het leven. Te praten over de verschillen. Het voelt aristocratisch. Russisch begin negentiende-eeuwse elite. Raju lacht en ik neem een slok van mijn Johnny Walker. Ik heb verschil in ongelijkheid niet meer gevoeld dan dat moment. Ik ben niet gewend dat mijn water wordt gebracht. Mijn eten wordt opgediend. Dat ik zit en iemand anders basale huishoudelijke handelingen voor mij verricht. De Indiër kan niet zonder. Ik voel me eerst vreemd en ongemakkelijk. Welke etiketten horen hierbij? Ben ook wel verrast hoe snel het went. Is dat erg?

    Drie dagen hebben we genoten van een wereld in India, zijn we verwend, inzicht vergaard in India die we waarschijnlijk nooit hadden gezien als we een andere huidskleur hadden gehad. White privilege is overal. Wellicht in India weer meer dan de andere plekken die we hebben bezocht. Het is ook bizar om je echt te realiseren dat blank zijn echt een dikke pro is in de wereld waarin we leven. Ik wil het niet geloven. Maar het helpt wel om het te zien. Het kan helpen om hiermee bijvoorbeeld milder te kijken naar een vraagstuk als 'Hoe gaan we om met een continue stroom aan migranten die opzoek zijn naar een beter leven. Een veilig leven. In the end - Je gaat pas weg als je geen andere mogelijkheid hebt, toch? Mensen in Nederland zonder baan verkassen wellicht ook zonder vangnet.

    Genoeg gedachten en pseudo politiek filosofisch gebrabbel. We zijn nu in Jodhpur. De blauwe stad. Boef ligt heerlijk te tukken en draait zich nu wat om. De airco blaast zachtjes koele lucht (29 graden?). Straks springen we de luid toeterende straten weer op. Waar koeien, tuk tuks, geiten, fietsers, bestelwagens en heel veel mensen ons weer opnemen in de chaotische schoonheid van hun land. Op naar een volgende chai. Ons favoriete opkikkertje.
    Read more

You might also know this place by the following names:


Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now