Indonesia
Banjar Dalem

Here you’ll find travel reports about Banjar Dalem. Discover travel destinations in Indonesia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

12 travelers at this place:

  • Day8

    Vom Pech verfolgt

    March 21, 2017 in Indonesia

    Eigentlich fing der Tag richtig gut an. Wir haben erstmal ausgeschlafen, haben dann vom Hotel den letzten Roller bekommen, da wir den anderen schon abgeben mussten und sind gegen Mittag losgedüst. Keine 500 m vom Hotel weg, wurden wir erstmal von der Polizei angehalten. Unglaublich, dass es hier sowas überhaupt gibt. Die haben nur Touris angehalten und wollten unseren Führerschein sehen... Ups, der lag natürlich im Hotel. Dann haben wir beide was anderes verstanden, was wir tun sollten. Laura dachte, die wollen unseren Roller nach Denpasar zu irgendeiner Behörde bringen und wir hätten ihn da abholen müssen. Ich dachte, wir müssen nur dahin fahren um irgendwas zu unterschreiben und unseren Roller da abstellen, wo wir angehalten wurden... Letztendlich kam aber ein anderer Polizist, der uns gehen lassen hat, als wir zurück zum Hotel laufen wollten, um den zu holen. Sind dann aber trotzdem mit dem Roller zurück gefahren, um die Papiere abzuholen. Nachdem wir eine Karte bei Google Maps geladen haben sind wir mit GPS zum Vulkan losgefahren. Hat auch alles richtig gut geklappt, haben den Weg diesmal richtig gut gefunden. Doch das Wetter wollte nicht mitspielen. Nach 2 Stunden Fahrt, hat es soooooo sehr angefangen zu regnen, dass wir uns auf irgendeinem Hof unter einer Wellblechhütte untergestellt haben. Doch es wollte nicht aufhören. Hatten natürlich keine Regensachen dabei, da es ultra heiß war, als wir losgefahren sind. Haben uns dann unsere Handtücher umgelegt und sind weiter durch den Regen gefahren. Am nächsten Minimarkt haben wir dann erstmal angehalten, um uns Regencapes zu kaufen. Doch wir waren schon gut durchnässt und es war eiskalt. Der kalte Wind auf der nassen Haut hat das nicht besser gemacht. Trotzdem wollten wir weiterfahren, da wir schon so kurz vorm Ziel waren. Am Vulkan angekommen, (es regnete immer noch) waren wir richtig begeistert von der Aussicht, auch wenn die Sicht durch eine dicke Nebelschicht echt eingeschränkt war. Sind dann noch weiter einen Berg runter gefahren zum See, wo es heiße Quellen gibt. Doch der Eintritt war uns mit 14€ pro Person zu teuer, um einmal darin zu plantschen. Vor allem wären dann unsere Bikinis nass gewesen und wir hätten auf dem Roller noch mehr gefroren. Also ging es den Berg wieder hoch. Haben uns noch mit einem Langarmshirt eingedeckt, bevor es dann nach Hause ging. Hat sich ja richtig gelohnt die 3 Stunden Roller fahren... Aber egal, allein der Blick auf den Vulkan war die Reise wert. Auch der Rückweg hat eigentlich gut geklappt mit dem GPS... Bis uns jemand das Handy aus der Hand geklaut hat, auf dem Roller!!! Waren bestimmt ca. 40 kmh schnell, als ein Roller neben uns gefahren ist und der Hintermann uns das Handy aus der Hand gerissen hat. So schnell konnte man gar nicht reagieren... Waren richtig geschockt!! Als wir die Verfolgung aufnehmen wollten, hat uns ein großer Reisebus den Weg abgedrängt, sodass wir eingeklemmt waren zwischen Bus und Bürgersteig... Als wäre es geplant gewesen. Der Bus ist links an den Straßenrand ran gefahren, als wir gerade überholen wollten. Mein ganzes Bein war schwarz, da der Bus uns geschliffen hat, und Lauras Ellenbogen hat ziemlich gelitten. Letztendlich können wir aber froh sein, dass wir mit ein paar Kratzern davon gekommen sind. Aber was war das denn für ein Tag?? Es hat übrigens erst aufgehört zu regnen, als wir in Denpasar waren, also kurz vor Kuta, wo unser Hotel ist. Zurück am Hotel wurden wir erstmal ausgelacht für unsere Regencapes, da es in Kuta trocken war. Haben dann was gegessen und uns eine Massage für ca. 5€ pro Person gegönnt. Waren froh, als wir Bett lagen und der Tag vorbei war...Read more

  • Day196

    Mt. Batur

    March 16, 2017 in Indonesia

    Für heute haben wir uns eine Wanderung auf den noch aktiven Vulkan Mt. Batur vorgenommen. Da wir zeitgleich mit den ersten Sonnenstrahlen auf dem Gipfel des Berges ankommen wollen, beginnt unser Tag so:
    • 1.00 Uhr aufstehen
    • 1.30 Uhr Frühstücksbox fassen
    • 2.00 Uhr Fahrt zum Fuße des Mt. Batur auf
    1.000 m Höhe
    Kurz vor 4.00 Uhr wandern wir los. In völliger Dunkelheit und nur im Licht der Taschenlampe führt der Weg erst durch dichten Wald und später dann immer steiler werdend und über Vulkangestein bis zum Gipfel in 1.717 m Höhe. Wer schon mal nachts gewandert ist, wird wissen, dass sich das echt komisch läuft 🙃. Uns ist das neu und wir müssen uns erst an das Gefühl gewöhnen, dass man im Dunkeln beim Klettern kein Gefühl für die Neigung hat und dadurch manchmal die Balance vermisst und ins Taumeln geraten kann 😉. Trotzdem sind wir zügig und noch deutlich vor dem Sonnenaufgang oben. Das Wetter ist klar (und windig) und wir warten mit heißem Kaffee bei ca. 10 °C frohen Mutes auf das Naturschauspiel, das als überaus spektakulär beschrieben wird.
    Read more

  • Day196

    Rückweg

    March 16, 2017 in Indonesia

    Über schöne Wege geht es zu unserem Auto (das uns übrigens mitten im Wald abholt) zurück und auf sehr abenteuerlicher Straße - ich würde fast sagen, der erste Teil der Straße war noch Wanderweg 😳- werden wir zum nächsten Ort und dann den langen Weg zu unserem Hotel gebracht.
    Hier stürzen wir uns gleich ins nächste Abenteuer: Wäsche waschen ist nicht so einfach, denn das Hotel ist ganz neu und niemand zuvor hat je die Waschmaschinen ausprobiert. Die haben auch Wandertag, denn beim Schleudern stehen sie plötzlich mitten im Raum! Unser Anruf aktiviert mindestens 3/4 aller Angestellten und alle gucken traurig auf das Geschehen 🙃! Aber letztlich wird unsere Wäsche sauber und wir sind zufrieden!
    Nach einem Bad im Meer gönnen wir uns mal wieder eine Fußmassage, denn ein bisschen Belohnung muss schon sein 😉!
    Read more

  • Day29

    Amed - Lake Batur

    March 14, 2017 in Indonesia

    Op tijd het bed uit, want er mag weer gescootert worden vandaag! In het restaurant nog een behoorlijk ontbijt weggewerkt en rond een uurtje of 9 ronkten onze motoren weer vrolijk. Het is een prachtige dag en we hebben besloten dezelfde kustweg terug te nemen, gewoon omdat ie zo mooi is! We zagen bij t weggaan al dat de visserbootjes van t strand waren verdwenen en toen we hoger reden zagen we een hoop op t water. Overal langs de weg werd de vangst verhandeld. In afwasteiltjes lagen de vissen (ik denk Makreel) en als je geluk hebt staat dat teiltje in de schaduw... De vissen zijn nog niet eens schoongemaakt! Op een gegeven moment rijdt er een man voor mij op zn scooter, met aan 1 kant een trosje Makrelen dat vrolijk bungelt met de bewegingen van de scooter....

    We wilden binnendoor naar Batur rijden, maar inmiddels zijn we ook Google aan het wantrouwen. We werden een paar keer de verkeerde kant opgestuurd. Google doet ook niet aan hercalculeren en laat je dus met gemak 5km omrijden, om vervolgens op hetzelfde punt weer uit te komen. Dit leidt niet alleen tot frustratie, maar is ook brandstof voor ruzie tussen de gebruikers... zover komt t gelukkig niet, maar scheelde niet veel. Dus niet rücksichtslos op Google vertrouwen en je eigen richtingsgevoel (ook al is dat het gevoel van een keukenkastje) mee laten wegen. Vaker op het schermpje kijken dat heel handig (NOT!) in het voorvakje van de scooter ligt. Maar we komen op geweldige wegen, mooie bochten en pittoreske dorpjes. Rond t middaguur begonnen de maagjes weer om brandstof te vragen en gingen we op zoek naar een Warung. We vonden er 1 langs de weg, waar 6 schooljongens aan het biljarten waren. De biljarttafel was een soort van waterpas gezet met behulp van plakjes hout, zodat t net echt leek.

    De uitbaatster sprak letterlijk geen woord Engels en hebben we dus gewoon aangewezen in de vitrine wat we wilden. En door de communicatie problemen kregen we ook maar 1 portie! Nee, dit was geen commercieel talent waar we mee te maken hadden... Talin wilde graag de jongens wat snoep geven, dat met verbazing en vreugde werd geaccepteerd door de kleine mannen! Betalen was ook bijzonder: de uitbaatster nam het te betalen bedrag uit de "kassa" en liet t ons zien. Ah, Rp 25.000, nog geen € 2,-. Tijd om weer verder te karren!

    We gingen echt de heuvels/bergen in en dat merkte je omdat t een beetje frisser wordt. We hebben helemaal geen wegwerkzaamheden gezien, tot nu! Er wordt met man en vrouw gewerkt aan een bergweg. Dit alles natuurlijk Bali-style, dus gewoon met de handjes! Op een gegeven moment wordt t serieuzer en zijn er daadwerkelijk machines aan het werk. Langs de weg staat bv een betonmolen die door een benzine motor wordt aangedreven. Op zich niets bijzonders, maar wel hoe de motor wordt gevoed! Er hangt gewoon een plastic waterfles gevuld met benzine als een soort infuus naast, dat vrollijk heen en weer klotst! Als ónze veiligheidsinspecteurs toch eens wisten.... Nog een stukje verder kwam ons een full blown asfaltlegmachine compleet met walsen tegemoet. Wat een high tech!

    Lake Batur en de omgeving (vulkanen) staan op de UNESCO wereld erfgoedlijst en dat merk je. Er is een gigantisch Geo museum gebouwd om dit erfgoed ten toon te spreiden. Dat verklaart ook de zorg die aan de toegangsweg wordt besteedt....

    Maar daar kwamen we niet voor. De bestemming moet nu echt dichtbij zijn en Google wil ons steeds doen geloven dat het hotel links of rechts van ons ligt, afhankelijk van welke kant we nu weer proberen t te vinden.... zucht.... geen bord te zien dus! Tot het moment dat we in wanhoop even stoppen om elkaar te zeggen dat wij niet gek zijn maar Google en vervolgens naar de overkant van de weg kijken. Ziedaar, verscholen achter een struik staat een bord met daarop de naam van ons hotel! Halleluja!!! Nogmaals: als ik toch eens de Minister van Toerisme zou zijn hier.....

    Ingechecked en direct de zonsopgangstocht geboekt waarvoor we hier zijn. Het is weer een tophotel voor weinig, nu echter zonder airco, zwembad of wifi... Gaan we zeker overleven. Overigens zijn we de enige gasten volgens mij... Nog een korte avondwandeling gemaakt en daarna in het hotel gegeten.
    Read more

  • Day29

    Lake Batur - Zonsopgangtocht

    March 14, 2017 in Indonesia

    F..king kwart over drie 's morgens ging de wekker vandaag. Ik heb bijna geen oog dicht gedaan en het heeft de hele nacht geregend. Dit is relevante informatie, omdat we zo vroeg eruit moeten voor de zonsopgangtocht die we gaan doen. Als je niet slaapt, ben je niet fit en als t regent is het pad nat en waarschijnlijk glad....

    We moesten verzamelen in het restaurant van ons hotel en daar zaten zowaar 10 à 12 mensen! Zouden we dan tóch niet de enige gasten zijn? Nee hoor, deze mensen komen vanuit andere plekken, zoals Ubud! Die waren dus nóg veel vroeger opgestaan. Rond 2 uur zijn die vertrokken..... We kregen een drankje naar keuze (das natuurlijk koffie op dit Goddeloze uur, maar thee voor Talin). Daarna volgde de instructie. Die bestond uit een hoop open deuren: dat t donker is (duh...) dat t best pittig is (joh!) en dat we goed moeten opletten (dusssss....) We werden ingedeeld bij Madé, een lokaal meisje dat goed Engels spreekt (alle gidsen overigens) en daar gingen we dan! We hadden tijdens het lopen in het dorp, de schier onbedwingbare neiging om veel herrie te maken, uit een soort wraak voor die keren dat de lokalen ons uit de slaap hieleden met hun gillende motoren en getoeter... Maar, toch maar niet gedaan, lafaards die we zijn.... of beschaafden....

    We gingen linksaf en dat betekende dat we van de betreden paden afgingen en richting bos/jungle. Het pad werd al rap steiler. Maar gelukkig had de regen van vannacht het pad niet glad gemaakt. Het pad werd ook steeds slechter en de zaklampen die we hadden gekregen waren een onmisbaar stuk gereedschap! Op een gegeven moment was het pad alleen nog maar losliggende stenen, boomwortels, gruis en meer potentiële enkelbrekers! Best pittig dus (joh!) In ons groepje van 5, zaten twee Canadezen (op huwelijksreis) en een Indiër. Het Canadese meisje had astma en liep te gieren als Gerard Joling, want ze was haar pufje vergeten mee te nemen... niet handig... De Indiër wilde continue vooraan lopen en haalde je links en rechts in om dat te bewerkstelligen. Ik denk dat ie gewoon naar t kontje van Madé wilde kijken... vage vogel... Talin werd soms ff met een handje ondersteund door een plaatselijke jongen van 16 jaar oud. Hij sprak behoorlijk Engels en vertelde dat hij boven op de berg drank verkocht als baantje, dat hij dit 3 tot 4 keer per week doet en als hij zijn verkopen heeft gedaan, weer naar beneden loopt om vervolgens de rest van de dag naar school te gaan! Die jongen verdient niets dan respect en uiteraard kochten we 2 flessen Cola van hem!

    Na 2 uur klimmen, klauteren en glijden komen we bij het eerste fourageerpunt. Nee, dit is nog niet de top, die ligt nog 200 meter hoger én de weg daarnaar toe is nóg steiler! Gezellig! Uiteraard laten we ons niet kennen, knippen de zaklamp aan en sluiten ons aan bij de groep dapperen. Inmiddels is de zon al aan het opkomen achter de berg aan de overkant van het meer en het belooft een mooi schouwspel te worden.

    Tot onze verbazing zijn er blijkbaar nog andere routes naar boven, want als we er bijna zijn, zien we een grote groep mensen zitten wachten op de zon. Het lijkt wel een tribune! Madé zegt dat we drukte voorbij lopen en leidt ons naar een plek die een heel stuk rustiger is. Madé bedankt! Ze werkt met overtuiging naar een goede fooi!

    De zonsopgang is inderdaad een fantastisch schouwspel en we blijven foto's en filmpjes maken! Dit maakt het afzien meer dan waard!! Ondertussen krijgen we ons ontbijt uitgereikt. Dit bestaat uit 2 stukjes toast een droge snee bruin brood, 2 hardgekookte eieren en 2 vage stuks fruit die de houdbaarheids datum tarten en een banaan die in betere conditie was.... Maar de inspanning vraagt om de nodige aanvulling van brandstof, dus toch de toast, banaan en de eieren soldaat gemaakt. Talin eet de toast, de banaan en een ei, maar voert de andere aan een Bali hond (semi wild) die tussen de mensen naar eten zoekt. Meneer is nog kieskeurig ook want het brood mot ie niet en wil alleen het ei...

    Madé vertelt ons ondertussen over wat Hindu gebruiken van de mensen hier en over de begraafplaats die aan de overkant van t meer ligt. Lang verhaal, maar t heeft te maken met een boom met een zeer sterke zoete geur, een Koningszoon en rottende lijken... Ik vraag Madé wat er de 28e maart wordt gevierd en dat blijkt Balinees Nieuwjaar te zijn. Dat verklaart ook waarom ik bij het Hot Spring resort in het dorp een banner met de aankondiging van een Nieuwjaarsfeest zag! Ach, ons onwetende toeristen ook....

    Na de zonsopgang lopen we naar de nabij gelegen vulkaan. Een schitterende krater met hier en daar opstijgende stoom wat aangeeft dat we te maken hebben met een aktieve vulkaan. Laatste serieuze uitbarsting was in 2000. We hoeven niet bang te zijn volgens Madé, want de apen (die zich inmiddels in redelijke aantallen om ons heen verzameld hebben) zijn er nog en als er een uitbarsting dreigt, trekken ze weg. De apen zijn supertam en nemen beleefd fruit aan uit onze handen. Talin poseert op een gegeven moment voor een bord met daarop de naam van de berg en de hoogte en wordt vervolgens gezakkenrolt door een aap. Die heeft t pakje zakdoeken te pakken die hij vervolgens probeert op te peuzelen.... Smakelijk!

    Tijd voor de terugreis! Ook die is pittig omdat je behoorlijk steil weer naar beneden moet. We glijden best vaak, maar het valt uiteindelijk mee! Rond een uur of 9 komen we weer terug in het hotel. Moe, zeiknat van t zweet, maar erg voldaan! Wat een fantastische tocht! Uiteraard Madé bedankt en een leuke fooi gegeven.

    We waren toch redelijk kapot en besloten om naar het Hot Spring resort te gaan even verderop. Een hip resort met idem harde muziek, een Infinity Pool en heerlijk warm water! En wie komen we daar tegen (naast het Canadese stel), onze Duitse buren uit Amed! Klein eiland toch....! De entree prijs van t resort was dermate pittig dat ik na een uurtje terug ben gegaan ben om geld te halen van onze hotelkamer. Teruggekomen pakten donkere wolken zich samen en even later begon het te regenen.... En toen te hozen en terwijl ik dit schrijf (14.20 uur plaatselijke tijd) aan de bar van het resort, hoost t nog steeds. Talin ligt wel lekker in t water!!

    Straks als t droog is, terug naar het hotel, opfrissen, hapje eten en vroeg naar de mand waarschijnlijk!
    Read more

  • Day11

    Batur

    July 20, 2015 in Indonesia

    Il est 3h30. Nous prenons la route pour nous rendre au pied du mont Batur.
    4h00 : départ de notre treck. Objectif : attendre les 1700 mètres pour le sommet du volcan.
    Arrivée à 6h00 en haut de nuit. Nous attendons le lever du soleil. Il fait très froid. Mais la vue est magnifique.
    Dommage. Alyssa malade est restée à l'hôtel pour dormir.Read more

You might also know this place by the following names:

Banjar Dalem

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now