Italy
Provincia di Rieti

Here you’ll find travel reports about Provincia di Rieti. Discover travel destinations in Italy of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

5 travelers at this place:

  • Day34

    Day 31. Macenano

    September 27, 2017 in Italy

    An early start to climb to 910 metres in the cool of the morning. We left at 0640 and reached the monastery at Monteluco at 9 for coffee before preceding to the high point for 10 am.
    The downhill section was difficult in places due to the rocks and narrow path. A good walk with cyclamens strewn on either side of the path.
    Good views of the rocky terrain. About 40 rock climbers crossed our path with their ropes and gear. Got fed up saying buongiorno.
    We reached Cesille at 1-30pm for lunch. Knackered.
    A further 2 hours saw us reach our accommodation in Macenano after a hard day.
    Read more

  • Day34

    Dag 32 Piediluco.

    September 27, 2017 in Italy

    Today was a very casual and easy day. After a late breakfast we headed to Arrone where we arrived for lunch. The cyclamens are all around us and add to the scenery.
    We caught a bus to Terni transferring to another one to here.
    Nothing much here except the very beautiful lakes.
    In the evening we met Sandy and his group. He is the author of the book we are using for our journey. A interesting man.

  • Day35

    Day 33. Cascata delle Marmore.

    September 28, 2017 in Italy

    This morning we taxied down the mountain to Marmore to visit the waterfalls.
    In 271 BC the Romans decided to divert the some of the river Velino over the natural cliffs at Marmore to drain the swamps around Rieti. Although it solved Rieti's problems it caused the River Nets at Terni to flood. It was not until the 15-16 th century that a series of canals and other modifications resolved the problem. Nowadays the water flow is harnessed to generate electricity. The waters are released certain published times and the the Cascata is a dramatic and breathtaking event.
    We arrived at the bottom just as the water flow was released, and although the sun was in the wrong direction, it certainly was quite a sight. After getting wet at the bottom we walked up the side of the falls admiring its grandeur to the top where we lunched before walking the 7 kms, on the Way, back to Piediluco where we had a well-earned Gelato.
    A memorable day.
    Read more

  • Day35

    Day 34 Rieti

    September 28, 2017 in Italy

    After the dramatic day yesterday today was a bore waiting for the bus and train to get us here in Rieti.
    A visit to the tourist office after checking in achieved the info that I required for our onward travel. A quiet evening meal followed.

  • Day35

    Day 35. Rieti

    September 28, 2017 in Italy

    Our last washing day today. The lavandaria took our washing so we had an hour to spare. We watched the drama of 4 Italians cutting down a tree. Not being sarcastic they didn't have a bloody clue what to do. As is their way there was a lot of shouting and gesticulation. I had to restrain myself as I could have given them some simple instructions that would have accomplished the task quicker and easier. Eventually the tree fell.
    We had time to buy some fruit before collecting the laundry.
    Dropping off the laundry at the hotel we visited the Duomo where a gentleman took us under his wing and pointed out the main features. From first appearances it is a temple to marble but sadly it's a paint job. A dismal and overpowering place.
    In the crypt, very beautiful was a column with an inscription that it was 32 leagues to Rome. An alter slab had an inscription with the date 1157.
    We had a long walk along the banks of the river Velino, the source of the Cascata at Marmore.
    We bump into Sandy and some of his group before lunch and gelato.
    We found a lovely little restaurant for our dinner before retiring and getting ready for our departure tomorrow.
    Read more

  • Day1

    Vanmorgen om 0730u de wekker. Achteraf is t misschien verstandiger om eerder te vertrekken.... Om 08.00u aan t ontbijt dat er eenvoudig doch voedzaam uitziet. Een echte Barrista machine verzorgt heerlijke koffie en we zijn klaar voor de eerste wandeling vandaag. Paulo brengt ons naar t beginpunt dat een pokke eind uit de buurt blijkt te zijn. Het helpt ook niet dat er een wegafsluiting is waardoor we een flink eind moeten omrijden.

    Uiteindelijk in t prachtige plaatsje Labro aangekomen. Daar nog wat foto's gemaakt en de lunch (sandwich met salami en sandwich met kaas) ingeslagen, alsmede een fles water. Dan begint de tocht! De routebeschrijving is super gedetailleerd. Zinnetjes als: "na 50 meter bij de tweesprong naar rechts het grindpad op" is aan de orde van de dag.

    Het is een prachtige omgeving om te lopen en het eerste gedeelte gaat voornamelijk naar beneden. Dus we voelen ons uitstekend. De realisatie komt pas op het moment dat we in het dal lopen en omgeven zijn door alleen maar bergen (nou ja, heuvels) en de enige weg om ergens te komen, naar boven is! En dat hebben we geweten! Al snel verruilen we de grindpaden en asfaltwegen voor obscure bospaadjes en het gaat naar boven dat t een aard heeft!

    Omdat de paadjes obscuur zijn, wil je ondanks de gedetailleerde beschrijving weleens een "afslag" missen, met als gevolg dat je 500 meter supersteil naar boven ploegt, om er met de tong op de schoenen achter te komen, dat t paadje toch niet de juiste blijkt te zijn.... Dus weer 500 meter naar beneden en zoeken naar de juiste weg. Dit is ons helaas een paar keer overkomen.

    De sandwiches hebben we overigens verorberd in een leuk plaatsje waar we bij de lokale apotheek toch maar wat anti-muggenspul hebben gekocht. Tevens bij de lokale taverne een drankje gedaan en de hiervoor genoemde sandwiches naar binnen gewerkt. Met hernieuwde energie vervolgden we onze weg.

    In de verte zien we op een gegeven mome t zwarte wolken opdoemen en na een paar flinke onweersklappen begint t inderdaad te regenen. Vinden we niet erg want we zijn al tot op de draad toe nat van t zweet! Op dat moment komen weer op een punt waar de routebeschrijving niet duidelijk genoeg is en na we weer een paar honderd meter steil omhoog zijn gegaan erachter komen dat ook dat pad niet de juiste is.... We hebben gezocht maar niet kunnen vinden. Toen hebben we besloten om vriend Google erbij te halen en ons een directe lijn naar Greccio te tonen. Dit bleek nog 3,3 kilometer lopen te zijn. Maar dan wel over asfaltwegen! We zijn best moe, djs we besluiten de routebeschrijving te laten voor wat t is en met vriend Google verder te gaan. Bij het klooster van Sint Fransesco nog even een kleine rustpauze ingelast en daarna als een streep naar het hotel.

    We moeten zeggen dat we dag 1 zonder echte fysieke problemen zijn doorgekomen. Talin voelt haar voeten en ik heb behoorlijke pijn in mn schouders van de rugzak. We hebben in totaal 20,1 kilometer afgelegd vandaag. De routebeschrijving claimt zo'n 18 kilometer maar, zoals gezegd zijn we een paar keer fout gelopen! Vanavond lekker douchen en lekker eten. Vroeg onder de wol, want morgen weer een behoorijk stukkie lopen!
    Read more

  • Day3

    Casperia dag 2

    June 22 in Italy

    Zoals beloofd, vandaag een rustdag! We hebben gisteravond lekker gegeten in een pittoresk restaurantje op de muur van Casperia. Om 21.30u lagen we al op bed! Hebben we geslapen? Nou, niet echt.... je bent zo vreselijk moe, maar je kunt gewoon niet slapen. Herkenbaar? Daar kwam nog eens bij dat er een stuk op 5 honden in de omgeving de hele avond én nacht onafgebroken hebben geblaft! We begrijpen niet dat de mensen die dit wellicht wel iedere avond/nacht moeten doorstaan, er niets tegen doen! We werden hoe langer hoe chagerijniger ervan!!!

    Uiteindelijk wordt het dan toch weer ochtend en met misschien een paar uurtjes slaap stonden we op en gaan naar t ontbijt. Dat is niet heel uitgebreid en we zijn dus snel klaar. Casperia is klaar om ontdekt te worden. Een heel erg mooi plaatsje waar dus geen auto's kunnen komen en de vele trappen leiden ons van de ene kant van het plaatsje naar de andere. Allemaal erg mooi en erg Italiaans! Bij de lokale supermarkt de lunch ingeslagen en die hebben we later op het dakterras van ons hotel opgepeuzeld. Maar eerst nog ff een kopje capucinno en een kopje koffie "Americano" (das normale koffie) gedronken bij de taverne van gisteravond. We moesten "maar liefst" € 2,20 afrekenen!

    Zoals vermeld de lunch in het hotel gegeten en daarna zwaar in de relaxmodus. Talin heeft beetje gelezen en zelfs wat yoga gedaan en ik heb 2 Netflixjes achter de kiezen. Vanavond gaan we pizza eten en dan maar weer trachten te slapen. Hopelijk zijn de honden hees van gisteravond, of beter nog, hun blaf kwijt.... Morgen staat weer een pittige tocht op t programma!
    Read more

  • Day4

    We zullen er toch aan moeten geloven.... Weer een wandeltocht! Vannacht weer slecht geslapen vanwege de honden en algehele malheur... Geen goed begin... Maar de wekker gaat onverbiddelijk om 0730u en direct wordt collectief door ons besloten dat we nog ff blijven liggen... Na een wat uitgebreider ontbijt dan gisteren (er zijn nu ook croissants en appels), staan we om stipt 09.00u (het lijkt wel een Zwitsers uurwerk) aan de Porta Roma aan de buitenmuur van Casperia. Eerst nog ff boodschappen doen bij de lokale Conad. We slaan 2 stuks 1,5l water in, een pakketje vage koeken en laten het meisje van t brood 2 salami broodjes in elkaar sleutelen. Dan gaat t echt beginnen! De eerste kilometer is zowaar asfalt! En bergaf! Yeeeh! Uiteindelijk komen we toch weer in de vertrouwde mix van gras, gruis en stenen terecht.

    Hoewel we best wel weer moeten klimmen en dalen, is het niet zo heftig als eergisteren. Ander bijkomend voordeel is dat t redelijk bewolkt is en dus ook niet zo idioot warm! Dat alles draagt bij aan de feestvreugde! De eerste kilometers worden gretig onder de zolen doorgeharkt en we voelen ons eigenlijk prima! Wie had dat verwacht!?! We komen zelfs door een dorpje en daar hebben we voor maar liefst € 1,80 een Capuccino en een koffie gedronken!

    Het gaat weer lekker omhoog en nu maken we ook de 1e fout van vandaag: we missen weer een afslag.... Soms weet je niet meer, waar je nou daadwerkelijk bent op de routebschrijving. Is dit nu een tweesprong, of niet? Is dat nu gewone begroeiing of zie ik daar toch prikkeldraad onder? Dat soort vragen beheersen onze dag, want 1 misser en je kunt zomaar weer 500m terug! Meestal hebben we houvast aan de wit-rode markeringen, maar die zijn op voor ons cruciale punten, niet zo duidelijk....

    Op een boomstam de broodjes salami gegeten, die bijzonder smaakvol blijken te zijn. De "vage koeken", blijken mini-pizza's en die gaan er ook lekker in! De rugzak die we bij de Lidl voor € 15,= hadden aangeschaft, blijkt alle waarde naar zn geld te zijn. Het zag er zeer profi uit, maar inmiddels begint alles te scheuren en steekt t metalen frame gemeen bij iedere stap tussen mn schouderbladen. Goedkoop is ook nu weer: duurkoop.... Gewoon maar weer verder. We lopen vaak door een bos en nu ook weer, tot ik een sterk geritsel hoor. Nu hoor je wel vaker geritsel en dat blijkt dan een hagedisje te zijn die maakt dat ie wegkomt, maar dit is anders.... Ik doe nog een paar stappen naar voren en hoor dan een enorme grom, nog meer geritsel en zie links van mij een wild zwijn wegrennen! Talin schrok heel erg, want zij dacht dat t een beer was! Goed: toch wat wild gezien deze vakantie!

    We lopen lekker verder en op een gegeven moment lopen we op een vrij smal bospad en wat schetst onze verbazing: staan we ineens oog in oog met een paard! Staat midden op t pad en kijkt ons bedachtzaam aan. Het keert toch om en loopt de komende paar honderd meter voor ons uit! Iedere bocht die we nemen, zien we de kont van t paard weer! Tot een bruggetje komt en het paard rechtsaf slaat waar wij rechtdoor moeten.

    Het gaat nog steeds lekker! We moeten dan naar links op een "smal pad".... die optimistische benaming was t begin van een ware jungle tocht waarbij een kapmes geen overbodige luxe was! Dat pad duurde best nog wel lang en we voelden ons al een stuk minder fris toen we er weer uit kwamen.... Goede nieuws is dat het eind in zicht begint te komen! Nog even doorzetten! Talin is t behoorlijk zat, maar ik moet zeggen dat ik me nog redelijk fris voel! Inmiddels aangekomen op de bestemming en daar wachtte ons een biertje en gastvrije mensen. De kamer is eenvoudig maar goed en het schijnt hier allemaal biologisch te zjjn, helemaal in t straatje van Talin! We hebben toch weer zo'n 20km in de benen! Morgen een lekkere rustdag. Hopen dat ik de F1 van Frankrijk nog kan zien!
    Read more

  • Day5

    Lekker een dagje niets doen op de boerderij. Na een heerlijk ontbijtje, zijn we met de boer mee gegaan om te "helpen", of beter gezegd, zo min mogelijk in de weg lopen, bij het voeren van de varkens en de ezels. De varkens lijken wel uitgehongerd en vallen op de trog aan als ware het oorlog! De ezels zijn iets genuanceerder in hun voedsel inname. Wat ze te eten krijgen is te ranzig voor woorden trouwens. Een mix van bonen, graan en een soort stof. Dat alles is tot een vieze brei vermengd met water...

    Daarna zijn de geiten aan de beurt. Zij dienen te worden gemolken en zo te zien aan de borsten van de dames, komen we geen moment te vroeg! Ze schieten het melkershok binnen waar ze in een soort Middeleeuws martelwerktuig worden vastgezet om de melkpomp aan te sluiten. Er wordt per dag zo'n 10 liter melk geproduceerd door de aanwezige dames en daarvan kan 1 á 1,5 kilo kaas van gemaakt worden.

    Zo, hierna is t tijd voor ontspanning. Talin met een boek en ik met Netflix. Om 16u begint de F1 van Frankrijk. Godzijdank werkt mn Ziggo app feilloos en kan ik Max naar een prachtige 2e plek zien rijden! Vlak na de race begint t behoorlijk te regenen bij ons! Oh ja, Talin heeft ook nog het zwembad uitgeprobeerd. Heel klein badje, maar wel lekker volgens haar!

    Inmiddels hebben we ook buren gekregen en zij doen ongeveer dezelfde route als wij en zullen morgen ook in hetzelfde hotel weer verblijven. We konden ook morgen kiezen uit 2 routes. Na wat wikken en wegen hebben we gekozen voor de wat geleidelijke route. Qua stijging- en dalingsmeters nagenoeg hetzelfde als de alternatieve route, maar wat meer over de dag verspreid.

    We voelen ons eigenlijk best goed! Nagenoeg geen spierpijn, dus we zijn in een betere conditie dan we zelf dachten!! 😁
    Read more

  • Day6

    Ik vertel jullie nu vast dat t een heule lange tocht was vandaag. Gevuld met verkeerde routes.... Origineel zou de route 14,9km zijn, maar tot onze schaamte moeten we bekennen dat t bijna 26km zijn geworden! Een echte "walk of shame" dus...

    Na een lekker ontbijt samen met onze nieuwe Engelse "vrienden", David en Susan, stappen we om exact 9 uur het supersteile pad naar beneden op. Om er halverwege achter te komen dat je de kamersleutel nog in de broekzak hebt. Dus weer supersteil terug omhoog.... Dat was dus de eerste fout. David en Susan hebben besloten om zich al een eind op de route met de auto te laten afzetten (watjes), maar wij hebben lekker de sloffen erin! De rood-witte markeringen die zo essentieel voor ons zijn, zijn toch op een aantal punten echt slecht te vinden, wat dus fout 2 al direct inluidt.

    Weer kunnen we niet vinden waar we heen moeten en een vriendelijke vrouw vraagt of ze kan helpen. Nou dat kan ze wel. We waren haar huis al 2x voorbij gelopen en haar hond bleef lekker liggen en keek ons alleen wat verveeld aan. Dat viel niet goed bij de vriendelijke vrouw die zich afvroeg waar ze die hond eigenlijk voor had als hij niet eens aanslaat als er iemand op t erf komt.... Enniewee, ze vroeg waar we heen gingen en ze blijkt dus een vriendin te zijn van het uitbatersduo waar we naar onderweg zijn. Of we de groeten willen overbrengen. En dat willen we wel. We zijn de beroerdsten niet....

    De omgeving is prachtig en we genieten met volle teugen. Het enige is dat we van boven tot onder, onder de krassen zitten van de distels en bramenstruiken waar we doorheen moeten. We gebruiken onze lunch (gemaakt door Ornalla, de vrouw van Mauro) nadat we een cappucino en een koffie hebben gedronken op een dorpspleintje. En dan weer verder! Lopen, lopen en lopen. Tot t moment dat we t weer niet kunnen vinden en er in de verte het onweer tot ontwikkeling komt. We besluiten een vervallen boerenstal te gebruiken om te schuilen. En dan komt er een bui aan! Hagel, windstoten, the works! Nadat het ergste over lijkt te zijn proberen we onze weg terug te vinden, maar dan begint t weer enotm te regenen. We vinden een schuiladres bii een oudere dame onder haar afdak. De 4 honden zijn erg nerveus voor t bezoek dat zo dichtbij komt... 😁

    Gezien het gedoe met de route besluiten we Googke Maps maar weer aan t werk te zetten. Na een tijdje lopen komen we op een punt dat wel weer op de route lijkt! Yeeeh! Dus de route maar weer opgepakt. Helaas, na een dikke kilometer steil omhoog, zouden we bij een kerk moeten uitkomen. Je raadt t al: geen kerk! Gloeiende, gloeiende!!! Mijn heup begint erg vervelend op te spelen en elke stap is pijnlijk. Toch maar weer terug, we kunnen niet anders! Op de terugweg lopen we met een hekwerk aan de rechterkant. Op een gegeven moment staat er aan de andere kant een wild zwijn, dat bepaald niet bang voor ons is! Sterker nog, t loopt 100m met ons mee, totdat t hek hem verdere vervolging verhinderd. Grappig!

    Bij de hoofdweg, is het nog 4,5km tot het hotel! Gelukkig voornamelijk bergaf en vlak voor t hotel begint t weer te onweren. We komen volledig kapot aan en onze "vrienden" waren al aangekomen om 14u!!! Stefanno, de uitbater, was ons al gaan zoeken! We kwamen hem vlak voor het hotel tegen. Eerst een biertje naar binnen gegooid en ervaringen uitgewisseld.

    Heerlijk gedouched en een super lekkere (vegetarische) maaltijd gebruikt. Erg gezeĺlig met inze Engekse vrienden.

    Morgen wordt een makkie volgens Stefanno... Eerst zien, dan geloven...
    Read more

You might also know this place by the following names:

Provincia di Rieti, Rieti

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now