Here you’ll find travel reports about Bunkyō-ku. Discover travel destinations in Japan of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

26 travelers at this place:

  • Day6

    TeNQ You Sailor Moon?

    April 13, 2018 in Japan ⋅

    Of course Tokyo had a cool JAXA space museum that includes a lab with some actual physicists in it and an exhibit dedicated to Sailor Moon. Because Japan.


    (TeNQ is also at Tokyo Dome but it gets a post of it's own because, Space-Geek).

    Don't be intimidated by the Japanese-ness of this museum, it's staffed by people who are what I'm learning are typically Japanese in their hospitality - super helpful and super friendly. We were even offered an Easter Egg lucky dip at the purchase of our tickets.

    When you purchase your tickets you can get an English version of the pamphlet that pretty much explains the narration. But a staff member came over and explained what would happen next anyway. There are also English descriptions on all the exhibits/games and the staff speak enough English mime to help get you through everything. I think there was only one game we couldn't play - and it had a warning in English that it was Japanese language only.

    I had to use some pics from the internets for the viewing screen and the wall projections since you can't take photos - they don't really do either justice anyway because they are a pretty darn cool use of projection mapping - this ain't no PowerPoint presentation!

    After being bedazzled by projections, you go through to a science exhibit about space research. I'm enough of a space geek to know that their material is all pretty recent though - so they clearly keep this section up to date.

    The University of Tokyo has an annex in TeNQ called the "Science Area" which is basically some scientists in a glass walled lab that everyone can see working. No photos allowed of their research of course. A lot of universities do this these days, it's like a really geeky version of Big Brother.

    They have some interactive games including a personality test that I think was better in the way it asked the questions than for the actual result:

    Spacecraft personality type: You are the "Sakigake" type, constantly pursuing a new path. Like Sakigake, which was launched as a test probe for Halley's Comet.

    Alien personality type: You are the "Princess Kaguya" type, the lunar princess boasting great beauty.

    Speaking of Sailor Moon, Princess Kaguya was a main villain multiple times because her main mission was to cover the Earth in snow and ice to make it part of her "collection" of ice planets. So I'm not sure what TeNQ is trying to say about that one...

    The Sailor Moon is totally for the fan-girls, of which there were some. Possibly the main reason why some of them were there in the first place. But whatever works really.

    You can also get your photo taken with an life-size replica of an Asgard from Stargate SG1. Combined with the Star Wars merch outside and I'm thinking the special exhibit is a revolving collection of pop culture references. Sassy.

    Kaiju Collections: happy snaps from Mars
    Read more

  • Day2

    Tokyo Hotel Agora Place Asakusa

    March 13, 2018 in Japan ⋅

    After a long trip on the plane, a long trip on the train then navigating via Google map it was wonderful to arrive at our hotel. our first experience of the Japanese heated toilet with the squirt option, it was love at first try, once your butt hits the heated seat it has won you over, not to mention the rest ( I promised Ray I wouldn't mention the squirt option).
    The girls loved the night shirt supplied by the hotel, Immy wouldn't give it up, Ray sort of looked OK in it and of course mine didn't fit!
    April was really happy with their room especially when she saw ours.
    There were lots of goodies in the bathroom, little hairbrushes, sponges shape like animals as well as the usual shampoo, conditioner and tooth brushes.
    Read more

  • Day2

    Narita Airport Tokyo

    March 13, 2018 in Japan ⋅

    After collecting our luggage our first job was to locate the Exchange Office for our rail passes.
    Over to April and the job she would have to take on for the entire trip, well almost.
    It was a long process as we had purchased four 7 day passes then thought about it and purchased another four 7 day passes for the second week. This proved to be an advantage but more about that later. We were all given a rail pass lanyard to carry our passes in and hang around our necks.
    We also had to purchase Suica cards to ride on the Subway trains, the cards were 5 yen each then you loaded money on to it as required.
    Next we had to catch a train to Asakusa which looked close on the map but took over an hour.
    There was a friendly guy on the train that asked if we needed help, he worked for a Japanese domestic Airline, had finished work and was on his way to his girlfriend's place. He spoke English which we were to find was a rarity on our travels.
    Read more

  • Day6

    Fox Village

    March 17, 2018 in Japan ⋅

    11-3 Fukuokayatsumiya, Shiroishi, Miyagi Prefecture 989-0733, Japan.
    Up in the mountains but where I still couldn't tell you.
    I missed a very important turn when the navigating job was handed over to me while April had a sleep. As a result it took 5 plus hours and a few paying toll gates before we were on the right track. Ray ended up driving all day without complaint.
    The Fox Village cost 1000 Yen each and was an experience. The foxes looked well cared for and there wasn't much doggy smell. There were lots of Foxes and a few different colours, they were so cute you really did want to pat them. Inside there were Goats , one took a liking to Imogen and I think she thought it was sweet.
    Read more

  • Day3

    Shopping in Tokyo

    March 14, 2018 in Japan ⋅

    It was a big day.
    We had trouble trying to decide where to have brunch and ended up having it
    in the Tokyo Station complex, a city in it's own right. Shops galore , food everywhere and
    restaurants all over the place. We settled on sweet pancakes Japanese style at Fari-beurre very sweet , tall and fluffy.
    We did see the entrance to the Imperial Palace and a beautiful white Swan
    The shops in the Tokyo Station took up a lot of our time especially the Pokemon shop..
    Lots of cute stuff like Hello Kitty and Snoopy.
    We set off to find a toy shop or two and found a shop that sold the fish shaped red bean biscuits and ice-cream Ray had a Sesame seed flavor and Immy had Strawberry.
    We brought some novelty items mainly pens then were off to a Cat Cafe but he who will remain nameless lost his JR pass and we had to back track a few stations both subway and above so we lost alot of time not to mention the cost of the weeks pass.
    Read more

  • Day15

    Last night in Tokyo

    March 26, 2018 in Japan ⋅

    Gateway Hotel Narita near the Airport ready for our flight home tomorrow.
    Had a long train trip here lots of walking and waiting to get the right train.
    Booked in to the Hotel fairly late after catching our first Taxi for the holiday.
    The Italian Restaurant was still open and we were met down stairs by the two girls
    fresh from showers and wearing the robes from their room.
    Next morning we were up and out to the mall after a visit with the fish.
    Read more

  • Day94


    May 18, 2017 in Japan ⋅

    Shopping/Sightseeing und ein Fußbad ohne nasse Füße in Tokyo...😁

  • Day2

    Dag 2 - op zoek naar een prullenbak!

    April 15, 2017 in Japan ⋅

    Dag twee! Een poging tot uitslapen is helaas niet echt gelukt. De eerste keer toen ik op de klok keek was het half zes en de tweede keer half acht. Hoezee! Gelukkig ben ik wel wat gewend dankzij mijn katten die me tegenwoordig gemiddeld rond half 7 uit bed miauwen en door over mijn hoofd te lopen. Blijkbaar heeft niemand ze verteld dat de zomertijd is ingegaan. Enfin. Even lekker gedoucht en ontspannen wakker geworden waarna op pad gingen om Tokyo te ontdekken. Daarom zijn we tenslotte hier!

    Zoekend naar ontbijt vroeg ik aan mijn persoonlijke Japanse encyclopedie (Arjen dus) wat Japanners normaal eten als ontbijt. Miso soep met resten van de avond ervoor is traditioneel, was het antwoord. "Fijn", dat gaat me iets te fur voor dag twee, dus na rondgestruint te hebben op Ueno station kwamen we in een klein supermarktje waar ze wat dingen hadden. Simpel verpakt broodje gehaald (wat veel beter smaakt dan de verpakte meuk bij een Albert Heijn) samen met oolong ice tea. Wat echt smerig is. Lijkt alsof iemand zijn theezakje er anderhalve dag te lang heeft ingehangen samen met wat anders inconspicious. Ach. Je moet alles een keer proberen toch zeg ik maar altijd. Ook leuk, de cassieres praten non stop door als je wat afrekent. Geen idee wat ze zeggen, maar het klinkt leuk en schattig.

    Vervolgens de trein gepakt naar Akihabara. Wat het otaku heaven van Tokyo zou moeten zijn, alleen was alles al dicht. Ondanks de dichtheid van de winkels stonden er voor sommige winkels letterlijk een rij om het halve gebouw heen. Geen idee waarom je op je vrije zaterdag ochtend rond 9 uur voor een dichte winkel gaat staan. Misschien heeft het wel te maken met één of andere Japanse traditie waar ik geen kaas van heb gegeten.

    Ondertussen liep ik al een tijdje rond op zoek naar een prullenbak om onze ontbijtspullen in weg te gooien, want ja, je wilt natuurlijk geen asociale Hollander zijn en het gewoon op straat flikkeren.

    Toch maar besloten om door te gaan naar downtown Tokyo because today was the day om Tokyo te ontdekken. Bizar genoeg heeft de achterkant (of voorkant. Weet ik veel!) van het station in Tokyo een Nederlandse architectuur waardoor het een beetje lijkt of je naar een verjapanste versie kijkt van Amsterdam CS! Tof om te zien! Vervolgens doorgeslenterd naar de imperial garden en palace, waar we nét te laat waren voor een tour. Dus eigenlijk hebben we een alleen een hoop grint en bomen gezien. Plus een gracht met een hoge muur met een achterlijk groot stuk land erachter waar dus de keizerlijke familie woont. Niet te vergelijken met waar ze in Nederland in wonen (at your heart out Willie!). Verder was er niet zoveel in de buurt behalve veel, véél hoge bedrijfstorens. Toen we al weg waren kwamen we erachter dat er nog een shopping/drinking straatje was. Daar moeten we dus nog even langs de latere dagen dat we weer in Tokyo zijn!

    Nog steeds geen prullenbak gevonden in de dikke anderhalf uur die we door het centrum stukje gewandeld hebben.

    Vervolgens trein gepakt naar Shibuya! Eén van de "The places to be" in Tokyo waar ook het beroemde Shibuya Crossing is en het standbeeld van Hachiko. Hachiko was een super poepig hondje (google that shit, er is zelfs een film van) wat een lelijk beeld heeft gekregen en de crossing heb je vast wel eens op een foto gezien. Dat gigantische kruispunt waar ook een zebrapad diagonaal overheen loopt. Zodat de zwermende mensenmassa tijdens het oversteken krioelen als een vloot mieren. Het interessants vind ik nog dat het allemaal gewoon probleemloos gaat. In Shibuya zijn we op zoek gegaan naar een stekker plugin voor de Japanse outlets aangezien we niet de goede hadden meegenomen. Eerst liepen we een winkel binnen die blijkbaar dicht was (waarom is de deur dan niet op slot?) En bij de tweede poging hadden ze het ook niet, maar werden we in ieder geval in de goede richting gestuurd! Gelukkig was de route beschrijving duidelijk genoeg (ondanks dat er geen ruk stond aangegeven op de kaart) en kwamen we aan bij de Japanse versie van de mediamarkt: LABI. Een winkel vól met elektronica en nóg voller met felle neonverlichting! (Japanners zijn blijkbaar dol op neonverlichting!) Waar een vriendelijke meneer ons de verkeerde stekker aanwees omdat er opstond "not useable in Japan". Gelukkig hadden we snel de goede gevonden! Weer een missie geklaard!

    Vervolgens huppelde we weer vrolijk verder en zagen we een 7/11 (DÉ dominante supermarkt keten in Japan. Die dingen zie je vaker dan Starbucks in London. Starbucks kan er hier in Tokyo ook wat van overigens) waar we dachten aan een lekker bakkie ice coffee. Het was tenslotte wederom mooi weer en de hitte bekroop ons wel een beetje dus kozen we voor deze verkoeling. Een cassierse snelde weg (ze rende echt! Zelfs bijna iemand omver) om een koffiebeker met ijs te vullen en aan ons te overhandigen zodat we het zelf in de machine konden tappen. Nu ben ik zeker geen koffie liefhebber, maar een ice coffee gaat er meestal wel in bij mij. Beetje romig. Beetje zoet. NIKS van dit in Japan. Gewoon koffie BAM! In die beker met ijskoud ijs! Al mijn dromen vielen gewoon in duigen. Japanners houden er blijkbaar van om alles letterlijk te nemen, weer een lesje geleerd. Plus koffie is nog steeds smerige zware drap.

    Vervolgens veel rond gelopen waar we een hoop onbekende termen tegen kwamen waaronder cat café's en maiden café's. Dat klinkt wel zo'n beetje als wat het is (remember Japanners nemen dingen vaak letterlijk!). In een cat café zit je gewoon in een café waar allemaal katten rondlopen die je dan kunt aaien voor de sier en bij een maiden cafe zijn meisjes die je helpen verkleed in een bepaald thema. Denk aan school- of lolita outfits. We hebben zelfs een advertentie gezien voor samurai geklede chicks. Het is en blijft Japan tenslotte! Leuk voor de vieze oude mannetjes.

    Eindelijk een prullenbak gevonden! Wat blijkt nou? Heel Tokyo staat bezaaid met vending machines. Die dingen staan écht bijna op elke straathoek en bij iedereens moeder in de achtertuin. Hier kan je een Lekker verfrissend drankje halen voor een paar luttele yen, maar wat blijkt nou? Bij de helft van de machines zit er een prullenbak naast! Heel onverdacht ernaast opgestelt! Uiteraard kwamen we na deze ontdekking opeens meerdere prullenbakken tegen waaronder op het perron. Zal je net zien. Anyhoo. Another mission accomplished.

    Daarna zijn we gaan lunchen bij een schattig klein bistro achtig dingetje waar we snel geholpen werden. We sloegen de kaart open en het eerste wat we lazen was "in this girl cafe". Akward keken we ons om heen, maar gelukkig zagen we dat er meer mannen zaten (niet heel veel meer). Dus al zelf verzekerde man me haar maar los gegooid en gaan met die banaan! Het eten en de service was prima! Enige grote verschil met ons is dat je het eten gewoon krijgt als het klaar, ondanks of het eten van je metgezel klaar is. Als je klaar bent is het ook van *yoink* ongeacht of je tafelgenoot al klaar is. Interessant manier, maar dat went vrij snel.

    We waren klaar voor nu in Shibuya dus zijn we verder gegaan op onze ontdekkingsreis, ditmaal richting Shinjuku. Nog "a place to be". Dit waren ook een hoop smalle straatjes waarvan verder veel op vrouwen gericht waren. Denk aan cosmetica, kleding en heel veel skin klinieken (geen idee wat ze daar doen) na drie kwartier rondgestruint te hebben hadden we eindelijk een café gevonden (de meeste waren nog dicht blijkbaar) waar we lekker ontspannen een drankje en hapje hebben genomen en waar we blijkbaar Arjen's Japanse Lonely Planet boek hebben laten liggen. Eerste grote faal van de vakantie is een feit, maar niets rampzaligs, dus het mocht de pret niet drukken. Toen we buiten kwamen was de zon niet langer rijzend in het land van de rijzende zon en ging langzaam overal de neon verlichting aan. In our face! De sfeer was weer compleet en ook in Shinjuku heb je kruispunten die (twee keer, beide kanten op!) diagonaal over het kruispunt lopen. Wederom werkt dat, ondanks de achterlijke drukte) gewoon prima.

    Daarna zijn we weer terug naar Akihabara gegaan, door de locals liefkozend Akiba genoemd omdat ook zij het blijkbaar zelfs lastig vinden om uit te spreken. Dit keer was wel alles open! En dat hebben we geweten ook. De lampen in de winkels daar staan zo belachelijk fel dat je het waarschijnlijk vanaf de maan kan zien. Een zonnenbril zou geen overbodige luxe zijn, ware het is dat ik die thuis vergeten was. Veel animé gerelateerde meuk en veel elektronica. Figurines, manga en overal proppers voor maiden café's. De hoofdstraat wordt ook wel Akiba strip genoemd parodiërend op Las Vegas haar versie daarvan. Gelukkig zijn ze niet zo in your face en kun je er gewoon langs lopen. Ze zijn wel weer verkleed naar het toepasselijke thema uiteraard. Geld moet verdiend worden natuurlijk!

    Vervolgens op zoek gegaan naar voedsel want we hadden hongurrrrr! Niet echt iets gevonden op Akiba wat ons trok, dus maar terug gegaan naar Ueno omdat we de dag daarvoor andere leuke restaurantjes hadden gezien. We wilde natuurlijk de echte Japanse sushi proberen, maar helaas zat deze vol met een wachttijd van een half uur en daad gaan we nie op wachteuh natuurlijk. Uiteindelijk terecht gekomen bij een Thais restaurant waar we goed gegeten hebben. Vervolgens met weer een nieuwe omweg naar huis gelopen waar we geleerd hebben dat veels bars op zaterdag eerder dichtgaan (nani?). Geen idee waarom, but I shall find out someday!

    Meer kleine weetjes: DVD's zijn fucking duur in Japan. Het goedkoopst wat we hebben gezien was vijf euro voor een tweedehands, maar nieuwe dvd's variëren van €30 (uitzondering) naar €150 en heb er zelfs eentje van bijna €300 gezien. En dan niet eens een special edition of iets dergelijks. Ander feitje; ambulances/brandweer(/I assume politie) met sirenens aan rijden hier langzaam en stoppen gewoon voor stoplichten en verlenen waar nodig voorrang. Tokyo lijkt me dus geen handige plek om dood bloedend op straat te liggen. Oh en ze rijden links.

    TL;DR - veel grote plekken gezien in Japan, weinig prullenbakken voor zo'n schone stad. Kruislingse zebrapaden zijn awesome! Geluncht in vrouwencafe. Maiden- en katten café's ontdekt. Neon, fel licht. Akiba veel animé gerelateerd spul. Thais eten. Ambulances met sirenens rijden langzaam en stoppen voor rood.

    Dag ni - signing off
    Read more

  • Day17

    Tokyo: Time to go

    September 27, 2016 in Japan ⋅

    Woke up on the next morning and started to dismantle my bike. I was feeling a bit sad, knowing this meant that the tour is over. I walked to a temple nearby and sat inside the temple for a while. It was very peaceful. But it was time to go. I reluctantly walked to the train station with my heavy bags on my shoulders. I bought the shinsanken ticket and travelled back to Tokyo. Amazing that it only took the shinkansen 2 hours to reach Tokyo..Read more

You might also know this place by the following names:

Bunkyō-ku, Bunkyo-ku, 文京区

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now