Japan
Byakukōjichō

Here you’ll find travel reports about Byakukōjichō. Discover travel destinations in Japan of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

22 travelers at this place:

  • Day14

    Rehe füttern im Nara-Park

    October 8, 2017 in Japan

    Heute stand der Nara-Park auf unserer Besischtigungsliste. Wir haben uns früh einen Zug nach Nara geschnappt und sind ca. 1 Stunde gefahren. In Nara angekommen sind wir einStück durch die Straßen gelaufen in Richtung Park. In den Straßen waren die (Laternen) mit Holzplatten in Rehform, welche wohl von den Kindern im Ort bunt bemalt wurden.Am Park angekommen haben wir uns an einen kleinen Stand " Der Crackers" für ¥300 gekauft, um die frei rumlaufenden Rehe füttern zu können. Am Anfang war es ein bisschen schwierig die Rehe anzulocken, weil sie entweder müde oder zu satt waren. Nach einiger Zeit hatten wir dann aber Erfolg. Die Rehe haben gelernt sich zu verbeugen, um so zu fragen ob sie gefüttert zu werden. Ein wirklich komisches aber Interessantes Erlebnis sich von einem Reh zu verbeugen. Wir haben uns dazu entschlossen als erstes durch den Park Richtung Kasugataisha Shrine zu laufen und diesen uns anzuschauen. Auf dem Weg dahin wurden wir von immer mehr Rehe belagert und ein besonderes Schleimig dreckiges Exemplar wollte doch tatsächlich Sarahs T-Shirt futtern und hat einen schönen Fleck hinterlassen. Nach ein paar vielen Selfies mit den Rehen sind wir in Richtung Tochaiji Tempel spaziert. Unterwegs sind wir an kleinen Straßenständen vorbei gekommen und da wir Hunger hatten haben wir uns dort erstmal was zum Essen geholt. Wir haben uns Fried Checken und gebratene Nudeln gegönnt. Kurz vor dem Tempel haben wir noch Mitarshi-dango probiert. Die Beschreibung dafür am Stand: "Japanese dumping made from rice flour (mochiko) and backen with sweet soy Sauce". Am Tempel angekommen haben wir uns Eintrittskarten geholt, um den riesigen Buddha aus Bronze zu besichtigen. Die Haupthalle in der der Buddha steht ist das größte rein aus Holz gebaute Gebäude der Welt. Mit dem Zug ging es einige Zeit später wieder zurück in Richtung Osaka. Leider saßen wir ca. 2 Stunden an einem Bahnhof fest, da es ein Unfall auf der Yamatoji Line (mit der wir fahren mussten) zwischen JR-Namba und Oje gab. Zum Glück hat uns eine nette Japanerin geholfen den richtigen Zug zu erwischen, da Sie in die selbe Richtung musste. An diesen Abend waren wir dementsprechend auch sehr froh als wir endlich im Bett lagen.Read more

  • Day16

    The Hanging Gardens of Nara

    May 12, 2017 in Japan

    Went to the ancient capital of Nara today and sampled some of its wonders. I stayed well clear of the massive crowds at the main attractions like the giant Buddha at Toddoji and went off to the quieter Kasuga Taisha across the park. On the way I discovered the Botanic Gardens and a stunningly beautiful display of hanging Wisteria of all colours in various stages of blooming. Could fill several posts with all the photos I took here. Then to the shrine itself with its massive sacred tree in the central plaza and it's multiple shrines. Then a quieter shrine deeper into the woods followed by a long walk through the woods with only deer and odd Crow for company. I came out near another Temple/Shrine. It can get very confusing here as many are both Buddhist and Shinto with the two religions fully syncretised. In one of them I was the only visitor and yet it had a great hall with a massive Buddha surrounded by demons... just awe inspiring. As I was the only one there I got away with ignoring the no photography signs :-)

    A short walk away I stumbled upon a Photography Museum with a couple of wonderful exhibitions. Stopped and had a break at the cafe and then continued my wandering through old houses, temples and shrines back to the JR Station. All in all about 8 hours and over 10km... I was exhausted when I got back to the hotel but managed to pull myself together and go get a meal, Italian this time and an opportunity to use a knife and fork again :-)
    Read more

  • Day133

    Mit dem Zug ging es in wenigen Minuten ins, bei japanischen und internationalen Touristen, beliebte Nara, etwas südlich von Kyoto. Nachdem wir Deo und einen Gürtel (Qualitätsware für 80 Cent) gekauft hatten, damit Jonas neue Hose nicht mehr rutscht und Lisa das Schwitzen nicht mehr peinlich ist, waren wir gerüstet für einen Tag voller Möglichkeiten. Der ausschlaggebende Punkt, warum Nara bei Besuchern so beliebt ist, liegt in seiner beträchtlichen, frei lebenden Reh-Population. Davon gibt es nämlich einen ganzen Park voll, der obendrein auch noch dutzende und aber-dutzende Tempel und Schreine beherbergt. Schnell entdeckten wir zahlreiche Tiere. 😍 Obwohl diese schon ihr Leben lang an den Menschen gewöhnt sind, merkt man ihnen ihre natürlich Scheu noch an. Bei Aussicht auf Futter stellen sie sich dann aber doch mitten in die bunten Menschenmassen. Es war von Anfang an sehr interessant auch die Menschen bei ihrem wunderlichen Verhalten mit den Tierchen zu beobachten.. 😅
    Da wir noch recht früh dran waren, verschlug es uns direkt in den bekanntesten Tempel: Tõdai-ji. Dabei handelt es sich um das größte Holzgebäude der Welt.. und das obwohl es in seiner Ursprungsversion (es ist bereits zwei mal vollständig abgebrannt) von vor 1300 Jahren (!!!) noch ein Drittel größer gewesen ist und von Pagoden flankiert wurde, die selbst heute noch konkurrenzlos wären. Damit handelt es sich, insbesondere unter Berücksichtigung der Epoche, um die wohl größte Zuschaustellung buddhistischer Macht überhaupt. Zumindest haben wir bislang von keinem wahnwitzigerem Projekt gehört. ..aber der eigentliche Clou kommt noch: das Gebäude dient nur als Halle für eine Vairocana-Buddha-Bronzestatue unglaublichen Ausmaßes. Mit über 18 Meter Höhe und einem Gewicht von mehr als 450 Tonnen kann man die Dimensionen dieses Denkmals kaum auf einem Foto sondern nur durch einen Besuch erfassen. 😳
    Ein beliebter Punkt im Tempel befindet sich an einer mächtigen Holzsäule im Südwesten der Haupthalle. Diese besitzt ein Loch, welches exakt die Abmessungen des Buddha-Nasenlochs besitzt. Insofern man sich durch dieses Loch zwängen kann, soll man in der Lage sein Erleuchtung zu erlangen.. 👃
    Anstoß zum Bau des Tempels war übrigens eine Pockenplage, die etwa ein Drittel der damaligen Bevölkerung das Leben kostete. Außerhalb befindet sich die Holzstatue des Arhat Pidola. Wenn man einen Körperteil der Statue berührt und danach den entsprechenden eigenen Körperteil reibt, sollen Krankheiten in diesem Körperteil geheilt werden. Jonas probierte das direkt an Bauch und Rücken aus, jetzt kann also nichts mehr schief gehen. 😊
    Schnell flüchteten wir auf einen der einsamen Seitenwege vor den Massen, hinauf zu kleineren Tempelanlagen des Parks. Wir erholten und kurz im miniaturistischen Todaiji-Sanmaido, dem Nigatso-dō, mit herrlichem Ausblick und einer frischen Brise, und den verschlungenen Wegen weiter hangaufwärts. Spontan erklommen wir den Berg Wakakusa, der sich als größere Herausforderung entpuppte. Nachdem wir den ersten Aussichtspunkt erreicht und bereits einen wahnsinns-Überblick über Nara hatten, sahen wir weitere Wege, die nach oben führten. Trotz der Sonne bezwangen wir den Berg und entdeckten aus der Vogelperspektive unsere nächsten Ziele: den Kasuga-Taisha, ebenfalls UNESCO-Weltkulturerbe, und die umliegenden Schreine, im besonderen Wakamiya-Jinja. Auch hier kann man sich einfach von den Besuchermassen fern halten, indem man einen der kleineren Seitenwege einschlägt. 🌲
    Nach der Anstrengung des Berges haben wir es sehr genossen, zwischen den rund 2000 aus Stein geschlagenen Laternen inmitten des kühlen Nadelwalds umher zu laufen. Hier konnte man wirklich gut die Gedanken streifen lassen. Obwohl es in Nara noch unzählige weitere Kulturschätze zu bewundern gibt, traten wir den Rückweg an, denn es war schon spät und wir total fertig. Auf dem Weg zurück zum Stadtkern beobachteten wir noch ein wenig die putzierlichen Rehe.
    Zug zurück, Essen gemacht und sofort eingeschlafen. 😴
    Read more

  • Day20

    Nara Park und Todaiji Tempel

    September 5 in Japan

    Heute wurden erst die ganzen Ausmaße des Taifun von gestern ersichtlich. Laubbläser und Motorsäge waren heute allgegenwärtig, es war das große aufräumen nach dem Sturm.
    Ich bin dann zunächst durch den Park von Nara, hier gibt es ohne Ende Rehe zu sehen, kein Wunder, sie werden auch hinreichend gefüttert. Dann zum "Big Buddha" im Todaiji Tempel und weiter mit einer kleinen Wanderung zum Mt. Wakakusa. Was nicht so einfach war weil nicht alle Wege offen und begehbar waren nach gestern. Aber letztendlich hab ich es geschafft und auch hier gab es neben einer genialen Aussicht auf Nara wieder Rehe. 🦌
    Mittags ein Matcha-Vanille Softeis und zum Abendessen in die Stadt.
    Read more

  • Day22

    פארק נארה

    August 19, 2015 in Japan

    הגענו לפארק נארה.
    מדשאות ירוקות, איילים מסתובבים חופשי ופינות חמד רבות.
    אחת מהן היא הבריכה המלאכותית שבתמונה. יושי הסביר לי שהיפנים אוהבים להשתמש בקווים ריאליסטיים כדי ליצור גירסאות מוקטנות של נוף טבעי. הצורה של האי במרכז הבריכה היא של הקליגרפיה של המילה שלווה.

    האיילים פה הם חיות בר נורא חכמות. הם יודעים אם יש לך אוכל בשבילם לפי הריח (אפילו אם הוא בכיס או בתיק).
    בגלל שהם גרים בעיר קדושה הם למדו לקוד קידות וכשהם יודעים שיש לך אוכל בשבילם הם קדים מולך כמה קידות כדי לבקש אותו. מצחיק נורא.

    המדשאות והאיילים פה יוצרים פרפטו-מובילה מרשימה - האיילים אוכלים את הדשא ואת העלים שגדלים על עצים עד גובה מסויים (מכונה "קו האיילים") והקקי שלהם משמש כחומר מדשן לדשא ולעצים ואז גדל עוד דשא. אנרגיה שלא נגמרת.
    Read more

  • Day22

    Kasuga taisha shrine

    August 19, 2015 in Japan

    בלב יער משומר ומקסים יושב אחד ממקדשי השינטו החשובים ביותר ביפן.

    במקדשי שינטו רוב המתפללים לא מבקשים דבר אלא רק מודים לאלים על האושר והמצב הקיים.

    יש בו המון פנסי אבן. הפנסים נתרמו למקדש על ידי סמוראים שניצחו בקרב, עסקים קטנים שרוצים להצליח וגם חברות ענק כמו פנסוניק שתורמות פנס בשביל הצלחה בעסקים.

    את המקדש הורסים ובונים מחדש כל 20 שנה באופן סימבולי להתחדשות והבריאה שהשינטו מייצג. תמיד משתמשים באותם חומרים ובאותן שיטות בניה עתיקות כדי לשמר את אותנטיות המבנים. התהליך הזה התרחש 60 פעמים במאות האחרונות.

    מקדשי שינטו תמיד נבנים במקום בו אפשר להעריץ את הטבע - עצים גבוהים, אבנים יפות, מפלי מים, נחלים וכו'.
    התגלמות האל במקדש הזה נמצאת באבן שבתמונה.
    Read more

  • Day12

    Vandaag weer redelijk bijtijds op aangezien we wat stedentripjes gaan doen. Op de planning: Nara en Osaka. Allebei drie kwartier/een uurtje met de trein. Snel gedoucht vanochtend en op naar de trein. We hebben geleerd van onze fouten en zijn vandaag niet in de rij gaan staan, maar direct door gelopen naar de treinen. Ik had braaf mijn flesjes meloen soda meegenomen. Die moest ik gister namelijk van Arjen uit een machine trekken omdat er pinguïns op stonden. Go figure. En hij was groen. Volgens mij vind hij groen gewoon stiekem een sexy kleur.

    Wij weer onze usual route naar het station gelopen via een overpass. Ik krijg altijd de neiging om actie movie stijl eraf op een bus te springen, maar gelukkig kon ik mezelf inhouden. Eenmaal op het station gekomen wederom niet gereserveerd want we hadden geen zin om wéér voor niets in de rij te staan. Het was sowieso niet heel erg druk in de trein dus we konden lekker gerelaxt zitten. Onze eerste stop vandaag: Nara.

    Nara staat bekend om zijn hertjes en zoals het bij elke Japanse stad hoort heeft deze ook een mascotte. Alleen een hele enge freak of nature dit keer. Een soort volwasse, kale baby met een gewei en monnikenkledij aan (zie foto). Dan vond ik Hikonyan een leukere en betere (heb daar alleen foto van op mijn camera). Anyhoo, de schrok boven gekomen zijn we het station uitgelopen richting Nara park! Er werd al gedreigd dat het "30 minuten lopen was" naar het park. Lariekoek! Dachten wij al. Dat zullen ze vast wel doen om meer kaartjes te verkopen. Wij lopen (het was alleen maar immer gerade aus) en met een klein kwartiertje kwamen we aan in het park.

    Waar we begroet werden door allemaal super poepige hertjes die daar gewoon vrij rond lopen. Overal stonden dat het wilde beesten blijven en dat er een mogelijkheid is dat je aangevallen wordt, maar ik heb niemand opengereten zien worden, helaas. Je kon hertenkoekjes kopen voor ¥150 waarmee je ze kon voeren en een hele roedel achter je aan krijgt. Uiteindelijk maar niet gedaan want de herten zagen er al dik genoeg uit. Wel tof om te zien dat die beesten hier gewoon rondlopen alsof er niets aan de hand is.

    We liepen weer door richting berg (ahh gawd daar gaan we weer) om een shrine te bezoeken. Gelukkig veel het dit keer mee qua trapwerk. Het leuke was wel dat hier ook gewoon overal hertjes rondliepen. Zelfs een hert die als een baas tussen twee lampionnen stond (waarschijnlijk waren dat grafstenen, but i'm not sure about that). Er stonden overal op het pad naar boven lantaars (lantaren? Lantariërs?) Die naar de shrine leidde. Eenmaal boven aangekomen was het een vrij standaard shrine, maar er was een afgezet deel waarvoor je moest betalen maar dat zag er alles behalve interessant uit. Daarnaast, skere tattaa jwz.

    Vervolgens weer terug naar beneden de berg afgerolt nog nét niet hertenknuffelend (wel geaaid en me laten besnuffelen) op zoek naar te eten, want, honger! Het was tenslotte lunchtijd. Op de heenweg zagen we een restaurant dat Tamagoyaki serveerde, een nieuw persoonlijk favoriet! Dat is een dikke grote, fluffy omelet ( niet zoals Jordy ze maakt dus ;) ) met een heerlijke saus eroverheen! Deze hadden we helaas niet gevonden, dus zijn we maar ergens anders neergestreken! Een lunchroom waar ze wat simpele broodjes serveerde die nog verdomd lekker waren! Afgesloten met nog een parfait want die shit is goed te doennnn hier!

    Door naar het station. Waar we bijna perfect engelse sprekende Japanner #1 tegenkwamen. Deze oudere meneer was een vrijwilliger bij het station om mensen de goede kant op te wijzen. Hij sprak ons aan terwijl we daar eigenlijk niet zoveel zin in hadden, toch geïntrigeerd door zijn beheersing van de Engelse taal hebben we even kort met hem staan praten tot dat ik het zat werd en hem afkapte met een smoesje. Ze bestaan in ieder geval wel! De goede Engelse sprekende Japanners. Op naar de volgende stad: Osaka! Weer zo'n gigantische metropool met dik twee miljoen inwoners.

    Osaka was een beetje overweldigend, je komt met de trein al binnenrijden boven het straatniveau en overal om je heen zijn torenhoge gebouwen, maar dan ook écht hoog. Vanaf het centraal hadden we een cirkeltrein (die rijdt alleen maar rondjes door Osaka) gepakt om Osaka castle te bekijken. Wij de weg vragen aan een local die snapte het alleen niet omdat Arjen's uitspraak van het woord "castle" nogal dubieus is. Maar goed hij snapte het woord kasteel in het Japans niet eens. Uiteindelijk had hij het toch door en wees ons een kant op met het bericht "het is een pleuris end die kant op". Wat uiteindelijk ook wel weer meeviel. Het bleek wel dat we beter een halte later konden uitstappen, want we hebben het kasteel nu van de achterkant geïnfiltreerd. Wat dus om was. Oh well, meer beweging!

    Om dit kasteel ligt, je raadt het al, ook een park. En een gracht. En een verhoging. Ik zie patronen! Dit kasteel zat wel apart in elkaar want je had een gracht in een gracht met een gracht eromheen en dan eroverheen nog een gracht. Misschien dat er ondergronds nog een gracht zat maar dat heb ik niet kunnen bevestigen. Verder was het wel een prachtig kasteel met overal tierelantijntjes en gouden tijgers aan de bovenkant! En iedereen weet dat tijgers koel zijn. Wederom een tof kasteel. Het was lekker druk met veel toeristen en veel achterlijke mensen die selfies maakte met de evolutie van een selfie-stick: een tripod voor je telefoon. Waar gaat het heen met de wereld.

    We besloten maar weer om te vertrekken en dat deden we dit keer wel via de ingang, die weer aangesloten was op een ander deel van het park. Eenmaal het station gevonden zijn we weer terug gegaan naar Centraal om de buurt daar te verkennen. Alleen valt er niet zoveel te verkennen daar. We hebben een rondje gelopen daar en het enige wat we tegenkwamen waren bedrijfskantoorpanden die meters de lucht in schoten. En in de achterstraatjes was het voornamelijk V.I.P clubs voor waarschijnlijk alle zakenlui nadat ze klaar waren met werken. Daar zullen vast een hele boel vieze dingen gebeuren. Een beetje teleurgesteld liepen we weer terug naar het centraal.

    Wat doen japanners nou graag? Efficiënte mensen dat het zijn. Ze bouwen hun stations vol met restaurantjes, winkels en undergound malls om even snel nog wat te halen na werk, want je moet toch met de trein. Wat als resultaat heeft dat de bruisende centra op andere plekken in de stad zitten. Dit is in Toyko en Kyoto ook zo, maar geld dubbel en dwars voor Osaka, want nu in mijn belevenis business capitol van Japan is, maar dat komt puur door de wijk. Toch hadden we geen zin om in de spits terug te gaan dus hadden we een lift gepakt (na veels te lang zoeken) naar de 16e etage om daar een versnapering te nuttigen. Dat was namelijk de restaurant/barretjes etage.

    Na te bekomen zijn van het uitzicht zijn we neergestreken bij een barretje waar we perfect Engels sprekende Japanner #2 voor de dag tegenkwamen. Hij sprak zonder enig vorm van accent Engels. Verbijsterd wisten we gewoon niet hoe te reageren. Daar een lekker drankje genuttigd en toen besloten terug naar Kyoto te gaan aangezien we geen zin hadden om uit te vogelen hoe we het beste maar het centrum konden komen (niet alle OV-kaarten zijn hier even duidelijk). Uiteindelijk dus niet heel veel van Osaka gezien, maarja dat is een mooie reden om nog een keer terug te gaan (any takers?)

    We hadden nog wat dingetjes in huis dus besloten nog wat boodschappen te halen en zelf wat in elkaar te flansen! Hoewel het eten hier in de supermarkt wel duurder is, is het van véél betere kwaliteit. We hadden wat vlees en groente gehaald, want rijst hadden we nog liggen. Een kekke kookbeurt later hadden we een super simpel, maar erg lekker avondmaal waarna we nog even ontspannen hebben voordat we de oogjes sluitte.

    Ik had verder geen foto's met me telefoon in Osaka kunnen maken, want me telefoon spacede 'm halverwege de dag. Die staan op de camera.

    TL;DR - Stedentripjes, vroeg op. Naar Nara. Lopen hertjes vrij rond in het park. Kan je hertencrackers voeren. Berg opgelopen en tempel bezocht. Overal lantaarns. Terug gelopen. Lekker geluncht brood + parfait. Door met de trein naar Osaka. Kasteel bezochf. Drankje gedaan op restaurant verdieping van het station. Terug naar Kyoto. Zelf koken. Lekker

    Jyuuni no hi - サインオフ
    Read more

  • Day13

    Kasuga-taisha Shinto shrine

    October 11, 2016 in Japan

    Next up was the local shrine in Nara and the deer were also prevalent. The area is beautifully maintained and had recently retrieved it's latest refresh which occurs every 20 years

    Kasuga Grand Shrine (春日大社 Kasuga-taisha?) is a Shinto shrine in the city of Nara, in Nara Prefecture, Japan.[1] Established in 768 AD and rebuilt several times over the centuries, it is the shrine of the Fujiwara family. The interior is famous for its many bronze lanterns, as well as the many stone lanterns that lead up the shrine.

    The architectural style Kasuga-zukuri takes its name from Kasuga Shrine's honden (sanctuary).

    Kasuga Shrine, and the Kasugayama Primeval Forest near it, are registered as a UNESCO World Heritage Site as part of the "Historic Monuments of Ancient Nara".

    The path to Kasuga Shrine passes through Deer Park. In Deer Park, deer are able to roam freely and are believed to be sacred messengers of the Shinto gods that inhabit the shrine and surrounding mountainous terrain. Kasuga Shrine and the deer have been featured in several paintings and works of art of the Nambokucho Period.[2] Over three thousand stone lanterns line the way. The Man'yo Botanical Garden, Nara is adjacent to the shrine.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Byakukōjichō, Byakukojicho, 白毫寺町

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now