Shiga Prefecture

Here you’ll find travel reports about Shiga Prefecture. Discover travel destinations in Japan of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

15 travelers at this place:

  • Day13

    Weg nach Kyoto

    July 11 in Japan

    Heute war so ein richtiger Fahrtag.

    Wollten soweit wie möglich nach Kyoto fahren um dort ein paar Tage zu verbringen. Unser Autovermieter meinte, dass man wieder in die Richtung fahren kann, es aber sehr heiß sein soll in den nächsten Tagen. Noch heißer???

    Jedenfalls war es heute morgen schon so warm, dass Madl und Noah keine Lust hatten an einem Tempel auszusteigen, deren Statue so riesig war, dass man sie schon Kilometer weit gesehen hat.

    Ich bin jedenfalls rein und dort war alles gigantisch groß. Die hatten hunderte goldene Statuen in Lebensgröße in einer noch größeren Halle stehen. Eine Glocke über mehrere Etagen und die besagte riesige, goldene Statue in der ich leider nicht hoch durfte. Die Halle darunter war schon riesig, voller Zeug in Gold.

    Als ich wieder raus bin, hat schon das Frühstück auf mich gewartet.

    Heute fahren wir an eine Küstenstraße entlang bis ... diese wegen Erdrutsch voll gesperrt ist und wir wieder in die Berge fahren mussten. Wollten eigentlich eine Bucht zum Baden finden.

    Bis ca. 30 km vor Kyoto haben wir es dann geschafft und uns einen schönen ruhigen Platz an einem Park ausgesucht. Hier kann ich mit Noah noch Fußball spielen, während Madl das Abendessen zaubert.

    Die Japaner haben lustige Cafés. Z.B. sind wir gestern an einem Igelcafe vorbei gekommen. Da kann man sich für ein paar 1000 Yen vor einen Glaskasten setzen, Igel anfassen und füttern. Die Getränke waren frei ... Sowas gibt's auch mit Hasen, Eulen, Katzen ... naja.
    Read more

  • Day11

    After a day at ‘home’ yesterday visiting the temple, we decide to venture further afield. While PC caught up on his beauty rest, I searched the internet for places on the JR line (make use of the passes I thought) for a suitable place. Quiet a bit of choice within an hour of Kyoto but I found, thanks to my friends Google and Travel Advisor, a city called Omi-Hachiman, situated on the largest lake in Japan, Lake Biwa. 40 mins each way on JR and local train (and a bus thrown in on way back). Cable car to the top of the hill promising ‘magnificent views of Lake Biwa plus old wooden boat rides up and down the town's canals. Great reviews on TA.
    As promised, Omi-Hachiman is about 40 mins from Kyoto. Unfortunately, no-one spoke any English on our arrival and there was no information office, so after wondering around for a bit we hopped a taxi and showed him the photo on my phone of the old wooden boat and canals. Proving that a picture is worth a thousand words (Japanese or English), within seconds we were hurtling down the lanes of this older city to the back docks of town and safely deposited at the shrine, the cable car entrance, and where, to our delight were also the boats and canals. All in one glorious tourist trap couple of acres.

    The shrine was completely surrounded by GIANT chrysanthemum seriously, over 4 feet tall, all in pots. They were also bonsai style, magnificent. There were also little kids, from around 3 to 6 years of age who were dressed in beautiful Japanese traditional attire, all awaiting their turn to be blessed by the Monks. Once blessed, they came out and were allowed to ‘ring the bell’.

    Along with too many others, we were shoved into the cable car and heaved to the top, where we did indeed (after much of a hike) find the magnificent views of Lake Biwa and the entire city of Omi-Hachiman. You buy your tickets on the way in and wait for the car to be as full as a goog, and then you’re off. As always in Japan, everyone has a job – so at the top of the mountain is another yellow uniformed staffer to help you exit said car. The cable car travels up over 160 metres high over very rough terrine. It’s a bit hairy looking down (which I tried not to do). You cannot make your way to the top without the car. Which is why I was surprised when second staffer asked for our tickets before letting us back on. Did he think we walked up? I said to PC.

    Off to the canals and a wander around. Gorgeous traditional old homes on the canals. Heading down to find the boat on ramp, I spot two long haired chihuahuas in little pink coats. One blonde the other a red head. I thought, oh shit, here we go, they are going to start doing that really annoying high pitch barking that PC takes as a personal insult each time a dog barks. Next, I see him pick one up for a cuddle! Well, I’ll be. Never have I seen this in the nigh on three decades we have been together. Then he puts it down and picks up the other for a cuddle! You don’t like dogs I state. Yes, I do he says. I just don’t like barking dogs. Can we get one I say. Yes, was the reply, as long as it doesn’t bark! Praise be.

    Boat ride was a bit ‘not for us’ when we discovered a) it didn’t have any seats and b) it took 11 people (on a boat built, in my expert opinion for 4 to 6). Giving that a wide berth (excuse the pun) we decided to walk along the canals instead and found our selves in front of a lovely café serving the best Omi beef in Japan. Throwing the budget to wind, we shared a do it yourself bbq (cooked at the table by ourselves) on yet another fabulous Nippon invention, the cast iron mini hibachi with a sizzle plate and fired by something that looks like a large t-light. We have to get two of these says PC. That we will, says me.

    The Japanese are the politest and most helpful people we have ever experienced. Twice, while attempting to order two woman left their tables and came up and asked if they could assist us with speaking with the waitress. Doesn’t happen in Australia. They are kind, gentle people with a high standard of ethics and culture that leaves ours for dead. They still ‘dress’ when going out and always look immaculately attired, as to do the children. Everyone works here. There is no unemployment unless by choice. I reckon instead of having ‘gap’ years, our youth should be shipped over to Nippon to live with a Japanese family for a year and learn some basics about humanities, work and cultural ethics!

    Back home in a couple of ticks, we have our now late afternoon rest and gin and tonic, catch up on the latest goss on Facey, do a spot of emailing and then decide on dinner arrangements. If you lived the rest of your life in Kyoto, you would never be able to visit every restaurant there are so many choices. Back to every reliable Trip Advisor and wanting to stay close to home tonight after our rather strenuous day, we opt for a 5 star rated Teppan, place 3 mins away.

    It deserved it’s rating. No English again but we managed a great hot plate meal with PC deciding to have a bowl of French fries for dessert. In Hiroshima we experienced their version of the Okiwakana pancake which was lovely, but JayJay’s Kyoto version was without the noodles and much like the one PC and I make at home. But better of course! Tomorrow is our last day and we are off to walk the path of the Philosopher before we leave for the airport by train.
    Read more

  • Day25


    August 22, 2015 in Japan

    כבר מלא זמן אני מחכה לצלם את הדבר האדיר הזה וסוף סוף הייתה רכבת ריקה מספיק כדי שלא אתפדח.

    בכל רכבת פה אפשר להפוך את המושבים!

    רוצים לשבת עם כיוון הנסיעה? אין בעיה! הפכו את המושב לכיוון המתאים.
    רוצים לשבת 4 חברים אחד מול השני? זה אפשרי!

    הכי מגניב אי פעם!

  • Day26


    August 23, 2015 in Japan

    הגעתי להיקונה ללילה +טיול קצר.
    מהתרשמותי הקצרה - האנשים פה פחות נחמדים ופחות יודעים אנגלית.

    יש כאן חתול עם קסדה שנמצא בכל מקום, פסלי אבן ופרחים יפים ברחוב.

  • Day26

    טירת היקונה

    August 23, 2015 in Japan

    טירה קטנטנה וחביבה. לא משהו מבחוץ, סבבה מבפנים. לא מקום שהייתי באה אליו במיוחד.

    היו המון אנשים ביחס לגודל הטירה, מה שלא היה סימפטי בכלל; לא היו הסברים באנגלית, מה שהיה דיי מעצבן והשילוט שם היה ממש גרוע, כי אם לא הייתי מחפשת מקום מוצל לשבת בו מאחורי השירותים לעולם לא הייתי יודעת שיש עוד מבנה נחמד שאפשר להיכנס אליו (3 קומות, הייתי שם לבד כנראה כי אנשים לא ידעו שהוא קיים...)

    אני חושבת שטירות הן פשוט לא הקטע שלי.
    Read more

  • Day15


    July 30 in Japan

    On he way from Kyoto to Nagiso I made a 3 hours stop in Omihachiman, where I went on a small boat ride in the moat of the former castle.

    Auf dem Weg von Kyoto nach Nagiso legte ich in Omihachiman einen 3 stündigen Stop ein, wo ich eine kleine Bootsfahrt in dem ehemaligen Burggraben machte.

  • Day11

    Vandaag, hebben we lekker keihard uitgeslapen, want dat was wel even hard nodig na gisteren. We hebben ons rustig klaargemaakt om te kijken wat we vandaag wilde gaan doen. Terwijl we daarmee bezig waren werden we allebei afgeleid door de tv die ik had aangezet. Je hoort wel eens rare dingen over Japanners en tv shows/reclames dus ik dacht dat is het checken vast wel even waard.

    Uhmmm ja, de reclames zijn inderdaad raar, hectisch en volstrekt onduidelijk (en niet door de taalbarrière) voor ons Westerlingen. Zo zag je een reclame wat eruit zag als een game, maar uiteindelijk over noodles bleek te gaan. Whut? Na wat zappen kwamen we op een hele aparte Japanse tv show. We hebben het maar CSI meets The Bold & the Beautiful gedubt. Ten eerste was het acteerwerk lachwekkend slecht en ten tweede was het camerawerk nog dramatischer. Helaas zullen we nooit weten hoe het af zou lopen met de bom in een volle concerthal, want we gingen de deur uit! Tenminste, we dachten dat het over een bom ging.

    We hadden besloten vandaag nog rustig aan te doen en naar Hikone (stadje aan het meer te gaan). Wij braaf in de rij staan om weer een ticket te reserveren (JRPass priveliges baby!) hoefde dat uiteindelijk niet aangezien dit een ander soort trein was. Voor niets dus een kwartier verspeelt. De mevrouw maakte wel een leuk gebaar om het spoor mee uit te drukken. Dat maakte het wachten het bijna waard. Another lesson learned.

    Wij de trein naar Hikone gepakt wat een kleine drie kwartier verwijderd ligt van Kyoto. Eenmaal aangekomen even langs de touristenbalie gewandeld om een kaart op te pikken en vervolgens naar ons volgende doel! Hikone Castle! In dit (soort van afgelegen) plekje hebben ze namelijk ook een ouderwets kasteel wat bezocht moest worden door ons! Gelukkig was dit maar een kwartiertje lopen. Dat was dus wel goed te doen. Vrolijk gingen wij op pad. Onderweg kwamen we steeds plaatjes van getekende een kat met een samuraihelm tegen. Wat blijkbaar de mascotte van Hikone moest voorstellen. Inspiratieloos Hikonyan (nyan van miauw) genoemd. Not really clever.

    Na een kleine wandeling hadden we het kasteel gevonden en mochten we na betaling naar binnen om op onderzoek uit te gaan. Door de eerste poort heen begon mijn aversie tegen trappen die ik aan het ontwikkelen weer op te spelen, want wat zag ik? Een grote trap naar boven. Daar gaan we weer! Gelukkig viel het dit keer wel mee. We zagen wel veel oudjes die ook naar boven strompelde. Bazen zijn het. Dat zie ik de oudere Nederlandse bevolking niet zo snel doen.

    Het toffe van dit kasteel is dat je gewoon overal naar binnen mocht. Natuurlijk wel traditiegetrouw je schoenen overal uit doen (volgende keer naar Japan neem ik schoenen met klittenband mee), maar het was wel geinig om te zien hoe zo'n gebouw in elkaar steekt. Ze hadden ook een tof samurai harnas! En ik heb geleerd dat Nederland (samen met Portugal) één van de eerste landen is die met Japan heeft geruild. Er stond zelfs een wereldbol (van hoe ze dachten dat de wereld er toen uitzag) die kado gedaan is aan Willie's over-over-over-over-over-over grootvader (vast nog wel een paar keer over). We mochten zelfs omhoog klimmen wat uiteraard weer een tof uitzicht opleverde. Toen we klaar waren met het kasteel mochten we ook nog de tuin aan de overkant bezoeken. Ook deze was weer prachtig en er stond een stel (misschien bruiloft related?) een dikke photoshoot te houden. Ik wilde deze photobomben, maar heb me maar in ingehouden. Deze tuin voelde alleen een beetje klein in vergelijking met die van in Kanazawa.

    Aangezien we in een klein dorpje aan het meer Biwako zaten wilden we daar ook wel even ontspannen. Wij de borden gevolgd waar we uiteindelijk uitkwamen bij een kleine haven, maar geen bankjes of strand te vinden. We hadden ook geen zin om verder te zoeken naar een andere plek. Dus wat doen we dan als nuchtere Nederlanders? We ploffen gewoon neer tegen een muurtje waar we gewoon een tijdje gerelaxt hebben. Prima toch? Nadat we weer voldoende uitgerust waren zijn we aan de terug weg naar Kyoto begonnen.

    Het was vroeg etenstijd toen we aankwamen in Kyoto en wij dachten de spits voor te zijn en wachtrijen te voorkomen door nu alvast te gaan eten. Haha! Plan geslaagd. Er was plek zat dit keer. We zijn in een vrij traditioneel pandje neergestreken (in die ondergrondse mall) waar ze totaal niet bijpassende Jazz-achtige muziek aan het afspelen waren. Het deed niet onder voor het eten though. Dat was prima en lekker veel. Na het eten waren we nog niet klaar om terug te keren naar het huisje dus gingen we opzoek naar nog iets te doen.

    Ik had gelezen over een straatje met allemaal barretjes aan de rivier. Tijd om daarnaar op zoek te gaan! We moesten de metro hebben en hoewel Kyoto maar twee metrolijnen heeft, kwam het nogal chaotisch over. Het was nogal wat gepruts (wat voor kaartje moeten we nou hebben), maar het is ons uiteindelijk gelukt zonder problemen. Integratie 50% hai hai!

    Eenmaal daar aangekomen voelde het weer alsof we in Tokyo waren. We waren precies in het centrum beland. Over Neon vol in je smoelwerk en mensen op straat met borden die reclame maken van dingen waar je toch niets van snapt. Geweldig. Het voelde zo levendig. Het was ondertussen ook al donker geworden dus de neonlichten voelde feller dan ooit. Na een beetje rondlopen kwamen we in een soort passage waar ze nog achterlijk veel winkeltjes hadden. We hadden echt het gevoel dat het nooit ophield. Dit keer ook wat meer dan alleen voedsel en vrouwenkleding. Toen we eindelijk eruit waren zaten we nog steeds middenin het centrum. Wat op viel was dat zo goed als niemand hier een pak (van werk) of uniform (van school) aanhad wat gelijk voor een nóg relaxtere sfeer zorgde.

    Uiteindelijk hebben we de rivier gevonden. Het was helaas al donker en dus niet heel goed zichtbaar meer, maar door gebouwde hoogteverschillen had je om de zoveel tijd een klein waterfalletje! Super tof. Daar achter liep het straatje met allemaal barretjes en restaurants die vol uitkeken op deze rivier. In de zomer een super chille plek om te vertoeven. Ook zag je veel mensen gewoon lekker chillen aan de oever.

    Toch waren we nog niet klaar want we hadden nog geen dessert op! Dus onze zoektocht was nog niet voorbij. Alsof het voorbestemd was liepen we twee minuten later langs een parfaitsalon (waarom hebben we die shit niet in Nederland?) met een bizar assortiment aan verschillende soorten parfaits. Zelfs eentje met patat of gefrituurde ebi. Er was zelfs een bizar grote, voor 50 man achtige parfait te bestellen voor een nog belachelijkere prijs. Het zag er dan wel weer tof uit. Toen we daar klaar waren hebben we nog wat rondgelopen waarna we besloten om weer terug te gaan naar het huisje. Morgen wordt tenslotte ook weer een lange dag. Toen we het station uitliepen werden we begroet door een gigantisch grote dildo in de kleuren van de Nederlandse vlag, met een sigaret erop. Je kan het maar gezien hebben.

    TL;DR - uitgeslapen, Japanse TV is raar, voor niets in de rij gestaan, trein gepakt. Hikonyan. Kasteel van binnen en van buiten gezien. Nog een Japanse tuin. Gechilled aan het meer tegen een muurtje aan. Teryg naar Kyoto, vreten. Het centrum verkent na metroperikelen. Lekkere parfait gegeten. Dildo.

    Hi juuichi - keiyaku o haki suru
    Read more

  • Day5

    Shigaraki Ceramics Town

    December 8, 2015 in Japan

    So manu tenuki and even our first unagi meal, served in a tenuki bowl!

You might also know this place by the following names:

Shiga, Präfektur Shiga, Shiga Prefecture, Prefektur Shiga, شيغا, Şiqa, Шига, Prefectura de Shiga, Shiga-gâing, شیگا, Prefektura Šiga, Gubernio Ŝiga, Shiga prefektuur, استان شیگا, Shigan prefektuuri, Préfecture de Shiga, Maoracht Shiga, Tsṳ̂-fo-yen, Prefektura Shiga, שיגה, Siga prefektúra, Prepektura ti Shiga, Prefettura di Shiga, 滋賀県, Préfèktur Shiga, 시가 현, Šigos prefektūra, Sigas prefektūra, शिगा, Wilayah Shiga, Siga-koān, ضلع شیگا, Prefectura Shiga, Сига, Shiga Prefectur, Shiga prefektuvra, Šiga, Префектура Шига, Préféktur Shiga, Shiga prefektur, Mkoa wa Shiga, Префектураи Шига, จังหวัดชิงะ, Prepektura ng Shiga, Префектура Сіґа, شیگا پریفیکچر, 滋贺县, 滋賀縣

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now