Jalal-Abad oblast

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

Top 10 Travel Destinations Jalal-Abad oblast

Show all

19 travelers at this place

  • Day25

    Suusumyr Valley

    June 9, 2019 in Kyrgyzstan ⋅ 🌫 15 °C

    We had prepared ourselves for another long day in the bus, as we progressed towards the Uzbekistan border crossing just put of Osh. While Kyrgyzstan is not a big country (around 200,000 sq km compared with 268,000 sq km for New Zealand), the combination of mostly poor roads, wandering livestock and inclement weather means that travel can be quite slow. But there is much to observe and photo and toilet stops offer diversion. Travel by cycle or motorbike definitely has definite appeal as an alternative.

    Shortly after our departure from Kyzyl Oi we came upon an unusual yurt which turned out to be a memorial to a previous village leader, who'd been killed during the Stalin era (as did 100s of 1000s more). Apparently this fellow was around 7 foot tall, became the village leader at 20 and was very strong. One story goes that when his horse became lame, he threw the animal across his shoulders and carried it home! The yurt was built in his memory. Although our guide Nastacia is only 23, the devastation to her country from the Stalin era is clearly still raw. The loss of life was even greater from World War 2.

    One of the major exports from Kyrgyzstan is water - either in its raw form or as electricity from a number of large hydroelectric reservoirs. The breakup of the Soviet Union and resultant independence of the "stans" meant Kyrgyzstan now sells water to Uzbekistan, even though they share the same river!

    Suusamyr Valley lies at 2,000-2,500 meters above the sea level and is part of the Tian-Shan mountains that we'd been following since Western China. The highest point in this range is found in Kyrgyzstan (Jengish Chokusu, 7439m, near the Chines border), though our highest point today would be just under 3200m. The Suusamyr River flows through the area, with numerous tributaries formed largely from snow melt. It appeared that a large wetland area formed a central part of the valley, though the word wetland proved a bit of a challenge to our guide (her English vocabulary was excellent). The valley is predominantly used as alpine summer pastures, with colourful herbs and wild flowers carpeting the valley floor. Once again we were treated to the sight of yurts, caravans and livestock grazing in the lush pastures. An assortment of roadside stalls lined the road, all selling the dried cheese balls that we'd learned to avoid (they were definitely an acquired taste!).

    Kyrgyz people are, for the most part, very friendly and our stop to purchase dried cheese balls turned into a photo session with the family. We were even invited into their yurt.

    As we neared our destination for the evening, we came across yet another statue of Manas, the beloved leader and focus of the Kyrgyz epic. After some wonderful guest house and home stay experiences, it felt a bit flat to be spending a night in a rather ordinary hotel. A walk along the shoreline revealed not only interested rocks, but sadly, a diversity of plastic items. In fact, we could see plastic bottles tied together to form markers for fish farms. Innovative use of plastic but not a great long term solution.
    Read more

  • Day159

    Random observations in Kyrgyzstan

    August 16, 2019 in Kyrgyzstan ⋅ ⛅ 18 °C

    Kyrgyzstan's stunning landscape won our hearts instantly. Here is a few other thing we (managed to) notice:

    There is lots of signage guiding tourists. Either to destinations or even along hiking trails. Yurt lodges often have their own signs in the villages as well. Don't count on it a 100% but it's a start!

    Horse milk tastes... Different. It's a bit like buttermilk but much nuttier in a way. Tom was brave enough to drink the whole cup, I stopped after about half.

    We saw heaps of bee hives, often stationed in old trucks. Maybe they can be moved more easily this way? It looked beautiful!

    Most graves are featuring a gravestone with the portrait of the dead. Either engraved in the stone or sometimes even a framed picture of the deceased.

    Bread (mostly white and round shaped) seems to be super popular. At the markets we went to, loaves were sold super fresh and still warm. The smell lingered over the markets and sometimes still in our car.

    People are super friendly, again! Children are waving at us on the streets and adults cheerfully nod their heads or wave back, too.

    However, probably due to the high number of tourists, some people (especially the younger ones) seem to be used to getting gifts, candy or chocolate. Even though we're usually happy to introduce people to Hans and his interior, we became a bit wary as it resulted in lots of "can I have this, can I have that"s. We don't have many spare things and the way we felt like we were expected to give didn't seem right. Don't get me wrong, we're happy to share but not being demanded to do so. I guess this will always be a difficult topic within tourism and I'm still trying to find an answer to it.

    Since we're talking about tourism, we saw and met many hikers doing multi-day treks and also a high number of cyclists on very long journeys. An Austrian couple had been cycling for 13 months (they started in Austria) and are planning to continue for another year to reach New Zealand (look them up on Hats off, especially when it comes to those many mountain passes!

    Lots of work is still done with horses. Tending to cattle, working on fields etc. Not many motorcycles to be seen (these were used a lot for guarding livestock in Mongolia).

    Kyrgyzstan is the first country where we've seen lots of donkeys around. Carrying goods and or people as well as pulling carts, they seem to be a valuable work animal.

    Kyrgyzstan is home to people from many different backgrounds. The majority is Muslim and the religion is clearly present, especially the farther South you go.

    Buzzling bazaars are the sign of the ancient silk road heritage, crisscrossing around the country. Now fairly modern, but still beautiful. Original handicraftsmen are still carrying out the work on site and generally welcome curious spectators.

    At the Osh bazaar we came across a rather odd baby cradle made out of wood. It had hole at the bottom and we wondered what it was for. Our slight idea was confirmed by a little boy eager to explain: the hole is filled in with a plastic bucket and then there are two attachments. One for boys that looks like a pipe and one for girls that looks like a rather unpleasant straw. Tough life starts early!

    The traditional white and black Kyrgyz felt hat is omnipresent. It comes in different sizes. Is it an age thing? The older you get, the bigger the hat? Or is it about status?

    The villages in the lush green valleys amidst the dry mountains were so quaint and beautiful! Many a times they're cut off from anything else during winter due to the snow, hence preparations were in full swing. Piles of hay were stocked up on the houses and huts, the crop was brought in and sold or prepared to feed hungry mouths in harsher times. What looked beautiful and appealing to us must be a tough life, where knowledge, organization and helping each other out must be key to everything.

    There are so. many. children!
    Read more

  • Day24

    Arslanbob en Sary Chelek

    August 29, 2018 in Kyrgyzstan ⋅ ☀️ 19 °C

    Het is tijd om te vertrekken naar Arslanbob, een dorpje dat vlakbij het grootste walnootbos ter wereld ligt. Terwijl we op een taxi wachten komt er een man naar ons om een praatje te maken. Hij ziet er Russisch uit, ik schat hem zo’n 30 jaar en hij stelt zich voor als Igor De Gaulle, sniper van beroep. Hij lijkt nogal verward en ratelt in het Russisch terwijl hij voor zich uit staart en veel handgebaren maakt. Ik versta af en toe een paar woorden zoals “granaat”, “Amerikanen” en “schieten”. Op zulke momenten vind ik het echt jammer dat ik geen Russisch praat en zijn verhaal kan leren kennen. Zou die kerel een getraumatiseerde soldaat zijn die over zijn verleden in het leger praat? Of heeft hij gewoon te veel vodka op en kletst hij uit zijn nek? We blijven helaas in het ongewisse want daar komt onze taxi en we nemen afscheid van Igor De Gaulle.

    Onze rit van Bishkek naar Arslanbob duurt maar liefst 12 uur. De chauffeur rijdt stevig door en passeert trage vrachtwagens in elke blinde bocht, zoals we al gewoon zijn in het verkeer hier. Als er een auto van de andere kant komt dan moet die maar wat opschuiven. We krijgen wel weer mooie uitzichten te zien en Shazammen erop los om de Russische en Kirgizische pophits later nog eens te kunnen beluisteren. Na al die uren krijgen we echter hoofdpijn van de muziek en worden we misselijk door de vele haarspeldbochten. Om 1u ’s nachts ploffen we eindelijk in ons bed in de B&B van Abdul.

    De volgende dag verkennen we Arslanbob. Het is woensdag, marktdag. Het hele dorp lijkt wel op de markt rond te lopen. We wurmen ons langs de standjes met vlees, honing, fruit, hoofdeksels, beha’s,… en kijken onze ogen uit. De vrouwen dragen allemaal mooie en kleurrijke traditionele kledij en hoofddoeken. Abdul wist ons te vertellen dat bijna 100% van de bevolking hier etnisch Oezbeeks is, zoals in de meeste steden in het zuiden van Kirgistan. Je voelt direct een heel andere vibe dan in het noorden. De dagen erna doen we nog uitstapjes naar de kleine en grote waterval en uiteraard naar het grote walnootbos.

    Daarna raken we met een combinatie van marshrutkas en taxi’s tot in Arkyt, het dichtste dorpje bij het Sary Chelek meer. Sabira, een oud-leerkracht Engels, is onze gastvrouw en verwent ons met lekker eten (o.a. zelfgemaakt brood en confituur) tijdens de 3 dagen dat we hier blijven.

    De volgende dag voelt Vé zich slap dus vertrek ik alleen te voet naar het Sary Chelek meer, 15km verderop. De eerste 8km gaat het licht bergop, de volgende 4km zijn al wat lastiger. Enkele auto’s en marshrutka’s stoppen en bieden me een lift aan, maar ik wil helemaal tot aan het meer te voet stappen. Na een dikke 2 uur neem ik een korte pauze aan een mooi uitzichtpunt. Vanaf hier is het nog 3km stappen zonder al te veel hoogteverschil.

    Net voor ik weer wil vertrekken, stopt er een auto met 3 lokale veertigers. We begroeten elkaar en ze doen teken dat ik mag meerijden. Ik probeer ze te bedanken maar ze blijven gesticuleren dus besluit ik toch toe te happen. Ze spreken geen Engels maar met wat gebaren slagen we er in om mekaar deftig te verstaan. We zijn nog geen 5 minuten ver als de auto weer stopt en de mannen 2 flessen vodka boven halen. Ondertussen wordt er ook brood en salami boven gehaald om tussendoor een bodempje te leggen. Op nog geen kwartier tijd krijg ik 4 glazen vodka die ik als gast natuurlijk niet kan weigeren. Miljaar, ik voel het al serieus, en we zijn precies nog maar begonnen. Ik begin al te hopen dat ze mij die 15km terug naar Arkyt willen voeren vanavond.

    De chauffeur, Choibek, zet de auto in gang en we rijden tot aan het meer. Na een klein wandelingetje wordt de vodka weer boven gehaald maar gelukkig krijgen we ook een bord warm eten om te delen. Al wordt ik er niet bepaald nuchterder op. Daarna ga ik (als enige) een stukje zwemmen in het super heldere water van het prachtige meer. Terwijl ik weer opdroog raak ik aan de praat met een koppel Kyrgiziërs dat goed Engels spreekt, de vrouw blijkt in Londen gestudeerd te hebben. Ze bieden me direct wat te drinken aan, vodka natuurlijk, maar deze keer in een “cocktail” met cola.

    Choibek en zijn compagnons doen teken dat we weer gaan vertrekken dus ik neem afscheid van de andere locals. We stoppen nog eens aan het uitzichtpunt waar ze mij eerder op de dag oppikten. Daar wordt een watermeloen aangesneden en daar hoort uiteraard... vodka bij. Ik ben blij dat ze mij daarna vlak aan het guesthouse van Sabira afzetten en ik val op de kamer direct als een blok in slaap. De gastvrijheid van de locals, het is soms een hele ervaring!

    De dag erop gaan we samen naar het meer. Zonder vodka. Na een uur wandelen kunnen we meeliften met een vriendelijk gezin uit Bishkek. Ze bieden ons zelfs aan om vanavond nog mee met hen terug te rijden naar Bishkek. We bedanken vriendelijk omdat we nog een nacht bij Sabira blijven slapen. Hadden we in de toekomst kunnen kijken, dan hadden we echter direct ja gezegd…

    Vé waagt zich aan een duik in het water en daarna genieten we van de zon. Voor we naar huis gaan doen we nog een stevige wandeling in de bergen. Op de terugweg naar Arkyt is er helaas geen enkele auto die wil stoppen of plaats heeft dus de stevige wandeling krijgt een verlenging van 4 uur. Daarna slapen we als roosjes.

    De terugweg naar Bishkek blijkt geen lachtertje, uiteindelijk doen we 15 uur over een rit die in 6 uur zou kunnen. Met 7 personen en een hele hoop bagage zitten we opeengepakt in de taxi. Garagebezoek wegens motorpanne, file, een stuk van een achterwiel dat loskomt en vervangen moet worden,… Het zijn maar enkele van de hordes die we moeten nemen vandaag. We belonen onszelf door een 4-sterrenhotel te boeken voor 2 nachten. We genieten voor het eerst in 2 maanden van de luxe. Een normaal toilet en een goeie douche leer je hier wel appreciëren!

    De beelden van dit verhaal:
    Read more

  • Day53

    Nachtplatz 53 und 54

    September 9, 2019 in Kyrgyzstan ⋅ 🌧 7 °C

    Nachtplatz 53 und 54: Stellplatz im Nirgendwo vor dem Anstieg zum Kaldarm-Pass (2. Nacht, da eingeschneit im Talkessel) (226/18094 km)

  • Day109

    Kökomoren river to Toktogul Reservoir

    August 30, 2018 in Kyrgyzstan

    We will spend the next days overlanding through the stunning and remote Kyrgyz Fergana Valley, stopping often to admirers the views and perhaps take some impromptu hikes in the hills and countryside. Today these we plan to wild camp en route. Estimated Drive Times - 4-8 hours. Included Activities: Get off the beaten track with wild camping and a leisurely overland journey through the stunning mountains and National Parks of Kyrgyzstan (Included in Kitty).

    Wir brechen wieder auf, um zu unserem letzten wild camp in Kirgistan zu kommen. Gegen Mittag sind jetzt im „Kyrgyz Fergana Valley“* auf immer noch ca. 2.400 müN angekomen. Auf beiden Seiten sehen wir imponierende Berge. Um 11:30 waren wir auf der Passhöhe “ALA-BEL” auf 3.175 müN. Erst gegen 22:00 haben wir unsere Zelte auf ca. 900 müN aufgeschlagen, hatten ein erfrischendes Bad im See und später noch einen tollen Abend am Lagerfeuer.

    The *Fergana Valley (alternatively Farghana or Ferghana; Uzbek: Farg‘ona vodiysi, Фарғона водийси, فەرغانە ۉادىيسى; Kyrgyz: Фергана өрөөнү, Ferğana öröönü, فەرعانا ۅرۅۅنۉ [ɸerɢɑnɑ ørøːny]; Tajik: Водии Фарғона, Vodiyi Farğona / Vodiji Farƣona; Russian: Ферганская долина, Ferganskaja dolina; Persian: وادی فرغانه‎, Vâdiye Ferqâna; Chinese: 费尔干纳盆地, Dungan: Фыйрганна Пенды, Xiao'erjing: فِ عَر قًا نَ پٌ دِ) is a valley in Central Asia spread across eastern Uzbekistan, southern Kyrgyzstan and northern Tajikistan. Divided into three republics of the former Soviet Union, the valley is ethnically diverse and in the early 21st century was the scene of ethnic conflict. A large triangular valley in what is an often dry part of Central Asia, the Fergana owes its fertility to two rivers, the Naryn and the Kara Darya, which run from the east, joining near Namangan, forming the Syr Darya river. The valley's history stretches back over 2,300 years, when its population was conquered by Greco-Bactrian invaders from the west.

    *Toktogul Dam is a hydroelectric and irrigation dam on the Naryn River in the Jalal-Abad Province of Kyrgyzstan. It is concrete gravity dam with height of 215 metres (705 ft) and length of 292.5 metres (960 ft). It is a part of the Naryn-Syr Darya cascade. It is named after Toktogul Satilganov. The Toktogul Hydroelectric Station has installed capacity of 1,200 MW, which makes it the largest power plant in the country. It has four turbines with capacity of 300 MW each.

    Editiert am 05.01.2019
    Text von Wolfgang
    Read more

  • Day26

    Zwangsweise Alternativroute

    August 21, 2019 in Kyrgyzstan ⋅ ☀️ 28 °C

    Auf der normalen Strecke nach Dschalalabat kommen wir, aufgrund der Straßenverhältnisse, nur mit einer Durchschnittsgeschwindigkeit von 35 km/h voran. Spätestens hier müssen wir uns eingestehen, dass die Reise mit dem R4 nicht möglich gewesen wäre. Wie viele neue Kupplungen wir da gebraucht hätten? 🚖

    Auf der Pass-Straße verwenden wir auch das erste Mal einen unserer Reservekanister. Über die einzige Tankstelle die es zwischendurch gab haben wir zu viel schlechtes gelesen. ⛽

    Mittlerweile grüßen uns nahezu alle Passfahrer und noch mehr Kinder. Viele sind erfreut wenn sie etwas ergattern können, einige können sich aber auch nicht mit dem zufrieden geben was sie bekommen. 🍭
    Read more

  • Day27


    August 22, 2019 in Kyrgyzstan ⋅ ☀️ 30 °C

    Der Tag begann überraschend. Nach kurzer Fahrt freuten wir uns über asphaltierte Straßen. So kommen wir auf der Strecke nach Dschalalabad schneller voran als gedacht. 👍🏻

    Am vorläufigen Ziel angekommen, suchten wir wieder leckere Aprikosen. Leider ist das Obstangebot hier örtlich sehr beschränkt und von der Höhe abhängig. Nicht mal auf dem Basar wurden wir fündig. Dafür deckten wir uns mit anderem Obst und Gemüse ein.

    Um aus dem Basar heraus zu kommen, mussten wir das Navi benutzen und "fuhren" damit sehr gut.
    Read more

  • Day26

    Pause von der schrecklichen Straße

    August 21, 2019 in Kyrgyzstan ⋅ 🌙 22 °C

    365 Kilometer, 11 Stunden unterwegs

    Da es mittlerweile dunkel wurde konnten wir unsere Fahrt auf diesen Straßen nicht fortsetzen. Noch 50 Kilometer vor Dschalalabat müssen wir uns einen Schlafplatz suchen. Unsere Wahl fällt auf einen Fluss.
    Hier treffen wir das erste Mal andere Touristen die am selben Platz nächtigen. Für uns äußerst ungewohnt, bisher hatten wir unsere Plätze immer für uns alleine und haben höchstens ein paar Einheimische getroffen. Deswegen musste unser Autoumbau dieses Mal etwas ruhiger und gesitteter stattfinden. 🤫
    Read more

  • Day123

    Toktogul See

    September 6, 2018 in Kyrgyzstan ⋅ ☀️ 25 °C

    Bei der Abfahrt übersah Jobo eine Bodenwelle und der Wagen setzte sehr unsanft auf. Warnblinker gingen an und die Meldung: " Kraftstoffabsperung, bitte Handbuch nachschauen ".

    Dies war einem anderen am Anfang in Russland auch passiert. Also die Abdeckung im Beifahrer Fussraum entfernt und die Absperrung entriegelt.

    Dann lief wieder alles.

    Der Weg zum und am See war atemberaubend schön.

    Nun stehen wir am See und genießen die Aussicht.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Jalal-Abad oblast, Жалал-Абад, Джалал-Абадская Область