Kyrgyzstan
Naryn oblast

Here you’ll find travel reports about Naryn oblast. Discover travel destinations in Kyrgyzstan of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

29 travelers at this place:

  • Day20

    On the road to Bishkek

    June 4 in Kyrgyzstan ⋅ 🌫 15 °C

    Waking up to a cool morning, with the birds chirping and the river roaring, was pure bliss. After a tasty breakfast (and rather unusual music) we began the second day of travel that would lead us to Bishkek and the start of the Kyrgyzstan leg of our Silk Road trip.

    As we descended from the mountains, the valleys widened and the grasslands gradually replaced the steeper terrain, though the mountains continued their watch from afar. Yurts, caravans and food stalls dotted the landscape. Priority was clearly with horsemen and their stock, slowing passage and entertaining wide-eyed tourists. Tiny colourful mosques heralded the presence of a village or at least a gathering of sufficient numbers to justify the cost. Highly decorated Muslim cemeteries contrasted with the stark unnamed tombs we'd seen in Kashgar.

    "Would you like to stop for coffee?" Nastacia asked, much to our delight. A nearby petrol station offered half decent coffee and a shelf of vodka (if we were so inclined).

    Lunch was an interesting affair. We'd stopped at a hotel/restaurant/theme park, complete with a lake, old cars, sculptures made from car parts and tyres and sneaky white swans. The menu included horse meat, usually a speciality dish but clearly this place was targeted at the tourists.

    Finally arriving in Bishkek around 5 we were pleased to escape the confines of the bus. Meeting our group of 12 an hour later, the difference with our China tour group was evident, though not clearly definable. We were excited to take our next steps along the Silk Road.
    Read more

  • Day24

    Kyzyl Oi

    June 8 in Kyrgyzstan ⋅ 🌫 14 °C

    I was reluctant to leave the beautiful Son Kol and indeed the snow had complicated our departure a little. But leave we must. Vitaly, our fabulous driver, negotiated the challenging conditions with great skill and professionalism. A brief stop at the top for snow games and, before we knew it, we were back in Kochkor and setting a path for our next destination- Kyzyl Oi.

    We'd been fortunate during our time in Kyrgyzstan to stay in guest houses and home stays that are part of the Community Based Tourism (CBT) network. Introduced in 2003 with Swiss assistance, it provides more remote communities with the opportunity to improve living conditions through the development of small-scale ecotourism opportunities. This means we get to stay in local houses, eat local food and get the opportunity to experience first hand some of the amazing skills of the local people.

    With a population of just 800, Kyzyl Oi's main attraction is its setting. Squeezed between mountains and with the powerful Kekemeren River running beside it, this is definitely a place for contemplation and reflection (it would make for great whitewater rafting and kayaking too!). It was my favorite town of the entire Kyrgyzstan tour.

    Our guest house had only opened the night before, and our generous hosts provided a demonstration of the art of making boorsok, the tiny fried bread pillows we'd been enjoying since our arrival in Kyrgyzstan. Fresh is definitely best and these simple yet delicious offerings, with lashings of butter and/or jam, filled the gap till dinner.

    A local kamachi maker had offered us the opportunity to see them being made first hand. We'd seen these short hand whips being used during the horse games. As with the shyrdac demonstration, the time and skill involved in producing an individual piece was not reflected in the asking price. From purchasing and preparing the wild goat skin, to trimming and detailing the final work, each step requires knowledge and skill.

    An early rise gave me the opportunity to spend only the second hour without Richard in more than 3 weeks away! A great opportunity to take in the scenery and the locals.
    Read more

  • Day19

    Trek à cheval jour 3

    August 2 in Kyrgyzstan ⋅ ⛅ 21 °C

    Pour cette dernière étape, nous avons la chance d’être complètement seuls. Pas d’autres cavaliers à l’horizon. Ambiance particulière. Un véritable air de liberté complété par une meilleure harmonie avec ma monture. Je comprends désormais mieux comment passer les vitesses, freiner, nous arrêter;).

    On prend beaucoup de plaisir ensemble, on souffre aussi ensemble ;). La fatigue se fait sentir après les nombreux galops et mini-courses auxquels nos chevaux puissants s’adonnent volontiers!

    On traverse des paysages changeants grandioses, on franchit plusieurs gués, on s’enfonce dans des plaines gorgées d’eau, on longe des dévers rocailleux, on est bouche bée à l’approche de cimetières faits de mausolées et yourtes miniatures sur fond montagneux, on se sent conquérants à notre entrée dans le village de Kyzart.
    Read more

  • Day25

    Unterbrechungen auf dem Weg zum Songköl

    August 20 in Kyrgyzstan ⋅ ⛅ 9 °C

    Unterwegs werden wir von einem Anwohner angehalten, der Zigaretten von uns will. Da wir damit nicht dienen können, gaben wir ihm ein paar Lollies. Damit war er auch zufrieden. Auf die Frage, wie wir Kirgisistan finden, freute er sich über eine positive Antwort. So schnell lassen wir uns aber von Einheimischen wohl erstmal nicht wieder anhalten.

    Dafür wurden wir nicht weit weg von hier von französischen Touristen mit einem Mietwagen angehalten. Was hier vermietet wird, steht bei uns bestimmt auf dem Schrottplatz. Die Karosse war verbeult, die Scheinwerfer zertrümmert und das Equipment ein Witz.
    Eigentlich wurden wir angehalten, weil sie einen besseren Radmutternschlüssel von uns wollten. Doch dann brach ihr Wagenheber ab und das fast abgefahrene Reserverad hatte keine Luft drauf. Somit wurden wir zum Retter in der Not. Unser Wagenheber hob das Auto aus und unser kleiner Chinakompressor sorgte für den nötigen Druck zum Weiterfahren.
    Die Stunde schadete leider unserem Zeitplan. Zur Entschädigung bekommen wir Brote und Tomaten. Beides hätten wir auf dem Weg zum See sonst nicht mehr bekommen.

    Währenddessen hält ein deutsches Rentnerehepaar bei uns an. Sie machen fast unsere Route, nur andersherum. Wir erfahren wertvolle Tipps für die weitere Reise und hören über einen schrecklichen Autofahrtstil („alles Märtyrer“) im Iran. Bei den Leuten fuhr ein Iraner auf einer leeren Landstraße in die Seite rein. 🇮🇷
    Read more

  • Day25

    Touristen im Überfluss in Kirgisistan

    August 20 in Kyrgyzstan ⋅ ⛅ 17 °C

    In der Nacht träumte Anni von Korruption und wachte früh dementsprechend gerädert auf. Die erste Begegnung damit scheint Eindruck hinterlassen zu haben.

    Leider mussten wir einen schönen Konorchel Canyon aufgrund der mangelnden Zeit auslassen und sind nicht nochmal zurück zu unserem Bestechungsort.
    Also fuhren wir direkt zum Songköl, einem See auf 3200m Höhe. Es gab viele alte Häuser auf dem Weg dahin. Wir wussten nicht, ob darin nun jemand lebt oder nicht. 🏚️

    Um unsere Vorräte für die nächsten 2 Tage aufzustocken, hielten wir in einem relativ großen Ort auf dem Weg zum See. Unter dem regen Markttreiben waren viele Touristen. Nach dieser langen Zeit ohne Touristen war das für uns völlig ungewohnt. Generell treffen wir in Kirgisistan nun viele Urlauber.

    Eigentlich kennt den Songköl See jeder, doch die Straßen, die dahin führen, sprechen nicht für ein touristisches Ziel. Die bisherigen Asphaltstraßen wechselten auf Schotterstraßen mit welliger Fahrbahn. Das war das Schlimmste was wir bisher erlebt haben. Es fühlt sich so an, als würde man mit einer Rüttelplatte fahren.

    Wir hörten seit gestern ein Klappern, was sich auf der jetzigen Straße schrecklich anhörte. Mehrmals hielten wir an um den Fehler zu suchen. Erst beim dritten Mal bemerkten wir, dass die Mechaniker eine Unterlegscheibe vom alten Stoßdämpfer vergessen haben. Wir entfernten sie und alles war wieder in Ordnung.
    Read more

  • Day40

    Chevauchée vers Son Köl 1

    September 13 in Kyrgyzstan ⋅ ☀️ 11 °C

    Départ pour une balade à cheval de 2 jours, en compagnie de notre guide, d'Alex et Antoine, un couple rennais fort sympathique. Avant de démarrer, nous tenons à respecter les traditions kirghizes ancestrales. Nous déjeunons donc en nous remplissant la panse de confitures. Le ventre plein et les fesses bien calées sur nos selles nous commençons à grimper dans les montagnes. Les paysages se succèdent sans se ressembler, tous plus surprenants les uns que les autres.
    Nous arrivons sur un galop timide au camp de yourtes où nous passons la nuit, à proximité d'un troupeau de yaks. Les étoiles se font rares, la lune, pleine, brille de mille feux. C'est le moment tout trouvé pour partager avec nos guides le pain (Harissa !) et le vin (Vodka !).

    Opération Harissa phase 2 : completed. #HarissingTheWorld
    Read more

  • Day25

    Langsam wird es frostig

    August 20 in Kyrgyzstan ⋅ ⛅ 7 °C

    Bei beginnendem Schneefall holten wir schnell unsere warmen Sachen aus dem Dachkoffer und machten uns auf zum See. Leider war regnerischen und windiges Wetter als wir ankamen. Wir überlegten, ob wir überhaupt hier oben schlafen wollen oder direkt weiter fahren.

  • Day17

    Ils descendent de la montagne à cheval!!

    July 31 in Kyrgyzstan ⋅ ⛅ 19 °C

    C’est parti pour une nouvelle aventure...à cheval avec Félix, David (nos nouveaux co-aventuriers allemand) et Atchy (notre guide)!

    Mais quelle mouche nous a donc piqués? Le Kirghirzstan au peuple nomade par excellence ne peut que nous inciter à imiter ses us et coutumes. Et ici, tout se passe à cheval dans les steppes!

    Départ de Kyzart Pass à 2600 mètres d’altitude. Ça fait à peine 3 minutes que je suis en selle et je me dis: 3 jours comme ça? Au secours!! Puis le temps passe, une sensation de bien-être et de plénitude s’installe même si c’est toujours Pony (mon cheval) qui me guide et non l’inverse;).

    On grimpe jusqu’à 3000 mètres et quel panorama époustouflant de toutes parts!
    Le paysage est à la fois verdoyant, sec, sauvage, doux...On est heureux :)

    A midi, on entre pour la première fois dans une vraie yourte dans laquelle on déguste un bon plov, le plat typique d‘Asie centrale.

    Ce soir, on est accueillis chaleureusement par une famille nomade. Ils passent désormais seulement les 3 mois d’été en montagne dans leur yourte. Le reste de l’année, ils vivent dans le village le plus proche. Quelle belle rencontre empreinte de douceur et de partage. J’adore cette ambiance.

    Je veille encore un moment dehors. L’incroyable ciel étoilé me fait oublier qu’il fait froid...
    Read more

  • Day15

    Grigorievka en Song Kul

    August 20, 2018 in Kyrgyzstan ⋅ ☀️ 16 °C

    Onze volgende bestemming is Grigorievka, een klein dorpje ten noorden van het Issyk-Kul meer. We slapen er in Bel-Zhan guesthouse op aanraden van een Nederlandse familie die we onderweg leerden kennen. De grote tuin staat vol met fruitbomen (kersen, abrikozen, frambozen, appels,...) waar we zoveel van mogen eten als we willen. Tussen de bomen staan enkele joerten en ook een grote houten toren met 2 verdiepingen van waar je een mooi uitzicht op het domein hebt. We besluiten om hier ons nest te maken voor 2 nachten. Na een babbel met vrijwilligster Lineke verkennen we de bazaar. Net als in Karakol zijn de winkeltjes metalen containers waar kleren, schoenen en speelgoed worden uitgestald.

    Het is al 14u30 en we hebben nog niet gegeten dus springen we het enige restaurantje binnen dat we zien. Het bestaat uit een 4-tal tafeltjes met plastieken tafellaken en een toog die meer lijkt op een loket waarachter een vrouw door een gat piept en onze bestelling afwacht. Ik kan niet lezen wat er op de prijslijst staat, wat haar al snel duidelijk is, waardoor ze ons zelf toont wat ze heeft. Een soort deegbollen met een vulling in, ze zien er best lekker uit. We vragen er 4, bestellen er uiteraard thee bij, en zetten ons aan tafel. De bollen blijken gevuld te zijn met wat schapenvlees en ajuin. Ze smaken heerlijk, en het pikante sausje dat we erbij krijgen geeft nog wat extra pit. We bestellen nog 2 bollen bij en betalen er uiteindelijk amper 200 som voor (2,5€). De kleinste, eenvoudigste restaurantjes zijn toch altijd de beste!

    Terug in Bel Zhan huren we 2 fietsen en trekken we naar het strand. Het is ongeveer 7km rijden en het gaat lekker bergaf. Eerst op (afbrokkelende) asfalt, daarna een grindwegje tot we het water bereiken. Op enkele locals na hebben we het strand voor ons alleen. Na 2 uurtjes zwemmen en zonnen keren we terug. Nu gaat het uiteraard bergop. Het is eigenlijk slechts vals plat, maar “geoefende” fietsers als we zijn, hebben we het ferm lastig.

    Voor het diner schuiven alle gasten van Bel-Zhan, zo’n 20 man, samen aan tafel. Onze tafel bestaat uit 6 Fransen, een Oostenrijker (Patrick) en een Nederlandse (Suzanne). We beginnen ons af te vragen wat de link tussen Kirgistan en Frankrijk is, want het krioelt hier echt van de Fransen. Zonder overdrijven, meer dan de helft van de toeristen die we ontmoeten komt van daar. Maar blijkbaar weten ze zelf ook niet goed hoe dat komt, want de beste uitleg die we krijgen is de volgende: als je “cheap country hiking” intikt op Google dan kom je vanzelf bij Kirgistan uit.

    Na een tweede, rustige dag in Grigorievka brengt een taxi ons op 2 uur naar Kochkor, de uitvalsbasis voor tochten naar het nabijgelegen Song-Kul meer. Via het CBT office regelen we een trektocht van 3 dagen en een slaapplaats voor vanavond.

    Onze trektocht start aan de Kyzart Pass op een uur rijden van Kochkor. We worden er naartoe gebracht samen met onze gids Chengisbek, een jonge local van 18 jaar. Onderweg genieten we weer van prachtige uitzichten op de bergen. De tocht loopt doorheen de typische “jailoos”, mooie groene weilanden op de glooiende heuvels. Doet mij een beetje denken aan Schotland. We proberen met Chengisbek te babbelen maar zijn Engels is niet goed dus verder dan wat hobby’s en zijn leeftijd komen we niet.

    Het is vandaag “maar” 300m stijgen, wat niets is in vergelijking met onze tocht naar Ala-Kol. Toch is het eerste uur al vrij steil bergop en onze gids is niet te volgen. Hij loopt constant 50m voor ons, wij moeten om de 5 minuten stoppen. Gelukkig doet hij dat ook en wacht hij ons geduldig op. Nadien is het vooral dalen en kunnen we hem wel volgen.

    Na 5 uur stappen komt ons einddoel in zicht, het Kilemche joertkamp. Aedjin, haar ouders en haar nichtje Samira heten ons welkom. Het 5-jarig meisje is aan het wenen als we toekomen omdat ze haar mama mist. Vé troost haar al snel door haar een stylo en een hoop dierenstickers te geven. De komende 2 uur amuseren we ons samen met loopwedstrijdjes en tekenen. Aedjin had ons al gewaarschuwd dat Samira niet anders doet dan overal tekenen, en dat blijkt inderdaad zo te zijn. Niet alleen op papier maar ook op haar eigen armen en op onze benen. Ze kleeft ons ook vol met dierenstickers en leert ons ondertussen de namen van de dieren in het Russisch. ’s Avonds genieten we van een lekker avondmaal in de joert en ondertussen entertaint Samira ons verder.

    Het begin van de tweede dag is heel zwaar, op anderhalf uur tijd stijgen we 500 meter. Chingisbek neemt zelfs een stuk de rugzak van Vé over en geeft de zijne mee aan een andere gids die ons te paard passeert. Boven genieten we van een mooi uitzicht over de valleien langs beide kanten. Voor het eerst zien we nu ook het Song-Kul meer in de verte. Na een lange middagpauze wegens een ferme regenbui die we liever binnen uitzitten, is het nog een uurtje stappen tot aan het joertkamp waar we slapen.

    Het is niet te warm en er staat veel wind, toch kan ik het niet laten om eens te gaan zwemmen. Chingisbek verklaart me zot maar ik vind het heerlijk. Bij het afdrogen begint mijn hele lichaam te tintelen en warm aan te voelen. Zalig gevoel!

    Net voor het avondeten mogen we ons gaan opwarmen aan het vuur waar de gastvrouw ons diner aan het koken is. Daar ontmoeten we ook Anita en Bianca, 2 lieve en grappige dames uit Nuremberg. Bianca lijkt in veel aspecten op Vé, we grappen enkele keren dat het zussen zouden kunnen zijn. Zowel uiterlijk, want ze heeft ook kort haar (iets langer wel dan dat van Vé) maar ook qua karakter. We slapen samen met hen in een joert en beleven nog een grappig moment als we met ons 4 een hele poos zitten te zoeken hoe het licht uit moet. De sociale werkster (Bianca) probeert tegen het licht te praten, de ingenieur (Maarten) onderzoekt de hele joert, maar uiteindelijk is het de gastvrouw die in een nabijgelegen joert de batterij uitzet waardoor het donker wordt.

    De laatste dag stappen we nog 3 uur langs de oever van het Song-Kul meer tot aan een groot, lang uitgestrekt joertkamp. ’s Middags relaxen we wat aan het water  en ’s avonds genieten we van een prachtige zonsondergang. Het einde van alweer een schitterende tocht!

    Enkele beelden van deze trip: https://photos.app.goo.gl/QTe7WNAPhPwouVAT6
    Read more

You might also know this place by the following names:

Naryn oblast, Нарын, Нарынская Область

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now