Joined August 2016 Message
  • Day8

    Dag 8: Limogne en Quercy - Lauzerte

    October 15, 2016 in France β‹… πŸŒ™ 12 Β°C

    Dag 8: Limogne en Quercy - Lauzerte

    Afgelegde afstand: 98 km
    Totaal gefietst: 548 km
    Afstand tot Santiago: 1222 km
    Weer: Zomers zonnetje en 20 graden
    Emotie: πŸ˜πŸ˜ŠπŸ˜ƒπŸ˜Ž
    Soundtrack: Four seasons in one day - Crowded House

    Vandaag ben ik al weer een week hier, iets wat ik zelf niet helemaal volg. Ik moet op m'n telefoon kijken om te zien wat voor dag het is. Goed denk ik, meer bezig met hier zijn dan 'elders'. Nu de eerste gewenning geweest is en zowel de verkoudheid als de pijn in mijn knieën zo goed als achter de rug zijn kom ik in een andere mood. Ondanks ik de meeste avonden genoeg aanspraak heb en ook tijdens het fietsen mensen ontmoet heb ik ook vanmorgen weer een echt 'alleen' gevoel. Het weer begint koud en mistig. Ik stap om klokslag 9 uur op de fiets en gelukkig krijgt de zon wat kracht en dat levert weer mooie plaatjes op. Herfst is echt begonnen, en na de regen van gisteren ligt het vol met afgevallen blad.
    Mijn eerste stop is Cahors, een stad met veel middeleeuwse gebouwen waaronder een mooie kathedraal. Het is markt en zaterdagmiddag dus een complete bende en ik durf m'n fiets niet ergens te laten staan met bepakking, dus rij wat rond en vervolg mijn weg. Ondanks dat het een belangrijke stop is op de route valt het me wat tegen, maar het kan ook door de enorme drukte komen. Na een beetje om gereden te zijn vervolg ik daarna echt mijn weg...
    Onderweg kom ik in een cafétje een stel uit Canada en een stel uit Australië tegen. Ze lopen tot St Jean Pied de Port, nog ruim 300 km. In het gesprek wat er ontstaat komen mooie wijsheden naar voren, en wat ik dan mooi vind is dat of het nu de mensen om me heen zijn of mensen van de andere kant van de wereld, ze zeggen hetzelfde. Dan zal het wel waar zijn...
    Het fietsen gaat voorspoedig en het weer is inmiddels veranderd in zomer dus voor de eerste keer kan ik in korte broek en shirt fietsen, heerlijk! De route varieert van kilometers bos tot weidse vergezichten en het landschap is weer enorm veranderd. Ik passeer diverse camino dorpjes en aan het einde van de middag besluit ik om Lauzerte als eindpunt te kiezen. De Municipal is gesloten en kom via mijn gids uit bij een particuliere gîte. Het is om 17 uur nog een 15 kilometer en ik reserveer. Ze verwachten me rond zes maar ik was even vergeten dat Lauzerte op een bult van 100 meter hoog ligt. Dus het laatste stuk wordt weer trappen, maar opnieuw is de beloning groot. Het stadje is prachtig en na wat ophaal service van de eigenaar kom ik bij de gîte die op de heuvelrug ligt en binnen eerder op een hotel lijkt dan een refuge. Ik heb een privé kamer met douche en toilet (15 euro!) en ga in de stad wat eten. Met een mooie hoeveelheid kilometers op de teller en een tevreden gevoel sluit ik de dag af...
    Read more

    Hidde Hannah Dijk

    Flinke afstand, goeie muziek πŸ‘

    10/17/16Reply
     
  • Day7

    Dag 7: Figeac - Limogne en Quercy

    October 14, 2016 in France β‹… ☁️ 11 Β°C

    Afgelegde afstand: 41,5 km
    Totaal gefietst: 450 km
    Afstand tot Santiago: 1319 km
    Weer: Regen, regen en nog veel meer regen 
    Emotie: πŸ˜ƒπŸ‘ŠπŸ’ͺ

    De gîte waar ik vandaag verbleef was zo leuk; een soort studio waar beneden achter een gordijntje Jazou slaapt. Op de vide staan 4 bedden. Jazou komt uit Toulouse en werkt 4 maanden in Figeac. Tot zover de enige kamergenoot. Maar na het eten komt Pauline binnen; ze komt uit Duitsland en komt 3 weken lopen, vandaag begint ze. We hebben een gezellige avond tot ze slecht nieuws krijgt; het kindje van haar vriendin overlijdt één dag voor de geboorte. 

    De volgende ochtend besluit ik om de boel wat op te vrolijken voor het ontbijt croissants en pain au chocolat te halen. Ik wil pinnen maar zonder reden en zonder pardon vreet de geldautomaat mijn pas op, als dank krijg ik wel een bonnetje. Na het ontbijt gaan we even het centrum in op zoek naar boodschappen, een kaart en mijn bankpas. Na wat aandringen wil de madam uiteindelijk de geldautomaat wel openmaken en heb ik mijn pas terug. De reden zal altijd onbekend blijven. 

    Dan het moment om toch maar aan de slag te gaan. Maar het weer is beroerd, al vanaf vannacht regent het stevig door. Als het even droog is nemen we afscheid van Jazou en gaan we op weg. Mijn plan was eigenlijk om een volle etappe te doen maar het weer is te slecht en bovendien heb ik veel adviezen gekregen het rustig aan te doen. Gelukkig merk ik dat mijn verkoudheid zo goed als weg is. En de tip om mijn zadel lager te zetten blijkt ook niet voor niks. Het fietsen gaat vandaag een stuk soepeler en hoewel nog niet helemaal weg, dit geeft weer moed. 

    Maar ondanks enkele beloftes van weerapps wordt het niet droger, het gaat juist alleen maar harder regenen. De geplande (gewilde) 70 km worden er uiteindelijk 41, volledig doorweekt kom ik in Limogne aan. Dus weinig landschapsfoto's vandaag. Maar ik voel me goed! Fitter en minder pijn, en ja die regen...het was eigenlijk wel een keer leuk. Op een bepaald moment maakt het niet meer uit of je nog natter wordt. Ik vind de Gîte Municipal waar ik met twee anderen verblijf. We koken samen en sluiten af met thee en een rosétje. Ik denk dat ik weer on track ben! 
    Read more

  • Day6

    Dag 6: Conques - Figeac

    October 13, 2016 in France β‹… ☁️ 14 Β°C

    Afgelegde afstand : 56 km
    Totaal gefietst : 408,5 km
    Afstand tot Santiago : 1332 km
    Emotie : πŸ˜ŠπŸ˜πŸ™
    Weer : wolken, beetje regen, beetje zon, 14 graden
    Soundtrack : -

    Na gisteren met een prachtige route, indrukwekkende vergezichten en een onwaarschijnlijk mooie eindbestemming is vandaag een andere uitschieter, helaas wat meer de andere kant op. Voor het eerst voel ik me niet blij.
    De dag begint om half zeven wanneer de slaapzaal langzaam ontwaakt. Gisteravond ben ik na een korte wandeling door het dorp terug naar de abdij gegaan en na een dubbele dosis Franse pijnstillers al snel in slaap gevallen. De 10 uur slaap lijkt wat te helpen, maar als ik goed wakker raak merk ik hoe benauwd ik ben, gelukkig is mijn neusverkoudheid wel weg... Ik raak in gesprek met Emélie, een meisje uit Québec. Ze is een jaar in Europa en nu een stuk van de camino aan het lopen. Vandaag komt haar moeder haar opzoeken en ze verblijft nog een dag in de abdij waarna ze samen verder lopen. Omdat we de laatsten zijn ontbijten we samen met de priesters, die uit Normandië komen en hier als een soort 'stage' verblijven. De gastvrijheid hier is enorm en gelukkig spreken ze wat Engels want in deze streek praten ze behalve erg vite ook nog een accent waar zelfs de Normandische priester moeite mee heeft. Vertelde Emélie daarvoor net dat zij tijdens het lopen haar telefoon twee weken niet aan gehad heeft, de priester legt uit dat zij drie jaar lang geen internet, telefoon of social media mogen gebruiken. Alleen geschreven post! Het bestaat nog...
    Jammer genoeg moet ik weg, wat een mooie plek was dit. Na het bekijken van de route besluit ik om niet het kronkelende dunne witte lijntje maar de gele en in dit geval zelfs de rode lijnen te volgen. En de keuze blijkt verstandig, want ondanks de bijna vlakke route heb ik al snel pijn in mijn knieën. Veel pijn. Zelfs fietsen op vlakke wegen gaat langzaam voor mijn doen. Het weer is dreigend en even denk ik er over om maar 19 km te fietsen. De route zelf is vlak in alle opzichten; waterpas en op een hoekje na saai en druk, met name het tweede stuk (niet voor niets een rood lijntje op de kaart). Gelukkig zijn er wat mensen aan het thuisfront die me wat moed inpraten en weloverwogen kies ik er voor om door te rijden naar Figeac. De route blijft gelukkig gelijkmatig, tot de laatste 5 km. Met trillende benen kom ik in het dorp aan.
    Ik vind een gîte in het centrum, ik ben weer de eerste. Omdat ik vroeg ben loop ik het centrum in, het is gezellig druk en ziet er leuk uit. Voor de eerste keer op mijn camino bezoek ik de kerk en steek een kaarsje aan voor iemand. En ondanks ik me gisteren wat alleen voelde, nu bekruipt me een onbehaaglijk en verdrietig gevoel. Is het de vermoeidheid, het niet fit voelen, de zorgen over mijn knieën, het weer of het alleen zijn, ik weet het niet.
    Ik doe wat boodschappen en maak straks mijn eigen eten klaar. Het is nog vroeg, maar het liefst zou ik nu in slaap vallen en morgen opnieuw beginnen. Dan zal het wel weer wat beter gaan.
    Read more

  • Day5

    Dag 5: Nasbinals - Conquet

    October 12, 2016 in France β‹… ☁️ 12 Β°C

    Afgelegde afstand: 83 km
    Totaal gefietst: 352,5 km
    Afstand tot Santiago: 1388 km
    Emoties: πŸ˜΄πŸ˜ŠπŸ™‚πŸ˜ƒπŸ™‚πŸ™„πŸ˜¦πŸ˜ŠπŸ˜ƒπŸ˜•
    Soundtrack: Homesick - Kings of Convenience

    Hoogtepunten

    Ik geloof niet direct in hogere machten, maar soms vallen dingen op de juiste momenten op de juiste plek. Het is meer een soort energie of zo. Het feit dat ik hier vannacht met al m'n gesnotter alleen heb kunnen liggen en twee keer uitgebreid heb kunnen douchen heeft zeker bijgedragen aan dat ik me nu al wat beter voel. Een heerlijke plek in volgens mij het aller stilste dorp van Frankrijk, ondanks genoeg 'pelgrim-activity'.
    Toch stop ik nog even bij de lokale pharmacie om wat extra vitaminen en pijnstillers in te slaan.
    Na een kilometer of 8 tik ik tussen de verwijzingen naar ski-oorden op 1340 meter hoogte gelijk het hoogste punt in mijn hele camino aan. Een open landschap met wat rotsen, een paar struiken en grazende koeien waar de scherpe wind overheen jaagt. Vanaf hier gaat het nu eerst een stuk naar beneden. Ongeveer een half uur later sta ik 1000 meter lager in Saint Côme d'Olt waar de temperatuur gelijk wat aangenamer is. Ik raak in gesprek met een meisje uit Marseille die de camino andersom loopt, over 4 dagen is ze klaar als ze in Le Puy aankomt.
    Ik besluit vandaag door te fietsen naar Conques, één van de hoogtepunten op de route als ik het mag geloven. Het laatste stuk loopt weer omhoog, maar ik leer weer een belangrijke les. Bij twijfel tussen het kleine kronkelige witte lijntje op de kaart dat kort lijkt of de dikkere witte lijn op de kaart die wat verder om gaat: kies het laatste. Weer laat ik me beetnemen met een stuk van 16%, en daarna nog één... Wel ontmoet ik nog een vrouw uit Antwerpen die drie keer per jaar 4 weken caminos loopt. Ik rij een stuk met haar op omdat ik toch niet harder kan hier.
    En voor het eerst ga ik me wat zorgen maken over met name mijn knieën die inmiddels van 'aanwezig' in 'pijnlijk' zijn veranderd. Nog 20 kilometer tot Conques en ik moet om de tien minuten stoppen om mijn knieën wat rust te geven. Voor de rest heb ik tijdens het fietsen eigenlijk nergens last van, zelfs niet van het zitten.
    En dan zo'n 6 kilometer voor Conques gaat de weg weer naar beneden en rol ik uiteindelijk zo'n beetje het mooiste dorpje wat ik ooit gezien heb in. Gelegen tussen hoge beboste heuvels, hier heeft de tijd stil gestaan, zelfs de weg is gemaakt van ronde keitjes en plakken natuursteen. Ik slaap in de abdij, wel met 20 man op een kamer, maar ook hier is de locatie weer geweldig. Een moment wat je wilt delen, laten voelen met je dierbaren. Dat is nu even anders.
    In de lokale bar Saint Jacques pak ik een biertje om de rit te vieren maar val bijna in slaap. Dan maar een rondje door het dorp en een colaatje, en even de dag laten bezinken. Het dorp is stil en op een paar verdwaalde toeristen en een enkele pelgrim na hoor je niks. Voor het eerst voel ik me eigenlijk een beetje alleen...
    Hoogtepunten op vele vlakken. Blij met de afstand, blij met de beloning, maar de weg het dorp uit heb ik ook al gezien en is steil...
    Read more

  • Day4

    Dag 4: Le Sauvage - Nasbinals

    October 11, 2016 in France β‹… πŸŒ™ 0 Β°C

    Totaal kilometers: 55 en een beetje in het dorp.
    Totaal gefietst: 269,5 km
    Afstand tot Santiago: 1471 km
    Emoties: πŸ€’πŸ˜“πŸ˜³πŸ˜±πŸ˜πŸ˜Š
    Weer: van mist en vriezen tot zonnetje en aangenaam
    Theme music voor vandaag: Pilgrim - Balmorhea (voor de muziek liefhebbers)

    Verandering

    Na de eerste dagen je draai vinden -van Frans spreken tot je tas herschikken- begin ik te wennen aan het ritueel van opstaan - eten - fietsen - slaapplaats zoeken - huishouden - slapen. Mijn stemming verandert van druk in mijn hoofd (zo heb ik gisteren meer gevloekt dan voor een pelgrimstocht goed is) naar een soort gelatenheid, een stapje voor stapje gevoel.
    En dat ondanks wat ongeplande omstandigheden. Vannacht heb ik geen oog dicht gedaan, ik ben gisteren ontzettend verkouden geworden en lag vannacht naar adem te happen. Mijn kamergenote zegt dat ze er niks van gemerkt heeft, hoe beleefd! Saridon en een luisterboek blijkt om 3 AM toch te helpen als je wilt slapen... En vanmorgen was het koud. Echt koud. We werden wakker met een stevige wind, temperaturen onder vriespunt en 20 meter zicht. Na een nacht als deze niet het leukste vooruitzicht om in te gaan. Dus alle (4) laagjes aan, winterhandschoenen en buff en op pad. Het eerste stuk gaat door het bos en licht omhoog, prima om warm te rijden. De volgende 10 kilometer is een afdaling en beneden zoek ik gelijk een (pelgrims-) café op om warm te worden. Na uiteindelijk anderhalf uur met opnieuw twee Amerikanen hebben gepraat (they are really in climate change denile!) vervolg ik warm mijn weg.
    Niks zo veranderlijk als de route naar Santiago. Ondanks ik niet fit ben voel ik me al zo vrij en geniet ik van de veranderingen om me heen. Was bij Le Sauvage het weer nog koud en mistig, nu trekt het open en kan mijn jas zelfs uit (middagtemperatuur toch maar 6 graden!), en ook het landschap verandert van beboste bergen naar een bijna kale hoogvlakte met eindeloze vergezichten. Mijn weekendbezoeken vorige maand waarbij ik 's nachts door een bijna uitgestorven Frankrijk reed gaven me een bijna onbehaaglijk gevoel, maar nu overdag en op de fiets voel ik me vrij en rustig en besef ik dat dit een heel groot cadeau is dat ik dit kan doen. Ook moet ik al nadenken welke dag het is en worden zelfs afstanden al relatief. O, al 50 kilometer gereden!
    Opnieuw rij ik op de bonnefooi naar een Auberge en er is plek. Sterker nog, ik lig hier helemaal alleen in een gîte voor 16 personen. Na telefonisch bijgepraat te hebben met mijn pelgrimlief maak ik een pot ravioli warm in een te grote eetzaal. Ongezellig? Nee. Ik voel me vrij 😊
    Read more

    Hidde Hannah Dijk

    Leuk en met een lekker zonnetje

    10/12/16Reply
    Hidde Hannah Dijk

    Brrrrrrrrr

    10/12/16Reply
    Marc Flaman

    It was!!

    10/12/16Reply
     
  • Day3

    Dag 3: Le Puy en Velay - Le Sauvage

    October 10, 2016 in France β‹… ☁️ 2 Β°C

    Aantal kilometers: 82,5
    Afstand tot Santiago: 1569 km
    Weer: minder zon dan beloofd en koudddd
    Emoties: β˜ΊοΈπŸ˜―πŸ™πŸ˜±πŸ˜±πŸ˜±πŸ˜°πŸ˜πŸ˜ƒ

    Laat ik eerst maar even met de deur in huis vallen, ik heb een blessure. Het ergste is nog dat je hier niet op rekent maar wel enorm lastig is voor de fietstocht. Vanmorgen ontdekte ik na een paar honderd meter fietsen dat ik mijn linkerduim heb overbelast met het schakelen. Doet dus echt enorm zeer en maakt schakelen niet makkelijk! Hopelijk trekt het snel weg...
    Het slapen in Auberge Saint Jacques was prima, en de oude stad van Le Puy is echt prachtig. Om half negen vertrokken, op zoek naar een supermarkt en de Décathlon. Schijnbaar was ik of Google Maps niet helemaal wakker en heb ik al 8 km omgereden voor ik kon beginnen. De route vandaag was naar schatting 72 km en zou de hele weg naar boven gaan. En dat heb ik geweten. Ondanks de relatief geleidelijke stijging is 50 km nagenoeg zonder vlak of dalen uitputtend. Ik merk dat de eerste twee dagen me al erg veel energie gekost hebben. Dat betekent dus vaker stoppen, onder andere om even mijn jarige moeder te bellen! Gelukkig is de wind hier veelal noordoost wat betekent dat ik 'm in de rug heb, gelukkig want ik rij op een plateau van bijna overal 1000 meter boven zeespiegel. Vooral het laatste stuk is slopend, maar het landschap verandert en is prachtig. De auberge die ik geboekt heb maakt veel goed, heel veel zelfs! De locatie is werkelijk onbeschrijfelijk mooi, in de totale middle of nowhere. Met een driegangen diner achter de kiezen ga ik tevreden slapen, maar maak me wel zorgen over de benen, die niet snel genoeg kunnen opladen...
    Read more

    Hidde Hannah Dijk

    Flink snoepen! Helpt vast!πŸ’ͺπŸ’ͺπŸ’ͺπŸ’ͺ

    10/11/16Reply
     
  • Day2

    Dag 2: Saint Michel d'Aurance - Le Puy

    October 9, 2016 in France β‹… β›… 5 Β°C

    Afstand: 80 kilometer 

    Emoties (in chronologische volgorde) : ☺️😊😱😀😌😊

    Weer: wolken en zon, stevige wind in de rug en 10 graden! 

    Met een prachtige zonsopgang word ik wakker. De B&B waar ik sliep was geweldig, behalve dat het op een eigenlijk onmogelijke plek lag; langs een steil paadje dwars door het bos begin ik met bergop te fietsen. En hierna wordt het de eerste 25 kilometer alleen maar erger, hellingen tot 18 en zelfs 20% krijg ik op mijn scherm, niet te fietsen. Even vraag ik me af waar ik aan begonnen ben. Maar wat omhoog gaat gaat ook weer naar beneden, en ik berust me in het feit dat ik eigenlijk wel tijd heb. Na Saint Agreve rij ik de Ardèche uit en meteen verandert het landschap. Van de enorme kilometers lange klimpartijen wordt de route gelijkmatiger en ga ik na een kilometer omhoog ook weer een stuk naar beneden. Halverwege neem ik koffie en een stokbroodje en voel ik me weer wat beter. Toch klimt de route nog steeds en tik ik bijna 1300 meter aan, goed te merken aan de ijzige wind (tis hier maar 7 graden!). En dan, 25 kilometer voor Le Puy krijg ik een cadeautje. Vanaf hier gaat het naar beneden! Koud maar fluitend rol ik Le Puy binnen, waar mijn auberge in de oude stad ligt...ongeveer 50 meter boven de stad. Nou nog één keer dan! De aardige beheerder geeft een rondleiding en na het douchen loop ik een rondje door de stad. Wat ben ik blij dat ik dit niet heb overgeslagen! Overigens, ondanks het plan ging dit ook niet, om de camino te volgen kwam ik toch hier door en na het spektakel van vanmorgen ging verder ook echt niet. Read more

  • Day1

    Dag 1: Huis - Valence - Saint Michel d'A

    October 8, 2016 in France β‹… πŸŒ™ 9 Β°C

    Kilometers: dik 900 tot Valence, 52 fiets, 14 met de auto. En nog geen kilometer Camino! 

    Emotie: πŸ˜ƒ 

    Een echte pelgrim loopt de camino. Lopen is langzaam, lopen is bewust je omgeving ervaren, lopen is herhalen en in een flow kunnen komen. En natuurlijk is lopen de authentieke manier om een camino te doen. 

    Hoe anders is fietsen! Die verschillen heb ik vandaag wel mogen ervaren. Maar de dag begon vanmorgen 950 kilometer noordelijker; klokslag half 8 stond Marielle aan de deur om mij naar Brussel te brengen. Ruim op tijd was er nog genoeg gelegenheid om een kaffeetje en een muffin te bestellen. Met drie tassen en een grote kartonnen doos wurm ik me om kwart over 10 de TGV in. Naast de stoel een rekje waar de fiets precies op past, dat had Saint Jacques alvast goed geregeld.

    Na een comfortabele 4 uur stap ik uit in Valence en op zoek naar een mooie plek om de fiets in elkaar te zetten. Gelukkig mag je in Valence twee keer met de lift en een keer met de roltrap om het station uit te kunnen. Zo'n lift waar net 3 man in kunnen...precies! 

    Op het voorterrein schroef ik mijn fiets in elkaar, waarbij ik heel onbeleefd mijn kartonnen doos aan de SNCF geschonken heb (sorry er was echt geen container).

    En dan echt aan de slag. Om kwart voor vier op weg, eerst door Valence, wat een puinhoop voor fietsers, heb hele stukken trottoir gepakt uit veiligheid en bij gebrek aan duidelijkheid. Maar dat is gauw vergeten als ik de Rhône over fiets en voor me het Centraal Massief zie liggen. Enigszins onder de indruk koop ik gauw bij de boulangerie nog een Vienoise en twee pain au chocolat. En dan de relatief lage bergen in. De eerste 25 kilometer gaan voorspoedig met maximale hellingen van 6% over de doorgaande weg en de uitzichten worden al snel indrukwekkend. Ik voel me goed en geniet van het landschap. Twee colletjes hoger ga ik een eindje naar beneden wat lekker is maar vaak houdt dat er nieuwe hellingen aankomen. Zo ook nu, maar ik had er niet op gerekend dat de hellingen kilometers lang tussen de 11 en 14% zijn. Mijn batterij raakt snel leeg nu, maar trap nog even stug door ondanks dat mijn benen in brand staan. Op 45 kilometer stuur ik de eigenaar van mijn B&B een SMS dat het wat later wordt. Het is inmiddels 19.30 en het wordt donker, wat in het Centraal Massief al snel stikdonker inhoudt. Spontaan biedt ze aan mij te komen halen, wat een genot! Ik zat al redelijk stuk en de laatste 14 km blijken minstens net zo pittig te zijn. Ze vertelt dat richting Le Puy de weg vergelijkbaar is en dat doet me besluiten Le Puy maar over te slaan helaas. Maar als ik morgen de hele dag nodig heb om daar te komen raak ik te veel tijd kwijt, en aangezien ik een man with a mission ben ga ik morgen proberen verder op de camino terecht te komen... 

    Gelukkig is de B&B heerlijk met een fijn bed en goede douche (morgen gewoon nog een keer). Ik kook mijn rijst in de brander in de wasbak en zoek mijn spullen uit voor morgen. Wat een vage dag! Ik merk dat ik nog even moet aarden maar het voelt goed! 

    PS ja het concept is gejat inderdaad πŸ˜„
    Read more

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android