Joined August 2016 Message
  • Explore, what other travelers do in:
  • Day12

    Dag 12 (1): Aroue - StJean Pied d Port

    October 19, 2016 in France ⋅ ⛅ 16 °C

    Afgelegde afstand: 45 km
    Totaal gefietst: 880 km
    Afstand tot Santiago: 935 km
    Weer: zomer!
    Emotie: 😐😊

    Na vanmorgen uitgebreid ontbeten en thee te hebben gedronken met Wietske en Yannick werd het toch tijd om te gaan. Nog zo'n 40 km tot Saint Jean. In Saint Palais haal ik bij de supermarché nog even wat boodschappen. Bij het uitrijden van het dorp is naast de lekke band ook de eerste (?) valpartij een feit: een auto slaat onverwacht af waardoor de auto voor mij te hard remt en ik moet uitwijken. Dus daar lig ik op het asfalt. M'n telefoon die uit het tasje valt mankeert gelukkig niks, maar ik sta op met een kapotte knie en een pijnlijke arm en pols. Na alles weer opgetuigd te hebben vervolg ik mijn weg want ik wil om 1345 de trein naar Bayonne hebben. Het weer is echter super en m'n knie deed toch al pijn dus even door. Onderweg doe ik een groot deel van de route die ik een paar weken geleden nog liep.
    Om 13.00 uur rij ik Saint Jean Pied de Port in, en ik verbaas me hoeveel het me raakt. In 9 dagen tijd bijna 900 kilometer gefietst over bergruggen, onverharde paadjes en in vorst, wind tegen en stromende regen. Over de helft van de route. En dan hier aankomen is toch een mijlpaal. De afgelopen dagen hebben me al veel gebracht, van mooie ontmoetingen en ervaringen tot veel stof tot nadenken.
    Maar nu is het trein tijd! Op naar Bayonne, Saint Jean de Lutz en Hendaye. En dan wordt het weer fietsen.
    Read more

  • Day11

    Dag 11: Aire sur l'Adour - Aroue

    October 18, 2016 in France ⋅ ⛅ 14 °C

    Afgelegde afstand: 102 km
    Totaal gefietst: 835 km
    Afstand tot Santiago: 934 km
    Weer: eerst mist, dan zomer
    Emotie: 😊😐😞🙂😃

    Na een nacht heerlijk doorgeslapen te hebben (ik word meestal elke nacht rond 4 uur wakker) onder m'n dekbed en een half uurtje in bad verlaat ik m'n hotel. Vandaag probeer ik tot Ostabat te komen.
    Het eerste stuk is saai, recht, grijs en vlak. De eerste 15 kilometer voelen als uren fietsen en ik ben helemaal wit van de koele mist. In de middag wordt het beter. Ik passeer plaatsen waar ik een paar weken geleden ook was met Jorien. Het raakt me en ik mis haar ontzettend. In Navarrenx stop ik voor lunch en wat te drinken, hier raak ik aan de praat met 3 Australische seniors, ze lopen de voorgeboekte uitgestippelde camino met 15 km per dag, but hey, ze zijn bijna 80, it's okay. In Ostabat blijkt m'n geplande slaapplaats dicht te zijn en krijg ik ook ergens anders niemand te pakken, dus ik besluit een dorp eerder te stoppen. Het is een kwestie van bij neerleggen en het geeft me wel rust dat ik 20 km minder hoef. Maar goed ook want een uur later is mijn eerste lekke band een feit.
    En dan aan het eind van de middag komen de echte Pyreneeën in beeld, en ondanks ik het al vaker gezien heb maakt het deze keer best indruk. Geldt ook voor de hellingen, dit is duidelijk weer een gebergte. Ongeveer een kilometer of 2 voor mijn stopplaats kom ik Yannick en Wietske tegen (eindelijk Nederland!). In het gesprek zegt Yannick na de eerste paar zinnen 'Alone you go faster, but together you go further'. Dezelfde zin als gisteren, en dat terwijl zij elkaar niet gesproken hadden... We besluiten samen naar een andere auberge te gaan. En we komen op een geweldig huis uit, door het veld en op de heuvel. Het heeft zelfs een eigen 'winkel' dus we kunnen zelf koken zonder weg te hoeven. Er is bier en wijn en het wordt laat en gezellig...
    En dan was dit mijn laatste nacht Frankrijk. Met een gemengd gevoel van enthousiasme en spanning pak ik morgen de trein richting Irun, benieuwd wat Spanje me gaat brengen...
    Read more

  • Day10

    Dag 10: Lectoure - Aire sur l'Adour

    October 17, 2016 in France ⋅ ☁️ 16 °C

    Afgelegde afstand: 100 km
    Totaal gefietst: 733 km
    Afstand tot Santiago: 1035 km
    Weer: voorjaarszonnetje en 19 graden
    Emotie: 😄

    Hoe twee uitbaters van auberges nog eens van karakter kunnen verschillen...

    Vanmorgen laat Véronique me uit met twee dikke zoenen en een knuffel. Er staat wat regen op het programma en wil voor de eerste buien in Condom zijn, mijn eigenlijke stop voor gisteren. Verder dan een paar spatten komt het niet en het inpakken van mijn bagage en mezelf kost meer tijd dan de bui. De kathedraal van Condom is indrukwekkend en met een spelend orgel op de achtergrond (voorgrond) heeft de bijna lege kerk iets onheilspellends. De clochard buiten heeft op mijn fiets gepast en als dank bied ik hem een koffie en wat koekjes aan.
    Om 1330 staan er al 50 km op de teller en stop ik in
    Eauze voor een drankje en lunch. Ik ontmoet 2 Noren die samen al vier keer de camino gelopen hebben (vader en zoon, en één keer samen met de dochter). Ik vervolg mijn weg en wanneer ik aankom in Aire sur l'Adour ben ik nog zo fit dat ik eigenlijk naar het 16 km verderop gelegen Miramont wil fietsen, maar ik krijg niet helder of er plaats is daar.
    Dan maar hier. Bij de stoplichten ontmoet ik Valentin en Elza. Het is gelijk gezellig en kiezen voor een bar om wat te gaan drinken. Ze komen uit de Jura en zijn pas 4 maanden bij elkaar, maar toch besloten ze om samen twee maanden te gaan lopen en het gaat goed. Volgend jaar willen ze op de fiets naar Nederland en ik heb ze uitgenodigd om een nachtje over te blijven. Er schuiven aan de tafel naast ons twee meisjes aan; Mélanie en Véronique blijken op de fiets vanuit La Rochelle naar Nice aan het fietsen te zijn. Veel gespreksstof en al gauw is het half tien. Ik vertrek naar m'n auberge die tot 22 uur open zou zijn maar...blijkt dicht! De eigenaar was not amused en ik had eerst moeten inchecken. Beetje een mix van niet zo handig van me en 'als je wel de deur open kan doen kan je me ook binnen laten' gevoel. Maar, ik kom er dus niet meer in! Terug naar de bar en vragen of ze een hotel weten. Gelukkig is er één dichtbij en loopt de beheerder net zijn hondjes uit te laten. Voor iets meer dan een refuge heb ik een hotelkamer en slaap ik onder een dekbed en ga ik morgenochtend eerst even in bad.
    Ik had met Valentin en Elza een bijzonder mooi gesprek waarbij ik onder de indruk was van de wijsheid voor hun relatief jonge leeftijd. Over hoe verschillend zij zijn en merken dat zij in hun weken samen sterk naar elkaar toe groeien. Dat ze toch ondanks het samen lopen tijd hebben om zelf te reflecteren maar ook te leren zoals Valentin het mooi zei 'Alone you walk faster but together you can go further'. Ik geniet van hun enthousiasme en hun verliefdheid. En vanmorgen raakte een spreuk in de gîte van Véronique me:

    Ne marche pas devant moi
    Je ne peux te suivre
    Ne marche pas derrière moi
    Je ne peux te garder
    Marche à côté moi
    Et je serais ton amis
    Read more

  • Day9

    Dag 9: Lauzerte - Lectoure

    October 16, 2016 in France ⋅ ⛅ 15 °C

    Afgelegde afstand: 85 km
    Totaal gefietst: 633 km
    Afstand tot Santiago: 1148 km
    Weer: Zondags grijs maar toch 22 graden
    Emotie: 😳

    Een dag met ups en downs, vooral als je ze niet verwacht. Kijkend naar het te verwachte hoogteprofiel zou vandaag een lange maar vergelijkbare dag als gisteren worden. Maar dat blijkt onderweg heel anders.
    Weer met pijn in het hart ga ik weg uit mijn auberge wat echt meer een hotel is; gedekte bedden, eigen kamer, douche en toilet, handdoeken, een ontbijt waar ze bij menig hotel iets van kunnen leren, ongelooflijk uitzicht en een beheerder die dat dus zijn levenswerk gemaakt heeft. Alleen hiervoor ga ik nog eens pelgrimeren. Bij het ontbijt spreek ik Marc uit Parijs die voor priester aan het leren is, en afgelopen week net als ik heeft ontbeten met de paters in Conques. Mooi hoe een IT netwerk specialist besluit om zijn leven in het teken van anderen te stellen. Boven in de stad kom ik de enige andere fietser op de Le Puy route tegen, ik heb hem woensdag nog ingehaald! Hij fietst door naar Saint Jean en dan fietst hij terug naar huis in Bordeaux.
    Vandaag geen telefoon, WhatsApp of muziek. Even hier zijn. Het weer en de route werken niet echt mee aan mijn stemming. Het is saai grijs en het landschap met zijn eindeloze kilometers omgeploegde akkers en zijn hele stukken kaarsrechte op en neer weggetjes halen de energie bij me weg. En hoe leuk, elk dorp ligt op een heuvel waar je tot met 16% naar toe mag trappen. Uiteindelijk komt natuurlijk de vraag 'wat doe ik hier eigenlijk?'
    Als ik de blogs moet geloven is een fietsende pelgrim toch net wat minder dan een lopende. Maar daar merk ik niks van, want iedereen is hartstikke nieuwsgierig naar mijn tocht en verbaasd over wat ik al heb gefietst in deze periode. Het verhaal dat ik naar Santiago fiets in drie weken om daar met mijn meisje tegelijk aan te komen vindt iedereen in elk geval prachtig. Op één Duitser na is er niemand die nog naar Santiago door gaat gezien het seizoen. Voor mij in ieder geval genoeg redenen om te blijven trappen ook al is vandaag een erg lange dag. Bij 85 km is het wel op en vind ik weer een mooie plek in het centrum van Lectoure. Helaas ben ik de enige pelgrim dus weinig aanspraak maar wel weer eigen kamer en badkamer.
    Inmiddels komt het eind van Frankrijk in zicht, woensdag ben ik als het goed is in Saint Jean Pied de Port en ga ik naar Spanje, het begin van de Camino del Norte...
    Read more

  • Day8

    Dag 8: Limogne en Quercy - Lauzerte

    October 15, 2016 in France ⋅ 🌙 12 °C

    Dag 8: Limogne en Quercy - Lauzerte

    Afgelegde afstand: 98 km
    Totaal gefietst: 548 km
    Afstand tot Santiago: 1222 km
    Weer: Zomers zonnetje en 20 graden
    Emotie: 😐😊😃😎
    Soundtrack: Four seasons in one day - Crowded House

    Vandaag ben ik al weer een week hier, iets wat ik zelf niet helemaal volg. Ik moet op m'n telefoon kijken om te zien wat voor dag het is. Goed denk ik, meer bezig met hier zijn dan 'elders'. Nu de eerste gewenning geweest is en zowel de verkoudheid als de pijn in mijn knieën zo goed als achter de rug zijn kom ik in een andere mood. Ondanks ik de meeste avonden genoeg aanspraak heb en ook tijdens het fietsen mensen ontmoet heb ik ook vanmorgen weer een echt 'alleen' gevoel. Het weer begint koud en mistig. Ik stap om klokslag 9 uur op de fiets en gelukkig krijgt de zon wat kracht en dat levert weer mooie plaatjes op. Herfst is echt begonnen, en na de regen van gisteren ligt het vol met afgevallen blad.
    Mijn eerste stop is Cahors, een stad met veel middeleeuwse gebouwen waaronder een mooie kathedraal. Het is markt en zaterdagmiddag dus een complete bende en ik durf m'n fiets niet ergens te laten staan met bepakking, dus rij wat rond en vervolg mijn weg. Ondanks dat het een belangrijke stop is op de route valt het me wat tegen, maar het kan ook door de enorme drukte komen. Na een beetje om gereden te zijn vervolg ik daarna echt mijn weg...
    Onderweg kom ik in een cafétje een stel uit Canada en een stel uit Australië tegen. Ze lopen tot St Jean Pied de Port, nog ruim 300 km. In het gesprek wat er ontstaat komen mooie wijsheden naar voren, en wat ik dan mooi vind is dat of het nu de mensen om me heen zijn of mensen van de andere kant van de wereld, ze zeggen hetzelfde. Dan zal het wel waar zijn...
    Het fietsen gaat voorspoedig en het weer is inmiddels veranderd in zomer dus voor de eerste keer kan ik in korte broek en shirt fietsen, heerlijk! De route varieert van kilometers bos tot weidse vergezichten en het landschap is weer enorm veranderd. Ik passeer diverse camino dorpjes en aan het einde van de middag besluit ik om Lauzerte als eindpunt te kiezen. De Municipal is gesloten en kom via mijn gids uit bij een particuliere gîte. Het is om 17 uur nog een 15 kilometer en ik reserveer. Ze verwachten me rond zes maar ik was even vergeten dat Lauzerte op een bult van 100 meter hoog ligt. Dus het laatste stuk wordt weer trappen, maar opnieuw is de beloning groot. Het stadje is prachtig en na wat ophaal service van de eigenaar kom ik bij de gîte die op de heuvelrug ligt en binnen eerder op een hotel lijkt dan een refuge. Ik heb een privé kamer met douche en toilet (15 euro!) en ga in de stad wat eten. Met een mooie hoeveelheid kilometers op de teller en een tevreden gevoel sluit ik de dag af...
    Read more

    Hidde Hannah Dijk

    Flinke afstand, goeie muziek 👍

    10/17/16Reply
     
  • Day7

    Dag 7: Figeac - Limogne en Quercy

    October 14, 2016 in France ⋅ ☁️ 11 °C

    Afgelegde afstand: 41,5 km
    Totaal gefietst: 450 km
    Afstand tot Santiago: 1319 km
    Weer: Regen, regen en nog veel meer regen 
    Emotie: 😃👊💪

    De gîte waar ik vandaag verbleef was zo leuk; een soort studio waar beneden achter een gordijntje Jazou slaapt. Op de vide staan 4 bedden. Jazou komt uit Toulouse en werkt 4 maanden in Figeac. Tot zover de enige kamergenoot. Maar na het eten komt Pauline binnen; ze komt uit Duitsland en komt 3 weken lopen, vandaag begint ze. We hebben een gezellige avond tot ze slecht nieuws krijgt; het kindje van haar vriendin overlijdt één dag voor de geboorte. 

    De volgende ochtend besluit ik om de boel wat op te vrolijken voor het ontbijt croissants en pain au chocolat te halen. Ik wil pinnen maar zonder reden en zonder pardon vreet de geldautomaat mijn pas op, als dank krijg ik wel een bonnetje. Na het ontbijt gaan we even het centrum in op zoek naar boodschappen, een kaart en mijn bankpas. Na wat aandringen wil de madam uiteindelijk de geldautomaat wel openmaken en heb ik mijn pas terug. De reden zal altijd onbekend blijven. 

    Dan het moment om toch maar aan de slag te gaan. Maar het weer is beroerd, al vanaf vannacht regent het stevig door. Als het even droog is nemen we afscheid van Jazou en gaan we op weg. Mijn plan was eigenlijk om een volle etappe te doen maar het weer is te slecht en bovendien heb ik veel adviezen gekregen het rustig aan te doen. Gelukkig merk ik dat mijn verkoudheid zo goed als weg is. En de tip om mijn zadel lager te zetten blijkt ook niet voor niks. Het fietsen gaat vandaag een stuk soepeler en hoewel nog niet helemaal weg, dit geeft weer moed. 

    Maar ondanks enkele beloftes van weerapps wordt het niet droger, het gaat juist alleen maar harder regenen. De geplande (gewilde) 70 km worden er uiteindelijk 41, volledig doorweekt kom ik in Limogne aan. Dus weinig landschapsfoto's vandaag. Maar ik voel me goed! Fitter en minder pijn, en ja die regen...het was eigenlijk wel een keer leuk. Op een bepaald moment maakt het niet meer uit of je nog natter wordt. Ik vind de Gîte Municipal waar ik met twee anderen verblijf. We koken samen en sluiten af met thee en een rosétje. Ik denk dat ik weer on track ben! 
    Read more

  • Day6

    Dag 6: Conques - Figeac

    October 13, 2016 in France ⋅ ☁️ 14 °C

    Afgelegde afstand : 56 km
    Totaal gefietst : 408,5 km
    Afstand tot Santiago : 1332 km
    Emotie : 😊😐🙁
    Weer : wolken, beetje regen, beetje zon, 14 graden
    Soundtrack : -

    Na gisteren met een prachtige route, indrukwekkende vergezichten en een onwaarschijnlijk mooie eindbestemming is vandaag een andere uitschieter, helaas wat meer de andere kant op. Voor het eerst voel ik me niet blij.
    De dag begint om half zeven wanneer de slaapzaal langzaam ontwaakt. Gisteravond ben ik na een korte wandeling door het dorp terug naar de abdij gegaan en na een dubbele dosis Franse pijnstillers al snel in slaap gevallen. De 10 uur slaap lijkt wat te helpen, maar als ik goed wakker raak merk ik hoe benauwd ik ben, gelukkig is mijn neusverkoudheid wel weg... Ik raak in gesprek met Emélie, een meisje uit Québec. Ze is een jaar in Europa en nu een stuk van de camino aan het lopen. Vandaag komt haar moeder haar opzoeken en ze verblijft nog een dag in de abdij waarna ze samen verder lopen. Omdat we de laatsten zijn ontbijten we samen met de priesters, die uit Normandië komen en hier als een soort 'stage' verblijven. De gastvrijheid hier is enorm en gelukkig spreken ze wat Engels want in deze streek praten ze behalve erg vite ook nog een accent waar zelfs de Normandische priester moeite mee heeft. Vertelde Emélie daarvoor net dat zij tijdens het lopen haar telefoon twee weken niet aan gehad heeft, de priester legt uit dat zij drie jaar lang geen internet, telefoon of social media mogen gebruiken. Alleen geschreven post! Het bestaat nog...
    Jammer genoeg moet ik weg, wat een mooie plek was dit. Na het bekijken van de route besluit ik om niet het kronkelende dunne witte lijntje maar de gele en in dit geval zelfs de rode lijnen te volgen. En de keuze blijkt verstandig, want ondanks de bijna vlakke route heb ik al snel pijn in mijn knieën. Veel pijn. Zelfs fietsen op vlakke wegen gaat langzaam voor mijn doen. Het weer is dreigend en even denk ik er over om maar 19 km te fietsen. De route zelf is vlak in alle opzichten; waterpas en op een hoekje na saai en druk, met name het tweede stuk (niet voor niets een rood lijntje op de kaart). Gelukkig zijn er wat mensen aan het thuisfront die me wat moed inpraten en weloverwogen kies ik er voor om door te rijden naar Figeac. De route blijft gelukkig gelijkmatig, tot de laatste 5 km. Met trillende benen kom ik in het dorp aan.
    Ik vind een gîte in het centrum, ik ben weer de eerste. Omdat ik vroeg ben loop ik het centrum in, het is gezellig druk en ziet er leuk uit. Voor de eerste keer op mijn camino bezoek ik de kerk en steek een kaarsje aan voor iemand. En ondanks ik me gisteren wat alleen voelde, nu bekruipt me een onbehaaglijk en verdrietig gevoel. Is het de vermoeidheid, het niet fit voelen, de zorgen over mijn knieën, het weer of het alleen zijn, ik weet het niet.
    Ik doe wat boodschappen en maak straks mijn eigen eten klaar. Het is nog vroeg, maar het liefst zou ik nu in slaap vallen en morgen opnieuw beginnen. Dan zal het wel weer wat beter gaan.
    Read more

  • Day5

    Dag 5: Nasbinals - Conquet

    October 12, 2016 in France ⋅ ☁️ 12 °C

    Afgelegde afstand: 83 km
    Totaal gefietst: 352,5 km
    Afstand tot Santiago: 1388 km
    Emoties: 😴😊🙂😃🙂🙄😦😊😃😕
    Soundtrack: Homesick - Kings of Convenience

    Hoogtepunten

    Ik geloof niet direct in hogere machten, maar soms vallen dingen op de juiste momenten op de juiste plek. Het is meer een soort energie of zo. Het feit dat ik hier vannacht met al m'n gesnotter alleen heb kunnen liggen en twee keer uitgebreid heb kunnen douchen heeft zeker bijgedragen aan dat ik me nu al wat beter voel. Een heerlijke plek in volgens mij het aller stilste dorp van Frankrijk, ondanks genoeg 'pelgrim-activity'.
    Toch stop ik nog even bij de lokale pharmacie om wat extra vitaminen en pijnstillers in te slaan.
    Na een kilometer of 8 tik ik tussen de verwijzingen naar ski-oorden op 1340 meter hoogte gelijk het hoogste punt in mijn hele camino aan. Een open landschap met wat rotsen, een paar struiken en grazende koeien waar de scherpe wind overheen jaagt. Vanaf hier gaat het nu eerst een stuk naar beneden. Ongeveer een half uur later sta ik 1000 meter lager in Saint Côme d'Olt waar de temperatuur gelijk wat aangenamer is. Ik raak in gesprek met een meisje uit Marseille die de camino andersom loopt, over 4 dagen is ze klaar als ze in Le Puy aankomt.
    Ik besluit vandaag door te fietsen naar Conques, één van de hoogtepunten op de route als ik het mag geloven. Het laatste stuk loopt weer omhoog, maar ik leer weer een belangrijke les. Bij twijfel tussen het kleine kronkelige witte lijntje op de kaart dat kort lijkt of de dikkere witte lijn op de kaart die wat verder om gaat: kies het laatste. Weer laat ik me beetnemen met een stuk van 16%, en daarna nog één... Wel ontmoet ik nog een vrouw uit Antwerpen die drie keer per jaar 4 weken caminos loopt. Ik rij een stuk met haar op omdat ik toch niet harder kan hier.
    En voor het eerst ga ik me wat zorgen maken over met name mijn knieën die inmiddels van 'aanwezig' in 'pijnlijk' zijn veranderd. Nog 20 kilometer tot Conques en ik moet om de tien minuten stoppen om mijn knieën wat rust te geven. Voor de rest heb ik tijdens het fietsen eigenlijk nergens last van, zelfs niet van het zitten.
    En dan zo'n 6 kilometer voor Conques gaat de weg weer naar beneden en rol ik uiteindelijk zo'n beetje het mooiste dorpje wat ik ooit gezien heb in. Gelegen tussen hoge beboste heuvels, hier heeft de tijd stil gestaan, zelfs de weg is gemaakt van ronde keitjes en plakken natuursteen. Ik slaap in de abdij, wel met 20 man op een kamer, maar ook hier is de locatie weer geweldig. Een moment wat je wilt delen, laten voelen met je dierbaren. Dat is nu even anders.
    In de lokale bar Saint Jacques pak ik een biertje om de rit te vieren maar val bijna in slaap. Dan maar een rondje door het dorp en een colaatje, en even de dag laten bezinken. Het dorp is stil en op een paar verdwaalde toeristen en een enkele pelgrim na hoor je niks. Voor het eerst voel ik me eigenlijk een beetje alleen...
    Hoogtepunten op vele vlakken. Blij met de afstand, blij met de beloning, maar de weg het dorp uit heb ik ook al gezien en is steil...
    Read more

  • Day4

    Dag 4: Le Sauvage - Nasbinals

    October 11, 2016 in France ⋅ 🌙 0 °C

    Totaal kilometers: 55 en een beetje in het dorp.
    Totaal gefietst: 269,5 km
    Afstand tot Santiago: 1471 km
    Emoties: 🤒😓😳😱😐😊
    Weer: van mist en vriezen tot zonnetje en aangenaam
    Theme music voor vandaag: Pilgrim - Balmorhea (voor de muziek liefhebbers)

    Verandering

    Na de eerste dagen je draai vinden -van Frans spreken tot je tas herschikken- begin ik te wennen aan het ritueel van opstaan - eten - fietsen - slaapplaats zoeken - huishouden - slapen. Mijn stemming verandert van druk in mijn hoofd (zo heb ik gisteren meer gevloekt dan voor een pelgrimstocht goed is) naar een soort gelatenheid, een stapje voor stapje gevoel.
    En dat ondanks wat ongeplande omstandigheden. Vannacht heb ik geen oog dicht gedaan, ik ben gisteren ontzettend verkouden geworden en lag vannacht naar adem te happen. Mijn kamergenote zegt dat ze er niks van gemerkt heeft, hoe beleefd! Saridon en een luisterboek blijkt om 3 AM toch te helpen als je wilt slapen... En vanmorgen was het koud. Echt koud. We werden wakker met een stevige wind, temperaturen onder vriespunt en 20 meter zicht. Na een nacht als deze niet het leukste vooruitzicht om in te gaan. Dus alle (4) laagjes aan, winterhandschoenen en buff en op pad. Het eerste stuk gaat door het bos en licht omhoog, prima om warm te rijden. De volgende 10 kilometer is een afdaling en beneden zoek ik gelijk een (pelgrims-) café op om warm te worden. Na uiteindelijk anderhalf uur met opnieuw twee Amerikanen hebben gepraat (they are really in climate change denile!) vervolg ik warm mijn weg.
    Niks zo veranderlijk als de route naar Santiago. Ondanks ik niet fit ben voel ik me al zo vrij en geniet ik van de veranderingen om me heen. Was bij Le Sauvage het weer nog koud en mistig, nu trekt het open en kan mijn jas zelfs uit (middagtemperatuur toch maar 6 graden!), en ook het landschap verandert van beboste bergen naar een bijna kale hoogvlakte met eindeloze vergezichten. Mijn weekendbezoeken vorige maand waarbij ik 's nachts door een bijna uitgestorven Frankrijk reed gaven me een bijna onbehaaglijk gevoel, maar nu overdag en op de fiets voel ik me vrij en rustig en besef ik dat dit een heel groot cadeau is dat ik dit kan doen. Ook moet ik al nadenken welke dag het is en worden zelfs afstanden al relatief. O, al 50 kilometer gereden!
    Opnieuw rij ik op de bonnefooi naar een Auberge en er is plek. Sterker nog, ik lig hier helemaal alleen in een gîte voor 16 personen. Na telefonisch bijgepraat te hebben met mijn pelgrimlief maak ik een pot ravioli warm in een te grote eetzaal. Ongezellig? Nee. Ik voel me vrij 😊
    Read more

    Hidde Hannah Dijk

    Leuk en met een lekker zonnetje

    10/12/16Reply
    Hidde Hannah Dijk

    Brrrrrrrrr

    10/12/16Reply
    Marc Flaman

    It was!!

    10/12/16Reply
     

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android