Morocco
Azrou Aylal

Here you’ll find travel reports about Azrou Aylal. Discover travel destinations in Morocco of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

12 travelers at this place:

  • Day3

    Arriving at Essaouira

    May 3 in Morocco ⋅ ⛅ 19 °C

    Having left the goats, trees and Chinese tourists (or were they Japanese, who knows) we continued our journey with a couple of stop-offs on the way.

    The first was was at a co-operative making Argan oil from nuts - nut oil if you will. Here, by placing cash in a small wicker bowl, you are allowed to photograph the women working the nuts and we all duly photographed the women at work. It looked easy but it wasn't because the nuts are quite hard to crack and how they do that, for hours on end, is anyone's guess.

    I caught the eye of one woman who then gave me some nice photos, but on the other side of the room the women all looked the other way, which is what happens when I attempt to photograph a horse - it immediately turns to face the other way so all I ever get is a horse's bottom. Fortunately for the nut women they were sitting on theirs so I couldn't tell if they had bottoms any more or less attractive than a horse. I'm afraid I neglected to take a phone picture whilst there but just imagine a bunch of women sitting on the floor working the nuts between their legs by hitting them until they crack open. I realise the picture I just painted may well have brought tears to the eyes of some readers but they were inside the coloured buildings in photo 2, if you're still interested.

    The next stop was a viewpoint overlooking the coastal town of Essaouira. There were camel drivers offering camel rides, which we all avoided, with many of the group snapping photos of the view to the coast but taking great care to in no way get even the slightest portion of any camel or driver in the shot in case money was demanded for the privilege.

    Finally we arrived in Essaouira where we found our various hotels and chilled out for a while before meeting later for our next photography workshop. My room was amazing, being on two floors as you can see, so it would have been nice to be there for more than one night. Essaouira is much more of a relaxed experience compared to Marrakech and, in my opinion, much better for it.
    Read more

  • Day7

    Letzter Tag

    March 27 in Morocco ⋅ ⛅ 22 °C

    Was gehört zu einem schönen Urlaub? Strand und Meer :)
    Was gehört zu einem schlechten Urlaub? Lebensmittelvergiftung
    Gestern, Mittwoch, hatte ich beides. Daher kaum Bilder

  • Day9

    Argan en veel wind in Essaouira

    May 17, 2013 in Morocco ⋅ ☀️ 18 °C

    We verlaten Marrakech rond 9u, na voor de meesten een goede nachtrust.
    De stad komt op gang, veel mensen op weg naar hun werk aan de bushaltes, op de brommers met twee of zelfs drie. Kindjes naar school enz....
    We zien ook ontbijtstalletjes, tafels langs de kant van de weg met krukjes, appelsiensap en kommen met ??
    Eens de stad buiten zitten we weer in een vlak landschap van olijfbomen, wijnranken die zwaar gestut zijn en braakliggend land met verwaaide plastiekzakjes. Op één terrein is men begonnen met een opruimactie, man aan man gaat men het veld over met een prikstok en een grote zak om de rommel op te ruimen. Ik heb het maar één keer gezien maar hopelijk doen ze dat meer en worden de mensen zich bewust van de gevolgen van plastiekvervuiling.
    Onderweg breekt de zon stillaan door, we moeten 176 km overbruggen naar Essaouira.
    De stad Essaouira in Marokko ook Mogador genoemd zou, volgens Nabil, te vergelijken zijn met Le Havre, omwallingen, een haven en verdediging tegen de Portugezen die in de late middeleeuwen deze streken wouden bezetten. Uiteindelijk is hun dat ook voor een deel gelukt.
    Bij onze stop onderweg was een artisanale winkel, en ja de dames hebben al goed bijgeleerd, er werd goed afgeboden op de prijzen. Je merkt wel vlug of het lukt of niet, want volgens de kwaliteit kon je een goede prijs bedingen of maar een klein percentage vermindering.
    Terug onderweg reden we voorbij de Arganbomen, hele plantages vol maar 'toevallig' zaten er in een boom naast de weg wel zeven geiten! en ook waren er vijf geitenhoeders aanwezig die toevallig de bus benaderden voor wat 'argent'.
    We stoppen aan een feminin coöperatieve van Arganproducten en kregen uitleg over de productie. De vruchten zijn rijp in juni en juli en vallen dan van de bomen, ze worden niet geplukt omdat er flinke stekels aan de bomen zitten.
    De harde noten worden kapot geklopt. De schillen worden gebruikt als voeder voor geiten en dromedarissen. Het nootje zelf heeft nog een schil en het is alleen het hele kleine kerntje dat voor de Arganolie kan gebruikt worden. Er zijn twee verschillende soorten Arganolie: de pit die voor de keuken gebruikt wordt moet eerst geroosterd worden, de pit voor de schoonheidsprodukten moet geperst worden en men heeft de dubbele hoeveelheid pitten nodig dus 80 kg pitten voor 4 L olie.
    De koek waaruit de olie geperst is wordt gebruikt om zwarte zeep van te maken.
    Het is vrouwenproject en er konden dus vrijuit vragen hechte werkregime en de inkomsten per persoon waren: Acht uur wordt er gewerkt, met twee uur pauze verdeeld over de dag, zes dagen achtereen, in rotatiesysteem. De opbrengsten worden verdeeld over de 25 coöperanten de anderen verdienen ongeveer 100 mad afhankelijk van de opbrengst van de oogst en de verkoop.
    De geiten die we in de bomen zagen zijn eigenlijk een bedreiging voor de oogst, want zij eten de bessen die nog moeten rijpen.
    Rond de middag kwamen we aan in Essaouira, we reden meteen naar het hotel zodat we konden inchecken vóór de lunch.
    Dan vertrokken we tegen tweeën naar het restaurant in de Medina. In Essaouira is de oude stad binnen de omwalling meteen ook de Medina. Even commotie omdat we op het terras wilden zitten en de tafels binnen waren voor ons gereserveerd. Veerle stond echter op haar stuk en alles kwam in orde.Eerst vissoep, dan een grote visschotel die op het midden van de tafel werd geplaatst met onbekende vissen maar ook reuzengarnalen en calamaresringen, een lekker soort tartaarsaus erbij en vers gebakken brood, het dessert was een mooi stukje flan.
    Iedereen was zeer tevreden.
    Dan ons stadsbezoek, een superbé gids Sacha ontfermde zich over ons en deed de hele architectuur geschiedenis uit de voeten, de juist eeuwen, wie wat gebouwd had en waarom, teveel om hier te beschrijven maar het was de beste gids tot hiertoe.
    Hij hield rekening met de groep, telde steeds het aantal personen en sprak uitstekend verstaanbaar Frans en bovenal hij was niet zo neerbuigend als de oudere gidsen wel eens waren.Voor de meesten is Essaouira de stad die tot hier toe het meest bevalt. De verkopers zijn niet opdringerig, de medina is ruim en overzichtelijk opgebouwd en de vuiligheid wordt opgeruimd. De katten worden onder controle gehouden en er zijn geen wilde honden.
    Na de stadsrondleiding kregen we nog drie kwart uur vrij en alle dames stoven in verschillende richtingen. Zelf stapte ik, met Hilde terug naar de omwalling waar we in
    't begin vertrokken waren om mooie minischilderijtjes te kopen maar de kunstenaar was al weg, jammer. De tekeningen waren allemaal wit met blauw, of wit alleen met het silhouet van een Essaouira mevrouw. Het eigenaardige was dat zij een soort lang kleed of grote doek droegen met een zwart mondmasker, en de reden was vroeger helemaal niet religieus maar praktisch. De steeds aanwezige wind met het duinzand kroop overal in en onder en zo beschermden zij zich hiertegen, in de zomer in 't wit en 's winters zwart. Nu zijn de duinen beplant met bomen en zo verstuift het zand al veel minder. Maar we zagen toch wel wat zwarte djebala's en dat zal wel om religieuze redenen zijn.
    Om acht uur werden we aan het buffet verwacht, dus vlug een kattenwasje en naar het restaurant. Het verschil met het vorige hotel was opvallend, rustige zaal, goede bediening en net een graadje beter van eten.
    De bar ziet er uitnodigend uit maar de dagen beginnen zwaar te wegen en ons bedje roept.
    Read more

  • Day3

    Essaouira - "Salz liegt in der Luft"

    October 2, 2018 in Morocco ⋅ ☀️ 32 °C

    Heute geht es an die See, ans Meer - nach Essaouira die weiße, die windige Stadt
    Von den Portugiesen gegründet - als Mogador.

    Zuerst aber besuchen wir eine Frauen Cooperative zum Thema Arganöl - schwere, harte Arbeit! Aber auch ein Prestigeobjekt für Marokko, für Berberinnen ebenso wie für muslimische Frauen.

    Essaouira ist auch Filmkulisse - Indiana Jones, der Harem (B. Kingsley) oder auch für den genialen Orson Welles in Othello!

    Und dann: salzige Luft - weiße Häuser - blau auf blau (am Himmel ebenso wie an den Häusern) - frischer Fisch- wunderschöne Türen.... !

    Ein langer Spaziergang am Sandstrand- es wird gekitet und gesurft - es wird genossen, auch von uns.

    Wieder zurück in Marrakech ist Entspannung angesagt ..... 🍷
    Read more

You might also know this place by the following names:

Azrou Aylal

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now