Morocco
Saguiat Lahmiyda

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Travelers at this place
    • Day 15

      Wochenbericht Nr. 2

      April 19 in Morocco ⋅ 🌬 28 °C

      (Norbert) Das besondere an Wochenberichten ist, den Blick des bisher von meinen Freund Bert so wunderbar formulierten Tagesereignissen und Eindrücken durch Sichtweisen zu ergänzen, die vielleicht etwas ganz Neues beschreiben. Soweit so gut.
      Montezumas Rache ereilte mich am Mittwoch in fast tödlicher Mission. Ein hartnäckiger Schnupfen hatte mich auf das Nachtbett verbannt und wollte es nicht zulassen, dass der folgende Tag ein Motorradtag werden sollte. Der ärztliche Staff aus SG wurde um Rat gebeten und zeigte bereits nach einigen Stunden positive Wirkung. Mein Honda African Twin Adventure Sport ( ich mußt es einal in voller Größe aufschreiben)wurde in die göttlichen Schrauberhände unseres Mechanikers Hassan gegeben. In der Tat ein begnadeter Schrauber vor dem Herrn, den ich sofort mit nach SG nehmen würde. Ihr kennt doch alle den Film „Das Boot“. Da gab es den Mechaniker im Motorenbereich, der noch so jedes technisch anspruchsvolle Problem lösen konnte. Das ist Hassan. Immer freundlich, lächelnd und zurückhaltend. Somit hatte ich Gelegenheit mit dem Begleitfahrzeug mitgenommen zu werden. Das Fahrzeug wurde von Moursine gefahren, der die Tour durch seine weitreichenden Kontakte eigentlich ermöglicht hat. Optisch das Gegenteil von Hassan, stets gepflegte Hände und immer Kaffee in Reichweite. Moursine kennt jeden und weiß sich auch in noch so aussichtslosen Situationen immer zu helfen. Ein wahres Organisationstalent, der das Telefon maximal zum Glühen bringt. Irgendwann bog Moursine von der Straße ab, um in einen Hinterhof eines Gasthauses zu fahren. Nach kurzem Gespräch mit einem jungen Mann kam ein älterer freundlich lächelnder Berber auf uns zu. Er sprach mit ihm auf eine Art, wie wohl Freunde hierzulande miteinander sprechen. Man berührte sich ständig und klopft sich mit der rechten Hand immer auf das Herz. Das Gespräch war nach wenigen Minuten bereits beendet. Ich habe nichts verstanden aber die Gesten waren verständlich. Moursine sagte mir, dass er den Mann schon seit vielen Jahren kennt und er ihn immer kurz besucht, wenn er in der Gegend ist. Eine bemerkenswerte Geste die zeigt, wie gelebtes Interesse für den Mitmenschen in dieser sehr armen von Berbern bewohnten Atlasgebirge ein Gefühl der Zufriedenheit ausstrahlt. Die Gegend ist nach unseren Maßstäben bettelarm und ohne Zukunft hinsichtlich Wohlstand. Auch wenn es für mich unverständlich erscheint Frauen auf den Feldern arbeiten zu sehen, wenn gleichzeitig die Herrn der Schöpfung annähernd komplett auf Stühlen vor Kaffees „rumhängen“ und sich alte Geschichten erzählen. Der Eindruck bleibt für einen kurzen Moment, hier ist alles im Gleichgewicht. Die Kinder wachsen in einer Abenteuerlandschaft auf , wo der Fußball noch eine Blechdose ist und man den Wert eines Zusammenlebens an Dingen orientiert, die mit unseren Prioritäten keine Schnittmenge haben.
      Der LKW Fahrer der morgens zwei Kästen Cola anliefert wird begrüßt wie jemand, der zur Familie gehört und damit wird eine Wertschätzung sichtbar, die wir bei uns zu Hause in dieser Form nicht finden werden. Da kommt mir die Frage unseres Lehrers aus der 4. Klasse auf, der die Frage damals stellte: was ist eigentlich reich sein?
      Wie es auch sei, aus den Erzählungen von Bert und den kleinen Einwürfen von mir ist klar: wenn einer eine Reise macht, dann hat er was zu erzählen. Erfreut euch an den gewonnene Erkenntnissen. Wir machen das jeden Tag.
      Für heute gute Nacht. 😁
      Read more

    • Day 34

      Erfoud Steinschleiferei

      March 22, 2023 in Morocco ⋅ ☀️ 23 °C

      In der Steinschleiferei können wir den Handwerkern bei der Arbeit zu schauen. Das ganze Gebiet um Erfoud war früher ein Meer. Es ist beeindruckend wieviel Fossilien in den Steinen eingeschlossen sind und mit welcher Pression sie heraus gearbeitet werden. Später im Rif können wir auch selber Steine sammeln.Read more

    • Day 17

      Erfout

      October 9, 2023 in Morocco ⋅ ☀️ 29 °C

      Weiter ging es Richtung Erfout. Über karstige Landschaften von der kleinen Oase, wo wir 2 Nächte verbrachten zur längsten Oase der Welt.
      Wenn man darauf zufährt, kommt ein großer Rastplatz und man sieht noch kein bißchen grün. Tief eingegraben ist das grüne Band, wenn man am Rande der Tafilalet Schlucht nach unten sieht. Beeindruckend.
      Eine ganze Weile fahren wir am Rande der Oase entlang, bevor wir sie Richtung Erfourt wieder verlassen.
      Dort angekommen, gibt es als erstes Zuckerrohrsaft, bevor wir uns in den Souk zu diversen Einkäufen aufmachen.
      Gregor und Dominik kauften sich diverse einheimische Kleidungsstücke.
      Read more

    • Day 4–5

      Boulmalne Dades Tizzarouineq

      November 21, 2023 in Morocco ⋅ ☀️ 14 °C

      Charmante Kasbah sur la route vert le desert du Sahara, avec des chambres hétéroclites dont certaines dans des grottes.

      Magnifique vue sur les montagnes et le coucher de soleil. Repas gastronomiques en formule buffets et animation lors du souper. Très très bel accueil 😇

      Entre Marrakech et Boulmane Dades, visites de coopératives de femmes qui cultivent la rose ainsi que l'huile d'argant
      Read more

    • Day 4

      Echt in de sahara, Erfoud

      May 12, 2013 in Morocco ⋅ ⛅ 18 °C

      Vandaag vroeg op want we moeten 440 km rijden.
      Nogal vlug zitten we in de bergen met mooie uitzichten, door cederbossen en stillaan hoger het Atlasgebergte in. Eens we wat hogerop komen zien we meer boomgaarden van appels en peren en minder olijfbomen.
      In Ifrane stoppen we voor een koffie-plaspauze, het is een Europese stad die in Marokko is ingeplant, gebouwd vanaf 1980. Het lijkt wel een Duitse stad, hoge spitse pannendaken en zelfs de wandelaars zijn Europees gekleed, dat zijn dan ook de toeristen.
      De Marokkaanse gezinnen die hier op daguitstap zijn lopen rond met hun fototoestellen net als ik. De temperatuur is aangenaam 21° om 9u.
      Op weg naar Middelt rijden we over de pas van de Zad, hier is het landschap steniger, af en toe zien we nomadengroepjes vooral met hun schapen, de woongelegenheden zijn barakken die je vlug opbouwt met wat plaat en plastiek. Toch komen we een echte nomadentent tegen, er staat reeds een bus met Frans Canadese toeristen en de bewoners laten ons toe op hun domein om uitgebreid foto's te nemen. De vrouw is heel vriendelijk en nodigt ons uit in de tent. Het is niet echt een toeristische opzet maar de plaats en de echtheid van de tent laat veronderstellen dat zij echt wel leven van het geld dat zij krijgen. Dat is geen bezwaar voor mij, zolang je maar weet dat het echt is! Nabil vertelde dat de kinderen schoolplichtig zijn van 6 tot 18 jaar, alleen de nomaden niet want zij hebben geen nationaliteit en zijn daardoor niet geregistreerd. Als zij een identiteitskaart zouden willen en daarvoor geregistreerd moeten worden, dan moeten zij 12 getuigen meebrengen die voor hen instaan, maar dan zijn ze ook hun vrije leefwijze kwijt.
      Nabil trakteert met banaantjes die Younes langs de weg kocht, heel zoet en lekker.
      We komen regelmatig controleposten van de gendarmerie tegen, maar wij hebben er geen hinder van want de bus mag gewoon doorrijden.
      Blijkbaar heeft dit te maken met de problemen in Mali en Mauretanïe. We rijden ook over de weg die normaal door de Parijs-Dakar rally gebruikt wordt.
      De toppen van het Atlasgebergte komen in zicht meer dan 3000m hoog, en er ligt nog wat sneeuw op. Het valt mij ook al langer op dat hier geen watergebrek is, veel riviertjes, stroompjes en beekjes. Dit is niet alleen nu in de lente, door het smeltwater, maar heel het jaar door is hier water aanwezig in Marokko. Slechts op 2 m diepte vind je al zoet water.
      Het middagmaal even vóór Middelt in hotel Taddart leek wel een caravanserai. Wij waren de eerste bus maar daarna volgden er nog drie.
      Het eten was eens te meer onberispelijk. Verse frisse groenten met brood, tajine met pastinaak, wortelen en geitenvlees en als dessert meloen.
      We reden door de bergen tot op 1902m, alle tinten bruin, jammer voor degenen die het uitzicht gemist hebben door het middagdutje na het eten.

      We rijden langs de Ziz rivier en komen zo verschillende oases tegen, we zien ook de eerste palmbomen. Buiten de oase lijken we wel door de Grand Canon van Nevada te rijden.
      Tegen vier uur werd het spannend, we waren nog maar in Errachidia en moesten nog naar Erfoud, om per jeep en daarna met de kameel naar de zonsondergang in de Sahara te gaan zien. De dames die ingeschreven hadden voor deze extra excursie werden al wat onrustig maar Nabil bleef vol zelfvertrouwen volhouden dat we nog op tijd zouden zijn!
      Toen we ook nog eens politie controle kregen (wat ons tijd gaf voor een plaspauze) werd het helemaal precair. Rond vijf uur eindelijk aan 't hotel, mooie ontvangst met dansende dames onder begeleiding van tamboerijn en muntthee. Er waren problemen: de kamers waren niet allemaal in orde, een tweepersoonskamer had maar een enkel bed, er mankeerde hier en daar iets, handdoeken of nog niet gepoetst, allée 'er werd wat geargumenteerd aan de balie. Vooral ergerlijk omdat we maar een kwartiertje hadden om ons om te kleden voor de safari.
      Uiteindelijk zal het wel in orde gekomen zijn,want we konden vertrekken met de jeeps, vijf stuks, naar de Sahara. Het was een geweldige ervaring, eerst door Erfoud, en dan de zandbak in, geen wegen, soms een piste en voor de rest los zand. In het losse zand voelde het aan als rijden op glad ijs. Maar onze prima chauffeur bracht ons veilig bij de dromedarissen. Geen kamelen! Daar zijn ze zeer nauwgezet in.
      We wandelden een half uurtje naar boven, onze begeleider nam het dek van het dier en legde dat zorgvuldig op een duintop, en sommigen kwamen erbij zitten. Mijn Toeareg bleef de hele tijd bij mij zitten en we pratten over kinderen, mensen en hoe verschillend iedereen is, zodat je geen mensen per nationaliteit in vakjes mag stoppen, allé een goed gesprek. Jammer maar de zon ging onder in een pak wolken, maar door de felle wind die het zand naar alle richtingen blies en ons zandstraalde vonden we het nog niet eens zo erg.
      Terug naar de bedoeïentent, maar i.p.v. een fooi wou men handel drijven, slechts één persoon kon daaraan ontsnappen, waarschijnlijk omdat haar begeleider nog niet genoeg handelservaring had. Gelukkig waren hun spullen geen prullen maar vooral gepolierde stenen al of niet met fossielen.
      Tegen tien uur waren we terug in 't hotel en stond het buffet reeds klaar.
      Degenen die de excursie niet genomen hadden, hadden wel genoten van het zwembad en de rust in het hotel.
      Read more

    • Day 4

      Erfoud

      December 25, 2017 in Morocco ⋅ ☀️ 13 °C

      We just stopped here to eat. We went to Des Dunes, in Erfoud. It was pretty convenient because they don't close between lunch and dinner time, and the food was decent. The sunset on our way from Erfoud to Merzouga, with the light behind the palm trees, was amazing.

      Des Dunes
      https://www.tripadvisor.es/Restaurant_Review-g3…
      Read more

    • Day 16

      Der Huhn und dem Reifen

      October 27, 2023 in Morocco ⋅ ⛅ 24 °C

      Nächste Pause tanken und Platten am totoyotata.

    You might also know this place by the following names:

    Saguiat Lahmiyda

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android