Myanmar
Nyaung-U

Here you’ll find travel reports about Nyaung-U. Discover travel destinations in Myanmar of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

46 travelers at this place:

  • Day87

    Elektrobikeday

    January 22 in Myanmar

    Mit rasanter Geschwindigkeit von 10 bis 15 km/h auf einem Elektrobike haben wir uns heute wieder jede Menge Tempel, Pagoden und Buddhas angesehen...mit vielen gut erhaltenen Wandmalereien aus dem 13. Jahrhundert.....wow, fantastisch und schön....
    Was hier wohl im 13. Jahrhundert los war?.....wir würde uns gerne mal in diese Zeit beamen, um das live mitzuerleben....leider, leider haben wir keine Chance und uns bleibt nur unsere Fantasie und das Nachgelesene....Read more

  • Day85

    Mit der Pferdekutsche ging es heute zur ersten Tempelfahrt....wir haben uns heute ca. 20 von den ca. 2000 Tempeln angeschaut......beeindruckend und schön.......für den Rest der Tempel haben wir dann noch zwei Tage...😉

    https://de.m.wikipedia.org/wiki/Bagan

    https://www.22places.de/bagan-tipps/?osm=1#die-schoensten-tempel-in-bagan

    Morgen verschaffen wir uns mal einen Überblick aus der Luft bei einer Ballonfahrt....morgens um 05.00 Uhr werden wir dafür abgeholt....🤔🙄... für einen Spezialpreis von 310 US Dollar je Person....

    In der Stadt sahen wir heute Paudangfrauen ( Langhalsfrauen) in ihren Handicraftshops....
    Read more

  • Day165

    Mingalabar II

    January 27, 2016 in Myanmar

    De bus in Myanmar is op wonderbaarlijke wijze altijd zo georganiseerd dat je rond vijf uur 's ochtends aankomt op de bestemming waar je moet zijn. Waarom niet twee uur later vertrekken? Dit antwoord zullen we nooit krijgen. Ook niet waarom ze de airconditioning laten dalen tot 14 graden. Je waant jezelf als een dichtgepakte eskimo naar binnen en twaalf uur later waggel je er als een iglo uit. De trein is een heel ander avontuur. Hij is traag en je stuitert voor ongeveer gemiddeld 10 uur naar je volgende bestemming. We passeren ook de langste brug in Myanmar. Die naar het blijkt al sinds 1995 niet meer wordt onderhouden. Stapvoets glijden we over staal dat piept, huilt en lacht bij elke meter dat we voortschrijden op een hoogte van 100 meter. Uit het open raam kijk je met wat doemscenario zo je dood tegemoet.

    Myanmar zorgt er ook voor, door al haar heerlijke Indiase invloeden, dat onze liefde voor haar wordt aangewakkerd en we beslissen om toch naar India te gaan. De liefde zit diep en eenmaal geactiveerd is er geen negeren meer aan. De fantastische streetfood curry in Mandalay, de OCD rigide slavendrijver en zijn charmante, mysterieuze, overbezorgde blikken en tafelbezoekjes: 'Everything Okay?', toveren een lach op ons gezicht en is eens en temeer een teken dat india toch op ons spoor is gekomen.

    Mandalay is ook de paradox uitvergroot tussen arm en rijk. Of beter gesteld rijkdom gefocust in dollars of geen dollars. De slums van mandalay zijn een grote vijver van vreugde, vriendelijkheid en optimisme. Spelende en lachende kinderen zijn overal om ons heen te vinden. Blikken die je stoppen en begroeten met de warmste glimlach die ik ooit heb ontmoet. Drie kilometer verderop verdwijnt deze energie en worden de blikken leger, bozer en afstandelijker. De mensen zijn gefocust op geld, dollars en meer daarvan. De transitie is wonderbaarlijk. Vanuit Mandalay hebben we ook vervoersmiddel nummer drie ondervonden: 'De slowboat naar Bagan.' Ookal betalen we zeven keer meer dan de locals het is de moeite meer dan waard. Vijftien uur dobberen over de Irrawaddy river waar toeristen op een stoel zich zetelen en de locals op een matje op de grond. Een ware glimps in het verleden. Ons blanke koloniale verleden. Vertrektijd 0530. Stervenskoud overleven tot de zon. De locals liggen op het dek gezwachteld in verscheidene warme dekens. Zij hebben het duidelijker beter bekeken. Uiteraard bij elke stop die we aandoen zwerven verkopers als georganiseerde misdaad over de boot om hun waar te slijten. Het lukt ons om de localprijs voor de maiskolven te bemachtigen maar de samosa's blijken twee keer zo duur te zijn, zo gezegd door een stoïcijns, stoere vrouw die ons had uitgenodigd bij haar op haar mat te komen zitten. Blijkbaar is niets de mens vreemd om een goede prijs te bemachtigen en zo ontluikt zich een geanimeerd gesprek over het verschil, uiteraard met handen en voeten, tussen toeristen- en local prijzen. De stoere madam oppert om onze lunch te halen. Zo vormen we een tegenbende die de georganiseerde misdaad een koekje van eigen deeg wil bezorgen. Dit ontaardt in, we worden gesnapt met lunch en zonder toeristenprijs in de handjes van de misdaad, een kanonnade van getier en gebrul van de verkoopster. Waar onze held stoïcijns haar schouders voor ophaalt en gesteund door onze local handlangers verdwijnt het geraas en neemt een lach haar plaats langzaam in.

    Er zijn twee topattracties in Myanmar die de meeste toeristen aanzuigt. 1 daarvan is Bagan. Waar we nu zijn en die we vanavond weer gaan verlaten. De ander is Inle Lake. Het dorpje tegen het meer aan is een ontplofte toeristenplek dat overal ter wereld kan liggen. Het geeft wel aan dat de nieuwe werkelijkheid van Myanmar ook bestaat uit geldwolven die zich enkel bekommeren om geld verdienen en massa's toeristen die allemaal het meer op worden genomen onder een geluidvervuilende dieselmotor. Op het meer kom je langs de 'authentieke' sigarenrollers, zilversmeders, wevers en monniken die katten trainen om door hoepels te springen. Dit allemaal natuurlijk binnen de wetten van de commissie pyramide. De plek was voor ons prima omdat het de plek was van de ontmoetingen. Eerst kwamen Niels en Annemare mijzelf ziek in bed aanschouwen en de dag erna kwamen David en Bee weer op ons pad. Een Kiwi en een Duiste Brit die onze harten hebben gestolen. Wat ik leer op reis is dat je tussen alle ontmoetingen door waakzaam en alert moet zijn op de pareltjes die voorbij komen. David en Bee zijn pareltjes die we tussen alle oppervlakkige ditjes en datjes niet door onze vingers hebben laten glippen.
    Read more

  • Day3

    They do say that travel is as much about the journey as the destination, well today was. We got picked up by the bus at just after 10.00am, the bus was bigger that a minibus but smaller than a coach, one of those ones that has about 20 seats with a row of double seats one side and a row of single seats the other. We had booked in advance and had seats allocated so even though we were one of the last pick ups we still had seats together. On the way out of Mandalay and amidst much tooting of the horn we picked up another couple of local passengers and then, about 45 minutes after we were picked up set out on the main road. Despite a couple of stops to see if we could squeeze more passengers in we were making good progress until after about 40 minutes we pulled off the main road and started down what I would call a minor road, that was only just two lanes wide in places, and we stayed on this kind of road for the rest of the journey, picking up and dropping off people as we went, until we arrived in Bagan about 3.00pm.
    It did mean though that we got to go through lots of small villages and settlements, seeing more of rural Myanmar than we otherwise might have. One of the really interesting things is that there are still a lot of buildings I would describe as traditional in use and being built. Of course there are quite a few buildings using modern materials as well but they are not as prevalent as you might expect.
    I also found out that drivers over here love using their horns: as a warning - a general warning, a warning that they are behind you, a warning to get out of the way, a warning that they are coming through any way, a warning at a blind bend or hill especially when they are overtaking; to see if anyone wants picking up, to say hello to someone they recognise, to say goodbye, to say thank you or *****, sometimes even just for the hell of it.
    Anyway I didn’t think the bus journey was too bad, especially for about £5 or 220Baht each, I’m not sure Tanya agrees with me though and I’m not sure at this time how we will be returning to Mandalay.
    As for Bagan, we haven’t really seen enough to form an opinion yet but the hotel is lovely, we have a rather splendid room, there is a pool, a gym and a spa. We have already been for a swim and have sorted out an electric bike for exploring on tomorrow and a couple of trips for the day after and the hotel are trying to find us a boat trip to go back to Mandalay. The food looks good here so we might eat at the restaurant tonight and get an early night as we have an early start tomorrow to try and beat the worst of the forecast 40 degree heat.
    Read more

  • Day20

    Bagan

    March 7, 2015 in Myanmar

    More temples! And lots of them, over 4000, scattered randomly over vast plains of land. I explored some of the temples by bicycle on the first day (many have huge gold buddhas and painted reliefs that are nearly 1000 years old) which was very hot, but the best way to see them is by.... Hot air balloon. What a beautiful experience. Floating weightlessly over the world (no bumps at all) was rather surreal but I think the part I enjoyed the most was watching the entire process of getting the balloons going. And getting them back on the ground too which involves a whole crew jumping onto the basket to pull it down. The champagne breakfast after was pretty good too....
    I found Bagan quite touristic, which detracts from the local life there. The restaurant strip will one day resemble Pub Street in Siem Reap I fear... But for now it still has retained its old world charm, especially early in the morning when the locals are busy starting their day.
    Read more

  • Day176

    Die Tempelwelt Bagans

    July 29, 2017 in Myanmar

    Die alte Königsstadt Bagan - Das Highlight eines jeden Besuchs in Myanmar. Insgesamt sprießen in dieser Region 13.000 Tempel und Pagoden wie Pilze aus dem Boden. Gut 2.200 von ihnen sind noch intakt und warten nur darauf sportlich mit dem Fahrrad, langweilig mit dem Auto, traditionell mit der Pferdekutsche oder einfach mal anders mit dem Elektro-Roller erkundet zu werden.
    Meine Tage hier beginnen früh und enden spät. Pünktlich zum Sonnenaufgang sitze ich oben auf einem Tempel, meine Füße baumeln in der Luft. Langsam lässt sich die Sonne hinter dem Horizont blicken und befreit die Tempelwelt Bagans vom nächtlichen Nebel. Tagsüber heißt es sich einfach treiben lassen und sehen, wohin es meinen E-Roller und mich verschlägt.
    Rechtzeitig zum Sonnenuntergang klettere ich erneut auf einen Tempel und sehe zu wie die Sonne hinter den Wolken verschwindet und die unzähligen Tempel und Pagoden Bagans nur noch erahnen lässt. Langsam Ausgetempelt? Noch lange nicht!
    Read more

  • Day9

    Bagan

    November 2, 2017 in Myanmar

    Gestern um 19:30 Uhr sind wir per Nachtbus ins 300 km entfernte Bagan gefahren. Die Fahrt verlief ohne weitere Probleme und so kamen wir um 4:45 Uhr in der Früh am Busbahnhof vor den Toren von Bagan an, wo auch schon die Taxifahrer wie Geier auf die Touristen warteten. Dann ging es ins Hotel, um den letzten Schlaf nachzuholen.

    Um 10 Uhr starteten wir dann mit einem leckeren Frühstück im Hotel und liehen uns die Fahrräder aus, um Bagan zu erkunden. Den Namen Bagan kennt vielleicht nicht jeder, wohl aber das folgende Bild: Heißluftballons steigen über einer Tempellandschaft auf und im Hintergrund geht die Sonne auf. Das ist Bagan, das ist der Grund weshalb so viele Touristen nach Myanmar kommen.

    Insgesamt klapperten wir über 15 der 2200 Pagoden in der Region ab. Teilweise überladen mit Touristen, manchmal aber auch einsam und still. Jede Pagode ist anders und verzaubert den Betrachter mit goldenen Buddhas, Wandmalereien, Ornamenten und Türmen.

    Die Pagoden wurden damals von den Königen und reichen Leuten erbaut. Jeder wollte seine eigene Pagode bauen und somit etwas Gutes für das Land, seinen Glauben und somit auch sein Karma zu schaffen. Davon erhofften sich die Buddhisten ein besseres Leben und eine bessere Wiedergeburt. Nur ein einziger Tempel hier gehört dem Hinduismus an.

    Zum Abschluss des Tages schauten wir uns den Sonnenuntergang von der Nga Kywe Na Daung Pagode an. Ein schöner, intensiver Tag geht zu Ende.
    Read more

  • Day24

    Nachttrein van Yangon naar Bagan

    December 23, 2016 in Myanmar

    We namen om 16u de trein in Yangon en kwamen rond 10u40 aan in Bagan. Een treinreis van een dikke 500 kilometer die een kleine negentien uur duurde. Gelukkig hadden we een sleeper train en konden we soort van slapen. Hoe sneller de trein ging, hoe meer hij schokte en schommelde. Bergaf gaan was erg spannend, ik dacht dat ik uit m'n bed ging rollen. Het voelde een beetje zoals een aardbeving, die maar bleef duren. De trein wiegde je in slaap, maar stompte je ook wakker.

    De treinrit zelf is zeker de moeite. Je ziet het landschap en de huisjes veranderen. Van een stedelijke omgeving kom je stilletjes aan terecht in een rurale omgeving; landbouwers met ploeg en waterbuffels, grote velden waar gewassen verbouwd worden etc. Dan zie je naast de alom aanwezige straathonden, ook geiten, kippen, koeien, waterbuffels en varkens langs de spoorweg.

    De rit was lang en vermoeiend, vandaag hebben we nog niet veel in Bagan gezien. Morgen huren we een fiets of scooter om de boel te verkennen.
    Read more

  • Day26

    Zonsopgang in Bagan (Myanmar)

    December 25, 2016 in Myanmar

    Omdat we gisteren Bagan verkend hebben met de e-bike, wilden we vandaag met de fiets. Jona en ik fietsten dus vanmorgen om 5u30 richting een pagode om er de zonsopgang te zien. We hadden de dag ervoor al rondgezocht naar een rustige pagode, en we hadden geluk. Op onze pagode waren we met zes, op de grote pagode ernaast stonden zeker 30 mensen.

    De zonsopgang is echt een must-do in Bagan, en terecht. Het moment dat het licht doorbreekt en dan plots de luchtbalonnen de lucht ingaan is bijna magisch. Na de zonsopgang fietsten we rond in Bagan, wat zeer fijn (en heel warm) was.

    Morgen nemen we om 5u 's morgens de boot naar Mandalay. 't Is in Myanmar van ter land, ter zee en in de lucht; alle vervoersmiddelen komen aan bod.
    Read more

  • Day49

    Um die Pagoden drumherum

    February 9, 2016 in Myanmar

    Gerüstbau in Myanmar. Der Tempel wurde gerade mit viel Aufwand und mit Hilfe von indischen Archäologen restauriert.

    Essensspenden. Es führt eine Leiter hinauf zu einem großen Bottich, in den man Reis direkt reinschütten kann.

    Unser Transportmittel für einen Tag. Man wird schön durchgeschüttelt und die Geschwindigkeit ist genau richtig, um die Umgebung wirklich in sich aufnehmen zu können.

    In den Straßenrestaurants, die oftmals gleichzeitig das Zuhause der Betreiber sind, sind die Familienportäts für alle Besucher sichtbar.

    Hunde fühlen sich in Tempelanlagen besonders wohl, da sie scheinbar spüren, dass ihnen dort nichts passieren wird.

    Myanmar ist bekannt für seine Marionetten. Ich konnte nicht widerstehen und habe nun eine Elefantenmarionette im Gepäck, die irgendwie heil zurück nach Deutschland muss...
    Read more

You might also know this place by the following names:

Nyaung-U, NYU

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now