Myanmar
Nyaung-U

Here you’ll find travel reports about Nyaung-U. Discover travel destinations in Myanmar of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

53 travelers at this place:

  • Day105

    Von Sonnenauf- und Untergängen

    December 16, 2018 in Myanmar

    Nach einer unbequemen Nacht holte uns um 4.30 der Wecker aus dem Bett. Missmutig zogen wir uns an und nahmen um 5.00 vor dem Hotel die zwei Roller in Empfang. Danach brausten wir mit 45km/h durch die kühle dunkle Nacht über die Strasse zu den Tempeln. Immer wieder taucht hier und da ein Roller mit anderen Touristen auf. Irgendwann biegen wir ab auf eine schmale Sandstrasse. Nur mit Scheinwerfern gar nicht so einfach normal vorwärts zu kommen. Überall sehen wir nun andere Roller und Leute. Jeder fährt irgendwo anders hin. Endlich erreichen wir den kleinen Tempel den Stephan gestern nach langer Recherche im Netz gefunden hat.
    Bagan ist eine flache Ebene mit über 2000 Tempeln. Die schönsten Fotos entstehen zum Sonnenaufgang. Dazu muss man aber in einer höheren Position sein. Dazu konnte man auf eine Pagode mit Terrasse und von dort aus fotografieren. Konnte...
    Seit Januar 2018 ist das Erklimmen von Tempeln verboten. Zum Schutz der Gebäude, der Touris und um die Tourizahl klein zu halten. Ein paar kleine Tempel sind aber noch offen. Diese muss man somit finden. Auf den grossen Aussichtsplattformen ist es angeblich meeega eng, voller Chinesen und die Aussicht ist schlecht.
    Wir haben unseren ja zum Glück auf Anhieb gefunden. Vor dem Tempel stehen schon ein paar Bikes, am Eingang empfängt uns ein Junge und zeigt uns den Weg hoch auf die Pagode. Oben ergattern wir noch die letzten zwei Plätze auf der oberen Reihe. Es ist nun 5.30. Der Sonnenaufgang ist um 6.40. Doch bereits eine Stunde vorher wird es langsam heller. Es kommen immer mehr Leute. Angeblich ist es aber noch lange nicht so schlimm wie auf den öffentlichen Aussichtspunkten. Das Licht über der Ebene ist überwältigend und taucht alles in magisches Licht. Kurz nach Sonnenaufgang steigen auch die ersten Heissluftballons. (Allgemeiner Jubel auf der Pagode) Die reichen Touristen zahlen 350 US Dollar um eine Stunde mit dem Ballon über die Ebene zu fliegen. Von unten machen diese Ballone das Bild perfekt. Deshalb die Freude. Kurz darauf fahren wir zurück ins Hotel uns Frühstücken. Danach legen wir uns nochmals ins Bett. Annatina hat immer noch oft Kopfschmerzen uns ist noch nicht ganz Fit. Am Nachmittag packen wie unsere Sachen und fahren los um ein paar ausgesuchte Tempel zu erkunden. Schlussendlich sehen sie alle ähnlich aus, daher haben wie keinen grossen Stress möglichst viele zu sehen.
    In einem Tempel erklärt uns ein Sandzeichner sein Handwerk und den Hintergrund von einigen Symbolen. Nach einigem Hin und Her Gefahre wird es Zeit für den Sonnenuntergang. Diesen schauen wie uns auf einem etwas weiter entfernten Aussichtshügel an. Wir sind dann auch fast alleine. Zudem sehen wir auch vier Kuhherden, die ins Dorf zurück getrieben werden. Bevor es ganz Dunkel ist fahren wir zurück uns bringen unsere Scooter zum Aufladen vorbei. Nach gestern haben wir heute ein super leckeres und nicht überraschend schafes Abendessen. Zum Abschluss des Abends setzen wir uns in ein anderes Restaurant mit WLAN um ein paar Serien, Hörbücher und Potcasts runterzuladen (unser Hostel WLAN ist kaum nutzbar) und den nächsten Morgen zu planen.
    Nun ist schon 22.00 und wir müssen nun schlafen morgen um 4.30 klingelt der Wecker.
    Read more

  • Day64

    Bagan - dag 2

    December 27, 2018 in Myanmar

    Deze ochtend ging onze wekker om 6u30, maar we geraakte niet direct uit ons bed. Dit was de eerste keer dat we moeite hadden met opstaan.

    We huurden een e-bike van het hotel. Dit is eigenlijk een elektrische scooter. We besloten om één voor ons twee te nemen zodat Tat de weg op haar gsm kon volgen en Steven kon sturen. Eerst testte Steven de scooter, want hij had dit nog nooit gedaan. Eerst was het wat onwennig en gewoon worden, maar na een tijdje begonnen we er echt van te genieten.

    Bagan is een hele grote archeologische site met duizende tempels. De afstanden zijn groot, daarom namen we de e-bike. Al gauw zagen we tempels langs de weg verschijnen. Omdat er zoveel tempels zijn hadden we een selectie gemaakt. Zo zijn we de best bewaarde tempel gaan bezoeken, de hoogste, de breedste, degene met de mooiste mozaïeken, degene met een mooi uitzicht en dan nog vele andere tempels. Vele tempels en pagoda's konden beklommen worden vroeger, maar na de laatste aardbeving in 2017 zijn de tempels onstabiel geworden en is het verboden om de tempels te beklimmen. Dit vonden we heel jammer, omdat je juist vanuit de hoogte het mooiste zicht had over de tempels. We vonden wel een nieuw aangemaakt kijkpunt en dit gaf ons wel een mooi overzicht.

    We sloten de dag af met naar een tempel te gaan waarbij je nog wel een verdieping naar omhoog kon, om daar naar de zonsondergang te kijken. Dit was natuurlijk weer prachtig.

    Wi-Fi is ontzettend slecht in ons hotel, dus de updates zullen wat met vertraging komen. Momenteel zullen we het ook zonder foto's doen.
    Read more

  • Day65

    Bagan - dag 3

    December 28, 2018 in Myanmar

    Deze ochtend bij het ontbijt wachtte ons een verassing. Bijna het hele dakterras zat vol. We moesten echt zoeken voor een plekje. Het is dan ook hoogseizoen en dat merken we. Ook in Azië is er kerstvakantie en dus zijn er veel mensen met hun kinderen op vakantie.

    De rest van de ochtend verliep ook niet vlotjes. We hadden gepland om een nachtbus naar Yangon te nemen van de 29e op de 30e. Dit om tijd en geld te besparen, want de rit duurt 10u minimum. Maar wederom saboteerde het hoogseizoen onze plannen. De tickets van het hotel waren uitverkocht, we konden wel nog bij de busbedrijven zelf proberen. Dus wij met onze e-bike naar het busstation. Gelukkig was dit niet al te ver. Spijtig genoeg waren ook hier de degelijke nachtbussen uitverkocht. Het heeft natuurlijk niet veel zin om een bus te nemen 's nachts waarin je niet kunt slapen, want dan verlies je nog altijd een dag door slaap tekort, dus de lokale bussen waren geen optie. Uiteindelijk werd het een dagbus. Dus morgen spenderen we een hele dag op de bus..

    Dit betekende ook een dag minder in Bagan. Uiteindelijk hebben we vandaag nog veel tempels bezocht. We hebben ongeveer alles gedaan wat we wouden doen en we vonden nog tijd om souvenirs te kopen! We genoten nog steeds van onze e-bike. Steven zou het zelfs overwegen om in de toekomst een echte scooter te huren.

    Buiten tientalle tempels bezochten we vandaag ook een soort grot. Dit was eigenlijk meer een soort van uitgehouwen tunnelnetwerk. Het leek alsof de monniken hier deels in leefden. Er zaten bedden en tafels in zijgangen en natuurlijk ook verschillende altaars.

    Bij een andere tempel was het mogelijk om naar omhoog te klimmen. Dit was letterlijk klimmen, want de trap was half ingestort. Echt veilig was het niet helemaal, maar het uitzicht was wel leuk.

    'S avonds wouden we vanuit een grote observatietoren de zonsondergang zien, maar we moesten ingang betalen. We begrepen dit wel, maar hadden geen zin om dit te betalen. We waren iets daarvoor een aangelegde heuvel beklommen en daar was het uitzicht ook wel best goed. Dus zijn we terug naar deze heuvel gereden. Ondertussen was er ook al wat volk verzameld, maar we vonden nog wel een tof plekje. Na de zonsondergang terug naar het dorpje met onze e-bike en ons laatste avondmaal in Bagan.

    Deze bezienswaardigheid gaf ons wel een dubbel gevoel. De e-bike en de hoeveelheid tempels waren super. Maar aan de andere kant was het heel toeristisch en "blanke" toeristen is voor de lokale mensen gelijk aan dollartekens. Natuurlijk is toerisme een enorme inkomstenbron, maar na de 10e keer "Hello, where are you from? Come look at my shop!" geraak je het echt wel beu. Misschien stoort ons dit nu meer omdat de rest van Myanmar helemaal niet zo was. We zijn dan ook blij dat dit onze laatste stop was en niet onze eerste, wat oorspronkelijk het plan was. Dit had ons een verkeerde indruk van het land kunnen geven. Momenteel vinden we Myanmar nog altijd zeker de moeite. 😃
    Read more

  • Day104

    Ins Land der E-Bikes

    December 15, 2018 in Myanmar

    Heute gehts weiter auf unserer Reise. Super gemütlich werden wir von einem Sammeltaxi direkt beim Hotel abgeholt und fahren zum Bus, der uns nach Bagan bringt. Wir freuen uns auf die Ebene mit den hunderten von Tempeln, aber wie immer steht davor ein Reisetag. Heute ist es mal wieder ein Bus und eine holprige Strasse die wir bezwingen, bevor wir an einem kleine Busbahnhof etwas ausserhalb landen.
    Inzwischen sind wir diese Reisen ziehmlich gewohnt und 4-6 Stunden Busfahrt setzen uns nicht mehr ganz so stark zu wie anderen Mitreisenden: Da wäre das amerikanische Päärchen, dass mit einem deutlich steiferen Rücken aussteigt, oder die Chinesische Familienmutter die während der ganzen Fahrt an einer Orange richt, damit ihr nicht übel wir. Allerdings sind wir auch noch lange nicht auf dem Level des Thai-Touristen der in den Bus einsteigt und fürs Erste eine Runde pennt 😁

    Vom Busbahnhof gehts mit einem Taxi zum Hotel. Leider gibt es nur ein Unternehmen und Stephans Handy hat das richtige Hotel am falschen Punkt gespeichert, weshalb wir schlussendlich deutlich zuviel bezahlen.
    Etwas genervt von dem Fehler, versuchen wir das blöde Gefühl in einem Bier zu ertränken 😅 und suchen gleichzeitig Tempel, Pagoden und Fotospots, die wir in den kommenden Tagen besuchen wollen.

    Als sich der Hunger meldet entscheiden wir uns für ein indisches Restaurant. Stephan bestellt mal wieder was richtig scharfes, während Annatina eher auf der sicheren Seite bleibt... so glaubt sie zumindest. Als sie jedoch den ersten Bissen nimmt, schnappt sie nach Luft. Ihr Essen, obwohl nicht explizit als scharf gekennzeichnet, enthält doch eine gute Portion Chilis. Zusammen mit dem Naan-Fladen kämpft sich Annatina jedoch tapfer zum Boden ihres Tellers.
    Eine harte Lektion in "scharf essen", mit bravur gemeistert ✔️

    Nach dem Essen suchen wir unsere Transportmittel für die nächsten Tage. Wir haben im Internet gelesen, dass hier Touristen keine benzinbetriebenen Roller fahren dürfen, deshalb gäbe es überall Fahrräder und E-Bikes. Da waren wir natürlich etwas gespannt: Ist Bagan ein zweites Bern wo jeder mit seinem Stromer / Flyer umherfährt? Nein, ist es nicht. E-Bikes sind nicht elektrisch unterstützte Velos, sondern Elektroroller 😁
    Am Abend können wir leider keinen Roller mehr mieten, denn die Gefährte werden über Nacht bei ihren Besitzern aufgeladen. Wir möchten morgen jedoch vor Sonnenaufgang raus, also suchen wir bis wir einen Anbieter finden der uns die Bikes morgen früh um 05.00 vor die Hoteltür bringt.

    Froh noch ein Arrangement gefunden zu haben, kehren wir in unser Hotel zurück. Vom Tag erledigt (Annatina kämpft wegen des scharfen Essen zusätzlich noch mit ihrem Magen) gehen wir ins Bett und hoffen auf baldigen Schlaf den morgen klingelt der Wecker um 04.30 🙃
    Read more

  • Day63

    Bagan

    December 26, 2018 in Myanmar

    Het was tijd om Mandalay te verlaten en we hadden niet echt spijt. Hoewel de stad ons wel bevallen was, vonden we dat het niet meer veel extra te bieden had. We waren ook blij om de drukte achter ons te laten. Met de tuktuk werden we van ons hotel naar het busstation gebracht. Teleurstelling toen we toekwamen, er stond ons een oude kleine bus op te wachten. Krappe zetels en niet veel plaats voor de benen. We betrapte onszelf erop dat we wat teveel luxe gewoon waren geworden op de vorige bussen in Myanmar. Deze bus was eigenlijk standaard geweest voor een lokale bus in Vietnam of Cambodja. Maar het feit dat we al meerdere malen een "lokale" bus hadden genomen, maakte het niet comfortabeler. Vooral door het feit dat Tat na 10 min al moest plassen.. Na twee uur rijden vroeg uiteindelijk een andere passagier voor een plaspauze. Ondertussen waren we al 10 keer gestopt om lokale mensen op de bus te laten, deze zaten al op krukjes in de gang omdat er geen plaats meer was. Dan kwam de opluchting met een plaspauze, maar er was slechts 1 wc. Natuurlijk waren wij de laatste en toen we bijna klaar waren kwam de buschauffeur ons al halen omdat het te lang duurde. Hier was Tat niet blij mee, normaal deden bussen na max 2 uur een deftige pauze aan een echte stopplaats met meerdere toiletten en winkeltjes. Deze stop duurde meestal een halfuur, nu was het niet eens 10 min en werden we al weer op de krappe bus gejaagd. Waarschijnlijk liepen ze achter op schema door al de locals op te pikken, want niet eens een uur later stopte we voor middagpauze.

    Middageten was simpel maar lekker. Na de pauze ging iedereen terug op de bus, maar de pauze werd verlengd omdat er problemen waren met de bus. Uiteindelijk hebben we nog 20 min langer moeten wachten. Liever later op onze bestemming ipv helemaal niet dachten we. Maar helemaal gerust waren we toch niet.

    Tot onze verbazing ging het tweede deel van de rit vlot en waren we vroeger dan gepland op onze bestemming. Ons goed humeur sloeg helaas snel over toen we de taxichauffeurs zagen aan het busstation. Via Google Maps wisten we hoever ons hotel was. We wisten ook de taxiprijzen omdat we in Mandalay vaak een "grab" bestelde, dit is te vergelijken met uber, maar dan ook in tuktuks. Groot was onze verbazing toen de taxi's hier het dubbele van de prijs vroegen. Ze vertelden ons allemaal zever van dure benzine prijzen en verschil tussen locals en toeristen. Een groepje Nederlandse toeristen waren ook niet opgezet met de hoge taxiprijzen. Uiteindelijk konden we toch nog wat van de prijs af krijgen en besloten we toe te geven. De Nederlanders bleven koppig en zochten naar een taxi buiten het busstation.

    Na 5 min rijden stopten we, blijkbaar moesten we ingang betalen voor de archeologische zone. Hier waren we totaal niet op voorzien! We hadden niet genoeg in lokale munt, maar we konden wel betalen in dollar. Tat checkte toch eens de conversie van lokale munt naar dollars. Bleek dat ze ons 3 dollar extra per persoon wouden aanrekenen.. Hier waren we niet mee akkoord. We vroegen om eerst geld af te halen en dan terug te komen. Dit was niet ok. Uiteindelijk na wat discussie besliste onze taxichauffeur om onze tickets voor te schieten en daarna naar een bankautomaat te rijden. Bij de bankautomaat zelf wou de taxichauffeur onze prijs terug verhogen omdat hij zogezegd een omtoer had gedaan, maar we wisten dat hij al op de juiste straat zat dus we lieten ons niet chanteren.

    Na een korte maar stresserende rit kwamen we aan bij ons hotel, hier waren ze gelukkig heel vriendelijk. Onze kamer was in orde en we konden wat bekomen van onze geldkwesties.

    Nadien verkenden we het stadje nog wat. Dit was klein en gezellig. Veel restaurants met leuke terrasjes. We bezochten ook nog een pagoda. Ter plekke wees iedereen ons de weg naar een "happy buddha". Dit bleek een soort tourist trap te zijn. We werden onmiddellijk bloemen in de hand gedrukt en moesten meedoen in een soort ritueel. Het was met een heel oud vrouwtje en eigenlijk vonden we het ook wel amusant, maar uiteindelijk kwam er op het einde het woordje money en was het dokken... We lieten dit de pret niet bederven.

    Aan het begin van de avond vonden we een leuke binnentuin om iets te drinken. Het was happy hour en alle cocktails waren aan halve prijs. Het smaakte ons zo dat we nog bleven zitten voor een tweede rondje. Hierna gingen we wat verder pizza's eten. We hadden nood aan comfort food. Deze waren op een houtvuur gebakken en waren heerlijk. Echt wat we nodig hadden!
    Read more

  • Day43

    Bagan

    December 26, 2018 in Myanmar

    Das Burmesiche Angkor Wat, und zwar die Tempel von Bagan, schauen wir uns quasi zwischen den Feiertagen an. Unfassbar wie sich hier tausende kleine bis garnicht mehr kleine Tempel und Stupas wie Bäume im Wald aneinanderreihen und die Landschaft prägen.

    Zudem sind die kleinen Ortschaften die hier zwischen den Tempeln entstanden super zum entspannen und relaxen. Ein sehr toller Ort um den zweiten Weihnachtsfeiertag zu verbringen!Read more

  • Day165

    Mingalabar II

    January 27, 2016 in Myanmar

    De bus in Myanmar is op wonderbaarlijke wijze altijd zo georganiseerd dat je rond vijf uur 's ochtends aankomt op de bestemming waar je moet zijn. Waarom niet twee uur later vertrekken? Dit antwoord zullen we nooit krijgen. Ook niet waarom ze de airconditioning laten dalen tot 14 graden. Je waant jezelf als een dichtgepakte eskimo naar binnen en twaalf uur later waggel je er als een iglo uit. De trein is een heel ander avontuur. Hij is traag en je stuitert voor ongeveer gemiddeld 10 uur naar je volgende bestemming. We passeren ook de langste brug in Myanmar. Die naar het blijkt al sinds 1995 niet meer wordt onderhouden. Stapvoets glijden we over staal dat piept, huilt en lacht bij elke meter dat we voortschrijden op een hoogte van 100 meter. Uit het open raam kijk je met wat doemscenario zo je dood tegemoet.

    Myanmar zorgt er ook voor, door al haar heerlijke Indiase invloeden, dat onze liefde voor haar wordt aangewakkerd en we beslissen om toch naar India te gaan. De liefde zit diep en eenmaal geactiveerd is er geen negeren meer aan. De fantastische streetfood curry in Mandalay, de OCD rigide slavendrijver en zijn charmante, mysterieuze, overbezorgde blikken en tafelbezoekjes: 'Everything Okay?', toveren een lach op ons gezicht en is eens en temeer een teken dat india toch op ons spoor is gekomen.

    Mandalay is ook de paradox uitvergroot tussen arm en rijk. Of beter gesteld rijkdom gefocust in dollars of geen dollars. De slums van mandalay zijn een grote vijver van vreugde, vriendelijkheid en optimisme. Spelende en lachende kinderen zijn overal om ons heen te vinden. Blikken die je stoppen en begroeten met de warmste glimlach die ik ooit heb ontmoet. Drie kilometer verderop verdwijnt deze energie en worden de blikken leger, bozer en afstandelijker. De mensen zijn gefocust op geld, dollars en meer daarvan. De transitie is wonderbaarlijk. Vanuit Mandalay hebben we ook vervoersmiddel nummer drie ondervonden: 'De slowboat naar Bagan.' Ookal betalen we zeven keer meer dan de locals het is de moeite meer dan waard. Vijftien uur dobberen over de Irrawaddy river waar toeristen op een stoel zich zetelen en de locals op een matje op de grond. Een ware glimps in het verleden. Ons blanke koloniale verleden. Vertrektijd 0530. Stervenskoud overleven tot de zon. De locals liggen op het dek gezwachteld in verscheidene warme dekens. Zij hebben het duidelijker beter bekeken. Uiteraard bij elke stop die we aandoen zwerven verkopers als georganiseerde misdaad over de boot om hun waar te slijten. Het lukt ons om de localprijs voor de maiskolven te bemachtigen maar de samosa's blijken twee keer zo duur te zijn, zo gezegd door een stoïcijns, stoere vrouw die ons had uitgenodigd bij haar op haar mat te komen zitten. Blijkbaar is niets de mens vreemd om een goede prijs te bemachtigen en zo ontluikt zich een geanimeerd gesprek over het verschil, uiteraard met handen en voeten, tussen toeristen- en local prijzen. De stoere madam oppert om onze lunch te halen. Zo vormen we een tegenbende die de georganiseerde misdaad een koekje van eigen deeg wil bezorgen. Dit ontaardt in, we worden gesnapt met lunch en zonder toeristenprijs in de handjes van de misdaad, een kanonnade van getier en gebrul van de verkoopster. Waar onze held stoïcijns haar schouders voor ophaalt en gesteund door onze local handlangers verdwijnt het geraas en neemt een lach haar plaats langzaam in.

    Er zijn twee topattracties in Myanmar die de meeste toeristen aanzuigt. 1 daarvan is Bagan. Waar we nu zijn en die we vanavond weer gaan verlaten. De ander is Inle Lake. Het dorpje tegen het meer aan is een ontplofte toeristenplek dat overal ter wereld kan liggen. Het geeft wel aan dat de nieuwe werkelijkheid van Myanmar ook bestaat uit geldwolven die zich enkel bekommeren om geld verdienen en massa's toeristen die allemaal het meer op worden genomen onder een geluidvervuilende dieselmotor. Op het meer kom je langs de 'authentieke' sigarenrollers, zilversmeders, wevers en monniken die katten trainen om door hoepels te springen. Dit allemaal natuurlijk binnen de wetten van de commissie pyramide. De plek was voor ons prima omdat het de plek was van de ontmoetingen. Eerst kwamen Niels en Annemare mijzelf ziek in bed aanschouwen en de dag erna kwamen David en Bee weer op ons pad. Een Kiwi en een Duiste Brit die onze harten hebben gestolen. Wat ik leer op reis is dat je tussen alle ontmoetingen door waakzaam en alert moet zijn op de pareltjes die voorbij komen. David en Bee zijn pareltjes die we tussen alle oppervlakkige ditjes en datjes niet door onze vingers hebben laten glippen.
    Read more

  • Day87

    Elektrobikeday

    January 22, 2018 in Myanmar

    Mit rasanter Geschwindigkeit von 10 bis 15 km/h auf einem Elektrobike haben wir uns heute wieder jede Menge Tempel, Pagoden und Buddhas angesehen...mit vielen gut erhaltenen Wandmalereien aus dem 13. Jahrhundert.....wow, fantastisch und schön....
    Was hier wohl im 13. Jahrhundert los war?.....wir würde uns gerne mal in diese Zeit beamen, um das live mitzuerleben....leider, leider haben wir keine Chance und uns bleibt nur unsere Fantasie und das Nachgelesene....Read more

  • Day85

    Tempel, Tempel....und noch mehr Tempel

    January 20, 2018 in Myanmar

    Mit der Pferdekutsche ging es heute zur ersten Tempelfahrt....wir haben uns heute ca. 20 von den ca. 2000 Tempeln angeschaut......beeindruckend und schön.......für den Rest der Tempel haben wir dann noch zwei Tage...😉

    https://de.m.wikipedia.org/wiki/Bagan

    https://www.22places.de/bagan-tipps/?osm=1#die-schoensten-tempel-in-bagan

    Morgen verschaffen wir uns mal einen Überblick aus der Luft bei einer Ballonfahrt....morgens um 05.00 Uhr werden wir dafür abgeholt....🤔🙄... für einen Spezialpreis von 310 US Dollar je Person....

    In der Stadt sahen wir heute Paudangfrauen ( Langhalsfrauen) in ihren Handicraftshops....
    Read more

You might also know this place by the following names:

Nyaung-U, NYU

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now