Namibia
Namutoni Gate

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Add to bucket listRemove from bucket list
Travelers at this place
    • Day135

      Onguma Tamboti Campsite

      November 20, 2019 in Namibia ⋅ ☀️ 37 °C

      Nach einem eher unspektakulären Versorgungsstopp in Rundu haben wir heute Kilometer gemacht und sind vor dem Namutoni Gate am Etoscha Park NP auf einer "luxury campsite" untergekommen. Hier gibt's neben Swimmingpool, Restaurant/Bar mit Wasserloch auch private Sanitäranlagen, Grillstelle, Strom und Wifi. Hatten wir in der Qualität auf der ganzen Reise noch nicht. Allerdings geht dabei auch das "Africafeeling" der letzten Monate etwas verloren. Es ist die erste Campsite seit langem, die wieder eingezäunt ist und auf der alles funktioniert 😉Read more

    • Day11

      Etosha park ll

      May 3 in Namibia ⋅ ☀️ 25 °C

      Bij het afbreken van de tent zien we dat we een lekke band hebben. Er zit een spijker in en de band is vannacht compleet leeggelopen. Dit keer gaat de wisseling een stuk minder soepel. De auto stond wel in zijn P maar niet op de handrem. Toen de auto op de krik stond ging deze deels aan het rollen. Buurman & Buurman actie welke een onbedoelde ochtendgymnastiek betekende. Sorry Robin. Het betekende ook dat we pas om een uur of 9:30 het park inreden. Al onze mede kampeerders waren in geen velden of wegen meer te bekennen. De eerste 1,5 uur zien we dan ook helemaal niks, omdat het inmiddels al erg warm is. Helaas voelt Henny zich met de minuut belabberder worden en keren we weer om naar de campsite. Toch wordt onze dag nog compleet goedgemaakt doordat er een hele kudde olifanten de weg oversteekt! Genieten! Bizar hoe deze enorme dieren snel weer weten te verdwijnen in het struikgewas. Echt! Hoe doen ze dat!?

      Terug op de campsite wordt de hangmat voor Henny opgehangen en haar tentje opgezet. De rest van de groep luncht en gaat met één wagen weer op avontuur. Toch voelt dit niet zo leuk; Henny is echt ziek en blijft dan ook met Ed achter. Bij terugkomst blijkt Henny COVID positief. Balen! Hopelijk knapt ze snel op.
      Read more

      Ah, pechvogel, hopelijk knap je snel op, beterschap!! Nou, je kan niet zeggen dat jullie niks meemaken, maar Covid had ik nou echt niet verwacht... [Marga]

      5/6/22Reply
       
    • Day12

      Etosha park III

      May 4 in Namibia ⋅ ☀️ 22 °C

      Vandaag gaan we weer een deel van het Etosha park ontdekken waarna we meteen doorrijden naar onze volgende campsite, Onguma Campsite. Gelukkig is Henny weer wat opgeknapt. We zijn ontzettend benieuwd wat we vandaag allemaal weer voor onze lenzen krijgen! Bij de meeste waterpoelen zien we altijd wel blauwe wildebeesten, zebra’s, giraffen, impala’s en springbokken. Vaak gemoedelijk door elkaar heen grazend of zij aan zij bij het water. Alsof ze hier met elkaar hebben afgesproken om de laatste nieuwtjes uit te wisselen. ' Heb je het al gehoord?' Walther is gisteren gegrepen door een leeuw!'

      Al rijdend door het park zien we regelmatig de slanke, aandoenlijke hoofden van giraffen boven de bomen uitsteken. Erg leuk om ze te observeren. Hiervoor gebruiken we allemaal onze eigen verrekijker, echt een onmisbaar item in de safari uitrusting. Het levert ook grappige plaatjes op: al die auto’s met inzittenden met hun armen in een hoek van 45 graden die in de verte aan het turen zijn. Benieuwd hoe stompzinnig dit er voor de dieren moet uitzien😂.

      Onderweg komen we echt overal de lila-breasted -roller vogel tegen. Bijna altijd bovenin een boom, volop in het zicht. Alsof hij weet hoe mooi zijn paars en lichtblauwe vacht is en daarmee dan ook graag pronkt. We spotten ze zo vaak dat we ze omdopen tot ANWB-routepaal. Met hen op de route zitten we altijd goed.

      Even later doemen er rechts van ons twee giraffen op. Een ouder met kind staan rustig naast elkaar. Wat is die kleine nu toch aan het doen? Het zwiept zijn lange nek achterover en steekt zijn kop recht in de lucht waarbij er duidelijk iets langs uit zijn bek steekt. Is dat zijn tong? Vervolgens buigt hij zijn nek weer naar de grond en herhaalt dit keer op keer. Na hevig overleg tussen beide auto’s via de bakkies, zijn we het er over eens dat het een lang bot is die uit zijn bek steekt! Een bot? Het zijn toch herbivoren? Zit dat bot soms vast in zijn keel? Het ziet er namelijk erg oncomfortabel uit maar ze lijken niet in paniek. We besluiten de natuur de natuur te laten en rijden verder.

      Iets verderop zien we een auto stil staan, meestal een goed teken om iets bijzonders te spotten. En jawel! Er schijnt een leeuwin te zitten, alleen is ze net even uit beeld. Wij staan op scherp en turen met zijn allen het riet af. Ja, daar is ze! Ze loopt zelfverzekerd door het lage gras, haar bek en poot zitten vol bloedsporen! Het twaalfuurtje heeft, zo te zien, goed gesmaakt! Onverschillig loopt ze van ons weg, ons opgetogen achterlatend. In hun natuurlijke habitat is het zo gaaf om deze dieren tegen te komen!

      Aan het einde van de dag rijden we de campsite op, wat een verborgen parel blijkt te zijn. Samen met een aantal andere lodges en campsites ligt dit in een eigen wildpark. We krijgen een idyllisch plekje toegewezen met een supermooi privé toilet- en douchegebouw. Vanavond trakteren we ons zelf op een diner in het restaurant. We moeten dan wel meteen doorgeven wat we willen eten want ze moeten het nog wel even ontdooien😅.

      Wanneer we buiten aan tafel schuiven (met alles houden we zoveel mogelijk rekening dat Henny nog besmettelijk kan zijn) zien we dat ze hier ook een verlichte waterpoel hebben. Door de onnatuurlijke verlichting kijk je voor je gevoel meer naar een theater. En jawel hoor, daar zijn de zebra’s al! Logisch dat deze eerst op moeten, ze hebben hun pyjamaatjes al aan en moeten straks snel naar bed. We worden er melig van. De zebra’s zijn erg schichtig wat niet zo vreemd is, ze hebben gezien wat er in het verleden met hun neef Henk of ome Harry is gebeurd. En zelf hebben ze geen zin om te eindigen als kleedje voor de open haard. Alles wat op twee benen loopt is hier een jager en dat laat littekens achter.

      Even later brengt de ober onze drankjes als zijn portofoon een hoop kabaal maakt. Wij plagen hem dat we er klaar voor zitten en de volgende akte mag beginnen. En of de duivel er mee speelt verschijnt er kort daarna een giraffe ten tonele. Een beetje nerveus alsof ze podiumvrees heeft. Heel subtiel verschijnen er plotseling nog meer lange benen in het struikgewas. Het blijken de beide ouders te zijn. Een prachtige voorstelling begint; er wordt liefdevol begroet, de omgeving wordt uitvoerig gescand en de wacht continu afgewisseld. Zo kunnen moeder en kind rustig drinken. Elke beweging is behoedzaam maar vooral zeer elegant. Een toegift zit er niet in, ze wandelen na het dorst lessen weer snel en geruisloos de nacht in.

      Tussen de bedrijven door benut een ieder weer even zijn Wifi momentje. Zo doende leggen we de vraag van de bot sabbelende giraffe even neer bij ons orakel Susan uit Loosdrecht en krijgen snel antwoord. De giraffen zuigen het merg eruit of eten de botten omdat het veel calcium bevat. Ook weer opgehelderd.

      Tijdens de koffie blijven we toch naar het toneel turen. Je weet immers nooit wat er nog opkomt. En jawel! De afsluiter van de avond is de klein gevlekte genetkat die sierlijk zijn slanke lijf en lange staart showt. En weg is hij weer. Dikke buiging en applaus voor deze dinershow. Wij vonden het een geslaagd optreden en duiken moe maar voldaan onze mandjes in. 🤠💃🏻
      Read more

    • Day13

      Etosha IV

      May 5 in Namibia ⋅ ☀️ 25 °C

      Aangezien de reis van gisteren meer invloed had op Henny’s herstel (in negatieve zin dan) besluit ze niet mee te gaan met de morning bushwalk. Na het ontbijt, of beter gezegd tijdens, krijgen we de melding dat onze bushgids is gearriveerd en dat we kunnen instappen. We verwachten een doorgewinterde bushman van 60 jaar met dikke rimpels in zijn door de zon getergde huid. Niets is minder waar. Voor ons staat Pim uit Numansdorp, een nog niet afgestudeerde student, die via een crash course tijdens de Corona crises is opgeleid tot gids. Heeft een jaar in Zuid Afrika gewerkt en is nu voor zes maanden in Namibië. Via Leopardstreet rijden we naar het wandelgebied want hier zijn eerder vanochtend hyena’s gespot. Aan het eind gekomen bleken die helaas al weg te zijn. Sorry guys! Aan het begin van de wandeling neemt Pim nog even de veiligheidsregels met ons door:
      1. Loop achter elkaar en altijd achter de gids met het geweer.
      2. Stap om de 5 minuten, als je achter de gids loopt, uit de rij en sluit weer achteraan.
      3. Zorg ten alle tijden dat het geweer tussen jou en het eventueel aankomende, gevaar is.
      4. Ga nooit rennen!! Alles hier in het gebied is sneller dan jij.
      5. Gehoorzaam mij altijd, dus als ik zeg rennen… RENNEN!!

      Hierna laadt hij professioneel, onder toeziend oog van Paul, zijn geweer met 5 patronen .375 Magnum. Gek als we dit niet overleven. Tijdens de tocht krijgen we uitleg over de ontlasting van diverse dieren, de sporen en de herkomst van de palmbomen. Veel blijkt de schuld van de olifanten. Deze magnifieke dieren deert het niets waar ze lopen en trekken van put naar put. En de kortste route tussen twee punten is nog altijd een rechte lijn. Andere dieren maken dankbaar gebruik van de door de olifanten gemaakte paden, want dieren zijn net als mensen van nature lui. Door het vele gebruik van deze paden slijt het pad dan uit en spreken we van olifantenpaadjes. Daarnaast hebben olifanten een verschrikkelijk slechte spijsvertering waardoor van alles wat ze eten ca. 50% weer onverteerd wordt teruggegeven aan de natuur. En daarom zijn er palmbomen! Want de rivier uit het noorden vanuit Angola voert de zaden van de palmen mee en de olifanten slurpen deze uit de rivier en poepen de zaden uit. Ook lost Pim het mysterie van de rommelige spinnenwebben op. Dit zijn vaak kolonies van kleine spinnen die samen grotere insecten kunnen verorberen. Samen sterk. Waar andere spinnen hun web schoonhouden doen zij geen moeite. Ze jagen alleen ‘s nachts.

      Ook wat educatie over de termieten heuvels gehad. Deze heuvels zijn soms wel 50 tot 100 jaar oud. De meeste kolonies leven 40-50 jaar en verslijten 3 koninginnen. Zodra de eerste minder eitjes begint te leggen, wordt de opvolger al klaargestoomd. Als de kolonie is uitgestorven kan een heuvel weer door nieuwe kolonisten worden betrokken. Afhankelijk van de staat. Pim vertelt dat de termieten eigenlijk de eerste 'boeren' waren. In de termietenheuvels groeien op 2 meter diepte schimmels die worden gevoed door de termieten en krijgen in ruil voer voor de larven. Als er een lekker regenbuitje komt groeien er overigens heerlijke oesterzwammen op de heuvel, zo groot als een voetbal. Alleen was Pim hier na twee weken wel klaar mee😁.

      Na de wandeltocht vragen we of hij nog tips heeft. Hij geeft aan dat tussen 11:00-12:30 er vaak een luipaard op Dik-Dik drive ligt te rusten. Dit is op slechts 15 kilometer afstand. Eenmaal terug in het kamp alles direct ingepakt, inclusief Henny. Op naar Dik-Dik drive. We rijden deze langzaam af maar vinden he-le-maal niets. Bij het terugrijden wel dik-diks en eerlijk is eerlijk, dat mag je hier ook verwachten. Verderop zien we twee voertuigen staan. Het instinct van Henny zegt dat dat wel eens bingo kan zijn. Voorzichtig naderen we de twee auto’s en ja hoor, daar ligt ze! Majestueus in de schaduw. De vierde naderende auto wordt haar echter te veel van het goede en ze trekt het hoge gras in, parallel aan de weg.

      Ongelofelijk dat je met 4-5 passen een dier kwijt kan zijn. We rijden de hele Dik-Dik nogmaals af en aan het einde steekt ze plots weer over. Robin zat er goed voor en kan mooie foto’s maken. We rijden ook nog even naar een mooie waterpoel. Hier spotten we nog even zeven drinkende giraffen, een familie zwijntjes en een troep gieren. Tevreden over de twee uurtjes park besluit een deel van de groep zich af te splitsen voor extra rust bij het zwembad. De rest wilde de permit nog tot het uiterste gebruiken. 1x raden wie er als eerste met zijn kont in het zwembad ligt.🦛

      Wanneer we als groep weer compleet zijn maken we samen avondeten. Aangezien er uit Etosha niks aan vlees mag worden uitgevoerd, eten we vanavond vis uit blik. Het wordt pasta met mais, uien, knoflook en tonijn. Als toetje alle restjes koek/chocolade en chips. Morgen weer inkopen doen in Rundu. Na een kopje koffie en thee wordt de dag nog even doorgenomen en volgen er tot slot mooie gesprekken. Tevreden wordt de tent opgezocht ! Wat een kadootje weer. 🍀
      Read more

    • Day19

      Etosha Nationalpark #2

      November 20, 2021 in Namibia ⋅ ☀️ 34 °C

      Da wir hier nicht alle Bilder auf einmal hochladen können, hier Teil 2 😊

      Traveler

      Wie die Giraffe 🦒 am Wasserloch trinkt. Sieht beinahe aus wie ein Spagat ☺️

      11/24/21Reply
      Traveler

      Jaa das ist gar nicht so leicht mit dem langen Hals 😃😃

      11/24/21Reply
      Traveler

      Genau😉Impala

      11/24/21Reply
      Traveler

      Tiere, die man sonst nur aus dem Zoo kennt in freier Natur zu erleben ist magisch und bizarr zugleich. Da hinterfragt man ja die eigene Perspektive. HILFE ich werde hier gebildet. 😅

      11/25/21Reply
       

    You might also know this place by the following names:

    Namutoni Gate

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android