Nepal
Manang

Here you’ll find travel reports about Manang. Discover travel destinations in Nepal of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

21 travelers at this place:

  • Day229

    Ice Lake

    April 15 in Nepal

    Acclimatization is a terrible word but plays an important role if you want to go up as high as we wanted to. So we decided to climb up about 1200m to the Ice Lake which is at 4700m, stay there for a bit and climb back down.

    As we climbed up we could feel how the air became thinner and thinner, headache started, so we went slower and slower, like in slow-motion, but we made it to the lake! We had never been that high before and the scenery up there was just amazing. Climbing back down along the steep slopes wasn’t that much fun then.. but the views were worthwhile :)Read more

  • Day235

    Thorong La

    April 21 in Nepal

    A couple of days of more ‘up and down and up and down’ took us to the Thorong High Camp at about 4900m. Although we arrived there quite early in the morning we decided to not continue to the pass and down on the other side, other than all our fellow trekkers - we were just too exhausted. So for the moment we were the only ones at the camp. But this should change throughout the day and people ended up sleeping on the ground in the packed dining room.

    We started to feel more and more sick because of the altitude. At least when the snowfall started in the afternoon we regretted our decision to stay. But the atmosphere in the camp was so mystic, everyone was so excited about the next day (can we go or do we have to stay?), almost everyone had to fight one’s symptoms of altitude sickness and it felt like being part of a large trekkers community with so many familiar faces and so many stories to tell. And many people in a packed room cause some welcome heat as well :)

    Our decision turned out to be a good one: The next morning was beautiful with a clear sky, a shining sun and fresh snow enchanting the landscape.

    The ascent to the pass was incredibly demanding then, both physically and mentally. It went about our iron will, our concentration and focus on the path, our mutual motivations, our sucking for oxygen, going step by step, no more talking, slowly, slowly, slowly, further and further, higher and higher, pushing our limits. From time to time, dazed trekkers sitting on a horse were passing by.

    These 4 hours were probably the most intense of our lives, we had never breathed so thin air and we made it to the Thorong La on our own, followed by tears of joy and goose bumps. 5416m and it’s such an incredible feeling to be up there but so worth it!
    Read more

  • Day232

    Tilicho Lake

    April 18 in Nepal

    Although the Tilicho lake is not the highest altitude lake in the world as the Nepalese claim it to be, at almost 5000m, it is quite high and for us it was really demanding to get there as we had never been on such a high level. Our first time above 5000m on the way up there, a great preparation for the Thorong La!
    Surrounded by white shimmering glaciers the big icy lake with the Tilicho peak (7134m) is a sheer beauty, so that we took a long rest by the lake, catching our breath, soaking in the stunning views and relaxing our muscles.
    Our muscles were indeed quite stiff, not only because one part was characterized by narrow steep hairpins winding up the mountain, but also because other parts were so-called ‘landslide areas’. As rocks of different sizes were flying down from above along the narrow trekking path which wasn’t always clear, the gaping abyss a step aside, we found this part very frightening and were glad that we didn’t wait until the wind had picked up even more.
    However, we survived with some adrenaline rushes and stayed another night in the Tilicho Base camp at an altitude of 4150m, recharging our batteries with some Yak cheese, yummy! The cheese is absolutely delicious and you can get it everywhere at these heights - because that’s where the cute, woolly Yaks live :)
    Read more

  • Day228

    Overwhelming Himalayas

    April 14 in Nepal

    The deeper we made our way into the Himalayas, the more we could feel (and see) the Tibetan influence: Buddhism is dominating, the colorful prayer flags, prayer mills, gompas and monasteries are fixtures in the scenery.

    It’s impressive to see how the people live in the remote villages under rough conditions without traffic connections. Goods are being transported on the back of women or by little horse caravans. It’s all handmade or improvised, they smash rocks to build their homes, they till their fields with pickaxes and spans of oxen. It’s all hard work but so amazing to see these survival artists!Read more

  • Day432

    Tot grote hoogte

    October 20, 2016 in Nepal

    Het einde van Azië nadert. Ruim 15 maanden hebben boef en ik woest, verwonderd en enthousiast rond gestapt aan deze kant van de bol. De climax van Azië gaat liggen ergens op een hoge piek in Nepal. Waar weten we nog niet. De markt voor bergtoppen is hoog. Waar te beginnen merken we wel als we onze stempel in ons paspoort voor Nepal hebben verzameld. Een betere manier om dit gedeelte van ons nieuwe leven af te sluiten lijkt ons niet. Elke dag aan de wandel. Omgeven met prachtige besneeuwde toppen en hopelijk elke avond met de voetjes in de lucht om goed voedsel naar binnen werken. Wat stiekem toch een zeer belangrijke graadmeter is om de dag te beoordelen: eten.

    De tocht richting Pokhara is er niet 1 om naar uit te zien. Het startpunt is Haridwar in India, het eindpunt is Pokhara in Nepal. De af te reizen afstand is een luttele 919 km. Ons luxe vervoersmiddel een bank in een bus waar je noodgedwongen met geuren dealt die je liever mijdt. Je niets anders bent dan opgehokt vee in een te kleine ruimte. De buschauffeur zich voortdurend met tabak energie in kauwt en turend door de voorruit zijn voet driftig laat dansen met zijn partner van de snelheid. Zogezegd. De wellness trip eindigt na ongeveer 48 uur slijtage in een zonovergoten Pokhara. Na twee overnachtingen in een bus. Twee uur bijknorren over de grens in een schimmig hotel. Op het verkeerde been gezet in India door de doune ambtenaar dat de Nepalese douane beamten je geld af troggelen als je niet gepast je visa afrekent. Verbaast zijn dat die informatie niet klopt. De ambtenaar is de vriendelijkheid en redelijkheid zelve. Stappen we gebroken ons laatste vervoersmiddel in: de taxi.

    Pokhara is een chill oord wat niet onze ontspanning is. Weliswaar heerst er een rustige vibe maar de stad ademt een en al commercie en overpriced value. Dat is ook voor een reden. Pokhara is de hub naar een van de grootste trekpleisters van Nepal. De Annapurna range. Een massief gebergte met een aantal 8000+ pieken die je in 14 tot hoe lang je wenst dagen zelf kunt omcirkelen. De Annapurna’s zijn voor bergbeklimmers een geduchte tegenstander. De statistieken, horen we later, liegen er niet om. De echte bergbeklim expedities dragen het nummer: met zijn vieren omhoog, met zijn drieën naar beneden. De Annapurna is voor de pro’s een stuk heftiger dan de koning der toppen de Everest. Wonderbaarlijk zijn met name Polen de winterbeklimmers op de expeditie. Waarin de omstandigheden nog bruter zijn dan de ‘relaxte mei tot en met augustus maanden’. De tijd dat bijvoorbeeld de Everest expedities voornamelijk plaatsvinden.

    Wij stappen uiteraard niet een expeditie in. Wij zien onszelf niet met touwen, klimijzers op besneeuwde richels lopen. Los van de 20.000 euro dat dit ongeveer kost. Nee wij stappen gewoon om het massief heen met maar een stijging van 800 meter naar 5416 meter. Hoe we de hoogte gaan verteren wordt een uitdaging. Hoogteziekte ligt namelijk altijd op de loer. Beiden hebben we zoiets nog nooit gedaan. Beiden weten we niet hoe ons lichaam gaat reageren. Beiden zijn we zeer excited om 20 dagen ons onder te dompelen in de Annapurna.

    Voordat je begint aan iets dat je niet kent, verwonder je jezelf in wat het je gaat brengen. De waarheid is dat je dat nooit weet. Je zintuigen vertellen je gedurende elke stap in het diepe exact hoe je je voelt. En bijna altijd kloppen de verwachtingen niet met de werkelijkheid. Dat is eigenlijk een zeer geruststellende gedachte. Je hoeft je dus nooit druk te maken voordat je het diepe inspringt.

    Dag 1 overtreft direct alle hoop en verwachtingen. Het ritme van je eigen stappen. Het luisteren naar je eigen ademhaling. Al die indrukken die geleidelijk jezelf passeren voert je naar een innerlijke rust die achter een bureau op een dinsdagmorgen met de pop up ‘je hebt een nieuw bericht’ nooit zal voelen. Langzaam verandert het landschap. Langzaam verschuift de temperatuur. Langzaam stijg je jezelf tot andere hoogte. De lucht is blauw. Ademen is zwaar, ijler. Bomen worden stenen en stenen worden vlaktes. Alles verandert. Alles past zich aan aan de condities die het brengt.

    De Nepalees eet Dal Bhat. Anders gezegd. Rijst en linzen. En dat 2x per dag. Elke dag. Dal Bhat power for 24 hour. Dat is de wijsheid van leven in Nepal. Gelukkig biedt de menukaart nog 45 andere gerechten om de eenzijdigheid van de Dal Bhat voor toeristen wat op te vrolijken. Zo blijk ik een strakke voorkeur voor chillies, aardappels, ei en groenten te ontwikkelen en ontbijt boef geregeld met appeltaart. Appels blijken goed te groeien op hoogte.

    Op dag twee komen we een klein blond vrolijk meisje tegen terwijl wij aan de masala chai in de zon zitten, dendert ze voorbij met in de snelheid van haar een ‘How you doing?’ die onze kant op echoot. Niet veel later komen we haar weer tegen. Is haar naam Emily. Resideert ze in Australië. Is ze 22 jaar en stappen we de komende drie weken met zijn drieën om Annapurna heen. The angry lesbians. Zo dopen we ons gedrie. Je weet ook hier nooit wie je tegen komt. Waar je iemand tegenkomt en of je überhaupt klikt met een medereiziger. Tot nu toe was de klik schaars en een klik op hoogte met een meisje van 14 jaar jonger had ikzelf al helemaal niet verwacht. Emily, aka the tiny lesbian, blijkt superfit te zijn en spurt elke slome drommel voorbij. Gelukkig komen we er al snel achter dat iedereen onder de indruk is van haar snelheid en voelt het leeftijdsverschil fysiek al iets minder pijnlijk. Marleen is da hangry lesbian en ikzelf ben de grumpy lesbian. Zo stappen de lesbians elke dag weer een stuk omhoog. We praten over emancipatie. Politiek. Culturele verschillen. Psychologie. Filosofie. Reizen. Keuzes. Druk van maatschappij. Eindeloos praten we met zijn drieën. Bijna geen tussenpozen en het verveelt eigenlijk nooit.

    Gedurende de tocht ontwikkel ik een achillespees die gaat irriteren en ervaar ik symptomen van hoogteziekte. Ervaren we wat het is om keuzes te maken met verschillende belangen en blijkt de boef een goede mediator te zijn op verstandige keuzes maken. Niet mijn sterkste punt. Het ego blijkt een listige partner in crime. Keer op keer. De grijze haren leren ermee omgaan. Wel zo rustig.

    We pikken ook nog een Belg op gedurende de rit. De dag dat de tiny lesbian terug rent naar een dorpje waar vermoedelijk onze mobiel is gejat om poolshoogte te nemen, raken we aan de praat met Stephaan tijdens het ontbijt. Het klikt met Stephaan. De prepper lesbian. Stephaan is een reiziger die op alles is voorbereid. Stephaan loopt dus dezelfde tocht met een tas van 20 kilogram. Voorbereiden komt altijd tegen een kilogrammenprijs. Met zijn vieren passeren we de pas. 5416 meter. Om 6 uur aan de wandel. Stap voor stap ons plafond tegemoet. Slapen we met zijn vieren in kamers. Eten we veelvuldig appeltaarten en lijkt het of we al een jaar met zijn vieren op pad zijn.

    Van te voren weet je nooit wat er op pad je komt. Dit voelt goed en dat is waar we naar luisteren. Volg de signalen. Misschien is Annapurna hiervan wel de oorzaak.
    Read more

  • Day8

    4. Tag Annapurna Rundweg

    October 21, 2015 in Nepal

    Heute sind wir mit einer wunderbaren Aussicht auf den Manaslu, ein acht-tausender mit 8.163 m aufgestanden und haben während des Frühstücks diese auch in der Sonne genossen. Dann starteten wir in Richtung unseres heutigen Zieles dem Ort Chame. Während der Wanderung hat sich die Sohle meines linken Schuhen komplett verabschiedet und musste mal wieder mit dem guten alten Panzertape repariert werden :)
    In Chame auf 2.650 m über n.N. angekommen, bestand zum Glück die Möglichkeit den Schuh reparieren zu lassen. Mal schauen wie lange das jetzt hält. Aber so erlebt man wenigstens etwas auf der Reise :D
    Aber langsam wird es auch kalt und in unserem Hostel haben wir heute mit eiskaltem Wasser duschen müssen, danach ging es erstmal wieder unter die warme Decke. Morgen überschreiten wir dann die 3000ender Marke, da wird es bestimmt noch eine Ecke kälter.
    Read more

  • Day15

    Thorung La High Camp

    October 28, 2015 in Nepal

    Die letzten beiden Tage haben wir uns auf den Weg zu unser vorerst schwierigsten Mission gemacht, die Überquerung des höchsten Passes der Welt. Heute sind wir auf dem High Camp auf 4860m angekommen. Hier ist es sau kalt und Nachmittag hat es auch noch angefangen zu schneien. Deswegen haben wir nach unserer Ankunft und dem Mittagessen uns in unsere Schlafsäcke vergrochen und ein warmen Tee angesetzt. Morgen geht es dann in aller früh um 4:00 Uhr los über den Pass.Read more

  • Day7

    3. Tag Annapurna Rundweg

    October 20, 2015 in Nepal

    Der dritte Tag verlief recht entspannt, nur das die guten alten Bundeswehr Schuhe langsam zu alt sind und nicht mehr für solche Touren geeignet sind. Aber mit dem guten alten Panzertape kann man hält doch alles reparieren. Mal schauen wie das in 5000 m Höhe aussieht. :D
    Ansonsten sind wir recht zeitig an unserem heutigen Ziel auf 2300 m ü. n.N. angekommen.

  • Day6

    2. Tag Annapurna Rundweg

    October 19, 2015 in Nepal

    Nach dem wir gestern einen so anstrengenden Tag hatte, haben wir uns für etwas weniger vorgenommen ... so dachten. Nach dem Start erwartete uns gleich der erste steile Anstieg, der uns ganzschön zu schaffen machte. Als wir diesen geschafft hatte ging es erstmal etwas "entspannter" voran. Zum Mittag hatten wir dann eine fantastische Sicht mit einem schönen Wasserfall. Nach dem Mittag wurde der Anstieg wieder etwas steiler, und die Tour härter. Aber wir haben unser Ziel den Ort Tal trotzdem erreicht. Hier gibt es sogar eine Dusche und die hat nicht nur kaltes sondern auch lauwarmes Wasser. Und wir haben WiFi. ... alles in allem wieder ein gelungener Tage mit überragenden Aussichten und nun sind wir auf 1700 m über n.N.Read more

  • Day13

    Tilicho Lake

    October 26, 2015 in Nepal

    Gestern haben wir uns auf den Weg zum Base-Camp vom Tilicho Lake gemacht, entlang einer Erdrutsch gefährdeten Strecke. Wir müssten zwar aufpassen wo wir hintreten, aber Spaß gemacht hat's trotzdem. Heute sind wir dann um 6 Uhr früh vom Base-Camp (4100m über n.N.) zum Tilicho Lake auf knapp 5000m gestartet. Das ist der höchste See der Welt und die Aussicht war grandios. Danach ging es wieder runter und noch 2h weiter. Morgen kommen wir dann den höchste Pass der Welt ein Stück näher.Read more

You might also know this place by the following names:

Manang

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now