New Zealand
Arthur's Pass

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

70 travelers at this place

  • Day81

    Arthurs Pass

    January 19 in New Zealand ⋅ ☀️ 21 °C

    Heute Morgen schauten alle ganz gespannt aus der Hütte, aber natürlich war kein Kiwi zu sehen. Nachts hatte ich aber zumindest den Ruf eines Weibchens gehört. Der Mensch in der i-sight am Arthurs Pass bestätigte, dass dort mehrere Kiwis leben...

    Heute waren alle gegen 7h fertig und Michael, Ralph und ich liefen gleichzeitig los. Ich hatte heute Nacht meinen Plan geändert und wollte nach 15km nach Arthurs Pass trampen (20km}. Eigentlich geht der Weg zu Fuss über den Goat Pass, aber meine Schuhe haben überhaupt keinen Grip und Halt mehr und die beschriebene Kletterpartie erschien mir doch zu riskant...

    Der Weg folgte weiter dem Fluss, war aber nicht oder nur sehr minimalistisch markiert. Wir waren nur am Suchen und Flussqueren. Bei den Aussentemperaturen war es aber eher angenehm, wenn Füsse und Beine nass wurden. Zweimal ging mir das Wasser bis zu den Shorts...

    Als ich die Straße erreichte, hielt erstmal wieder keiner an. Gegenüber war ein Parkplatz, von dem ein junger Mann Richtung Brücke lief. Er fragte, wo ich hinwollte und brachte mich dann zu seiner Frau (mit 3 Kindern), die das gleiche Ziel hatte. Perfekt! Zwischendurch hielten wir an 2 Aussichtspunkten, an einem sogar mit einem Kea. (Keas sind grüne, freche Papageien, die Gummi mögen.
    Leider sind sie vom Aussterben bedroht).

    Um 12.30h war ich am Sanctuary, wo Bill mein Päckchen mit neuen Schuhen und ein paar Backcountry Meals für mich gelagert hatte. Ich bezog ein lustiges kleines Haus in der Tonne mit einem Bett und super Ausblick 😂

    Ralph und Clara sind auch hier, wir gehen gleich zusammen Abendbrot essen.
    Morgen geht's weiter...
    Read more

  • Day122

    Arthur‘s Pass

    February 23 in New Zealand ⋅ ☀️ 14 °C

    Die Anfahrt zum Arthur’s Pass war regnerisch und kalt. Der Arthur‘s Pass ist mit seinen 920 Metern der höchste der Südinsel Neuseelands. Vom Parkplatz führte uns ein kurzer Spaziergang zur Aussichtsplattform der Devil‘s Punchbowl Waterfalls. Da das Wetter in den Bergen wieder kälter ist, waren wir sehr froh um unser Heizöfeli.
    Sonntag, 04:15 Uhr, Zeit zum aufstehen und raus in die Kälte. Da der Leer-/Neumond bevorsteht und die Milchstrasse hervorkam, sind die Sterne besonders gut sichtbar. Nachdem Marco sehr coole Aufnahmen gemacht hatte, schlüpften wir nochmals unter die warme Decke und schliefen wieder ein. Der blaue Himmel rief nach einer Wanderung und so machten wir uns auf zum Scott’s Track, welcher zum Avalanche Peak führt. Für uns gings jedoch nur bis zur Baumgrenze. Der Weg war steinig und oftmals auch sehr steil. Über der Baumgrenze konnten wir die Devil’s Punchbowl Waterfalls, welche sich auf der gegenüberliegenden Seite befinden, betrachten.
    Read more

  • Day16

    Arthurs Pass

    February 23, 2019 in New Zealand ⋅ ☀️ 12 °C

    Die Umleitung und das schöne Wetter hat uns auf den Arthurs Pass verschlagen. Bevor wir wieder ganz an die Küste fahren haben wir noch einmal im Hochgebirge eingechecked. Dort haben wir dann auch endlich die ersten Bergpapageien gesehen. Ein Anblick wie bei Hitchkoks "Die Vögel", wenn diese Tiere sich an einem Auto vergnügen. Morgen geht's weiter nach Westport2😎😉Read more

  • Day137

    Arthur's Pass, Neuseeland

    January 11, 2019 in New Zealand ⋅ ☀️ 15 °C

    Die Straße führt uns durch die steile Berglandschaft bis zu einem Informationscenter. Von dort aus fahren wir auf einen Parkplatz um uns unseren Weg zum Devils Punchbowl Waterfall zu bahnen. Stufen werden erklommen und wieder hinab gelaufen. Der erste Wasserfall den ich in Neuseeland zu Gesicht bekomme.
    Wir beschließen einen steilen Abhang zu erklimmen, der nur für erfahrene Wanderer ausgewiesen ist. Obwohl es anstrengend ist, lohnt sich die Aussicht, die sich uns dann bietet. Nur Lotte kann diese nicht genießen. Wir mussten sie auf halber Strecke wieder nach unten geleiten, da die Höhenangst doch gesiegt hat.
    Noch weiter oben entdecken wir eine kleine Höhle, die ins Nirgendwo fühlt. Der Abstieg wird mit Fragen über Weltreligionen und Ethik spannender gestaltet.
    Read more

  • Day220

    Avalanche Peak 1833m (Arthur's Pass)

    March 18, 2018 in New Zealand ⋅ ⛅ 19 °C

    700 Höhenmeter für Olaf Norbert und 1100m pures Vergnügen für uns - da glühen die Waden!

    Der Aufstieg über den Avalanche Peak und Abstieg über Scot's Track im Arthur's Pass ist nur zu empfehlen und wunderschön. Als Belohnung gab es ein paar Schnappschüsse vom 'Kea' (Bergpapagei).Read more

  • Day139

    Arthur's Pass - dag 2

    March 12, 2019 in New Zealand ⋅ ☁️ 15 °C

    De weg terug deze ochtend duurde wat langer dan we ons herinnerde. Het eerste deel was nog altijd wondermooi, zeker met de opkomende zon. Daarna kwamen we op de hoofdweg en hier waren wegenwerken. We hebben toch vrij lang voor rode lichten mogen staan, ongeveer een halfuur extra. Gelukkig konden we ons bezighouden met het mooie uitzicht.

    Terug in het dorpje besloten we natuurlijk om een wandeling te doen. En welke betere wandeling te doen dan de Arthur's Pass wandeling wanneer je in Arthur's Pass verblijft! De wandeling duurde iets meer dan drie uur. Er waren delen door het bos en delen door open vlaktes met struikgewas, soms wat moerasachtig. Er was verscheidenheid aan vegetatie die ons verbaasde. Het was bergop en bergaf en we waren toch wel op toen we terug waren. Een van de stops was een gerestaureerd hutje van de "roadmen". Vroeger moesten deze mannen zorgen dat de baan open bleef. Dit betekende sneeuw ruimen, rotsblokken verplaatsen,.. Een zwaar werkje. Iedere werker had zijn deel van de weg en een bijhorend hutje. Nadat roadmen niet meer nodig waren, werd het hutje gebruikt door vakantiegangers en wandelaars. Alhoewel dat de wandeling zelf mooi was, was het einde wat teleurstellend. We dachten een mooi zicht te krijgen over de pass, maar het was gewoon een stop met uitleg. Er liep nog een deel van het pad door naar een meer en we dachten dat dit misschien een mooier afsluiter ging zijn. Maar we zijn niet tot aan het meer geraakt, want we waren afgeleid door iets onderweg. Een coole vogel natuurlijk, je kent ons toch al wel! Tat spotte hem eerst op een rots ietsje verder. Een mooie bruine vogel, die ongeveer zo groot was als een kip. Hij had wat weg van een waterral. Het bleek een weka te zijn. Een vogel die enkel in Nieuw-Zeeland voor komt en die niet kan vliegen. Wat fantastisch was, was dat hij naar ons toekwam. Hij kwam uit het struikgewas en op het padje. We konden hem echt goed bewonderen. Hij ging zijn gangetje en trok zich niet veel aan van ons. Later lazen we dat weka's heel nieuwsgierige vogels zijn en aangetrokken worden door mensen. Ze komen altijd eens kijken dat er niets te rapen valt. 😜

    Na de wandeling was het tijd voor lunch en wat rust. De parking waar we stonden was veel drukker geworden. We wouden nog een tweede wandeling doen vanuit hetzelfde vertrekpunt, maar er kwamen twee bussen toe. We besloten onze wandeling nog wat uit te stellen in de hoop dat de bussen maar een korte wandeling deden. Uiteindelijk besloten we toch te vertrekken. Er was nog wat volk op de weg, maar blijkbaar ging hun bus bijna vertrekken dus we waren snel alleen. De wandeling leidde naar een waterval. The devils punchbowl was de naam. Hij was de moeite.

    Hierna reden we naar een volgende camping. Onderweg zagen we twee lifters en we namen ze mee. Een jongen uit Zwitserland en een meisje uit Canada. Ze hadden 6 maanden op een katholieke school gezeten en waren nu wat aan het rondreizen. Hun twee vrienden waren al opgepikt en afgezet geweest. Na een halfuurtje zagen we hun vrienden staan en was het tijd om dag te zeggen. We reden door het stadje Springfield (the Simpson!) voor te tanken en daarna was onze camping aan de beurt. Google Maps stuurde ons langs een grindweg, want dit was de "kortste" weg.. Maar de camping was dik in orde en gratis. Na ons eten kregen we bezoek van een man die blijkbaar bijna de hele dag naast ons had gestaan op de parking. We hadden hem verschillende keren dag gezegd, maar herkenden hem niet meer, oeps. Hij had ook een Jucy camper, maar zijn gastank was leeg en hij moest morgen zijn camper binnen brengen. Hij vroeg of hij onze gas mocht lenen, geen probleem. Maar blijkbaar was onze gasfles dichtgedraaid met een speciale schroef en was het onmogelijk om hem los te krijgen zonder het juiste gereedschap. We stelden hem voor om gewoon onze keuken te gebruiken, maar hij wou het eerst nog eens aan zijn buur vragen. Na enkele minuten was hij toch terug omdat de gasfles van zijn buurman niet paste. Dus lieten we hem in onze keuken koken, hij nam wel zijn eigen spullen mee. Het was een Fransman die drie weken was rond getrokken. Zijn vrouw ging meekomen, maar ze kon helaas niet last minute. Ook was hij een Duitse fietser tegengekomen die hij drie dagen een lift had gegeven tot aan de top van Mt Cook.
    Read more

  • Day132

    Arthur's Pass

    August 12, 2017 in New Zealand ⋅ ☀️ 14 °C

    We woke up at 3am to an almighty crash of thunder and water pouring in the back of the van. After blearily looking around for something to catch it in we opted for a saucepan. That lasted all of 3 minutes until we realised that perhaps the saucepan wasn't big enough to catch the volume of water pouring in through the top of the back door. The ring of the water hitting the pan would have also driven us insane. We then upgraded to a bucket which we precariously balanced on the end of the bed.

    When checking the weather in the morning, we found at least 3 different forecasts, all of which generally focused around rain. A cycle ride was therefore not that appealing so we popped into the Greymouth information centre who told us that it should be dry around Arthur's Pass this afternoon so that's where we headed.

    On the drive there it started relatively clear and then we drove into some of the worst downpours ever. We crept at like 30kph with the wipers on full so that we didn't drive over the edge of the very windy roads. In the distance however we could see blue sky so we weren't completely disheartened. Not far from Arthur's Pass village we drove into blue skies and there were even glimpses of the sun! I was literally cheering driving into the car park.

    We popped into the information centre to make sure none of the paths were closed and were told the Devils Punchbowl (which was one I was particularly looking forward to) would be a great choice due to all the rainfall. All geared up we started the 1 hour return walk. It was a bit drizzly but the falls at the end were pretty spectacular. Once back at the van we had a little visitor in the form of a kaka trying to join us for lunch. He was quite happily chomping away on the seal around the back doors of van. Now we know why so much water pours in the back when it rains!

    Luckily whilst we had lunch the rain had hit and passed again so we decided to get back out and walk along Arthur's Pass to the Bridal Veil lookout and back. It was a nice walk and we were there and back in around 40 minutes or so. Time for our afternoon tea and chicken noodle snack before being on our way back to Greymouth.
    Read more

  • Day15

    Arthurs Pass

    November 11, 2014 in New Zealand ⋅ ☀️ 15 °C

    Our last day in New Zealand was spent on a leisurely drive from Franz Josef to Christchurch, via Arthurs Pass. It's hard to pick the "Most Spectacular" scenery in New Zealand, there is just so much of it. But Arthurs Pass is right up there, truly breathtaking.Read more

  • Day43

    Arthur's Pass

    December 13, 2013 in New Zealand ⋅ 21 °C

    Bealey, Canterbury, New Zealand
    Friday, December 13, 2013

    Well the closer look has been granted and how! We began the morning with a second look at the pancake rocks and no bribery was required! There was a strong westerly blowing and the sea was like a maelstrom, but as a consequence we saw the blow holes and surge pools at their best. It drizzled, but we coped and it was worth it and it is the west coast after all. Not for nothing are it's occupants called coasters. They are a special breed undoubtedly. It is dank, oppressive, but hauntingly beautiful. The temperate rainforest grows right down to the coast and there can be nothing in the way of entertainment. There is no fuel or shops between Westport and Greymouth (about 100 kms) and I'm sure I would be on anti depressants within 6 months, despite the fabulous surroundings. The kiwis are definitely a breed apart; self sufficient, independant and of a can do mentality. We met an English couple on the beach in Abel Tasman, both vets, who had emigrated 10 years ago with their young family. They told the tale of once they had eventually been half accepted into the community ( took 5 yrs) they asked some people over to supper. To their horror, all came with their own plates of food and drinks in a cool bag and politely refused anything offered by their hosts. It is the way things are here apparently. Quite a culture shock for them clearly.
    Our goal today was Wilderness Lodge in the Arthur's Pass National Park. The road to Arthur's Pass climbs steadily, but not dramatically until one reaches the Ottira Gorge. It knocks anything else we have seen into a cocked hat. The weather cleared the further inland we drove and eventually the sun peeped out from behind clouds. Every half mile seemed to be a photo stop, the lupins appeared once more and the scenery just became ever more stunning. We are staying at Wilderness Lodge for our last 2 nights on New Zealand soil, which is situated about 15 kms out of Arthur's Pass township on the Christchurch side. It is an Eco lodge, heavily immersed in conservation projects. The lodge comprises 6000 acres and half of that is down to a nature reserve and the other half a high country sheep station. The rooms all have fabulous mountain views and it is built of local timbers melting into the background so effectively as to be invisible from the road. All meals are taken on the premises, mainly because there is nowhere else to go! The lounge and dining room have similar staggering views of the surrounding peaks and we had dinner this evening watching the sun set over the mountains in a clear blue sky. It was magical. There is a resident naturalist on hand and there are various walks/ trips arranged for you to take part in should you wish. It is in the top 10 Eco lodges in the world apparently and I can see why. We are heading out shortly on a star watching walk in one of the few areas of the Southern Hemisphere where there is zero light pollution. Chance of a lifetime living where we do. Will keep you posted.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Arthur's Pass

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android

Sign up now