New Zealand
Cowcliff Hill

Here you’ll find travel reports about Cowcliff Hill. Discover travel destinations in New Zealand of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

25 travelers at this place:

  • Day156

    Kawarau River

    March 15, 2017 in New Zealand

    Von Wanaka aus ging es wieder zum Start von Johannas und meiner Reise - nach Queenstown.
    Bevor wir jedoch nach Queenstown reinfuhren, stoppten wir am wunderschön blauen Kawarau River, um einen paar Mitreisenden dabei zuzusehen, wie sie einen Bungy jump von der Brücke wagten.
    Von dieser Brücke aus wurde übrigens der erste offizelle Bungyjump weltweit durchgeführt.

  • Day79

    Day 79: Bungeeeeeeeeee

    October 7, 2016 in New Zealand

    I never jumped before and allthough I knew it was going to happen here in New Zealand, for a few months already, I got excited from the moment we booked. I kept on thinking what I would think on the moment before jumping and what you body does with the thrill. It's not some thing you can really control and that's the hard part but also the fun part. It's called 'letting go'. For some it's the fear of heights (like Mariska 😉) and for some it's losing control 😇. Actually we both had no doubt that we would dare to do it.
    We dreamed about it and woke up with this idea of jumping today. In the dreams we didn't really jump jet, since some imagination lacks on that I guess. We arrived at the bridge and they check with you this health safety list, eventually everybody can jump if you feel your fit enough and sometimes they can reduce the impact.
    Well now to the edge, I was ready, I recorded my heart rate and had emptied all my pockets and closed the zippers to keep my phone on me for the log ;-). Gopro attached with extra duct-tape and I could sit down after they checked my number and weight again. They tied me up with a towel and some ropes and connect it all to the Bungee and my climbers waist belt. He asked me if I wanted to touch the water with my hands, I just wanted to dive as long as possible and said: yes but you probably are going to let me dipp my head are you? I laughed and said nothing more about it, I said that I was good with both anyway. I hopped to the edge while most are shuffling, but the bungee was attached and I like the height so no problems there. There was nothing more to re-think or control. I said that I live for this shit and followed some instructions about how to jump and smile to some camera's and waited for them to finish. He said ready and I said ready and just jumped while he apparently was counting down from 3 or up to 3. On the movie I jump on 2 😂. I didn' t hear him count anyway.
    The rush comes straight away, the feeling of flying as well, the realisation that I would hit the water was gone untill the last millisecond. It al goes in slow motion in your head and after the wooohooo I did hold my breath in time to get soaked all the way to my chest haha😆. Not a dip almost a full plunge 😂. Going back up is cool and I was thinking clearly ( probably the cold water) the 2 or 3 bounches give a nice realisation of what I did. Grabbing the pole and almost pull the guy in was fun. Hugging the other guy, soaking him as well also lot's of fun and from that moment things go slower again. Thinking also haha, probably being upside down doesn't help with that. I ran up to hand over the gopro to Mariska, she was ready when I arrived. So I could watch her shuffle forward and from what I could see handled everything very well. She will have no fear of heights anymore after this one. She jumped and flew a bit shorter because she didn't want and couldn't plunge because she has the weight of an angel and angels don't fall that deep ;-).
    Talking about angels.. a married couple was next in line to jump in suit and she in her weddingdress. Awesome jumpers and this area certainly is to, so we hang out a bit longer to enjoy the area and good feeling that we still had.
    We went to Te Anau from here and almost run out of Diesel but I love driving on empty tanks 😉. From here we went searching for Fangorn Forrest and found a beautifull forrest in the middle of really nowhere. We enjoyed the ride since the site was closed and when Mariska demolished the fence I had to take her out of there before she would trash Fangorn Forrest in all her beauty 😆😉. To the Lake Manapouri sleeping at the Possum Lodge. As 2 nice possums we washed our clothes there, made diner and drank some peach liquor on our bungee victory 😆.
    Read more

  • Day452

    Boardwalk strolls

    May 14 in New Zealand

    Our camping spot is half way between Queenstown and the town of Glenorchy so we decided today to head in the opposite direction to the way we have driven the past couple of days and visit this small town. The road hugs the lakeside so we had a lovely scenic drive on the way there and back. Because we have to leave this campsite by 9 each day we've been getting up rather early to make sure we are all set up and ready to leave on time. These early mornings seemed to have caught up with us so before we set off on our planned walking route we visited a local cafe and gift shop for a caffeine hit. The place was tiny and only fitted one table inside but it was so refreshing to find a gift shop with items to buy that we haven't come across before. Everything was handmade in New Zealand and most of it locally. We haven't bought many things from our travels for ourselves and we fell in love with a set of 3 Christmas decorations of our favourite NZ birds so we just had to have them. I have a feeling our future home will be filled with many memories of our time here in this incredible country. We set off on our planned walk today which was a track mainly on a boardwalk over the lagoons and swamp style land next to the town. The fog and mist had descended so we couldn't see anything beyond the lagoons but we still had a pleasant easy stroll around the area. It was a little tricky in places if you met someone coming the other way especially if you were passing on a stretch that was over water. Luckily neither of us fell in! After a good explore it was back in the van to drive back to Queenstown. We visited our favourite supermarket, Pak'n'save and stocked up on about 2 weeks worth of food knowing that we wouldn't come across one in a while. We then headed to our freedom camping spot for the night which was the other side of Queenstown in a carpark for a bungy jump place. We couldn't actually be there until after 6pm so we were worried about being in our van before this time. We took the opportunity to head down to the bridge and watch people jump off into the gorge below. It makes you feel quite sick watching it as you feel as if you will fall too and it definitely confirmed to us that it's not something we want to try. After spending time watching more jumpers and going on a walk we headed back at 6pm to settle down for the night. It's surprising how many people ignored the signs and were happy to not only turn up early but also park outside the camping zone. Clearly some people aren't as worried about the threatened $200 fine as we are!Read more

  • Day97

    Kawarua Gorge

    December 7, 2016 in New Zealand

    Hier ein neuer Eintrag, damit meine Mutti und Vati wieder Lesestoff haben 😀! Denn die Beiden gucken jeden Morgen, ob sich im Blog was getan hat und sind sicher unsere treuesten Leser!
    Irgendwann trennen wir uns von den Spielereien, denn wir wollen nach Queenstown, wo das Zauberwort "Action" heißt und es unendlich viele Angebote gibt für Jetboot, Rafting, Skidiving, Asphaltsurfen, Klettern, Helikopterflüge, ... - und Bungee Jumping, das hier erfunden wurde.
    Auf unserer Fahrt durch die Kawarua Schlucht kommen wir zur Kawarua Suspension Bridge - dem Geburtsort des "todesmutigen Kopfsprunges". Ein Kiwi-Abenteurer namens AJ Hackett wagte die ersten Sprünge Mitte 1989, erst vorsichtig aus einer Seilbahn in den weichen Tiefschnee, dann illegal vom Eiffelturm und schließlich von der 43 m hohen historischen Brücke in der Nähe von Queenstown. Seitdem hat es sich zu einer lukrativen Touristenattraktion entwickelt, denn ungefähr minütlich stürzen sich Verrückte kopfüber von genau dieser Brücke - für locker 200 Dollar! Von einer riesigen Besucherterrasse aus kann man das prima beobachten. Wir machen das und können uns kaum trennen, irgendwie fasziniert der Anblick doch 😃.
    Read more

  • Day281

    Kawarau Bridge Bungy

    November 17, 2017 in New Zealand

    Freitag, der 17. November 2017. Der Tag, an dem Ginger Steffi und Steff ihre „Unschuld“ und ihr Geld an das Unternehmen „AJ Hackett“ verloren und ihr erstes Mal Bungyjump erlebten. Dieser Tag war einer der wenigen in Neuseeland, an dem wir uns gezwungenermaßen trennen mussten, da unsere Abenteuer zu unterschiedlichen Zeiten starteten: Steff's Combo um 10 Uhr, Ginger Steffi's Triology erst um 13 Uhr. Die Combo bestand aus dem 43 Meter hohen Kawarau Bridge Bungy sowie der Nevis Swing; die Triology von Ginger Steff wurde noch durch den 134 Meter hohen Nevis Bungy ergänzt. Der Ablauf von beiden war aber relativ gleich: Wir mussten 15 Minuten vor den genannten Zeiten zu dem Office, uns für unsere Aktivitäten per Ipad anmelden, anschließend auf die Waage steigen und dann wurden unsere Hände angekritzelt: rechts die gebuchten Aktivitäten und die Busnummern, links unser aktuelles Gewicht und damit das auch jeder, wirklich jeder (!) erkennen konnte, war das wahrscheinlich in der Warnfarbe geschrieben, knallrot! Haha. Anschließend ging es zu der Kawarau Bridge, die sich ca. 20 Minuten von Queenstown befand. Die Brücke ist auch dafür bekannt, dass sie die erste Stelle in der Welt war, wo kommerzielles Bungee-Jumping angeboten wurde. Aus diesem Grund gehörte der Sprung mit 43 Metern auch zu unseren „Must Do's“ in Neuseeland. Bevor man gehüpft ist, bekam man erst ein Gurtgeschirr an die Hüften, Handtücher um die Knöchel und zuletzt wurde das Seil befestigt. Man wurde auch gefragt, ob man ins Wasser tauchen möchte. Wir beide wollten das auf jeden Fall, zumindest unsere Arme. Nachdem Fotos aus jeder erdenklichen Perspektive geschossen wurden, zählte der junge Typ hinter einem den Countdown: 3..2..1..BUNGY. Zack, dann war es auch nach einem in der Luft geendetem Köpper und ein paar Mal Hin- und Herschaukeln am Seil vorbei und man baumelte kopfüber über dem Kawarau River, bis das Schlauchboot kam und man von den darin befindenden Rettern eine Stange entgegengestreckt bekam. Diese musste man greifen, damit sie einen ins Boot ziehen und das Seil lösen konnten. Um wieder zum Ausgangspunkt zu gelangen, musste man einen kleinen Pfad nach oben laufen. War das plötzlich anstrengend! Übrigens hat von uns beiden keiner das Wasser auch nur ansatzweise berührt, was uns ein bisschen enttäuscht hat. Aber was soll's, schnell am Carpark in den Shuttlebus gehüpft und auf ins Nevis Gebirge, wo das nächste Erlebnis wartete. Zwischenstand: trockene Höschen, gesunde Herzen.Read more

  • Day31

    De ultimatieve kick... I DID IT!!!

    April 10, 2017 in New Zealand

    Na de rustige dag van gisteren is het vandaag tijd voor wat meer action ;0) We gaan we een kijkje nemen bij de Kawarau Gorge Suspension Bridge. Deze brug loopt over de Kawarau rivier en is de brug waar de oorsprong van het (commerciele) bungyjumpen ligt.
    Bungyjumpen is geinspireerd door de Naghol ceremonie, een inwijdingsritueel op het eiland Pentecost in Vanuatu. Hier springen jonge mannen van een hoog houten plateau met lianen aan hun enkels gebonden, als bewijs van hun mannelijkheid, maar ook om de gemeenschap te verzekeren van een goede oogst aan yamwortels. Deze gewoonte bestaat daar al eeuwen. De eerste commerciele uitbater van het bungyjumpen is A.J. Hacket uit Nieuw-Zeeland, die op het eiland deze ceremonie had gezien en dit zelf wilde uitproberen en, met resultaat. Sinds midden jaren tachtig vinden op de Kawarau brug bungyjumps plaats en daarmee heeft hij een gat in de markt gevonden.
    Wat niet veel mensen weten, [en dat is misschien maar goed ook :)] is dat ik één keer in mijn leven een sprong wil wagen…oh oh… Jana weet daar natuurlijk van, maar aangezien ik me nog niet echt geuit heb, is ze ook niet zo zeker of ik het ga doen. En eerlijk gezegd… ik weet het zelf ook nog niet… eerst maar eens kijken hoe het daar zo gaat, of het allemaal wel safe is en dan beslissen.
    Als we aankomen blijken we niet de enigste geinteresseerden te zijn, want de parkeerplaats is goed gevuld. We stappen binnen in het grote bezoekerscentrum, waar je op grote schermen al de waaghalzen kunt zien springen. Eerst maar eens naar buiten gaan kijken. Aan de brug is een plateau bevestigd waar vanaf wordt gesprongen en via verschillende platformen kan het publiek alles volgen. We lopen een beetje verder naar beneden zodat we alles goed kunnen zien… zo langzaam begint mijn hart sneller te slaan… het ziet er allemaal zeer professioneel uit en ik krijg er zin in… dat zou toch wel gaaf zijn en dan ook nog van de brug waar het allemaal is begonnen… YES, ik doe het! …als ze nog een plekje vrij hebben tenminste want de één na de ander springt… Terug naar binnen en ja hoor, in ongeveer 3 kwartier kan ik er nog tussen. Er wordt wat uitleg gegeven, en duidelijk gemaakt dat er geen geld terug garantie gegeven wordt, dus als je uiteindelijk toch niet durft is je geld weg. Okay, so be it. Daar sta ik dan met m’n ticket in de hand… nu beginnen ineens toch wel zenuwen hoog te komen… eerst nog maar eens de blaas leegmaken en dan probeer ik me op de muziek die gedraaid wordt (op mijn eigen manier) ‚shaky shaky‘ te ontspannen en wordt door enige medewerkers lachend toegewonken. Ik moet me na een half uur weer melden. Dan word ik gewogen (voor de juiste instelling van het elastiek) en krijg mijn gewicht en mijn nummer op de hand geschreven. Het moment is gekomen… op naar de brug! Daar dans ik nog een beetje verder en neem ‚afscheid‘ van Jana die haar foto positie in gaat nemen. Op dit moment is zij meer zenuwachtig dan ik heb ik het idee ;) De muziek doet goed en ik merk dat de zenuwen verder zakken en ik krijg er echt zin in. Voor me nog einige Aziaten, enige ook met spijt…, en dan ben ik aan de beurt. Ik krijg een tuigje aan waar de boel aan vast gemaakt wordt, nogmaals wegen en dan wordt ik ‚binnen‘ geroepen. De jongen stelt een paar vragen, ter afleiding maar ook voor de instelling of ik het water wil raken of niet (te koud vandaag…), en in tussentijd worden mijn benen aan elkaar vastgebonden, het elasatiek eraan en dan „OKAY, LET’S GO!“ Ik sta op en schuifel naar het randje toe, kijk naar beneden en denk YES! Ik voel me totaal ontspannen en dan komt het… 3…2…1… Ik neem een duik en joel joooeeeehooooeeee!!!! Ik vlieg!!!! MEGAAAAA!!!! Even voel ik helemaal niets, gewichtloos…fantastisch… dan schiet ik weer naar boven… had niet gedacht dat dat zo ‚rustig‘ gaat… heerlijk, ik geniet met volle teugen :0) Dan word ik voorzichtig in een bootje binnengehaald, de jongens vragen of alles okay is maar aan mijn brede lach zien ze al genoeg ;) De trappen op en daar staat Jana…een dikke knuffel… super, ik ben zo blij dat ik het gedaan heb en verbaas me er tot vandaag nog over hoe ontspannen ik was, helemaal top! Ik krijg een spring diploma en een t-shirt, zo trots als een pauw… I DID IT :) Langzaam zakt het adrenalinepijl ook weer en na even bijkomen en een bakje koffie gaat het weer terug richting Queenstown. Daar doen we ons nog tegoed aan een echte burger (ondanks dat we geen echte burger fans zijn) want ook dat is een must in Queenstown en… het smaakt :) Al met al, een dag om niet te vergeten :0)

    PS: Via deze link kun je nog wat meer foto's zien en de video van de jump. Veel plezier ;0)
    Read more

You might also know this place by the following names:

Cowcliff Hill

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now