Peru
Provincia de Canchis

Here you’ll find travel reports about Provincia de Canchis. Discover travel destinations in Peru of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

30 travelers at this place:

  • Day141

    La montagne aux 7 couleurs

    October 1, 2017 in Peru

    Après une journée de repos à Cusco et un bisou express à Camille et Ju qui filent en Bolivie, nous voici partis à 3h du matin pour la montagne aux 7 couleurs appelée ici Winicunca. Sur le trajet, on est contents, le soleil se lève et il n'y a pas un seul nuage.

    Arrivés au point petit dej on déchante... : le décor est tout blanc, il a neigé toute la nuit!!! On craint une montagne à UNE couleur... Qu'importe ça nous démotive pas pour grimper à 5050m voir ce que ça donne. La montée est progressive donc pas de souci pour nous et on profite de ce magnifique décor de montagnes enneigées. Heureusement le soleil tape fort et fait disparaitre la neige petit à petit. C'est légèrement essouflés mais le souffle coupé que l'on découvre cette montagne aux "8 couleurs" : une face complètement enneigée et une autre complètement découverte. Au final on a de la chance de pouvoir admirer la montagne sous cet angle et par grand soleil!

    La descente se fait tranquilou car on était dans les premiers en haut. On admire la vallée maintenant verte et ses alpacas.
    Read more

  • Day8

    Rainbow Mountain

    July 28 in Peru

    Todestrip zum Regenbogenberg, anders lässt es sich nicht zusammenfassen. Leider, denn die Landschaft ist wirklich wunderschön.
    3 Stunden Hinfahrt, vorbei an fast unberührter Natur, Lamas, sogar ein Chinchilla war kurz zu sehen.
    Danach geht es los.
    Ca. 5 solcher Rainbow-Mountains gibt es weltweit, seit gut 2 Jahren ist der hiesige Berg dank globaler Erwärmung zumindest manchmal schneefrei und die Peruaner schmieden das Eisen, solange es heiß ist.
    Das, was ich für den Inka-Trail zum Machu Picchu befürchtet habe, wird hier Realität. Massentourismus und keine Rücksicht auf Verluste.
    Keuchend überhole ich zwei nette Spanier, die mir etwas “Pisco“, den peruanischen Wodka einflößen, und den brauche ich auch.
    In 5.000 m Höhe werden wir wie die Alpakas 5,5 km den Berg hinauf getrieben, Zeitvorgabe für 600 m Steigung gut 2 Stunden. Wer es nicht schafft, muss eben umdrehen oder ein Pferd nehmen, beide Alternativen sind unangenehm, ich entscheide mich schließlich zum Ende hin für das keuchende Pferd und kriege Gewissensbisse, denn wirklich Pause bekommen die Tiere nicht.
    Am Gipfel angekommen gibt es Touristen-Kloppe um den besten Platz, bei 1000 bis 2000 Besuchern am Tag kein Wunder.
    Abwärts dann traue ich mich endlich, bei dem Militärmarsch auch mal Fotos zu machen, aber nur ein paar, denn wieder ist die Zeit knapp und meine Kräfte und vor allem der Atem verlassen mich doch schnell und ich möchte mich nicht wie viele andere am Wegesrand übergeben.
    Meinem Guide wäre das wahrscheinlich lieber, denn er drängelt mich permanent, obwohl ich kein Wasser mehr habe und der Busfahrer fährt los, kaum dass ich mit einem Bein im Bus bin...
    Glück im Unglück - eine Woche zuvor lagen auf dem Weg zum Berg (und auf dem Berg natürlich) 30 cm Schnee, die Touren werden trotzdem durchgeführt, auch wenn die Touristen zusammenbrechen und auf der Hälfte des Weges umkehren müssen.
    Read more

  • Day156

    Täglich pilgeret bis zu 500 Lüt vu Cusco zu de Rainbow Mountains, de Montanas de Siete Colores. Die farbige Berge sind hüt au üses Ziel gsi - um de Masse zentflieh simmer scho am halbi 5i uf.
    Die vile tägliche Bsuecher hinderlend leider ihri Spure... De Weg ufe Winikunka Berg, knapp über 5'000m, glicht amene "Autobahn Wanderweg", breit ustrete und scho lang nüm malerisch. All Kilometer gfindet mer ToiTois und Abfäll - was fürne krasse Underschied zu de letschte paar Täg!
    DRainbow Mountains selber sind zwar schön - aber nid würkli serwartete Highlight vu eusem 4-tägige Trek... v.a. dLandschafte geschter hend in Kombination mit de sozsäge inexistente Touriste vil meh Charme gha. Füre Rückweg zrugg ins Tal hemmer es inoffiziells Wegli überd Hügelkuppe gwählt, nur scho da gfallts eus vil besser - wiit und breit kei Touris sondern nur Alpacas :)
    So isch hüt euse Ausangate Trek zEnd gange - die vier Täg sind so schnell ume! STrekke uf konstant über 4'000m het eus nüt usgmacht - mer wäred sogar gern meh gloffe! Mit eusem Tempo hemmer jewils churz nachem Mittag scho euses Tagesziel erreicht und hend de Räscht vum Tag mit Siesta und Yatzy verbracht. SWetter isch eus au Hold gsinnt gsi: jede Morge hemmer fascht immer perfekts Wetter gha, erscht gege Namittag het de Wind erschti Wulche bracht und dÄbige sind jewils en spannende Mix us Rege, Hagel, Blitz und Donner gsi :) somit euses Fazit: gern wieder mal ga Trekke und au gern wieder mal ga Campe!*
    Read more

  • Day155

    A picturesque detour Pt.1

    September 20 in Peru

    Hüt Morge simmer zu stahlendem Sunneschin und wulchelosem Himmel ufgwacht - so macht Wandere grad doppelt Spass! Vum Fuess vum Ausangate simmer ufe Paso Palomani (au Alpaca Pass gnennt) - doch statt 2.5 Stund hemmer grad mal eini gha :D so hemmer eus für en Umweg entschiede, wo eus vum andere Guide geschter empfohle worde isch: vum Pass simmer am Grat entlang uf en Für-rot Gipfel (womer leider kei Ahnig hend wiener heisst), wohlbemerkt alei, da de Dario nid het welle mitcho... De Ufstieg isch nid ganz trivial gsi - dMartina het sich ufem abschüssige rote Sand chli messe überwinde - doch dUssicht isch unbezahlbar gsi: vu da hemmer en herrliche Blick uf de schneewis Ausangate Gletscher, die drunder liegende Seeli, die rote Hügel vum Alpaca Pass und die grüene Usläufer vu dr negschte Bergchetti. De Abstieg isch derfür ganz liecht gsi: uf dr andere Siite hemmer durch weichi roti Sanddüne und fedrige Moos chenne derab laufe.
    Nacheme super Zmittag (wie immer) und Siesta a dr Sunne simmer wiiter ufe Paso Warmisaya (au Vicuna Pass gnennt). Während em Ufstieg het sich sWetter schnell gänderet: plötzlich hemmer statt Sunneschin Schneeflocke gseh :o de Himmel het scho chli bedrohlich usgseh und wel mer so guet in de Zit dinne gsi sind, hemmer nid am ursprünglich plante Camp in de Berge Rast gmacht, sondern sind am Schnee-Rege dervo gluffe, wiiter bis ind Talsohle, am Fuess vu de Montanas del Arco Iris (Rainbow Mountains resp. Montana de Siete Colores).
    Read more

  • Day43

    After breakfast, we continued towards the starting point of the Rainbow mountain trek. The road was along a valley with a river flowing right next to the road. There were large herds of Alpacas and sheeps in the grasslands next to the river.

  • Day43

    Start of the trek

    November 11, 2017 in Peru

    The starting of the trek is at 4480 mts and over the next 5 kms, it reaches 5030 mts above sea level. It was a beautiful sunny start with few high clouds in the sky. We took some coca leaves and started the hike. The coca leaves are supposed to thin the blood, increase the circulation by increasing the heart rate and overall increases the energy levels, so it is highly recommended for high altitude treks.
    We had tried and found them to be quite effective on the Chakaltaya trek so this time we started chewing them as soon as we started walking.
    Read more

  • Day43

    Rainbow Mountain trek - 1st pass

    November 11, 2017 in Peru

    After a trek of about an hour we reached the 1st pass in the trek. The path had been increasing in altitude steadily till now and we had not stopped anywhere on the way. The air had been very thin and the path quite steep so we had been trying to keep a steady pace without taking a break. The day was still sunny but it was cold enough to wear a fleece without breaking into a sweat.

  • Day43

    Back towards the start

    November 11, 2017 in Peru

    As we started back, the clouds started rolling in from all around. We could see thick clouds coming into the valley from behind the hills in all directions. Soon, it started to rain/hail. The rain drops were frozen to almost a hail. It looked like small thermocol balls all around us. We maintained a fast and steady pace trying to beat the rains.

  • Day43

    Start of Rainbow Mountain tour

    November 11, 2017 in Peru

    We woke up at 3 am since the pickup for the tour aws directly at the hostel at 3:30 am.
    In this region of Peru, there are only 2 seasons, the dry season and the rainy season. We had arrived here towards the end of the dry season and finally the rains had caught up with us.
    It had been raining all night and it was still raining when the pickup arrived at 3:30 am. We picked some other people from other hostels. Finally we were 11 of us in the van. We left Cusco around 4:00 am.
    After a drive of almost 3 hours, we stopped on the way where the tour operator had arranged for a breakfast. It was nice and sunny in this valley with no clouds visible. Despite the sun, it was quite cold in the shadow. We had our breakfast of pancakes, bread, butter, jam and coca tea.
    There were a lot of trucks full of locals going down the valley. It seems they were all going for the weekend markets in the villages nearby.
    We stopped for about an hour there before continuing further.
    Read more

  • Day21

    Do Puno!
    Dzisiejszy dzień był tak po prawdzie dniem tranzytu, urozmaiconego oglądaniem przepięknych zakątków ukrytych w dolinach i szczytach Andow.
    Kierowca załatwiony przez nieocenioną Sylwię podjechał pod nas o 6 rano, budząc zawiść wszystkich pozostałych back-pakerow ustawionych przed kazda brama wzdłuż naszej uliczki. Cóż, życie w Ameryce Południowej zaczyna się bardzo wcześnie, prawdę mówiąc 6 rano to już niemal południe. I wszyscy wybierający się na zwiedzanie nie mają wyjścia, muszą wstawać z kurami. A na San Blas same hostele, i sami zwiedzający, stąd o świcie grupki z wyladowanymi plecakami przed każdą bramą, tworzący dość specyficzny i bardzo sympatyczny klimat.
    Pierwszy przystanek ( po niesamowicie urokliwej drodze przez Andy) - most inkaski z trawy. Nieprawdopodobne przedsiewziecie, most jest wykonany wyłącznie z trawy i patykow, i odbudowywany co roku od stuleci, umożliwia skrócenie drogi przez kanion. 30 metrów długa plecionka z trawy wisi nad kanionem przez rok, w chwili obecnej głównie w celach turystycznych, jako że most drogowy jest 200 m dalej. Ale przez stulecia przeprowadzał trakt inkaski w poprzek doliny, niosąc ludzi, towary, i stada jucznych lam.
    Most jest tradycyjnie odbudowywany w czerwcu (zajmuje to ponoć 3 dni! Choć liny na most są wyplatane we wszystkich okolicznych wioskach przez cały poprzedzający miesiąc), dlatego w kwietniu i w maju przejście po nim wymaga nie lada odwagi. My na szczęście przechodzimy w sierpniu, więc wszystkie liny są w znakomitej kondycji. W połowie mostu mniej więcej zachwyca niesamowity widok na rzekę i kanion, całkowicie ukryty przed wzrokiem stojących na brzegu. Wycieczka warta jest tego widoku, nawet w porze deszczowej i w maju!
    Dalej Franco (nasz kierowca) zabiera nas do niezbyt dobrze znanego pasma gór tęczowych, odkryte o przez Sylwię. Co prawda nie aż tak wysokie jak Ausangante, bo tylko 5200 m npm, ale po pierwsze - dla nas to dobrze, bo choroba wysokościowa nie odpuszcza, a po drugie, ważniejsze, pasmo jest nieznane turystom. Dzięki temu mamy okazję podziwiać piękno tych gór w zasadzie w samotności, zamiast w tłumie turystów jak na Morskim Oku. M'n'Ms niezmordowanie dociekają skąd takie kolory skał. Odgrzebujemy resztki wiedzy z czasów szkoły i studiów - czerwony: żelazo, żółty : siarka, zielony: miedź. Ale, kurcze, fioletowy??? No nic. Trzeba będzie doczytać.
    I znowu mamy niesamowite szczęście do pogody, choć czarne chmury straszą, i zbierają się nad okolicznych szczytami z każdej strony, my cały czas idziemy w dziurze w chmurach i w słońcu. Trochę oszukane to wyjście, dowiezieni zostaliśmy na 4800, i z tej wysokości "atakujemy" szczyt. Ale ze względu na odległość od cywilizacji inaczej się tego zorganizować nie dało...
    Trochę deprymująco, całą drogę pod górę towarzyszy nam stareńka Peruwianka, która usilnie próbuje nam coś wytłumaczyć w Quechua. Niestety, nie rozumiemy ani w ząb, sole też wszystkie zostawiliśmy w samochodzie. Nie wiemy, czy próbuje nam coś sprzedać, czy coś ważnego powiedzieć, ale podąża za nami krok w krok. Dopiero przed samą przełęczą nas porzuca, a my dalej nie mamy pojęcia o co chodziło.
    Na przełęczy okazuje się, że jednak dobrze, że trekking is udany, bo choroba wysokosciowa daje się we znaki części drużyny, i ta część na 4950 dociera mocno zziajana i na bezdechu.
    Duch w narodzie jednak jest wielki, i postanawiamy postawić stopę na 5000, wśród skalistych zębów sterczących w niebo wśród ( wiecznego?) śniegu. Co, wg GPSa udaje się nam po pół godzinie 😁😁😁. Widok jest fantastyczny, zgodnie z zapewnieniani Sylwii tęczową Góra jest nie jedna, a całe rozległe pasmo miesiące się wszystkimi kolorami tęczy ( choć głównie czerwonym).
    Z uwagi na zdrowie zbieramy się z 5000 natychmiast, i wracamy w bardziej przyjazne rejony, obfotografowując po drodze wszystkie odcienie górskiej tęczy.
    Kierowca dowozi nas do Sicuani, miejsca naszej przesiadki na colectivo - i po 4 godzinach w dusznym busie, z bardzo sprawną przesiadka w Juliace ( kierowca colectivo tak się przejął gringos z dwójką dzieci, że dowiózł nas dosłownie przed kolejnego busa) docieramy do Puno, którego rozświetlona panorama lekko szokuje wielkością. Spodziewaliśmy się maleńkiej wioseczki, a tu, z nienacka, wyrasta przed nami metropolia. I znowu rewelacyjny zbieg okoliczności, doceniany tym bardziej że względu na nocną porę, przystanek colectivo jest bezpośrednio na wprost drzwi hostelu. Uznajemy, że sprawność " podróżowanie na sposób lokalny" zdobyliśmy z wyróżnieniem.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Provincia de Canchis

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now