Peru
Yanque

Here you’ll find travel reports about Yanque. Discover travel destinations in Peru of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

5 travelers at this place:

  • Day23

    Jako że kolejnym celem podróży jest kanion Colca, najlepszym sposobem na dotarcie tam jest autokar wycieczkowy. Wiemy już, że zdecydowanie wycieczki objazdowe nie odpowiadają nam w najmniejszym stopniu, ale co zrobić. Droga wiedzie przez (oczywiście) Andy, widoki rekompensują więc co nieco uwięzienie w puszce. Do tego jedziemy przez tereny zamieszkałe przez wigonie, wszyscy więc trzymają aparaty w pogotowiu, i wypatrują stąd saren z przerośniętą szyją. Jako, że wigonie dopisują, humor dopisuje również. Po 6 godzinach i jakichś 6 dziesięciominutowych przystankach w punktach widokowych (nie na wigonie, na jeziora i wulkany) docieramy do Chivay, które jest oficjalną bramą do Kanionu.
    I nie zatrzymując się na długo, łapiemy transport do Yanque na (oczywiście) Plaza de Armas. Tradicion Colca, nasze luksusowe miejsce odpoczynku, wita nas serdecznie, a kierowca zapewnia, że za jedyne 150 soli zawiezie nas jutro do mirador Cruz del Condor - czyli na punkt widokowy, z którego widać szybujące kondory. Dziękujemy uprzejmie, ale po 3 tygodniach w Peru, wiemy, że to jest mocno zawyżona cena, taka w sam raz dla gringos, którzy dopiero co wysiedli z samolotu. I rzeczywiście, gospodarze w hostelu pokazują nam gdzie łapać lokalny autobus za 5 soli od osoby, niestety, o 6 rano... Czyli z wymarzonego dnia relaksu z pobudką o późnej, europejskiej porze, niestety nici. No nic, może przynajmniej kondory będą tego warte.
    Read more

  • Day24

    Jako, że wyprawę do kondorów zakończyliśmy wcześnie, a krajobraz kanionu zbudował apetyt na dalszą eksplorację okolicy, po południu postanawiamy wybrać się na krótką wycieczkę do ruin Uyo Uyo, kończąc pławieniem się w gorących źródłach. Nasz hostel nawet oferuje taką wycieczkę z przewodnikiem, ale postanawiamy wybrać się sami testując mapy "maps me" załadowane z sieci.
    Ma być luźno i spokojnie, 3/4 drużyny wyrusza więc w sandałach na modłę peruwiańską.
    Mapy internetowe działają pięknie, pogoda sprzyja, drogę do ruin odnajdujemy więc bez problemu. Po drodze mijamy wesoła lamę biegnąca na swoją własną wycieczkę, a na horyzoncie (bliskim) oczywiście Andy i dymiący Sabancaya.
    Ruiny nie budzą większego zachwytu (kto wie, może jednak trzeba było wybrać się z przewodnikiem), dla poprawienia statystyki wycieczki zdobywamy więc pobliskie wzgórze (mimo protestów M'n'Ms w sandałach).
    Sandały akurat rzeczywiście okazują się pomyłką, ale nie ze względu na trudny teren, tylko na stopień zapiaszczenia drogi, w zasadzie idziemy po kostki w pyle. Za to w stopy wnikają się kolce kaktusów, agaw i innych klujących roślinek których w okół, i w pyle, nie brakuje.
    Słońce zachodzi, wschodzi za to imponujący księżyc niemal w pełni, który uczciwie obfotografowujemy.
    Wreszcie wyczekane źródła - na szczęście otwarte do 6.30.
    Trzeba podjąć ważną decyzję - w lewo czy w prawo, bo kompleksy basenów widać po obu stronach. Informacji o temperaturze wody oczywiście nie ma. Wybieramy te po prawej - są bliżej, więcej basenów i chyba cieszą się większą popularnością.
    Szatnie oczywiście umowne, ale co tam, nie będziemy wydziwiać, chodzi o to żeby jak najszybciej znaleźć się w ciepłym basenie, bo temperatura spada.
    A tu niespodzianka, do najciekawszych basenów trzeba dojść po wiszącym moście, który choć nie jest zrobiony z trawy, kiwa się i ucina zdecydowanie bardziej niż starożytny inkaski.
    Za to po drugiej stronie ciepłe baseny, i widok który wynagradza wiele - po nami rzeka Colca, nad nami kanion, z jednej strony wysoki i strzelisty most kamienny, godny Kotliny Kłodzkiej, a z drugiej dymiący wulkan. A nad wszystkim księżyc w pełni, brakuje tylko jelenia - albo chociaż lamy...
    Wieczór kończymy wyśmienitą kolacją w hostelu - po raz pierwszy w Peru jesteśmy naprawdę zachwyceni jedzeniem - i specjalnym pokazem w planetarium, też w hostelu. O planetarium jest szerzej w osobnym poście, tu napiszę tylko, że jesteśmy tak blisko równika, że rewelacyjnie widać planety, Wenus, Marsa, Jowisza i Saturna, które świecą wielokrotnie jaśniej niż gwiazdy. Poza tym niebo zupełnie inne - w końcu jesteśmy na półkuli południowej. Oczywiście łatwo znaleźć krzyż południa (który wcale nie wygląda jak krzyż) i skorpiona. Inne znaki zodiaku są widoczne przede wszystkim dla osób o dużej gwiezdnej wyobraźni, za to Orion lśni na niebie wszystkimi gwiazdami dużo jaśniej niż na północy!
    Na zakończenie mieliśmy jeszcze okazję pooglądać planety i księżyc przez olbrzymi, profesjonalny teleskop, i chociaż Jowisz niestety schował się za drzewem, pierścienie Saturna widać było przepięknie. Za to księżyc dosłownie oślepił nas blaskiem ( bez znaczenia że odbitym), i jesteśmy przekonani, że wszystkie kratery mamy już na zawsze wypalone na siatkówkach....
    Read more

  • Day23

    Tradicion Colca

    August 23 in Peru

    Nasz drugi ulubiony hostel - opcja trochę z wyższej półki niż Chaska w Pisac.
    Tradicion Colca, położony u wjazdu do Yanque, powitał nad otwartą drewnianą bramą, za którą widać było elegancko zaprojektowany ogród. To rzecz naprawdę rzadka w Peru. - o ile wnętrza dla turystów mają na ogół dopracowane, obejścia często po prostu straszą.
    Wygląda na to, że Tradicion Colca był kiedyś starym folwarkiem, którego budynki gospodarcze zostały zaadoptowane na potrzeby hostelu. Można się założyć, że pokoje są w dawnej stajni, a recepcja i restauracja w spichlerzu. Odstawiony na wysoki połysk, robi bardzo przywiteczne wrażenie.
    Obsługa jest bardzo miła, Peruwiańczycy zdublowani z gringos wolontariuszami. Dlatego bez problemu można dogadać się po angielsku zasięgnąć informacji (niestety, wolontariusze są na tyle krótko, że nie we wszystkim się dobrze orientują, a lokalni wolą nie zdradzać sekretów podróżowania).
    Restauracja jest rewelacyjna - niestety dość droga, ale naprawdę warta ceny. Posiłki przygotowywane są w otwartej kuchni, i można nie tylko oglądać jak są przygotowywane, ale też rozmawiać z kucharkami. A wieczorem rozpalany jest żywy ogień, więc kolacja ma także wymiar romantyczny.
    Gdyby ktoś nie miał pomysłu na spędzenie czasu (same Yanque jest wyjątkowo nieciekawe, nawet obowiązkowy Plaza de Armas), hostel oferuje wiele atrakcji (większość dodatkowo płatnych) - basen (w cenie), sauna, jazda konna, i.... Planetarium z obserwatorium, zupełnie zaskakująca atrakcja w takim miejscu.
    Wieczorna sesja astronomiczna składa się z trzech części - oglądania konstelacji "na żywo" opisywanych przez peruwiańskiego eksperta (z tłumaczeniem przez wolontariusza), filmu o budowie układu słonecznego w planetarium (po angielsku albo hiszpańsku, do wyboru), i z oglądania gwiazd przez teleskop, olbrzymią bestię zainstalowaną na dachu planetarium.
    Jeśli ktoś chce podarować sobie odrobinę luksusu, to spokojnie można wybrać się do Tradicion Colca. Jeśli potrzebujesz jeszcze wyższego standardu, to zostaje Colca lodge, które ma na stanie własne ciepłe źródła :) tam nas jednak nie zaniosło, strona internetowa była mniej przekonująca.
    Read more

  • Day166

    Journey back to Arequipa

    April 23 in Peru

    Before reaching Arequipa, we had few more stops along the way. First we stopped at the hot springs in Yanque that weren't so impressive and we spent it sitting by the river chatting and watching hummingbird flying around.
    The next stop was in Chivay where we grabbed buffet lunch. It was a bit expensive and even though it was nice, there wasn't enough of it and we felt disappointed at the end.
    After lunch pretty much everyone felt asleep and we only opened eyes for stop at view of the majestic volcanoes and part of the reserve with alpacas and llamas.
    Overall we had an amazing time and met lots of new friends we hope we will stay in touch with once we return home.
    Read more

  • Day4

    Bus naar colca

    April 26, 2017 in Peru

    Vandaag was het weer een beetje avontuurlijk, ik heb mij al voorgenomen om toch eens spaanse les te volgen. De busterminal was een uitdaging, ik had al mijn ticket, maar blijkbaar moest ik ook nog naar een kotje lopen om een service fee te betalen en dan naar een ander kotje om mijn bagage af te geven. Alles werd duidelijk aan mij uitgelegd in het spaans. Door andere mensen te observeren ben ik erachter gekomen wat ik moest doen.
    

De busrit was zonder pauze meer dan 4 uur lang zigzag door de bergen en ik had er niet aan gedacht om wat water mee te brengen. Middageten mocht ik ook vergeten, maar gelukkig had ik mijn boek bij. Het eerste deel was langs de vulkaan, en dat is nogal een woest landschap met wat struiken en cactussen. Naarmate de colca canyon naderde werd het een stuk groener, met veel alpaca's. Wat mij verbaasde was dat de bus eens stopte om mensen op te pikken in een streek waar echt niets van bebouwing te zien was, enkel rotsen en wat planten. Uiteindelijk begon ik een boek te lezen om niet meer te moeten letten op de inhaalmaneuvres van de chauffeur en de snelheid waarmee hij de u-bochten nam, maar voor een rit van 170 km voor 4€ kan ik niet klagen. De bus stopte in chivay (blij dat ik er uit was) en ik moest nog verder naar yanque op een of andere manier, maar dat was geen probleem want ik had nog geen twee stappen gezet of er stond al een taxichauffeur voor mijn neus. Die kende de bed & breakfast waar ik moest zijn en begon natuurlijk een hoop te vertellen in het spaans. Ik had nog niets gedronken sinds mijn ontbijt en mijn keel was zelfs te droog om te praten.


    Ik heb het geluk dat ik wat engels kan spreken tegen de eigenaar van de bed & breakfast, en dat het een restaurant heeft, want in yanque zelf is er vrijwel niets. Het is een boeredorpje met maar twee verharde wegen en je kunt er in vijf minuten door wandelen. Ik had dit initieel gekozen als wat afwisseling met de vorige hotels die midden in het centrum van de twee grootste steden van peru waren, en afwisseling is het zeker. Er is nog een andere kamer (van de 5) bezet, maar ik was alleen in het restaurant. Alpaca vlees is trouwens zeer lekker, niet echt biefstuk en niet echt schaap.


    Na aankomst heb ik ook al een beetje rond gelopen, na eerst een pull en vest aan te doen, om de streek wat te verkennen. Het was wat bewolkt met zon ertussen en rond de 17 graden. Wel raakte ik niet ver omdat ik wat begon te draaien in mijn hoofd en mij zeer slap voelde. Ik denk terug de hoogte (3417m) of omdat ik nog niet gegeten had. Het uitzicht is hier wel prachtig, de youtube filmpjes die ik bekeken had doen het geen recht.
    Read more

  • Day5

    Cruz del condor

    April 27, 2017 in Peru

    Vrijwel niet geslapen vannacht, vanwege hoogteziekte. Mijn kop deed zeer, ademen was wat ongemakkelijk en niet in slaap kunnen geraken. Tegen de ochtend was de hoofdpijn wel weg, maar ik was zeer slap en had geen eetlust. Geen eetlust hebben is ook een eneveneffect van de hoogteziekte, dus ik heb mij toch geforceerd van te eten. Momenteel is het bijna avond en gaat het al wat beter, de koppijn is er wel weer.


    Ik moest om 6 uur op en rap ontbijten, want die taxichauffeur van gisteren kwam mij om 7 uur oppikken om naar de cruz del condor te voeren. De meeste kans om de condors te zien is vroeg in de ochtend. Als ge dit vannuit arequipa boekt moet ge om 4u snachts vertrekken en vijf uur in de bus zitten, wat ook een van de redenen was dat ik nu in een boeredorpje op een uurtje ervan zit. En ik ging met die taxichauffeur gezien hij mij overtuigde dat hij dit veel goedkoper wilde doen dan die tourbussen. De prijs leek mij redelijk en ik had geen zin op dat moment om zelf iets te zoeken. 


    De rit naar de condors is door de colca canyon en deze is prachtig. Af en toe stopten we op een plaats met mooi uitzicht waar ook alle bussen stoppen. De weg ernaartoe is voor het overgrote deel een verharde aardeweg en af en toe moesten we door een riviertje zien te geraken. Ik was blij dat het niet met mijn auto was. Er reden enkel bussen met touristen op die weg, de locale bevolking rijdt nog op een ezel of llama hier. Ook stopten we bij twee kerkjes die van buiten gezien niet veel soeps waren, maar vanbinnen best origineel. De taxirit was wel voornamelijk in stilte vanwege het taalprobleem. Eenmaal aangekomen op cruz del condor, wat eigenlijk ook niet meer is dan een parking met uitzicht, zag ik dat er behoorlijk wat bussen waren, maar de plek is groot dus het viel mee. Ik had eigenlijk niet verwacht om een condor te zien, althans niet zonder lang te wachten en met een verrekijker, maar het duurde niet lang of er scheerde enen op twee meter boven mijn hoofd voorbij. Prachtige en vooral grote beesten. Ik heb net als de andere touristen een poging gewaagd om een foto te nemen, en tot mijn verbazing is er zelfs ene goed gelukt.


    Op de terugweg nog op een aantal plaatsen gestopt om foto's te nemen, en rond 10:30 was ik terug in yanque. Ik vroeg mij af of het verstandig was om nog iets te doen, gezien hoe ik mij voelde, maar ik kan moeilijk de rest van de dag in bed liggen met een boek. Dus besloot ik om een testwandeling te doen en een paar honderd meter later keerde ik terug om toch maar even op bed te liggen. Rond 13u dacht ik van een tweede poging te wagen, ik had een wandeling buiten het dorp gezien die er vrij plat uit zag. Het bleek toch niet zo plat te zijn, maar met veel rustpauzes en een bejaardentempo geraakte ik toch vooruit. Het ging zelfs zo goed dat ik halverwege een afwijking van mijn traject nam, een klim naar een uitzicht waar ook een archeologische site was. Dit was zeer zwaar, om de twintig meter moest ik even stoppen, maar het lukte. Het idiote is dat mijn benen niet moe waren en ik zelfs niet eens zweette, het is gewoon dat gebrek aan zuurstof. Een uur of drie later lig ik terug op mijn bed en zal ik niet veel meer doen dan een boek lezen en alpaca eten. Middageten heb ik terug overgeslagen, ik zou niet weten waar. Gelukkig heb ik drie pakken graankoekjes gekocht voor dit soort gevallen.
    Read more

  • Day6

    Wandeling

    April 28, 2017 in Peru

    Vandaag besloot ik om te voet naar chivay te wandelen, het zag er niet zo ver uit op de kaart. Gisteren rond 8u al mijn ogen dicht gedaan en een goeie tien uur kunnen slapen. De koppijn is er nog een beetje, maar voor de rest alles normaal. Het ontbijt hier en in de vorige hotels is altijd met fruit, een bord vol en ik was duidelijk de laatste die ging ontbijten, rond 8 uur.


    Ik zag op het weerbericht dat het max 17 ging worden en regenen. De zon was vollop uit, maar heb toch pull en vest meegenomen, om die rap in de rugzak te steken. Zon of niet scheelt enorm kwa temperatuur. Mijn eerste stop was coporaque, een dorpje aan de overkant van de canyon, waardoor ik even op en neer moest klimmen. Het uitzicht is prachtig, maar ik merkte in dat dorp ook dat de huizen er daar slechter aan toe zijn dan de gerestaureerde ruines die ik gisteren gezien heb. Ze doen hier aan landbouw, op die terassen, en alles met de hand. Geen tractor te zien. Niet zo veel verschil met de middeleeuwen dus. De straten in dat dorp waren niet eens aangestampte aarde, gewoon gras en aarde. Er stonden ook een paar luxe hotels aan de rand van het dorp die voor een sterk contrast zorgden.


    Het wandelen ging vrij vlot, dus besloot ik om in dat dorp een omweg te maken naar een uitzicht dat denk ik een honderdtal meters hoger lag. Dat was er wat te veel aan, ik merkte dat ik nog maar een derde van de afstand had afgelegd, en ik was reeds uitgeput. Ook zag ik over de bergen regenwolken op mij af komen. Ik was blij dat ik toch die pull en vest mee had. De rest van de wandeling was zeer lastig, op en neer met veel rustpauzes op een bejaardentempo terwijl het een beetje regende. Ik was blij toen ik eindelijk aankwam in chivay, rond 13:30, na meer dan 4 uur wandelen. Het begon dan goed te regenen, dus rap een restaurant binnengesprongen voor kip met frietjes. Daarna was de zon er weer. Nog effe in chivay rondgelopen, maar de energie was op dus ik zocht een taxi terug naar hotel. Rest van de dag was uitrusten.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Yanque

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now