Philippines
Southern Leyte

Here you’ll find travel reports about Southern Leyte. Discover travel destinations on the Philippines of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

4 travelers at this place:

  • Day15

    No tikitiki for me :(

    April 27 on the Philippines

    Vandaag was het eindelijk tijd voor de hele reden om naar dat spinnenhol af te reizen: whalesharks spotten! Er is elders in de Filipijnen een gekende plaats waar het zeker is dat je ze kan zien, maar daar worden ze gevoederd en wordt de baai met netten afgesloten. Bij Pintuyan worden er ook regelmatig gespot, maar dan in hun natuurlijke habitat. Ik had op voorhand reeds gemaild met de lokale pastoor en hij antwoordde dat er zeer recent nog gezien waren en vroeg god om een veilige reis.

    Ik ging met een habbalhabbal eerst naar een vissersdorpje en kreeg daar een gids, een vaarman en drie spotters toegewezen. 2300 php kostte het, maar ik had het ervoor over. We hebben drie uur rond gedobberd, waarbij de spotters dan heel de tijd afwisselend in de verte tuurden, en hun hoofd met duikmasker over de rand van hun minibootje onder water staken. Grappig zicht, jammer genoeg zonder resultaat. En het waren drie warme uren in de blakende zon geweest! Ik mocht ter afsluiting nog wel even aan een mooie rif wat snorkelen, maar natuurlijk bleef het ontzettend jammer en moest ik mijn best doen om niet té teleurgesteld te zijn. Maar ach, toch liever zo dan dat ik het alternatief was gaan steunen.

    Ik werd terug naar het centrum gebracht, pakte al m'n spullen en zette me aan de snelweg wachtende op de bus. Niemand kon mij zeggen wanneer die zou komen, maar na een uur (waarin ik me voor een hoop toeschouwers achter m'n handdoek terug in droog goed stak) kon ik me op de bus naar Tacloban placeren. Het duurde niet lang voor ik in slaap viel.
    Read more

  • Day14

    Vredig Pintuyan

    April 26 on the Philippines

    Ik had mijn wekker effectief om 4:30 gezet (om vroeg naar Pintuyan te kunnen vertrekken), maar besloot erg snel die intentie toch maar te laten varen 😄 tegen 9u ging ik dan wel naar de terminal en moest ik tot 10:30 wachten - wat in realiteit dus vertrek om 11:30 werd 😂 ochja, ondertussen nog de markt daar gecheckt enzo, het leven is daar toch een groot verschil tussen dag en nacht 😃

    Een drietal uur later stapte ik af uit de propvolle van in Pintuyan en merkte ik meteen: 'wauw wat een oase van rust.' Ik checkte in in één van de twee logeerplekken die er waren. De uitbaatster kuiste mijn kamer nog even snel en veegde een stuiptrekkende mega-spin naar buiten 😰, toen ze mijn gezicht zag moest ze even lachen, en na mijn duuzd vragen zei ze simpelweg 'no no, no more spiders now'. Ok. Euhm.

    Bij het tourism office werd ik als een koning onthaald door een flaming gay super sympathiek manneke. Hij legde alles in t weid en in t breed (of wat is de uitdrukking?) uit en gaf me nadien zelfs en 'tour' door het dorp (hier is de winkel, hier kan je dit eten, hier kan je dat eten, hier is een andere winkel, ...). Hij deed zo zijn best om mij welkom te doen voelen dat ik me al een beetje schuldig voelde toen ik hem vriendelijk bedankte en zei dat ik zelf wel verder op verkenning zou gaan :)

    Na een egg and cheese burger (wat dus letterlijk een ei met wat kaas tussen twee broodjes was 😂) nam ik een habbalhabbal naar de Busay-watervallen en heb ik er even in heerlijk fris water gezwommen en genoten van het alleenzijn met de natuur (hahah dat klinkt geweldig hippie). Daarna dan terug een habbalhabbal naar Buenavista genomen en genoten van prachtige uitzichten en het traditionele leven daar (wonen in hutten, koken op houtvuur, ..., maar toch ook smartphones). Na de mooie wandeling (met duuzd kinderen die allemaal hun Engels wilden oefenen) terug naar Pintuyan proper 'gehabbald' en daar nog de zonsondergang gezien. Daarna wilde ik even douchen in mijn kamer, en toen...
    Read more

  • Day14

    Ayu jerjeri ko

    April 26 on the Philippines

    En toen moest ik natuurlijk geweldig neurotisch in het donker de volledige binnen- en buitenkant van mijn kamer controleren op monsters. En ja. Helaas. Wie zoekt die vindt. Buiten mijn kamer/huisje zat er in een hoek zo'n monsterspin. Paniek alom en hartslag naar boven de 9000. Na wat gepanikeer besloot ik dat ik ze zou verdrinken met er een emmer water over te kappen. Ja tarara. De spin kroop griezelig snel als ze was meer in mijn richting. Meer paniek. Snel handelen. En onder 'oh shit'-gesnik kreeg ik mezelf zo ver om de emmer er op te zetten. Wow. Hallo. Applaus alstublieft? Ik trok me terug op mijn kamer en begon hevig met Eva (die dit alles zéker begrijpt) te messenger-en en zij had geweldige tips: benzine of white-spirit zoeken en bokalen rond de poten van het bed zetten. Alleen: waar dat nu nog te vinden?! Ik ging nog horen bij de enige andere slaapplaats in Pintuyan en legde uit dat waar ik nu zat er spinnen zaten. Die vrouw zei dan eerst "yeah but everywhere spiders" en na wat Filippijns gebrabbel met familieleden "no no, here no spiders"... Sure. Daarbij had die ook geen douche ofzo dus dan toch maar terug gekeerd naar waar ik zat.

    Gelukkig hoorde ik na een tijdje dat er in de kamer naast mij nieuwe mensen incheckten en de gastvrouw daar dus ook was. Ik ging haar vragen om de fles verdelger, paniek waarschijnlijk zeer hoorbaar in mijn stem, en ik probeerde verontschuldigend aan de nieuwe buren uit te leggen dat het er best wel ok is maar dat ik gewoon echt geen fan ben van spinnen. 😅 De vrouw gaf me de bus verdelger -hoera!- en ik toonde haar de emmer waaronder de spin zat. En wat doet die? Die tilt die emmer op en laat die spin gewoon wegscharrelen. Wat. De. Fok. Ik dus van 'WHAT ARE YOU DOING YOU LET IT GO' en zei lachte weer wat onverschillig en zei me dat er heus geen spinnen binnen in mijn kamer kunnen omdat er netjes rond de ramen hangen. Ja hallo euhm was die vergeten dat ze wel zelf al een spin uit mijn kamer had gehaald? Ik had nu iig de verdelger wel en voelde me al een pak versterkt. Ik spoot in elk randje en hoekje van de kamer en al zeker in en rond de gaten in de muur (voor de watertoevoer, gaten twintig keer groter dan nodig en dus plaats in overvloed voor indringer-misbaksels om binnen te komen). Ik nam snel een douche en begaf me naar het avondmarktje aan de kust om nog iets te eten.

    Ik at kip en rijst (lekker, maar weer geen groenten dus) en bestelde terug een grote bier. Hopelijk kon ik wazig genoeg geraken om toch iet of wat rustig te slapen 😅 Al snel werd ik aangesproken door een meisje dat vroeg of ik niet bij haar en haar vrienden wilde komen zitten. Ja! Leuk! Het was een Amerikaans-Filipijnse die op bezoek was bij haar familie, vergezeld van een stuk of 5 lokale gasten. We dronken bier in overvloed en hadden boeiende gesprekken over religie en zingeving, politiek (Duterte), drugs (blijkbaar was de Filipijnen voor Duterte echt een soort narco-staat aan het worden), dierenwelzijn, recht, homoseksualiteit, ... Een super interessante ervaring met deze hyperkatholieke inwoners, waarvan iemand dan wel in de gevangenis had gezeten voor zijn druggebruik, een andere nog herstelde van een auto-ongeval en wiet miste om de pijn te verzachten, broers hand in hand zaten, ... Ik leerde 'de jeugd' (ze waren ook wel rond de 30) wat beter kennen, en wat een hartelijke en oprechte jongens waren me dat! Ze leerde me ook een zinnetje Filipino: "Ayu jerjeri ko". Ik raad je niet aan het op straat te roepen of in formele context te gebruiken. Jammer genoeg heb ik geen selfies met die mannen genomen :( plan was wel om de volgende avond terug af te spreken.

    Bij thuiskomst was ik een beetje dronken maar dacht ik er wel nog aan nog eens rond te gaan met de verdelger. Plots bleek die leeg te zijn, maar aangezien ik zelf bijna vergast was, dacht ik dat dit wel zou volstaan.

    Niet dus.

    Fuck. Me.

    Toen ik wakker werd zag ik in de hoek boven de deur weer een grote spin zitten - waarschijnlijk die die de dag voordien was ontsnapt en nu wraak wilde komen nemen. Ik zat daar naakt in mijn slaapzak (na de douche de dag voordien had ik gewoon een short aangetrokken), te bibberen, en pakte de bus die ik naast mij had gelegd om gerust te slapen. Ik spoot in de richting van die spin, maar alleen, die bus was leeg. Just. Shit. Ik voelde mij echt een cartoonfiguur. Niet wetende wat anders te doen pakte ik mijn twee busjes anti-muggenspray en begon ik met beide tegelijk als ne zot naar die spin te sproeien. Dat deed dus juist niets. 'Wat anders' dacht ik, dus ik bleef echt maar anti-muggenspray sproeien en zag dat de spin het toch ook niet super aangenaam vond. Af en toe zag ik ze zo 'zich groter maken' (ik weet niet hoe ik het moet uitleggen), waarop ik dan jammerend hysterischer begon te sproeien. Ik zag de druppels van de spray op de duur op de spin vormen, en de grond was letterlijk nat aan het worden van al het gesproei. Ik pakte terug de emmer maar de spin zat niet op een handige plaats, en ik zou echt te dicht naar mijn zin moeten komen en het risico lopen dat de spin op de grond viel en dan op mij zou kruipen ofzo. Verder sprayen dan maar. En hoera, uiteindelijk kroop ze terug via de spleet aan de deur naar buiten en bleef ze daar op de rand zitten. Ik trok mijn short terug aan glipte naar buiten (vlakbij de spin dus) en liep even wat jammerend te ijsberen.

    Ik zag de vrouw haar was op hangen dus twijfelde niet lang om haar terug om hulp te vragen. Ze wist meteen "spider?" en ik legde uit dat de bus leeg was en dat die spin dus eerst effectief binnen in mijn kamer zat. Ze pakte vlotjes een grote houten staaf en begon op het beest te meppen. Dat viel, kroop snel wat rond, en vond zijn weg langs de onderkant van de deur terug naar binnen in mijn kamer. De vrouw had wel nog juist één poot van het beest 'afgeklopt'. Ik moest mijn kamerdeur terug openen (hoorde niet bij het plan), waarop zij binnen dus direct zag wat voor een boeltje ik het met die spray had gemaakt. Ze zocht de spin verder maar vond die niet meer, veegde de vloer 'schoon' met het badmatje, en leek nu toch door te hebben wat de situatie voor mij betekende. Ze zei dat ik de volgende avond in de kamer ernaast kon slapen omdat die gasten maar één nacht bleven. Uiteindelijk wilde ze terug weg gaan zonder de spin gevonden te hebben, gelukkig zag ik ze dood vlakbij mijn rugzak liggen. Nadat ik in het toerisme-kantoor ging informeren of ik in de namiddag nog naar Tacloban geraakte (wat dus kon), heb ik vriendelijk bedankt voor het aanbod van de nieuwe kamer en uitgecheckt. Een tweede nacht als dat kon ik echt zeker en vast niet aan.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Province of Southern Leyte, Southern Leyte, لايتي الجنوبية, Habagatang Leyte, Abagatan a Leyte, 南レイテ州, Katimogang Leyte

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now