Satellite
Show on map
  • Day13

    Etosha IV

    May 5 in Namibia ⋅ ☀️ 25 °C

    Aangezien de reis van gisteren meer invloed had op Henny’s herstel (in negatieve zin dan) besluit ze niet mee te gaan met de morning bushwalk. Na het ontbijt, of beter gezegd tijdens, krijgen we de melding dat onze bushgids is gearriveerd en dat we kunnen instappen. We verwachten een doorgewinterde bushman van 60 jaar met dikke rimpels in zijn door de zon getergde huid. Niets is minder waar. Voor ons staat Pim uit Numansdorp, een nog niet afgestudeerde student, die via een crash course tijdens de Corona crises is opgeleid tot gids. Heeft een jaar in Zuid Afrika gewerkt en is nu voor zes maanden in Namibië. Via Leopardstreet rijden we naar het wandelgebied want hier zijn eerder vanochtend hyena’s gespot. Aan het eind gekomen bleken die helaas al weg te zijn. Sorry guys! Aan het begin van de wandeling neemt Pim nog even de veiligheidsregels met ons door:
    1. Loop achter elkaar en altijd achter de gids met het geweer.
    2. Stap om de 5 minuten, als je achter de gids loopt, uit de rij en sluit weer achteraan.
    3. Zorg ten alle tijden dat het geweer tussen jou en het eventueel aankomende, gevaar is.
    4. Ga nooit rennen!! Alles hier in het gebied is sneller dan jij.
    5. Gehoorzaam mij altijd, dus als ik zeg rennen… RENNEN!!

    Hierna laadt hij professioneel, onder toeziend oog van Paul, zijn geweer met 5 patronen .375 Magnum. Gek als we dit niet overleven. Tijdens de tocht krijgen we uitleg over de ontlasting van diverse dieren, de sporen en de herkomst van de palmbomen. Veel blijkt de schuld van de olifanten. Deze magnifieke dieren deert het niets waar ze lopen en trekken van put naar put. En de kortste route tussen twee punten is nog altijd een rechte lijn. Andere dieren maken dankbaar gebruik van de door de olifanten gemaakte paden, want dieren zijn net als mensen van nature lui. Door het vele gebruik van deze paden slijt het pad dan uit en spreken we van olifantenpaadjes. Daarnaast hebben olifanten een verschrikkelijk slechte spijsvertering waardoor van alles wat ze eten ca. 50% weer onverteerd wordt teruggegeven aan de natuur. En daarom zijn er palmbomen! Want de rivier uit het noorden vanuit Angola voert de zaden van de palmen mee en de olifanten slurpen deze uit de rivier en poepen de zaden uit. Ook lost Pim het mysterie van de rommelige spinnenwebben op. Dit zijn vaak kolonies van kleine spinnen die samen grotere insecten kunnen verorberen. Samen sterk. Waar andere spinnen hun web schoonhouden doen zij geen moeite. Ze jagen alleen ‘s nachts.

    Ook wat educatie over de termieten heuvels gehad. Deze heuvels zijn soms wel 50 tot 100 jaar oud. De meeste kolonies leven 40-50 jaar en verslijten 3 koninginnen. Zodra de eerste minder eitjes begint te leggen, wordt de opvolger al klaargestoomd. Als de kolonie is uitgestorven kan een heuvel weer door nieuwe kolonisten worden betrokken. Afhankelijk van de staat. Pim vertelt dat de termieten eigenlijk de eerste 'boeren' waren. In de termietenheuvels groeien op 2 meter diepte schimmels die worden gevoed door de termieten en krijgen in ruil voer voor de larven. Als er een lekker regenbuitje komt groeien er overigens heerlijke oesterzwammen op de heuvel, zo groot als een voetbal. Alleen was Pim hier na twee weken wel klaar mee😁.

    Na de wandeltocht vragen we of hij nog tips heeft. Hij geeft aan dat tussen 11:00-12:30 er vaak een luipaard op Dik-Dik drive ligt te rusten. Dit is op slechts 15 kilometer afstand. Eenmaal terug in het kamp alles direct ingepakt, inclusief Henny. Op naar Dik-Dik drive. We rijden deze langzaam af maar vinden he-le-maal niets. Bij het terugrijden wel dik-diks en eerlijk is eerlijk, dat mag je hier ook verwachten. Verderop zien we twee voertuigen staan. Het instinct van Henny zegt dat dat wel eens bingo kan zijn. Voorzichtig naderen we de twee auto’s en ja hoor, daar ligt ze! Majestueus in de schaduw. De vierde naderende auto wordt haar echter te veel van het goede en ze trekt het hoge gras in, parallel aan de weg.

    Ongelofelijk dat je met 4-5 passen een dier kwijt kan zijn. We rijden de hele Dik-Dik nogmaals af en aan het einde steekt ze plots weer over. Robin zat er goed voor en kan mooie foto’s maken. We rijden ook nog even naar een mooie waterpoel. Hier spotten we nog even zeven drinkende giraffen, een familie zwijntjes en een troep gieren. Tevreden over de twee uurtjes park besluit een deel van de groep zich af te splitsen voor extra rust bij het zwembad. De rest wilde de permit nog tot het uiterste gebruiken. 1x raden wie er als eerste met zijn kont in het zwembad ligt.🦛

    Wanneer we als groep weer compleet zijn maken we samen avondeten. Aangezien er uit Etosha niks aan vlees mag worden uitgevoerd, eten we vanavond vis uit blik. Het wordt pasta met mais, uien, knoflook en tonijn. Als toetje alle restjes koek/chocolade en chips. Morgen weer inkopen doen in Rundu. Na een kopje koffie en thee wordt de dag nog even doorgenomen en volgen er tot slot mooie gesprekken. Tevreden wordt de tent opgezocht ! Wat een kadootje weer. 🍀
    Read more