Your travels in a book

Learn more

Get the app!

Post offline and never miss updates of friends with our free app.

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

New to FindPenguins?

Sign up

Indonesia

Curious what backpackers do in Indonesia? Discover travel destinations all over the world of travelers writing a travel blog on FindPenguins.
  • Hallo aus Bali ✌🏼

    Die Einreise hat mit etwas längerer Wartezeit und einigen Fragen zu meinem verlorenen Pass ohne weiteres geklappt. Eine Stunde nach der Landung war ich dann aus dem Flughafen raus. Da viele australische Freunde von Christian oft auf Bali sind, haben wir hier bereits Kontakte zu Fahrern, die uns für normale Preise fahren usw. Am Flughafen hat Madai dann bereits auf mich gewartet und mich zu meiner Unterkunft gefahren. Bali ist natürlich deutlich günstiger als Australien. Der Umrechnungskurs für 1€ liegt bei ca. 14.400 IDR. Eine Massage kostet ca. 65.000 IDR umgerechnet 4,50€ für 1h!

    Die Unterkunft ist etwas besser und kostet mich 12,5$ pro Nacht. Mein Frühstück, das mal aus einem Obstsalat, mal Sandwiches, mal Wraps oder Pancakes und natürlich Kaffee oder Fruchtsäften besteht kostet mich ca. 30€ für 6 Tage. Man gibt aber trotzdem schnell Geld aus, da ich ständig unterwegs mal hier nen Kaffee trinke oder ein Bier in einer Bar genieße oder Smoothies am Strand. Shoppen bin ich natürlich auch schon gewesen und mit Schuhen und Klamotten kommt doch einiges zusammen. 😅

    Leider kann man auf Bali kaum mit Karte bezahlen, weshalb ich froh bin das Christian auch hier ist und ich ihm Geld überweisen konnte um an Bargeld zu kommen. Er lernt den ganzen Tag und ich bin unterwegs.

    Einen Tag sind wir allerdings mit unserem Fahrer Madai von morgens 9 Uhr bis nachmittags um 16 Uhr für rund 600.000 INR ca. 42€ über die Insel gefahren und haben uns den Affenwald, Reisfelder und einige Tempel angesehen. Im Affenwald muss man unglaublich aufpassen da die Kleinen sehr schnell sind und ruckzuck etwas klauen oder auf einem sitzen. 🙈🙉🙊

    Auf Bali sind fünf Religionen anerkannt, nämlich Islam, Buddhismus, Katholizismus, Protestantismus und Hinduismus. Die ganze Insel ist voll mit Tempeln. Vor jedem Haus, in jedem Auto, vor den Hotels und Geschäften stehen kleine bunte Schalen mit Blumen und Räucherstäbchen als Opfergabe. Das kommt aus dem Hinduismus, da die meisten Balinesen Hindus sind. Man sagt über Bali Insel der Götter und Dämonen. Durch die zahlreichen Tempel, Blumenopfer und Zeremonien die man täglich sieht, wird einem selbst der religiöse Hintergrund hier sehr deutlich.

    Für mich persönlich ist Bali viel zu stressig und auch nicht besonders schön. Es gibt hier schöne Strände, diese sind aber bei weitem nicht mit Australien zu vergleichen. Völlig überlaufen (zwar nicht wie auf Malle aber ich bin von der Weitläufigkeit in AUS verwöhnt) und einfach nicht so schön. Zur Zeit ist Nebensaison auf Bali wegen der Regenzeit (geregnet hat es hier immer nur Nachts aber das Glück hatte ich in Cairns und Darwin auch 🙏🏼😇). Trotzdem ist alles ist so unglaublich touristisch und überfüllt 👉🏼 nirgendwo ist man alleine. Der Verkehr ist wirklich Horror! Dagegen ist Italien der reinste Erholungsurlaub. Aus einer zweispurigen Strasse wird locker dreispurig, Rollerfahrer überholen von rechts- und links und es gibt wirklich Millionen davon!!! Mütter mit 4 Kindern auf einem Roller! Egal ob Leitern, Tiere, Einkäufe alles wird auf dem Roller transportiert. Ampeln gibt es nur an wirklich großen Kreuzungen, ansonsten wird gehupt wenn man aus einer Nebenstraße einbiegen will damit die Anderen auf der Hauptstraße wissen, das jemand kommt. Da die Balinesen aufeinander acht geben, funktiniert dieses Sytem 👉🏼 für den geordneten Deutschen ist es allerdings absoluter Stress in so einem Verkehr zu fahren. Daher habe ich mich auch gegen einen Roller für umgerechnet 2€ am Tag entschieden und fahre mit Madai.

    Als Fußgänger ist man gezwungen auf den Gehwegen zu gehen, da die Straßen in den Ortschaften klein und überfüllt vom Verkehr sind. Die Gehwege sind natürlich übersät mit Shops 👉🏼 Klamotten, Schmuck, Massagen, Essen usw. und man wird fast hineingezogen von dem Heimischen. Ich war den ersten Tag so gestresst es ist unbeschreiblich!

    Die Landschaft&Kultur, die Tempel, Vulkane, Reisterassen usw. sind für mich trotzdem wunderschön und absolut reizvoll aber der Rest ist nicht meine Welt. Ich bin froh wenn ich die Insel verlasse und mich aufmache auf ruhigere Inseln.

    Heute Morgen gab es ein Erdbeben der Stärke 6,5. Ich bin davon aufgewacht. Es ist total verrückt wenn der Boden, die Wände und alles um einen herum wackelt. 😱 Habe anschliessend weiter geschlafen, da ich dachte es wäre ein kleines Beben gewesen aber laut Info der Balinesen war es gross. 🙈 Muss man aber auch einfach mal erlebt haben. ☝🏼

    Am Samstag treffe ich mich mit einem Paar aus England (der Englischlehrer und seine Freundin) auf Gili Trawangan. Wir haben uns in Darwin super verstanden und wollen dann zusammem feiern gehen. Christian ist dann mit seiner Prüfung durch und kommt mit.

    Ich buche mir jetzt für die nächsten Tage mal ein paar Touren und schaue mich noch etwas auf Bali um. 🙂

    Wünsche Euch einen guten Start bis bald! ✌🏼
    Angi
    Read more

  • Eigentlich fing der Tag richtig gut an. Wir haben erstmal ausgeschlafen, haben dann vom Hotel den letzten Roller bekommen, da wir den anderen schon abgeben mussten und sind gegen Mittag losgedüst. Keine 500 m vom Hotel weg, wurden wir erstmal von der Polizei angehalten. Unglaublich, dass es hier sowas überhaupt gibt. Die haben nur Touris angehalten und wollten unseren Führerschein sehen... Ups, der lag natürlich im Hotel. Dann haben wir beide was anderes verstanden, was wir tun sollten. Laura dachte, die wollen unseren Roller nach Denpasar zu irgendeiner Behörde bringen und wir hätten ihn da abholen müssen. Ich dachte, wir müssen nur dahin fahren um irgendwas zu unterschreiben und unseren Roller da abstellen, wo wir angehalten wurden... Letztendlich kam aber ein anderer Polizist, der uns gehen lassen hat, als wir zurück zum Hotel laufen wollten, um den zu holen. Sind dann aber trotzdem mit dem Roller zurück gefahren, um die Papiere abzuholen. Nachdem wir eine Karte bei Google Maps geladen haben sind wir mit GPS zum Vulkan losgefahren. Hat auch alles richtig gut geklappt, haben den Weg diesmal richtig gut gefunden. Doch das Wetter wollte nicht mitspielen. Nach 2 Stunden Fahrt, hat es soooooo sehr angefangen zu regnen, dass wir uns auf irgendeinem Hof unter einer Wellblechhütte untergestellt haben. Doch es wollte nicht aufhören. Hatten natürlich keine Regensachen dabei, da es ultra heiß war, als wir losgefahren sind. Haben uns dann unsere Handtücher umgelegt und sind weiter durch den Regen gefahren. Am nächsten Minimarkt haben wir dann erstmal angehalten, um uns Regencapes zu kaufen. Doch wir waren schon gut durchnässt und es war eiskalt. Der kalte Wind auf der nassen Haut hat das nicht besser gemacht. Trotzdem wollten wir weiterfahren, da wir schon so kurz vorm Ziel waren. Am Vulkan angekommen, (es regnete immer noch) waren wir richtig begeistert von der Aussicht, auch wenn die Sicht durch eine dicke Nebelschicht echt eingeschränkt war. Sind dann noch weiter einen Berg runter gefahren zum See, wo es heiße Quellen gibt. Doch der Eintritt war uns mit 14€ pro Person zu teuer, um einmal darin zu plantschen. Vor allem wären dann unsere Bikinis nass gewesen und wir hätten auf dem Roller noch mehr gefroren. Also ging es den Berg wieder hoch. Haben uns noch mit einem Langarmshirt eingedeckt, bevor es dann nach Hause ging. Hat sich ja richtig gelohnt die 3 Stunden Roller fahren... Aber egal, allein der Blick auf den Vulkan war die Reise wert. Auch der Rückweg hat eigentlich gut geklappt mit dem GPS... Bis uns jemand das Handy aus der Hand geklaut hat, auf dem Roller!!! Waren bestimmt ca. 40 kmh schnell, als ein Roller neben uns gefahren ist und der Hintermann uns das Handy aus der Hand gerissen hat. So schnell konnte man gar nicht reagieren... Waren richtig geschockt!! Als wir die Verfolgung aufnehmen wollten, hat uns ein großer Reisebus den Weg abgedrängt, sodass wir eingeklemmt waren zwischen Bus und Bürgersteig... Als wäre es geplant gewesen. Der Bus ist links an den Straßenrand ran gefahren, als wir gerade überholen wollten. Mein ganzes Bein war schwarz, da der Bus uns geschliffen hat, und Lauras Ellenbogen hat ziemlich gelitten. Letztendlich können wir aber froh sein, dass wir mit ein paar Kratzern davon gekommen sind. Aber was war das denn für ein Tag?? Es hat übrigens erst aufgehört zu regnen, als wir in Denpasar waren, also kurz vor Kuta, wo unser Hotel ist. Zurück am Hotel wurden wir erstmal ausgelacht für unsere Regencapes, da es in Kuta trocken war. Haben dann was gegessen und uns eine Massage für ca. 5€ pro Person gegönnt. Waren froh, als wir Bett lagen und der Tag vorbei war...Read more

  • Heute hat sich das frühe aufstehen gelohnt, denn wir wurden um 8 Uhr abgeholt fürs Rafting. Doch erstmal mussten wir mit dem Auto ca. 2 Stunden zu dem Fluss fahren. In dem Bulli saßen noch vier andere Leute mit uns drin, und wie das Schicksal es wollte waren das alle Australier! Nach der Autofahrt gab es erstmal ein Welcome Drink. Laura und ich entschieden uns außerdem dazu, den Flying Fox noch auszutesten vorher, die Seilbahn, die zum Fluss herunter führt. War zwar nicht so lang, aber hat trotzdem richtig Spaß gemacht. Als wir unten in unserem roten Schlauchboot saßen, bekamen wir eine Einführung von unserem Guide. Jeder bekam ein Paddel in die Hand und los gings! Direkt nach 2 Minuten kam das erste Hindernis, ein Baumstamm, unter dem wir uns her ducken mussten. Richtig witzig! Dann gab es noch einen 10 m Wasserfall, vor dem wir aber aussteigen mussten und die Treppen runter laufen mussten. Der Fluss war im Schnitt so ca. 50 cm tief, weshalb richtig oft riesen Steine im Weg lagen. Wenn wir auf einen drauf gefahren sind, mussten wir alle hüpfen, um dort runter zu kommen und weiterfahren zu können. Unser Guide hat immer "boom boom boom booooom" gesagt, wenn wir gegen Steine oder links uns rechts gegen die Wand gefahren sind. Der war sowieso richtig cool drauf, hat und die ganze Zeit nass gemacht und Witze gemacht. Das Rafting hat einfach soooo Spaß gemacht! Immer wenn wir irgendwo gegen gefahren sind, haben wir uns auch noch gedreht mit dem Boot. Am Ende gab es einen 4 m Wasserfall, den wir runter fahren durften. Aber das beeindruckende war einfach die wunderschöne Natur! Waren richtig geflasht, sind durch riesige Steinbuchten hindurch gefahren, durch einen Wasserfall, durch Palmen und sowas. So viel Grün auf einmal hab ich noch nicht gesehen. Das Rafting war bis jetzt mein Highlight vom Bali Urlaub. Würde es sofort noch einmal machen und unbedingt weiterempfehlen! Wieder an Land mussten wir gefühlte eine Millionen Treppen hochlaufen. Oben angekommen konnten wir duschen und es gab ein Buffet mit Nasi und Bami Goreng, Chicken, labberigen Pommes, Krabbenchips und sowas. Zeit für uns, uns ein bisschen mit den Aussies zu unterhalten und uns ein paar Tipps abzuholen. Die sind einfach so nett und offen, man hatte das Gefühl, man kennt sich schon ewig. Gut gestärkt haben wir uns dann auf den Heimweg gemacht. Abends sind wir nochmal in die Bar gegangen, in der die Band gespielt hatte. Auch heute war eine Band da, aber eine andere. Nach einem gemütlichen Essen bei guter Musik, haben wir uns ein paar Cocktails gegönnt (3 für 2, d.h. einer kostet ca. 2€) und uns zu den Leuten auf die Tanzfläche gewagt. Sofort wurden wir eingeladen mit ihnen zu tanzen, und drei mal dürft ihr raten, woher die kamen... Aus Australien! Zwei von denen wurden 21, deswegen hatten sie einen Grund zum feiern. Wir haben uns dann zu denen gesetzt und ein bisschen gequatscht, und wurden sogar zu denen nach Hause eingeladen, um dort zu surfen und eine Rundfahrt mit ihnen zu machen. So viele nette Australier an einem Tag! Freuen uns jetzt schon auf Australien! Haben noch ein paar Trinksprüche ausgetauscht und dann ging es irgendwann heim.Read more

  • Nach 2 Wochen purer Entspannung geht die Zeit in Indonesien nun auch schon zu Ende. Was ist also mein Fazit.

    So ganz allgemein muss man das Land tatsächlich in seine Inseln aufteilen, da jede ein bisschen anders ist :).
    Java war super untouristisch und damit ganz anders als ich erwartet habe. Hier hat mir neben den Vulkanen (die natürlich ganz oben auf der Highlight - Indonesien - Liste stehen) die Stadt Yogyakarta echt super gut gefallen. Die Tempel um die Stadt waren interessant, wobei besonders die vielen Fotoshootings mit Einheimischen im Gedächtnis bleiben. Etwas, das ich hier tatsächlich nicht erwartet hätte. Tja und die Vulkane sind wie eben erwähnt natürlich spitzenklasse. Eine Tour dorthin kann ich nur jedem ans Herz legen, da die Eindrücke wirklich Hammer waren.
    Bali war hingegen sehr touristisch, obwohl ich natürlich nur von Ubud und Umgebung sprechen kann. Nichtsdestotrotz hat es mir hier sehr gut gefallen. Ubud ist einfach unglaublich schnuckelig und die Landschaft auf Bali ist total schön. Hier merkt mal allerdings an den Preisen, dass Essen etc vor allem auf Touristen ausgelegt sind. Was gut ist, da uns die traditionell indonesische Küche leider nicht überzeugen konnte.
    Last but not least - Lombok. Eine Insel, die immer wieder als untouristisches Bali beschrieben wird. Dies trifft tatsächlich auch zu, wobei die Inseln im Norden (Gili T, Gili Meno und Gili Air) dabei die Ausnahme darstellen. Diese werden neben Bali vermutlich ebenfalls von sehr vielen Touristen aufgesucht. Das aber zu Recht! Die Gilis waren für mich ein weiteres Highlight von Indonesien, welches ich unter der Rubrik "Entspannung" verbuchen würde 😊. Auch der Süden Lombok eignet sich super zum relaxen, allerdings hat mir Gili Air noch besser gefallen. Interessante Städte gibt es auf Lombok wsl eher weniger. Hier steht mehr die Natur im Vordergrund, die bei unseren Rollertouren zum Strand immer ein toller Anblick waren😍.

    Und so ganz allgemein sind die Menschen hier natürlich wie eigentlich überall in Südostasien super nett und hilfsbereit. Außerdem wird Indonesien wohl das billigste Land dieser Reise werden. Im Durchschnitt habe ich hier pro Tag am wenigsten ausgegeben. Dies mag zum Teil daran liegen, dass wir viel Zeit am Strand verbracht haben, aber trotz allem braucht man für den täglichen Bedarf nur wenig Geld.
    Read more

  • Den noch aktiven Vulkan Ijen bestiegen wir heute Nacht, um noch vor Sonnenaufgang das blaue Feuer zu sehen. Dabei handelt es sich um brennende Schwefelgase, die beim Austritt an die Oberfläche mit Sauerstoff reagieren und sich zu blauen Flammen entzünden. Bekannt ist der Vulkan vor allem für seine Arbeiter, die für einen Hungerslohn den Schwefel abbauen und ihn in großen Mengen (bis zu 100kg) ins Tal bringen.Read more

  • Met een zwaar gevoel werden we wakker vanmorgen... We moeten vandaag deze prachtige plek verlaten en terug naar Sanur. Deze stek is echt een aanrader voor iedereen die Bali gaat aandoen!

    Na het ontbijt, afscheid genomen van de keukenstaf en naar de receptie gegaan voor t financiële plaatje. Ondanks dat de rekening behoorlijk was, mag je niet zeker niet klagen, als je terugleest op de rekening wat je er allemaal voor hebt gehad! Eén van de medewerkers tovert ergens onze scooters vandaan (hadden we aan t begin op t smalle pad achtergelaten, weet je nog? En daarna niet meer gezien!) en weg zijn we!

    Weer die hele slechte weg terug naar de hoofdweg, maar mét de mooie rijstvelden om ook naar te kijken! De scootermeneer had ons gevraagd om 12 uur in Sanur te zijn, omdat de volgende toeristen alweer staan te trappelen om op pad te gaan! De reis gaat gestaag, dus dat komt goed... We komen helaas ook weer in de drukte van de grotere plaatsen terecht en het verkeer is de bekende "harmonieuze chaos" die we gewend waren van het begin van deze vakantie. Gewoon met het verkeer meestromen en niet bang of terughoudend zijn. Laten zien wat je wilt en dan houdt iedereen rekening met elkaar.

    Onderweg zelfs een paar "files" gehad! De eerste was voor een defecte vrachtwagen waarvan de aandrijving het had begeven (cardan as lag er los onder) Bij dit gevaar stond een man het verkeer te waarachuwen door met een palmtak te zwaaien! Ook een manier!! En later lag er een enorme vrachtwagen op zn kant in een soort greppel. Probleem was dat de helft van het gevaarte nog boven onze weghelft hing.... Het is eigenlijk net als in Nederland! Daar hoor je op de verkeersinformatie ook als oorzaak van een file, een defecte vrachtwagen of een gekantelde vrachtwagen!!

    Eenmaal in Sanur zien we iets bekends: de avondmarkt! We zijn er dus bijna! Rond 11.30 uur zetten we de scooters na 650 kilometer rijden over dit prachtige eiland, voor de laatste keer stil! Dit is wel een "high-five" waard! De Villa by the Sea (ook ons eerste adres) waar we nu zijn is vol, maar de meesten gaan uitchecken. Ambon de huismeester komt even gezellig een praatje maken en even later nemen we voor 1 nachtje onze intrek in de bovenste kamer. Ook mooi, maar niet zo mooi als de eerste kamer die we hier hadden! Ondertussen komt de scootermeneer zijn eigendommen terughalen en stelt als enige vraag : "zitten de helmen erin?" Verder hoeven we geen papierwerk te doen of een rondje rond de scooter te lopen voor eventuele schade.... Lekker makkelijk...!

    Snel omkleden en naar t strand. Lekker een lunch gegeten met 1 (nou vooruit 2 dan) Bintang biertje(s) erbij. Ter plekke een paar strandbedden gehuurd en eigenlijk de rest van de middag niet meer vanaf gekomen. Behalve voor een stukje zwemmen en een toiletbezoek (Bintang biertjes hè...!) De golven in de verte zijn enorm! Veel hoger dan 2 weken geleden. Maar op t strand merk je daar niet veel van omdat zo'n 100 meter voor de kust een lange zandbank ligt, waar de golven op breken.

    Overigens zijn er al een aantal mensen die ons hebben gezegd dat Gili Trawanan (het eiland waar we morgen naar toe gaan), erg druk is en bekend staat als party eiland! Nét iets voor ons!! We kunnen nu niets meer wijzigen aan de boeking, dus we zien we wat t wordt. Tot nu toe zijn we eigenlijk erg weinig toeristen tegengekomen omdat t nog het begin van het seizoen is...

    Eventjes douchen en van plan via de strandboulevard naar de avondmarkt te lopen. De lucht is echter pikzwart en het bliksemt boven de zee. Dat voorspelt niet veel goeds... Uiteindelijk treffen we een heel leuk tentje aan met een leuk menu, dus we laten de avondmarkt voor wat ie is en schuiven hier aan tafel. Ik nam de eend en Talin nam Rendang (rundvlees gerecht). Heel romantisch op t strand met in de verte het onweer. Toch begon t hier ook te plenzen, maar dat duurde maar 20 minuten ofzo. Na het eten toch doorgelopen naar de avondmarkt, die we met enige moeite hebben gevonden. Even het ontbijt voor morgen ingeslagen en teruggelopen naar t hotel. Talin heeft ook nog een aantal placemats gekocht waar keihard voor onderhandeld is... Morgen weer vroeg uit de veren, want om 08.15 uur staat de transferbus naar de boot er (als t goed is...)
    Read more

  • Wakker voor de wekker.... Talin was allang wakker en had de yoga oefeningen er al weer op zitten. Eventjes in de buitendouche, tas inpakken en naar beneden om op de transfer te wachten.

    Beneden kwam Ambon al naar ons toe, hij was gebeld door de transferclub en ze komen om 08.30 uur. Tijd zat en dus tijd voor een bakkie! Ook voor de Pisang Goreng als ontbijt dat we afgelopen avond op de avondmarkt gescoord hadden. Even na half 9 stond het busje voor de deur. Mr. Hans? Vroeg de chauffeur... Inderdaad Mr. Hans en gevolg. De chauffeur was van het type "voor de koffie geen gezeur aan mn kop" en hij had bijzonder weinig geduld met de mede weggebruikers. Dat zie je niet vaak hier, of eigenlijk helemaal niet: een aggressieve chauffeur. Hij toeterde en foeterde dat het een aard had en reed de rij wachtenden bij stoplichten voorbij om vooraan in de rij ertussen te wringen.... Een akelige vent.... Gelukkig duurde het ritje niet lang, maar lang genoeg!

    Bij het ticketkantoor van de ferry deden ze t een stuk vriendelijker. Ik kon de PDF waarop ons ticket staat niet openen, maar had natuurlijk wel de bevestiging en het betalingsbewijs. Allemaal geen probleem en vlot werd er een nieuw ticket gemaakt. Labels voor ons en de bagage en dan wachten tot we werden opgeroepen om aan boord te gaan. De boot was vol, maar er gingen ook een stelletje naar Lembongan en weer anderen naar Lombok, dus t viel wel mee. De "stewardes" vroeg wie er wel eens last had van zeeziekte en naast mij schoot een arm als door een wesp gestoken omhoog. De "stewardes" bleek namelijk te beschikken over reisziekte pillen. Talin heeft er snel 1 genomen. En dat was nodig! De golven tussen Bali en Lembongan waren erg hoog en onze boot klapte van de ene naar de andere met een gangetje van 50 km/u. Niet alleen Talin was niet blij, maar er waren anderen die ook liever op een strand hadden gelegen. Een paar Nederlandse meisjes achter ons bijvoorbeeld, die eigenlijk naar Gili zouden gaan, zijn op Lembongan afgestapt. De ene was hondsberoerd en de andere doodsbang. Ik probeerde haar nog op te beuren door te zeggen dat, als het personeel nog breed lachend door de boot loopt en gezellig met elkaar kletst, er geen enkele reden is om bang te zijn. Ze waardeerde de poging, maar ging toch van boord, samen met haar vriendin...

    Dus.... ronde 2 van Lembongan naar Lombok! Voor de zekerheid nam Talin nog een pilletje. De "stewardes" grapte dat je met 3 pilletjes vanzelf ging slapen, dus Talin heeft t toch maar bij 1 gehouden. Deze ronde was een stukje rustiger, maar Talin was zo suf als een konijn door de 2e pil en sliep op een gegeven moment! Dus de dosis moet worden bijgesteld.... 😁 Bij Lombok nog wat mensen eruit gelaten en toen doorgevaren naar Gili Trawangan. Daar werden we op t strand door de sjacheraars weer opgewacht. Eén heeft ons naar ons hotel begeleidt en wilde daar het luttele bedrag van RP 100.000 voor hebben. We hebben hem RP 50.000 gegeven en nu: wegwezen vlerk! Gili Trawangan valt ons een beetje tegen moeten we eerlijk zeggen. Er zijn hier geen auto's of scooters (das een pluspunt), maar als gevolg zijn er ook geen wegen, alleen maar (modder)paden. Het is ook zeer armoedig, rommelig en overal ligt afval! Het is echt een beetje een achterbuurt! Wij hadden het ons iets mooier voorgesteld.

    Het hotel is OK, maar haalt t niet bij de hotels waar we tot nu toe hebben gezeten. Moet gezegd worden dat we tot nu toe ook ongelofelijk verwend zijn geraakt. Een beetje snobs dus.... Overigens klopt t wat sommigen ons al hadden gezegd. Wij halen de gemiddelde leeftijd hier een stuk omhoog. De 35-plussers zijn zeer zwaar in de minderheid! Ben benieuwd wat dat vanavond en vannacht wordt!

    Na de kamer te hebben bekeken en de airco op loeien hebben gezet, lopen we terug naar de "boulevard". Een stukje gewandeld en toen toch maar gaan lunchen. Een leuk tentje binnen gestapt en ze hadden iets op de kaart staan waar ik zin in had: pizza!! Toen de ober (een jongen die het buskruit niet had uitgevonden...) de bestelling op kwam nemen, bleek dat pizza niet mogelijk was. Onduidelijk verhaal over geen deeg.... of geen zin... zoiets.... Dus Beef Rendang besteld en Talin de Mie Goreng. De tent was nagenoeg leeg, maar toch kregen ze het voor elkaar om ons een half uur te laten wachten. Vervolgens kreeg ik mn eten en toen ik bijna klaar was kreeg Talin t hare. Das dus sowieso geen fooi....

    Na dit hoogstandje van planning en gastvrijheid zijn we verder gelopen en onderweg de snorkeltocht voor overmorgen geboekt. Uiteindelijk komen we bij "Bongkers Beach" terecht waar de surfers best hoge golven trotseren. Op de zee zien we een muur van regen naar Lombok trekken en enige tijd later is het gehele eiland niet meer te zien! Kan niet anders of wij krijgen ook een pluk daarvan mee. En ja hoor, even later plenst t ook bij ons. Tijd om de winkeltjes in te gaan... Ik heb uiteindelijk mijn oude slippers kunnen vervangen door een paar flitsende nieuwe en ook maar een t-shirtje gekocht. We kopen een ijsje, lang niet zo lekker als gisteren, maar toch zeker de moeite waard! Geinig om te zien dat 2 ijsjes bijna net zoveel kosten als een hele dag snorkelen voor 1 persoon! Rare verhouding...

    De regen houdt aan en wordt erger en we besluiten onze voorlopige residentie op te slaan in een Warung. Daar drinken we biertjes, Cappucino en Annanassap. Er loopt een schattig lokaal meisje in de Warung gekleed in een gele "Frozen" jurk. Talin heeft een hele tijd met haar gespeeld. Het meisje heet Linda (!) en is 3 jaar oud.

    Met Google maps in de immer aanhoudende regen over de modderpaden teruggelopen naar t hotel. Snel een douche (warm water is in no time op hier) en nog ff relaxen met een boek. Vanmiddag zei ik al tegen Talin dat er opvallend veel Moslima's rondlopen op dit eiland, terwijl Bali voor 95% Hindu is. Deze constatering blijkt correct, want er zijn dus minimaal 2 moskeeën hier en wij zitten er precies tussen in! Zojuist hebben de Imam's een wedstrijdje gehouden wie het hardst zijn gelovigen kan oproepen voor t avondgebed.... Laat ik het zo zeggen, de stoelen bij "The Voice of Gili" zullen niet draaien voor deze heren. Een hoop mensen die hier werken komen van Lombok en daar is het hoofdzakelijk Islamitisch, dus dat verklaart waarschijnlijk de aanwezigheid van de moskeeën.

    Rond een uurtje of 8 willen we eten in t restaurant van t hotel. Blijken ze daar alleen maar snacks te hebben! Dus alsnog de "stad" in. De straten waren echte modderpoelen vanwege de regen van vandaag, niet fijn... op een gegeven moment zagen we een pizzaria die er leuk uitzag. Echte steenoven enzo! Smikkelen dus! Wij zitten en krijgen de kaart. Na 10 minuten komt de ober ons doodleuk vertellen dat de pizza's op zijn! Das de 2e keer vandaag!! Aan het tafeltje naast ons zit een Chinees gezin. Ik sta al mokkend buiten, maar Talin wordt door de Chinezen "aangehouden" en ze krijgt gewoon een slice van hun pizza mee!! Wat een tof gebaar! Hulde! Op naar de avondmarkt dan maar. Dat blijkt geen straf! Heerlijke gerechten voor bijna niets! We konden een spiesje nemen van kip, rund of vis die kosten per stuk RP 20.000 (ongeveer € 1,40) en als bijgerecht kon je 5 dingen kiezen uit de kar. Dit varieerde van kipvleugeltjes, tot sperciebonen en mie. Die 5 bijgerechten kosten ook RP 20.000 maar dat tesamen! Lekker gegeten en daarna op zoek naar de Reggae tent die we vanmiddag zagen. Daar bleek een erg lekker bandje te spelen die alles speelden behalve Reggae. Hier een tijdje gezeten en wat gedronken. Erg leuk en een hele relaxte sfeer!

    Morgen gaan we met de fiets het eiland over! Hopelijk is t dan beter weer....
    Read more

  • We hebben prima geslapen! We hadden gevreesd dat de buren misschien luidruchtig zouden zijn, maar naast de Imam om 5 uur en een haan, was alles in diepe rust. We voelden vanmorgen wel een trilling van 2 á 3 seconden en hoorden later vandaag dat er in Zuid Bali een aardbeving is geweest. Hoe zwaar weet ik niet. Vol frisse moed aan het ontbijt dus! Omeletje voor Talin en wafels met honing voor mij. Er zat ook een Chinees met zn zoontje bij t ontbijt. Die leek verdomd veel op de pizza donateur van gisterenavond! Maar goed, al die gasten lijken op elkaar.... 😇 Toch maar gevraagd en verdomd, t was um! Blijkt hij de eigenaar van het hotel te zijn. Uiteraard even gezellig gekletst en nogmaals bedankt voor de slice pizza!

    Bij de receptie fietsen gehuurd, want we gaan het eiland rondfietsen en zoals je weet zijn er hier geen auto's of scooters. We krijgen damesfietsen met een schattig mandje voorop en tig versnellingen. Het zadel moet uiteraard een eind omhoog en voor de eerste bocht doen we t nog maar een stukje meer. De fietsen hebben een hard zadel en op deze "wegen" is dat geen feest....

    We gaan rijden! Rechtsaf de boulevard op en na zo'n 300 meter laten we het drukke centrum achter ons. Onze indruk van Gili Trawangan wordt wat bijgesteld. De stranden zijn best mooi en aan de weg staan prachtige resorts. Zo rijden we een stukje, tot we bij de beachclub Exile aankomen. Hier staat een schommel in zee en daarnaast een hangmat. Mooi fotomomentje dus en een topexcuus om wat te drinken. We schieten wat (mooie) plaatjes en drinken een milkshake en een annanassap en gaan dan verder.

    Overal worden snorkelspullen te huur aangeboden om vanaf het strand de zee te verkennen. Na een paar keer nee te hebben gezegd, doen we t op een gegeven moment toch maar. Ieder een snorkelsetje en t water in. Helaas is de kust bezaaid met scherp afgestorven koraal en het is dus een pijnlijke tocht het water in. We hebben gezwommen en gezwommen en gekeken, maar er was geen moer te zien! Deceptie! Dan maar weer terug naar het strand zien te komen. Dat was door de stroming en eerder genoemd koraal geen makkelijke opgave. Vlák voordat we eruit konden lopen, komt een Nederlandse dame met een snorkelsetje het water inlopen. Enthousiast vraagt ze: "is t mooi?" We moeten haar teleurstellen en dat is ze blijkbaar ook gezien haar gezicht. Tóch gaat ze verder zegt ze.... eigenwijs....! 😂

    Op de fiets verder karren. Het begint weer wat drukker te worden. Een ander plaatsje denken we nog. Maar toen reden we het restaurant voorbij waar we gisteren zo'n topservice hadden meegemaakt! We waren dus al rond!! En dit is het grootste eiland van de Gili's! 😁 We wilden ook nog het View Point aandoen dat pontificaal wordt genoemd op de kaart van het eiland. Maar inmiddels weten we dat het gebruik van wegbewijzering in deze contoreien tot het bittere minimum is teruggebracht. En ook hier: geen bord te bekennen. Ergens maar rechtsaf geslagen en dat was een leuk weggetje dwars over het eiland, maar geen View Point! Dus maar terug gereden naar het hotel en gevraagd waar we heen moesten. Hotel uit en dan "verderop" rechtsaf. Gedaan en we zien een soort van paadje naar boven. Dat zal t dan wel zijn.... Nog steeds geen bord gezien! We vragen ons hardop af of wij nu zo blind zijn of dat alle toeristen dit hebben... Behoorlijk geklommen en dan houdt t pad op. We zijn nu zover, dan maar door het weiland. Boven op de heuvel staat eerst een verlaten (nieuw) huis en daarachter een joekel van een zendmast. Wel wat plaatjes kunnen schieten, dus de View hadden we al te pakken, maar of dit nu het Point was, zullen we nooit weten. Door de struiken ontwaart zich ineens een soort pad en we horen stemmen! Ja hoor, 3 Fransen lopen ons voorbij! Bonjour!!

    En even later vinden we zelfs een trap die ons naar beneden leidt. Dit is de andere kant van het eiland dus nog een lange wandeling voor de boeg! Onderaan de heuvel staat zowaar een boordje "Out"! Maar geen enkel bordje waar je naar boven moet! De wandeling terug is warm maar leuk. Onderweg nog een aantal mannen gezien die met hun paarden in de zee aan t zwemmen waren. Zo te zien hadden de dieren het erg naar hun zin! Ijsje gehaald en terug naar het hotel gelopen. Hoog tijd voor een frisse duik!

    Na te hebben gedouched gaan we terug maar club Exile om de zonsondergang te beleven. We zijn niet de enigen! Maar tis gezellig en superrelaxed! We vinden een klein tafeltje met 2 stoelen direct aan de branding en bestellen twee biertjes. Helaas is t erg bewolkt dus de zonsondergang is niet veel, maar dat mag de pret niet drukken. Er speelt een drumband op de achtergrond, wij zitten samen aan de zee met een paar ijskoude biertjes in onze hand... Wat hebben we t toch slecht!

    T eten was bijzonder goed binnen te houden. Inmiddels zijn we nog 1 van de weinige gasten. De tafel naast ons is bevolkt met lokalen en 1 blanke ( wij denken de eigenaar van de tent) die gezellig een aantal pretsigaretjes laten rondgaan.... en wij maar denken dat de wetgeving zo strikt is hier! Eerder vanavond kwam iemand ook al langs die ons Paddo's wilde verkopen! Inmiddels wordt Salsa muziek gedraaid en Talin staat helemaal in haar eleme t alleen Salsa te dansen.... We hebben t plan opgevat om weer naar de Reggae tent van gisteren te gaan. Die was leuk! Maar tis een lange weg terug, slechte wegen, geen verlichting en een paar biertjes in de mik... dat wordt wat!

    Weer in de Reggae bar terecht gekomen! Er speelde vanavond een echte reggae band. Best lekker. We zaten aan een lange tafel met een aantal backpackers. Eén ervan (Janneke) heeft 8 maanden in Australië gereist en is nu nog een paar weekjes op Bali en omstreken voordat ze weer naar Nederland terug gaat. Hele leuke gesprekken gevoerd! Erg leuk en inspirerend hoe ze de tijd door brengen met zo weinig geld. Lekker wat biertjes met haar en haar vrienden weggetikt (super gezellig!) en nu weer terug in het hotel! Morgen een snorkeltocht langs de Gili eilanden! Zin an!!
    Read more

  • Hahahaha... Um ca. 7 Uhr sind wir heute morgen kurz aufgewacht, weil unser Zimmer irgendwie gewackelt hat. Wir, bzw ich, war aber noch so im Halbschlaf, dass ich mir nichts dabei gedacht habe. Laura hatte noch gefragt, "Merkst du das auch? Unser Zimmer wackelt voll... Was ist das?" Das Wackeln hat aber auch nicht so lang angedauert, also haben wir dann einfach weitergeschlafen. Später am Tag hatte uns Mona (vom Nyang Nyang Beach) geschrieben, ob wir das Erdbeben mitbekommen hätten... What?? Ein Erdbeben? Das haben wir wohl nur so halb mitbekommen... Später in der Bar haben wir erfahren, dass es 2 kurze Erbeben hintereinander waren und innerhalb der letzten 4 Jahre wohl auch das heftigste. In Kuta soll das außerdem am schlimmsten gewesen sein. Oh mein Gott... Was sind wir für Peilos?? Erdbeben miterleben können wir also von unserer To Do Liste streichen. Naja miterleben ist vielleicht das falsche Wort...
    Ansonsten haben wir heute aber eher gechillt. Haben heute das Hotel gewechselt (und ich habe alles wieder in den Rucksack reinbekommen!), den neuen Pool getestet, am Meer entspannt und Henna Tattoos am Strand bekommen. Es war ziemlich bedeckt und trotzdem richtig schwül. Und das neue Hotel ist leider nicht so super wie das alte. Aber immerhin haben wir diesmal Frühstück mit drin! Abends ging es nochmal wieder in die Bar, in dem wieder die gleiche Band gespielt hat wie an unserem ersten Abend. Haben uns wieder ein paar Cocktails gegönnt für 2€ und uns mit der Band angefreundet.
    Read more

  • Zoals gisteren al gemeld, vandaag wederom een speciale dag! Talin is jarig!! Maar er staat vandaag ook een flinke reis op t programma. We hebben tot 1345u voordat de ferry naar Bali vertrekt. Aangezien t Talin's verjaardag is mag zij kiezen waar we heen gaan. Dat wordt dus The Exile aan t strand. Helaas is dat een stuk lopen en we spreken af dat we terug in ieder geval 1 van de paardenrijtuigjes nemen. Het is behoorlijk heet en met de rugzak wordt t niet beter. We komen volledig bezweet aan bij The Exile. Hier nog een kleine "ruzie" gehad over de gekozen lokatie. Maar vlot weer bijgelegd. We nemen een watertje en later nog een annanassap. We hadden de ober "Mr. Ja-Maaaan" laten doorschemeren van de verjaardag. Hij kwam met de sapjes terug en bij Talin stond er een stuk annanas op in de vorm van een hartje... Schattig!

    Ook de lunch daar gegeten en dan wordt t toch onverbiddelijk tijd om naar de haven te gaan. Natuurlijk op het hele stuk naar de haven geen paard en wagen te zien en we kwamen dus andermaal badend in het zweet aan.... Ingechecked en we konden direct aan boord. Op ons ticket stond 1345u als vertrektijd, op de folder stond 14u. Het was net na half 2 en de crew was bijzonder gepikeerd dat er nog een aantal gasten niet waren. Er werd luid getoeterd om zo de "laatkomers" te waarschuwen, waar ze ook waren. Uiteindelijk was iedereen er en konden we gaan. Talin had weer een zeeziekte tablet gescoort en viel op een gegeven moment weer in slaap. Op Trebogan een aantal mensen gelost en meer aan boord genomen, zodat de schuit afgeladen vol zat. Gelukkig nog maar een half uurtje....

    In Sanur stond onze transfer te wachten en bracht ons naar Villa by the Sea. Hier hadden we 3 dagen geleden de bagage, die we niet nodig hadden, achter gelaten. Ambon deed breed lachend de deur open. We mochten zelfs de douche nog even gebruiken als we wilden. Dat wilden we zeker!! Dus fris en monter afscheid genomen van Ambon en naar t strand gelopen. In hetzelfde leuke tentje waar we onze eerste maaltijd op Bali aten, eten we nu onze laatste... We hebben nog wat tijd over dus we gaan nog bij club Casablanca een drankje doen. Talin heeft een enorme hoeveelheid felicitaties die ze wil beantwoorden dus die is wel ff zoet....

    Over klein uurtje vertrekken we hier en dan de lange vlucht terug. Het was een fantastische, betoverende vakantie. Bali is echt een aanrader!!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Republic of Indonesia, Indonesien, Indonesia, Indonesië, Indɔnehyia, ኢንዶኔዢያ, اندونيسيا, İndoneziya, Інданезія, Индонезия, Ɛndonezi, ইন্দোনেশিয়া, ཨིན་ཌོ་ནེ་ཤི་ཡ།, Indonezia, Indonezija, Indonèsia, Indonésie, Индонези, Indonesia nutome, Ινδονησία, Indonezio, Indoneesia, اندوزی, Enndonesii, Yndoneezje, An Indinéis, ઇન્ડોનેશિયા, Indunusiya, אינדונזיה, इन्डोनेशिया, Indoneska, Endonezi, Indonézia, Ինդոնեզիա, Indónesía, インドネシア共和国, bidgu'e, ინდონეზია, ឥណ្ឌូនេស៊ី, ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ, 인도네시아, ئیندۆنیزیا, Indonesi, Yindonezya, Indonezi, ອິນໂດເນເຊຍ, Indonēzija, Initonīhia, Индонезија, ഇന്‍ഡോനേഷ്യ, इंडोनेशिया, Indoneżja, အင်ဒိုနီးရှား, Indonesiya, ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ, Indonezja, اندونیزیا, Indonésia, Indunisya, Indoneziya, इन्दोनेशिया, Indunesia, Ênndonezïi, ඉන්දුනීසියාව, Indoneesiya, Républik Indonésia, இந்தோனேசியா, ఇండోనేషియా, อินโดนีเซีย, Indoneziýa, ʻInitonēsia, Endonezya, ھىندۇنېزىيە, Індонезія, انڈونیشیا, In-đô-nê-xi-a (Nam Dương), Lindäna-Seänuäns, Orílẹ́ède Indonesia, 印度尼西亚, i-Indonesia