Kazakhstan
Kazakhstan

Curious what backpackers do in Kazakhstan? Discover travel destinations all over the world of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

18 travelers at this place:

  • Day5

    Almaty

    July 13 in Kazakhstan

    We zijn ondertussen 5 dagen in Almaty en hebben al heel wat afgewandeld in de stad. Almaty is de grootste stad van Kazachstan met 1,5 miljoen inwoners. Tot 1997 was het de hoofdstad van het land, nu is dat Astana geworden. Moeilijk om de stad in een notendop te beschrijven want er valt vanalles te zien en beleven, maar 1 ding is zeker: we voelen ons hier goed! Enkele eerste indrukken zie je in dit filmpje: https://1drv.ms/v/s!Atu4EEerYSfsfRf_jojMR6C5pfo

    Wist-je-datje: de oude naam van Almaty, Alma-ata, betekent "vader van de appels". Alle appelsoorten die wij kennen zouden afstammen van de wilde appels die hier in de bergen rond Almaty groeien.

    De stad is een echte mengelmoes, zowel qua architectuur als qua bevolking. Statige Sovjet gebouwen worden afgewisseld met moderne businesscenters en in de buitenwijken vind je kleine bouwvallige huisjes. 50% van de inwoners is Kazachs, 30% Russisch en daarnaast zie je nog Chinezen, Mongolen, Georgische types,...

    Na 3 nachten in de guesthouse bij Vladimir, slapen we nu voor 3 nachten in een hostel op 500 meter daar vandaan. De eigenares, Lena, is alweer supervriendelijk en gastvrij. Ze spreekt bijna geen Engels dus wat doe je dan in deze moderne tijden: een gesprek voeren via Google Translate. Lena spreekt iets in het Russisch in, de app vertaalt alles naar het Engels en nadien spreken wij iets in dat dan weer naar het Russich vertaald wordt. Handig, en het leidt soms tot grappige situaties wanneer iets verkeerd vertaald wordt.
    Read more

  • Day7

    Charyn canyon

    July 15 in Kazakhstan

    Om 7u stipt moesten we aan Astana hotel zijn voor onze tour naar Charyn Canyon. Een Mercedes Sprinter zou ons opwachten, maar er is niks te zien. We zijn nochtans ruim op tijd. Om 7u15 nog niks te zien. Om 7u30 enkel een grote bus maar wel een meisje van ons tour agentschap erbij. Een hele bende volk stapt op de bus, als ik het vraag moeten wij nog wachten. Uiteindelijk worden we om 8u ook op dezelfde bus geduwd, maar ik ben toch niet zeker of het wel de goeie is… Achteraf bleek van niet, wij hadden eigenlijk een uitgebreidere tour geboekt maar omdat we de enige waren stuurden ze ons mee met de rest. Maar we kunnen niet klagen, het was een zeer mooie dag.

    Na 4 uur rijden parkeert de bus zich aan de ingang van het park en wandelen we zo’n 45 minuten door de gigantische, veelkleurige canyon. We komen uit aan de Charyn rivier waar een ecolodge met enkele joerten staat. De gids legt ons in het Engels uit dat we hier even tijd hebben om onze picknick op te eten en dat we daarna kunnen aansluiten voor een wandeling over de toppen van de canyon. Ze had op de busrit al een uur in het Russisch zitten vertellen maar het werd haar nu duidelijk dat wij daar geen bal van snapten. We willen de wandeling uiteraard meedoen, ook al is die ferm lastig in de vlakke zon. Maar het loont de moeite, iedereen geniet en trekt honderden foto’s van de prachtige rotsformaties.

    We gingen er vanuit dat we de enige Belgen waren, maar toevallig horen we 2 mensen in onze groep Nederlands tegen elkaar spreken. Liane uit Mechelen vertelt ons dat ze al 3 jaar alleen de wereld rondreist, haar gesprekspartner is een Kazachs meisje dat in Amsterdam studeert en al deftig Nederlands spreekt. We praten nog wat bij op de bus en vallen dan al snel in slaap na de vermoeiende maar bevredigende dag.
    Read more

  • Day1

    Guesthouse on Sadovaya

    July 9 in Kazakhstan

    Drie uur vliegen naar Riga met daarna een directe transfervlucht van een kleine vijf uur naar Almaty. Helaas niet veel geslapen, maar we zijn er! De sympathieke Alex van Guesthouse on Sadovaya staat klaar om ons naar ons eerste nestje te brengen. Het is dan 08u30 plaatselijke tijd, vier uur later dan in België.

    Na een klein half uurtje in de drukke Kazachse ochtendspits.. (heftig, ff verschieten), komen we aan in een mooie grote superpropere kamer. Het bed staat naar ons te lonken. Alex vraagt wanneer we ontbijt willen. Maarten ziet het zitten om de wekker te zetten na twee uurtjes slaap om dan te gaan ontbijten. Moedig. Ik pas wijselijk. Ik ga meer dan twee uur slaap nodig hebben en ik voel me ook een beetje misselijk. 2x stijgen en dalen in het vliegtuig, vermoeidheid, de warmte (34 graden!), en het Kazachse verkeer worden me even te veel. Dat bewijst ook het kleine toiletbezoek voor ik in het beddeke plof, een zalig slaapje tegemoet. Ook Maarten kruipt erin voor zijn twee uurtjes slaap.

    Rond 15u word ik wakker. Ik voel me terug 100 procent! Maarten is ook wakker en vertelt enthousiast over het ontbijt en de sfeervolle omgeving waarin het gebracht wordt. Een nostalgische huiskamer met open keuken waar een lieve vrouw eten klaarmaakt en een vriendelijke man (Vladimir, de vader van Alex) een babbeltje met je slaat en er voor zorgt dat je niets tekort komt.

    We maken ons op het gemak klaar voor een wandelingetje in de omgeving. Vladimir, geeft ons een klein grondplan en wat tips mee. Supermarkt gevonden, lekkere kebab gegeten in het zonnetje💥. We voelen ons erg welkom en op ons gemak hier in Kazachstan. Een heel goede start!
    Read more

  • Day15

    Saty

    July 23 in Kazakhstan

    Op maandag keren we met de shared taxi terug naar Saty. We weten dat het een slechte weg is dus Vé merkt terecht op dat we best een pilletje tegen reisziekte zouden nemen. Op dat moment zegt de blondine die tegenover ons zit: “spreken jullie nu Nederlands?”. Lap, wat een toeval, weer een Belg! Ze heet Merel en reist samen met haar vriendin naast haar (Delphine) voor een maand door Kazachstan. De andere vrouwen en het meisje in de taxi horen ook bij hen: hun gids, en de schoonzus en het dochtertje van de guesthouse in Saty waar ze verblijven. Dat komt goed uit, wij zoeken ook een slaapplaats in Saty voor deze nacht… We vragen even aan de gids of er nog plaats zou zijn, en ja hoor. We mogen meerijden tot daar en er is nog een kamer vrij. Toppie!

    Onderweg wisselen we nog wat gedachten met Merel en Delphine. Ze blijken een huis te delen in Brussel. Delphine is illustratrice en maakt tijdens hun reis mooie tekeningen van personen of landschappen die ze tegenkomt (voor de instagrammers onder ons: check eens frantzendelphine). Zij vonden Aksu nature reserve 1 van de hoogtepunten van hun reis, we noteren het alvast op onze to do lijst. Merel gaat volgende maand nog naar Cambodja, daar geven wij dan weer wat tips over mee.

    Aan de guesthouse betalen we de taxichauffeur, die de man blijkt te zijn van de eigenares Lisa. Een supervriendelijke vrouw die ons direct op ons gemak doet voelen. Ze spreekt geen Engels maar gelukkig regelt de gids alles voor ons: de kamer, het eten en de taxi voor de volgende dag naar Almaty. Voor we samen lunchen, mogen we eerst nog een douche nemen. Ik denk dat dat wel eens nodig is, na 5 dagen. We hebben wel elke dag gezwommen in een meer, maar toch.

    En het blijkt niet zomaar een douche te zijn, maar een halve sauna. We worden naar een klein alleenstaand gebouw in de tuin geleid, waar we onze kleren uittrekken in de voorplaats en dan een aparte ruimte binnen gaan. Daarin staan wat bankjes, een paar metalen wastobbes en een grote boiler met 2 waterkranen. Het principe is simpel: je vult je tobbe met warm of koud water, giet die over je hoofd (of dat van de ander) en herhaalt dit zoveel je wil. Door de warmte in de kleine ruimte krijg je nog eens een sauna-effect ook. Zalig! Wat shampoo erbij en we zijn weer proper.

    Ook de lunch is niet te versmaden, een typisch Kazachse maaltijd. Plov is een rijstgerecht met groentjes en lamsvlees. Vers gemaakt, de gids vertelt ons dat het beestje gisteren pas geslacht is. De Belgische meisjes zijn blij dat wij er bij zijn, zij eten niet zoveel vlees en het is de eerste keer dat de schotel volledig leeg geraakt. Er staat ook “qurt” op tafel. Dat zijn kleine gezouten harde balletjes die gemaakt zijn van gedroogde koeienmelk. Smaakt sterk door, een beetje zoals oude kaas, best wel lekker. Een ander melkproduct, kaymak (in het Kazachs) of smetana (Russich), lijkt van structuur op platte kaas of zure room en smeer je op je brood. Ook goedgekeurd. Als laatste nieuwigheid proeven we “kospa”. Een mix die lijkt op bruine suiker maar smaakt naar koekjesdeeg. De bedoeling is om een schepje in je mond te doen en dan door te spoelen met thee om de smaak nog intenser te maken. Alweer lekker! De Kazachse keuken bevalt ons.

    Bij hun eten drinken de Kazachen trouwens nooit water, altijd thee. En geen klein beetje, maar echt sloten thee. Om de 5 minuten vraagt Lisa of ze onze tas kan bijvullen, maar 2 kopjes is toch voldoende voor mij.

    Na de lunch vertrekken Merel en Delphine met hun gids naar Almaty. Wij nemen hun kamer over. Er staan 5 bedden maar wij zijn de enige gasten, dus plaats genoeg. De gids vertelde ons dat Nazgul, het dochtertje van Lisa, later ook graag gids zou worden. We proberen wat Engels tegen haar te praten en vragen of ze met ons mee wil naar de rivier. Ze zegt dat ze haar dorp te veel gemist heeft tijdens de uitstap naar Kaindy, dus ze blijft liever thuis. Ze helpt ons wel en toont ons de weg. Niet dat het zo moeilijk was: de 1e straat rechts en dan blijven lopen tot je aan de rivier uitkomt.

    Van aan het water inspecteren we de omgeving. Saty is een klein dorpje, op zijn hoogst een kilometer lang. Het bestaat vooral uit kleine, oud uitziende boerderijen. Maar het landschap eromheen is wel prachtig. Glooiende groene en bruine heuvels langs alle kanten en in de verte zelfs enkele besneeuwde toppen. Ik zou dit uitzicht ook wel in mijn achtertuin willen.

    Tegen 18u keren we terug naar onze guesthouse en een uurtje later is het al weer tijd om te eten. We krijgen een lekkere pikante salade voorgeschoteld. Dat blijkt slechts het voorgerecht te zijn want Lisa brengt ons beiden een dampende kom laghman. Alweer een typisch Kazachs gerecht: dikke noedels met groentjes in een lekkere bouillon. Als mijn noedels op zijn krijgen we nog een stuk warm versgebakken brood om al het vocht op te slorpen. Njammie! Ook de zelfgemaakte confituur (abrikozen en berberis, een soort rode besjes) laten we niet aan ons voorbijgaan.

    Ondertussen leert Lisa ons tot 5 tellen in het Russisch. We schrijven nog snel iets in de gastenboek van de guesthouse en dan kruipen we onder de wol. Morgen staat de taxi om 7u voor de deur.

    Als afsluiter nog een samenvattend filmpje van de afgelopen week: https://1drv.ms/v/s!Atu4EEerYSfsgQHBCgBGCqJC-5ke
    Read more

  • Day6

    Medeu en Shymbulak

    July 14 in Kazakhstan

    Zaterdag sprongen we op bus 12 naar Medeu, de hoogst gelegen outdoor ijspiste ter wereld (1700m). In de winter althans, want toen wij er waren lag er geen ijs maar een karting parcours voor kinderen. Van daaruit deden we een stevige wandeling (850 trappen) en werden we beloond met een mooi uitzicht op de omringende bergen en valleien. In een cafeetje aan de ijspiste waagden we ons aan een Kazachse specialiteit: kumis. Gefermenteerde paardenmelk, wat kan daar nu slecht aan zijn? Wel… veel. Ik kan het best omschrijven als zure melk met kleine brokjes en een indringende nasmaak van barbecuerook. Bizar spul, gelukkig hebben we er een cola bij besteld om door te spoelen. De Kazachen zeggen dat je het moet leren drinken maar ik denk niet dat ik het nog vaak ga proberen.

    Daarna sprongen we op de kabelbaan naar skiresort Shymbulak en nog 2 stops verder naar de top van een berg op 3200m. Alweer prachtige panorama’s hier. Terug in Almaty zochten we een restaurant met groot scherm om naar België – Engeland te kijken. “Golden Sushi” klonk lekker maar eens we neer zaten merkten we dat het eigenlijk “Golden Shisha” was. Niet echt iets voor ons. Snel gegeten daar en dan een koffiebar gevonden waar we konden genieten van een dessertje en de match. Respect voor onze Rode Duivels!
    Read more

  • Day28

    Bye bye Kazachstan!

    August 5 in Kazakhstan

    Na onze treinreis van Aksu naar Almaty is Vé wat ziek dus we rusten 2 dagen uit bij Lena. De shubat die ze ons brengt (gefermenteerde kamelenmelk) helpt niet echt, haar zelfgemaakte borsjt daarentegen smaakt geweldig.

    Daarna ondernemen we onze laatste uitstap in Kazachstan: 3 dagen aan het Issyk meer, de zoveelste turquoise parel op amper een uur rijden van Almaty. Ideaal om te kamperen, tot rust te komen en enkele kleine wandelingen te doen. Enkele impressies: https://1drv.ms/v/s!Atu4EEerYSfsgQNs1gxILAcmaE_F

    Op onze laatste dag in Almaty kopen we wat snacks voor tijdens de rit naar Bishkek morgen, en zoeken we een cadeautje voor Lena. We kopen een plantje en een notitieboekje met poezen erop. Terug thuis vouw ik nog een origami kat met behulp van een Youtube filmpje. Lena is superblij wanneer ze het ziet, en heeft de volgende ochtend zelfs een cadeautje voor ons. Het zijn er eigenlijk drie: 2 mooie porseleinen theekopjes voor ons, ook 2 voor Veronique haar ouders (omdat we gezegd hadden dat zij dit jaar 60 worden) en een notitieboekje voor Veronique. We bedanken haar, nemen afscheid en bestellen dan een taxi naar het busstation. We gaan “ons Lena” toch een beetje missen!

    En zo zit onze tijd in Kazachstan er al op!

    We hadden eigenlijk geen beter land kunnen kiezen om mee te beginnen. De hoofdstad Almaty is voor een deel zeer Westers: een internationaal aanbod qua eten, grote shoppingcentra en moderne gebouwen. Daarnaast zagen we duidelijk de Aziatische cultuur: moskeeën en bazaars, de typische klederdracht, meisjes die massaal veel selfies trekken (al is dat misschien een wereldwijd fenomeen). De Sovjetsfeer is dan weer aanwezig in de vorm van grote boulevards, statige oude gebouwen en natuurlijk de taal. Dankzij de lokale bevolking (en ook een beetje Google Translate) leerden we hier onze eerste woorden Russisch, die we in Kirgistan ongetwijfeld ook gaan kunnen gebruiken.

    We observeerden ook een aantal vreemde gewoontes (voor ons toch) zoals de zeer basic toiletten, mensen die overal langs de baan in hun stilstaande auto zitten, de cannabis die op straat groeit, ongeduldige kamikaze chauffeurs en jammer genoeg ook het weinige respect voor de natuur (veel zwerfvuil in de bergen en rond de meren).

    Maar bovenal bedanken we Kazachstan voor de geweldige gastvrijheid, het lekkere eten en de prachtige natuur!
    Read more

  • Day28

    Kosten Kazachstan

    August 5 in Kazakhstan

    Wie zich afvraagt hoe duur Kazachstan is, kan hieronder een overzicht van onze kosten zien. We leggen ook kort uit op welke manier we gereisd hebben.

    Gemiddeld gaven we 62€/dag uit, mooi onder ons vooropgestelde budget van 80€/dag.

    Qua transport ging de grootste brok naar ons vliegticket van Brussel naar Almaty. Met AirBaltic vlogen we eerst in 2u naar Riga en van daaruit in 5u naar Almaty. Zeer comfortabele vluchten en slechts 180€ pp. In Almaty deden we veel te voet, daarnaast namen we af en toe de (zeer goedkope) bus of een taxi (via de Yandex app). Voor verplaatsingen van enkele uren is een shared taxi het gemakkelijkst, de verste verplaatsing naar Aksu deden we met de trein (12u).

    Slapen deden we telkens in een 2-persoonskamer, meestal met gedeelde badkamer. Een keer probeerden we een slaapzaal met meerdere bedden. Dit is goedkoper maar wij hebben toch liever wat meer rust en privacy. Op onze uitstappen buiten Almaty lagen we altijd in onze tent.

    Ontbijt werd steeds voorzien door onze hostels. ’s Middags aten we meestal een snack of wat brood en ’s avonds gingen we uit eten. Buiten Almaty kookten we zelf ons potje of lieten we ons bedienen in de guesthouses.

    Onze activiteiten regelden we meestal zelfstandig. Enkel voor Charyn canyon boekten we een tour (via Blast tours) en in het Aksu natuurreservaat regelde Ruslan Tours een gids omdat dit verplicht was.
    Read more

  • Day15

    Day 15: Up up up we go precious ;-)

    August 4, 2016 in Kazakhstan

    I knew that I had enough time in Almaty and that I needed a day to get myself and the trip together ...... "but it is not this day, this day we fight!! By all that you hold dear on this good Earth" I love Aragorn for this quote. I also like to postpone the bad or dull moments as long as possible ;-). I am a ranger from the west and my MTB is my horse today. Well I had wished it was a horse because doing this all by myself.... shit it was harder than it looked. Some bits I couldn't even keep the bike going. At 10km I needed my first real break already, water came out faster then I was consuming it was only 32degrees. On 15 km I had to rest and freshed myself up in the ice cold stream. After 1 km I was in pain and couldn't go faster than 8km/h max. Walking seemed to go faster and from 19km not even 4km/h was possible. Than came the stair, I was happy because stairs are always the shortest way. But damn it was a long one and you couldn't see the end... it was devided in 7 pieces at least. Music was my saviour and what better fitting than ending with Survivor - Eye of the Tiger. The movie on my FB says enough I think, when I reached the top I met this guy Sultan, also a nice guy and young of age (20 ;-) ). The trip down was amazing, going 60km/h and just hold tight and enjoy the ride. Movie for the speed trip down is to be uploaded ;-)Read more

  • Day16

    Day 16: How do you plan a world trip?

    August 5, 2016 in Kazakhstan

    Who is doing the trip? Let's say you're doing it solo, it's hard enough to know yourself ;-). The first thing is decide what you want, I had 3 things in mind: The Peking-Express, Backpacking in Australia and to the South Pole. I had people in mind to go with, and they were willing, but time and money are the next 2 things you need to consider. As a freelancer it's relatively easy to get time, don't forget that when a freelancer doesn't work he doesn't get paid. So I worked 5 times the time that I am away. 3 are for the trip, 1 is for the time I am not working and 1 is the buffer when I come back and have no work.
    Ok now plan this whole trip: It took me 4 months preparation and I have to say I couldn't do it without friend and travel agent Johan v.d. Berg. Travelcare is the company that did all the arrangements and backs me up when the shit hits the fan ;-). It's awesome to know that's someone is keeping an eye on the schedule and taking extra care when things go differently. Off course the ideas are my own but some things I never would have tought off. Johan was the middle man communicating with "Treinreiswinkel" for the Express to Beijing, with "Killroy" for the around the world airplane ticket (an enormous puzzle that took us months to fit together) and with "Tenzing Travel" for a once in a life time experience to Antartica. To make it even a greater challenge we were going to fit a couple of destinations in between including seeing my girl again in New Zealand and overlap the end part with my family in Boa Vista :). Wow what a trip.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Republic of Kazakhstan, Kasachstan, Kazakhstan, Kasakstan, Kazakstan, ካዛኪስታን, Kasajstán, Casacstan, كازاخستان, Kazakhistán, Kazaxstan, Казахстан, Kazakistaŋ, কাজাখাস্তান, ཁ་ཛཱག་སྟཱན།, Kazahstan, Kazachstán, Kasakhstan, Kazakstan nutome, Καζακστάν, Kazaĥio, Kazajstán, Kasahstan, قزاقستان, Kasakstaan, Kazacstan, An Chasacstáin, કઝાકિસ્તાન, Kazakistan, קזחסטאן, कज़ाकस्तान, Kazachstan, Kazahsztán, Ղազախստան, カザフスタン共和国, ყაზახეთი, Kazakistani, Қазақстан Республикасы, Kasakhstani, កាហ្សាក់ស្តាង់់, ಕಝಾಕಿಸ್ಥಾನ್, 카자흐스탄, کازاخستان, Pow Kasagh, Казакстан Республикасы, Casachia, Kazakisitaani, Kazakisitá, ຄາຊັດສະຖານ, Kazachija, Kazakusita, Kazahstāna, Казаџстан, കസാഖിസ്ഥാന്‍, कझाकस्तान, Każakstan, ကာဇက်စတန်, काजाकस्थान, Cazacstan, କାଜାକାସ୍ଥାନ୍, Хъазахстан, Cazaquistão, Kazakisitani, कजाकस्थान, Kazakisitäan, Kasaakhistaan, கஸகஸ்தான், కజాఖస్తాన్, Қазоқистон, คาซัคสถาน, Gazagystan, Kasakiteni, Qazaqstan, قازاقسىتان, قزاخستان, Qozogʻiston, Ka-dắc-xtan (Kazakhstan), Kasakistän, Kasahistan, קאַזאַקסטאַן, Orílẹ́ède Kaṣaṣatani, 哈萨克斯坦, i-Kazakhstan

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now