Kyrgyzstan
Kyrgyzstan

Curious what backpackers do in Kyrgyzstan? Discover travel destinations all over the world of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

24 travelers at this place:

  • Day8

    Skazka canyon + trektocht Ala-Kul

    August 13 in Kyrgyzstan

    Voor de verandering beginnen we met het filmpje, hieronder volgt dan een verslag: https://photos.app.goo.gl/fuxMVM8YWPboo7MM9

    Vanuit Bokonbayevo reizen we naar Karakol. Deze stad vormt de uitvalsbasis om de bergen in te trekken. Onderweg maken we twee korte tussenstops: Skazka (fairytale) canyon en Jety Oguz (seven bulls). De kleurenpracht en de grillige vormen van de rotsen in Skazka canyon overdonderen ons. Net voor we in Karakol aankomen rijden we langs de rotsen waar je ‘zeven stieren’ in zou herkennen. Ik heb mijn best gedaan, maar zag het zelf niet echt.

    Maarten heeft een guesthouse gekozen uit de Lonely Planet: Teskey Guesthouse. Blijkt een heel goede keuze! De supervriendelijke gastheer Taalai heet ons welkom en geeft heel veel tips en advies over transport, uitstappen, eetgelegenheden,.. in het Engels ☺. Ook de aanwezigheid van het toffe Noorse koppel Mari en Andreas, dat we in Bokonbayevo hebben leren kennen, is een meevaller. Met hen gaan we nog 2x op dubbel date. Na de wereldreis een reisje naar Noorwegen? ☺

    Terwijl ik nog niet klaar ben om mijn beddeke achter te laten, verkent Maarten de stad. Hij loopt langs de Dungan (Chinese) moskee waar een vriendelijke heer graag voor de foto poseert, de mooie Russisch-Orthodoxe kerk en de bazaar waar alle winkeltjes uit metalen containers gemaakt zijn.

    Dan is de tijd aangebroken voor datgene waarvoor we naar hier zijn gekomen. De bergen intrekken! Gepakt en gezakt vertrekken we op driedaagse trektocht. Maarten draagt een zware grote rugzak en ik een iets minder zware, oké veel lichtere, kleine rugzak.

    Dag 1: Karakol Valley (2000m) - Ala-Kul Lake (3500m), 16km, 1500m stijgen, 9u gewandeld

    De eerste 3 uur gaat het licht bergop en wisselen naaldbossen en open vlaktes elkaar af. De zon zit gelukkig nog achter de bergen waardoor het niet te heet is. Er passeren ons nog een 20-tal rugzaktoeristen, de tocht is duidelijk populair. Na de eerste rivieroversteek wordt het direct een stuk zwaarder. We moeten dan ook 1200 meter stijgen op 7km. De laatste 2km zijn echt supersteil, we lijken wel aan een slakkentempo naar boven te gaan. Gelukkig kunnen we regelmatig genieten van het prachtige uitzicht in de vallei onder ons.

    Op het allerlaatste stuk komen we Sven en Laure tegen, een ander koppel uit onze guesthouse dat de dag vóór ons al aan de trektocht begonnen was. Ze leggen uit dat ze niet echt gewend zijn om te wandelen en het is duidelijk dat ze aan het afzien zijn. Bovendien is hun gehuurde slaapgerief (matje, slaapzak, tent) zwaar en volumineus waardoor hun rugzak natuurlijk een ferme last is.

    We zijn superblij als we het turquoise bergmeer te zien krijgen, we zijn er!!!, en genieten even van het uitzicht voor we onze tent opzetten.

    Dag 2: Ala-Kul Lake 9 (3500m) – viewpoint (3900m) -  Altyn-Arashan (2500m), 12km, 400m stijgen, 1400m dalen, 8u gewandeld

    Om 10u30 is alles opgeruimd en zetten we onze tocht verder. Eerst klimt de route 400m langs het meer naar boven. Na nog geen halfuur stappen halen we Sven en Laure in, ondanks dat zij een uur voor ons vertrokken waren. Sven heeft last van hoogteziekte en voelt zich erg belabberd waardoor ze om de 5 minuten moeten stoppen. Maarten ziet dat hij het lastig heeft en daarom bied hij aan om zijn tent te dragen. Het ding weegt wel zeker 3kg maar Bollie is blij dat hij kan helpen. We spreken af dat we elkaar terug zien in Altyn Arashan, de stopplaats van vanavond, en dat Maarten hen daar de tent terug bezorgt.

    Wij haspelen de klim van 400m best vlot af en genieten boven van een geweldig panorama. Aan de ene kant het uitgestrekte blauwe meer met op de achtergrond een grote gletsjer en enkele besneeuwde bergtoppen. In de verte horen we af en toe een hoop stenen naar beneden donderen, machtig. Aan de andere kant kijken we diep in de vallei waar we straks door moeten.

    Het eerste stukje van de afdaling is verraderlijk steil en we glijden regelmatig eens uit op het grind. Na 200m betert het gelukkig en van hieraf aan gaat het geleidelijk aan naar beneden. We denken dat het lastigste voorbij is en beginnen aan de laatste 10km van de dag. In de verte begint het te bewolken en horen we donder en bliksem.

    Een halfuurtje later hebben we het zitten: de hemelsluizen worden open gedraaid en we krijgen niet alleen regen maar ook een pak hagelstenen. We trekken er ons echter niet te veel van aan en zijn blij als we even verder een grote kudde van zo’n 500 schapen passeren. Helaas blijft het regenen en wordt de zanderige ondergrond een grote modderige glijbaan. We hebben moeite om recht te blijven en als we steil moeten afdalen om de rivier over te steken wordt het handen- en voetenwerk. Net op die moment loodst een schapenherder de kudde van daarnet voorbij ons waardoor we letterlijk opgaan in de massa. Best wel een grappig zicht denk ik.

    De oversteek is niet eenvoudig, door de regen is het volume van de rivier ferm toegenomen. We zien de schapenherder op zijn dooie gemak van steen naar steen springen dus we proberen zijn pad te volgen. Vé gaat voorop en geraakt toch vlotjes halfweg. Daar wordt het wat moeilijker maar gelukkig steken er net 2 mannen te paard over, die ons een hand geven waardoor we droog (onze voeten dan toch, want het regent nog steeds) aan de overkant geraken. De volgende kilometers zijn zwaar. Het blijft regenen en we blijven uitschuiven, ook al proberen we zo veel mogelijk op het gras te stappen. De steilere afdaling in een bos betekent gelukkig bijna het einde van de wandeling en hier stopt het ook met regenen. Na 2 kleinere rivieroversteekjes lopen we nog 2km langs de grote rivier en dan zien we eindelijk de joerten van Altyn Arashan opduiken.

    Een oude man staat ons op te wachten op 500m van het eerste guesthouse en vraagt ons direct of we een kamer zoeken. Dat zal wel zijn! Geen tentje voor ons deze nacht, alles is nat,… we gaan ons eens laten verwennen. We kiezen voor de joert. Tot onze verbazing zitten we er alleen, zalig! We hangen al onze natte kledij op, trekken droog gerief aan en schuiven binnen aan voor het avondeten.

    Ondertussen denken we eens aan Sven en Laure. Zij zaten echt heel ver achter ons, we vermoeden dus niet dat ze vandaag in Altyn Arashan geraken. We besluiten dan ook om hun tent nog een dag mee te dragen en om die in ons guesthouse in Karakol af te geven tot wanneer zij daar ook arriveren. Later vernemen we dat ze toch op dezelfde dag nog Altyn Arashan bereikt hebben, maar dan wel om middernacht. Ze hebben de hele tijd in het donker voort gewandeld met enkel een hoofdlampje, respect daarvoor!

    Altyn Arashan staat bekend om zijn heetwaterbronnen. Na ons avondeten testen we die uiteraard eens uit. Ons guesthouse heeft een privé zwembadje met heerlijk warm water, wat een aangename afsluiter van de dag!

    Dag 3: Altyn-Arashan (2500m) - Ak-Suu bushalte (1800m), 15km, 700m dalen, 4u15' gewandeld

    Vandaag een korter dagje, gelukkig. Al onze kleren van de dag voordien zijn nog nat, gelukkig hadden we nog wat extra mee. We dalen aan een ferm tempo af, en tegen de middag hebben we al meer dan de helft van de route afgelegd. De lunch is een overschotje: wat sardientjes, nog wat brood en een appeltje. Daarna nog een 6-tal kilometer stappen en tegen 14u zijn we al in Ak-Suu waar we de marshrutka nemen naar Karakol.

    In ons guesthouse in Karakol lopen we direct Sven en Laure tegen het lijf. Zij zagen het niet meer zitten om te stappen vandaag en namen een rechtstreekse taxi naar hier. Sven bedankt Maarten uitgebreid om hun tent te dragen.

    Het einde van een waanzinnig mooi avontuur samen diep in de natuur. Een ervaring om te koesteren!
    Read more

  • Day5

    We starten onze trip rond het Issyk Kul meer, het op een na grootste bergmeer ter wereld. Een taxi brengt ons naar het busstation en is zo vriendelijk om ons te helpen zoeken naar een marshrutka die naar de stad Bokonbaevo rijdt. In no time hebben we een rit gevonden en we nemen blijkbaar de laatste 2 zitjes in dus kunnen we direct vertrekken. Na drie uur rijden zien we voor de eerste keer het felblauwe water van het Issyk Kul meer.  

    Ons verblijf regelen we in het CBT kantoor. CBT staat voor Community Based Tourism, een organisatie die tours en slaapplaatsen regelt met en bij de lokale bevolking. Ook het grootste deel van de inkomsten gaat naar de lokale mensen, daar dragen we dus graag een steentje aan bij. De jonge kerels in het kantoor regelen direct een taxi en een verblijf in een joertkamp vlak aan het meer, enkele kilometers verderop.

    Een jong meisje, Aidana, verwelkomt ons in bijna perfect Engels. In de centrale joert krijgen we een kop thee en daarna brengt Aidana’s zus, Full Moon (de vertaling van haar Kirgizische naam omdat de meeste toeristen die niet kunnen uitspreken) ons naar onze joert. We delen die met een koppel Italianen, Marco en Chiara. Zij tonen ons direct enkele prachtige foto’s van de sterrenhemel aan het Song Kul meer, waar wij binnenkort ook naartoe gaan. Ziet er geweldig uit, dat belooft!

    Het is hier warm en het water is erg uitnodigend dus we trekken ons zwemgerief aan en duiken erin. Zalig! Het water is super helder, je ziet meters diep tot op de bodem. Om van het uitzicht rond het meer nog te zwijgen. In de verte ligt een bergmassief met grillige pieken die zowat alle kleuren hebben. De rotsen zijn grijs, groen, rood, oranje,… en de schaduw van de overtrekkende wolken maakt het nog mooier. Op de achtergrond zien we enkele besneeuwde pieken die meer dan 4000m hoog zijn.

    Op zaterdag trekken we naar het Birds of Prey festival, georganiseerd door de mensen van CBT. Samen met honderden andere toeristen krijgen we een mooi inzicht in het typische Kirgizische leven. Men toont ons de traditionele klederdracht en dans en enkele mannen bouwen een joert in amper 10 minuten. Na de lunch is het tijd voor nationale spelletjes zoals worstelen op paarden, jagen met adelaars en het bizarre ulak tartysh. In dit spel proberen 2 teams op paarden om een geitenkarkas zonder kop zo vaak mogelijk in een doel te gooien. Chapeau voor de CBT’ers, het was een zeer interessant festival!

    Als afsluiter een filmpje om het allemaal nog wat levendiger mee te maken: https://photos.app.goo.gl/NPhoceP3t5TTPPs58
    Read more

  • Day15

    Grigorievka en Song Kul

    August 20 in Kyrgyzstan

    Onze volgende bestemming is Grigorievka, een klein dorpje ten noorden van het Issyk-Kul meer. We slapen er in Bel-Zhan guesthouse op aanraden van een Nederlandse familie die we onderweg leerden kennen. De grote tuin staat vol met fruitbomen (kersen, abrikozen, frambozen, appels,...) waar we zoveel van mogen eten als we willen. Tussen de bomen staan enkele joerten en ook een grote houten toren met 2 verdiepingen van waar je een mooi uitzicht op het domein hebt. We besluiten om hier ons nest te maken voor 2 nachten. Na een babbel met vrijwilligster Lineke verkennen we de bazaar. Net als in Karakol zijn de winkeltjes metalen containers waar kleren, schoenen en speelgoed worden uitgestald.

    Het is al 14u30 en we hebben nog niet gegeten dus springen we het enige restaurantje binnen dat we zien. Het bestaat uit een 4-tal tafeltjes met plastieken tafellaken en een toog die meer lijkt op een loket waarachter een vrouw door een gat piept en onze bestelling afwacht. Ik kan niet lezen wat er op de prijslijst staat, wat haar al snel duidelijk is, waardoor ze ons zelf toont wat ze heeft. Een soort deegbollen met een vulling in, ze zien er best lekker uit. We vragen er 4, bestellen er uiteraard thee bij, en zetten ons aan tafel. De bollen blijken gevuld te zijn met wat schapenvlees en ajuin. Ze smaken heerlijk, en het pikante sausje dat we erbij krijgen geeft nog wat extra pit. We bestellen nog 2 bollen bij en betalen er uiteindelijk amper 200 som voor (2,5€). De kleinste, eenvoudigste restaurantjes zijn toch altijd de beste!

    Terug in Bel Zhan huren we 2 fietsen en trekken we naar het strand. Het is ongeveer 7km rijden en het gaat lekker bergaf. Eerst op (afbrokkelende) asfalt, daarna een grindwegje tot we het water bereiken. Op enkele locals na hebben we het strand voor ons alleen. Na 2 uurtjes zwemmen en zonnen keren we terug. Nu gaat het uiteraard bergop. Het is eigenlijk slechts vals plat, maar “geoefende” fietsers als we zijn, hebben we het ferm lastig.

    Voor het diner schuiven alle gasten van Bel-Zhan, zo’n 20 man, samen aan tafel. Onze tafel bestaat uit 6 Fransen, een Oostenrijker (Patrick) en een Nederlandse (Suzanne). We beginnen ons af te vragen wat de link tussen Kirgistan en Frankrijk is, want het krioelt hier echt van de Fransen. Zonder overdrijven, meer dan de helft van de toeristen die we ontmoeten komt van daar. Maar blijkbaar weten ze zelf ook niet goed hoe dat komt, want de beste uitleg die we krijgen is de volgende: als je “cheap country hiking” intikt op Google dan kom je vanzelf bij Kirgistan uit.

    Na een tweede, rustige dag in Grigorievka brengt een taxi ons op 2 uur naar Kochkor, de uitvalsbasis voor tochten naar het nabijgelegen Song-Kul meer. Via het CBT office regelen we een trektocht van 3 dagen en een slaapplaats voor vanavond.

    Onze trektocht start aan de Kyzart Pass op een uur rijden van Kochkor. We worden er naartoe gebracht samen met onze gids Chengisbek, een jonge local van 18 jaar. Onderweg genieten we weer van prachtige uitzichten op de bergen. De tocht loopt doorheen de typische “jailoos”, mooie groene weilanden op de glooiende heuvels. Doet mij een beetje denken aan Schotland. We proberen met Chengisbek te babbelen maar zijn Engels is niet goed dus verder dan wat hobby’s en zijn leeftijd komen we niet.

    Het is vandaag “maar” 300m stijgen, wat niets is in vergelijking met onze tocht naar Ala-Kol. Toch is het eerste uur al vrij steil bergop en onze gids is niet te volgen. Hij loopt constant 50m voor ons, wij moeten om de 5 minuten stoppen. Gelukkig doet hij dat ook en wacht hij ons geduldig op. Nadien is het vooral dalen en kunnen we hem wel volgen.

    Na 5 uur stappen komt ons einddoel in zicht, het Kilemche joertkamp. Aedjin, haar ouders en haar nichtje Samira heten ons welkom. Het 5-jarig meisje is aan het wenen als we toekomen omdat ze haar mama mist. Vé troost haar al snel door haar een stylo en een hoop dierenstickers te geven. De komende 2 uur amuseren we ons samen met loopwedstrijdjes en tekenen. Aedjin had ons al gewaarschuwd dat Samira niet anders doet dan overal tekenen, en dat blijkt inderdaad zo te zijn. Niet alleen op papier maar ook op haar eigen armen en op onze benen. Ze kleeft ons ook vol met dierenstickers en leert ons ondertussen de namen van de dieren in het Russisch. ’s Avonds genieten we van een lekker avondmaal in de joert en ondertussen entertaint Samira ons verder.

    Het begin van de tweede dag is heel zwaar, op anderhalf uur tijd stijgen we 500 meter. Chingisbek neemt zelfs een stuk de rugzak van Vé over en geeft de zijne mee aan een andere gids die ons te paard passeert. Boven genieten we van een mooi uitzicht over de valleien langs beide kanten. Voor het eerst zien we nu ook het Song-Kul meer in de verte. Na een lange middagpauze wegens een ferme regenbui die we liever binnen uitzitten, is het nog een uurtje stappen tot aan het joertkamp waar we slapen.

    Het is niet te warm en er staat veel wind, toch kan ik het niet laten om eens te gaan zwemmen. Chingisbek verklaart me zot maar ik vind het heerlijk. Bij het afdrogen begint mijn hele lichaam te tintelen en warm aan te voelen. Zalig gevoel!

    Net voor het avondeten mogen we ons gaan opwarmen aan het vuur waar de gastvrouw ons diner aan het koken is. Daar ontmoeten we ook Anita en Bianca, 2 lieve en grappige dames uit Nuremberg. Bianca lijkt in veel aspecten op Vé, we grappen enkele keren dat het zussen zouden kunnen zijn. Zowel uiterlijk, want ze heeft ook kort haar (iets langer wel dan dat van Vé) maar ook qua karakter. We slapen samen met hen in een joert en beleven nog een grappig moment als we met ons 4 een hele poos zitten te zoeken hoe het licht uit moet. De sociale werkster (Bianca) probeert tegen het licht te praten, de ingenieur (Maarten) onderzoekt de hele joert, maar uiteindelijk is het de gastvrouw die in een nabijgelegen joert de batterij uitzet waardoor het donker wordt.

    De laatste dag stappen we nog 3 uur langs de oever van het Song-Kul meer tot aan een groot, lang uitgestrekt joertkamp. ’s Middags relaxen we wat aan het water  en ’s avonds genieten we van een prachtige zonsondergang. Het einde van alweer een schitterende tocht!

    Enkele beelden van deze trip: https://photos.app.goo.gl/QTe7WNAPhPwouVAT6
    Read more

  • Day1

    Bishkek en de Burana toren

    August 6 in Kyrgyzstan

    Een marshrutka (minibus met een 15-tal plaatsen) brengt ons van Almaty naar Bishkek, de hoofdstad van Kirgistan. Hit als “Scatman” en “Voyage voyage” schallen door de boxen terwijl de chauffeur stevig door rijdt. Ik zie dat zijn busje al 680 000km op de teller heeft, dat doen er hem niet veel auto’s na in België.

    Na 3 uur rijden zijn we al aan de grens met Kirgistan. Iedereen moet het voertuig verlaten, al zijn bagage meenemen en te voet langs de douane. Op amper 10 minuten passeren we zowel de Kazachse als de Kirgizische controlepost. Even later zien we ons busje al weer komen en vertrekken we voor de laatste 20km naar Bishkek.

    Het straatbeeld rond Bishkek is vrij gelijkaardig aan dat rond Almaty. De meeste huizen zijn weer afgesloten met poorten, de auto’s zijn minstens even vervuilend en we zien opnieuw veel fruitverkopers met o.a. appels en watermeloenen. Nieuw zijn de vele “kvas”-standjes: een lokale drank, iets tussen ice-tea en limonade, wordt uit tanks of bidons uitgeschonken.

    Het is verschroeiend heet in Bishkek. We vonden dat ook al in Almaty, maar hier is de hitte nog veel drukkender. We springen dan ook regelmatig een tearoom of winkelcentrum binnen voor wat frissere lucht en een drankje of taartje. Bishkek is niet zo groot en interessant als Almaty maar de parken en pleinen zijn best wel gezellig.

    Op donderdag doen we ons eerste uitstapje buiten de stad. Een taxi brengt ons naar de Burana toren, het enige overblijfsel van een grote 11e eeuwse stad langs de oude Zijderoute. Vlakbij bewonderen we enkele petroglyfen en balbals. Dit zijn grote stenen waarin Turkse nomaden gezichten kervden. De Balbals werden op een graf geplaatst als de persoon in kwestie als een te duchten tegenstander werd beschouwd. In het kleine museum bekijken we nog enkele opgegraven objecten en dan keren we terug naar Bishkek.
    Read more

  • Day24

    Arslanbob en Sary Chelek

    August 29 in Kyrgyzstan

    Het is tijd om te vertrekken naar Arslanbob, een dorpje dat vlakbij het grootste walnootbos ter wereld ligt. Terwijl we op een taxi wachten komt er een man naar ons om een praatje te maken. Hij ziet er Russisch uit, ik schat hem zo’n 30 jaar en hij stelt zich voor als Igor De Gaulle, sniper van beroep. Hij lijkt nogal verward en ratelt in het Russisch terwijl hij voor zich uit staart en veel handgebaren maakt. Ik versta af en toe een paar woorden zoals “granaat”, “Amerikanen” en “schieten”. Op zulke momenten vind ik het echt jammer dat ik geen Russisch praat en zijn verhaal kan leren kennen. Zou die kerel een getraumatiseerde soldaat zijn die over zijn verleden in het leger praat? Of heeft hij gewoon te veel vodka op en kletst hij uit zijn nek? We blijven helaas in het ongewisse want daar komt onze taxi en we nemen afscheid van Igor De Gaulle.

    Onze rit van Bishkek naar Arslanbob duurt maar liefst 12 uur. De chauffeur rijdt stevig door en passeert trage vrachtwagens in elke blinde bocht, zoals we al gewoon zijn in het verkeer hier. Als er een auto van de andere kant komt dan moet die maar wat opschuiven. We krijgen wel weer mooie uitzichten te zien en Shazammen erop los om de Russische en Kirgizische pophits later nog eens te kunnen beluisteren. Na al die uren krijgen we echter hoofdpijn van de muziek en worden we misselijk door de vele haarspeldbochten. Om 1u ’s nachts ploffen we eindelijk in ons bed in de B&B van Abdul.

    De volgende dag verkennen we Arslanbob. Het is woensdag, marktdag. Het hele dorp lijkt wel op de markt rond te lopen. We wurmen ons langs de standjes met vlees, honing, fruit, hoofdeksels, beha’s,… en kijken onze ogen uit. De vrouwen dragen allemaal mooie en kleurrijke traditionele kledij en hoofddoeken. Abdul wist ons te vertellen dat bijna 100% van de bevolking hier etnisch Oezbeeks is, zoals in de meeste steden in het zuiden van Kirgistan. Je voelt direct een heel andere vibe dan in het noorden. De dagen erna doen we nog uitstapjes naar de kleine en grote waterval en uiteraard naar het grote walnootbos.

    Daarna raken we met een combinatie van marshrutkas en taxi’s tot in Arkyt, het dichtste dorpje bij het Sary Chelek meer. Sabira, een oud-leerkracht Engels, is onze gastvrouw en verwent ons met lekker eten (o.a. zelfgemaakt brood en confituur) tijdens de 3 dagen dat we hier blijven.

    De volgende dag voelt Vé zich slap dus vertrek ik alleen te voet naar het Sary Chelek meer, 15km verderop. De eerste 8km gaat het licht bergop, de volgende 4km zijn al wat lastiger. Enkele auto’s en marshrutka’s stoppen en bieden me een lift aan, maar ik wil helemaal tot aan het meer te voet stappen. Na een dikke 2 uur neem ik een korte pauze aan een mooi uitzichtpunt. Vanaf hier is het nog 3km stappen zonder al te veel hoogteverschil.

    Net voor ik weer wil vertrekken, stopt er een auto met 3 lokale veertigers. We begroeten elkaar en ze doen teken dat ik mag meerijden. Ik probeer ze te bedanken maar ze blijven gesticuleren dus besluit ik toch toe te happen. Ze spreken geen Engels maar met wat gebaren slagen we er in om mekaar deftig te verstaan. We zijn nog geen 5 minuten ver als de auto weer stopt en de mannen 2 flessen vodka boven halen. Ondertussen wordt er ook brood en salami boven gehaald om tussendoor een bodempje te leggen. Op nog geen kwartier tijd krijg ik 4 glazen vodka die ik als gast natuurlijk niet kan weigeren. Miljaar, ik voel het al serieus, en we zijn precies nog maar begonnen. Ik begin al te hopen dat ze mij die 15km terug naar Arkyt willen voeren vanavond.

    De chauffeur, Choibek, zet de auto in gang en we rijden tot aan het meer. Na een klein wandelingetje wordt de vodka weer boven gehaald maar gelukkig krijgen we ook een bord warm eten om te delen. Al wordt ik er niet bepaald nuchterder op. Daarna ga ik (als enige) een stukje zwemmen in het super heldere water van het prachtige meer. Terwijl ik weer opdroog raak ik aan de praat met een koppel Kyrgiziërs dat goed Engels spreekt, de vrouw blijkt in Londen gestudeerd te hebben. Ze bieden me direct wat te drinken aan, vodka natuurlijk, maar deze keer in een “cocktail” met cola.

    Choibek en zijn compagnons doen teken dat we weer gaan vertrekken dus ik neem afscheid van de andere locals. We stoppen nog eens aan het uitzichtpunt waar ze mij eerder op de dag oppikten. Daar wordt een watermeloen aangesneden en daar hoort uiteraard... vodka bij. Ik ben blij dat ze mij daarna vlak aan het guesthouse van Sabira afzetten en ik val op de kamer direct als een blok in slaap. De gastvrijheid van de locals, het is soms een hele ervaring!

    De dag erop gaan we samen naar het meer. Zonder vodka. Na een uur wandelen kunnen we meeliften met een vriendelijk gezin uit Bishkek. Ze bieden ons zelfs aan om vanavond nog mee met hen terug te rijden naar Bishkek. We bedanken vriendelijk omdat we nog een nacht bij Sabira blijven slapen. Hadden we in de toekomst kunnen kijken, dan hadden we echter direct ja gezegd…

    Vé waagt zich aan een duik in het water en daarna genieten we van de zon. Voor we naar huis gaan doen we nog een stevige wandeling in de bergen. Op de terugweg naar Arkyt is er helaas geen enkele auto die wil stoppen of plaats heeft dus de stevige wandeling krijgt een verlenging van 4 uur. Daarna slapen we als roosjes.

    De terugweg naar Bishkek blijkt geen lachtertje, uiteindelijk doen we 15 uur over een rit die in 6 uur zou kunnen. Met 7 personen en een hele hoop bagage zitten we opeengepakt in de taxi. Garagebezoek wegens motorpanne, file, een stuk van een achterwiel dat loskomt en vervangen moet worden,… Het zijn maar enkele van de hordes die we moeten nemen vandaag. We belonen onszelf door een 4-sterrenhotel te boeken voor 2 nachten. We genieten voor het eerst in 2 maanden van de luxe. Een normaal toilet en een goeie douche leer je hier wel appreciëren!

    De beelden van dit verhaal: https://photos.app.goo.gl/dHgXiKVscdzi1qqo7
    Read more

  • Day2

    Bishkek by bike

    September 16 in Kyrgyzstan

    Langs de typische Sovjet boulevards richting Ala Too square gewandeld. Hierna was het fijn vertoeven in de parkjes met kunstige beelden, fonteinen en bloemenperkjes. Het is warm en zonnig met een briesje.
    Toen we verschillende goal karretjes zagen passeren, besloten dit toch ook maar te doen. Geen spijt van, goed gelachen (ook vaak toegelachen). Tot slot nog aan boogschieten gedaan. Tenminste, Bryan deed aan boogschieten, ik aan boogknallen :)

    Nu gaan we een snackje zoeken!

    Ps: De eerste foto is van ons hotel, Shah Palace.
    Read more

  • Day3

    Bishkek lazy sunday

    September 17 in Kyrgyzstan

    Gisterennamiddag iets gaan eten in een hippe keet, Arzu. Heel gezellig om te zitten! Op pagina 2 van die hippe menu stond ook de 'national flavor'. Paardenvet en paardenkringspier. Anus dus. (in het Kyrgyz 'Kazy' ofzoiets) Ik.maak.hier.geen.grapje.

    Deze menu was namelijk tweetalig, met een Engelse omschrijving + foto erbij. En die kringspier ziet er uit zoals je zou verwachten.

    Een paniekaanval bij Magali volgde, gezien we vanaf vandaag geen Engelse menu of foto's zullen krijgen, en moeten eten wat de pot schaft. Maar ik vermoed dat toeristen standaard eten zullen krijgen.. De thee is wel heel lekker! De rekening in het 8e beste restaurant van bishkek kwam trouwens op <1000 som of 12,4 euro voor ons twee inclusief eten, drinken en tip. Dan vraagt ge uzelf af van welk lichaamsdeel dat (lekker) schapengehakt kwam.

    De indruk in Bishkek: we voelden ons hier veilig en omringd door hippe vogels. Maar goed ook, want wij stonden raar te doen aan de cinema.. Later meer! Gisterenavond lekker vroeg in onze nest gekropen na zo lang mogelijk wakker te blijven en dan als een roosje geslapen onder het zoete gezang van enkele duifjes.

    Vandaag een lange rit naar Arslanbob (10u) met Ormon. We gaan hierbij al over de 3000m gaan. In Arslanbob is het grootste walnotenbos ter wereld. Morgen bezoeken we een waterval. Het is nog steeds stralend blauwe hemel en lekker warm (net zoals de voorspelling voor Arslanbob trouwens).

    Wel nog wat wc papier meenemen voor onderweg en dan is het bye bye Bishkek.
    Read more

  • Day4

    Arslanbob

    September 18 in Kyrgyzstan

    Niet zeker of we dit vermeld hebben, maar Bryan slaapt op de grond en ik op een houten plank/bed. We hebben beiden heel goed geslapen maar voelden ons toch iets ouder vanochtend. Een paardenoogje (ei, geen echt) en koude pannekoeken voor ontbijt en we zijn vertrokken.

    Startpunt was het CBT office met gids Roma ('yes like the capital of Italy'). Recht omhoog. Letterlijk.
    Vanuit het dorp hebben we heel de tijd omhoog gelopen richting de grote waterval (noemt ook gewoon 'big waterfall') 5km verderop. Een wandeling niet voor watjes, en ik ben een heel groot watje (M, Bryan is een light watje). 700m hoogtemeters overwonnen hierbij.
    Het uitzicht was prachtig en Roma heeft smakelijk om mijn slechte conditie kunnen lachen, waarvan ik ook wel vrolijker werd.

    Roma is getrouwd, heeft 2 dochtertjes van 3 en 1 en geeft Engelse les op de school in Arslanbob, werkt samen met CBT en is ook nog eens boer. Verder was hij heel aangenaam gezelschap en knipoogde hij continu om zijn eigen mopjes.

    Na de klim, kwam de zeer lange afdaling richting het walnotenbos. De sfeer is hier mediterraans. Gepicknickt onder een walnotenboom. De picknick was heel verzorgd maar amai, de hoeveelheid vlees die je hier voorgeschoteld krijgt is enórm. Gelukkig was er buiten de 3 versgebakken brochettes met lam, schaap of geit (niet zeker) ook lekkere druiven, meloen, komkommer en tomaatslaatje met lekker brood. En chocoladecake die Roma me hevig knipogend doorgaf. Thee mocht uiteraard ook niet ontbreken. Roma moest ons jammer genoeg verlaten (hij moest les gaan geven) waarna Hashim het overnam. Hij sprak weinig Engels, maar leek het wel te begrijpen. Hoewel hij eerst iets norser leek, ontpopte hij zich tot een lachende entertainer van weinig woorden. Hij poseerde graag voor de foto's en selfies!

    Na het walnotenbos zijn we doorgewandeld (bergaf, oef) richting de kleine waterval. Hierbij passeerden we een panoramisch punt, wauw!

    De kleine waterval was heel indrukwekkend, zeker door hoe dicht je kan naderen (en het kramikkelige brugje dat je dan over moet). Ook even gerust en foto's laten zien aan Hashim en hij aan ons.

    Van hieruit wandelden we naar het CBT office en zat de zeer gevulde dag erop. Toen ik hier aankwam, moest ik aan mijn broekspijp trekken om mijn rechterbeen op te kunnen tillen. Maar dan nog zijn we de 2 km (bergop..) toch nog naar de guesthouse gewandeld. De cijfers: 20 km gewandeld en zo'n 1000 hoogtemeters overwonnen vandaag (omhoog en omlaag hé)

    Alle kindjes die we passeren tijdens het wandelen roepen blij 'Hello' en vaak ook meerdere keren. Een schattig moment: een klein kereltje dat zei 'Hello boy boy my English friends'. Roma vond dit hilarisch.
    Ook enkele keren een enthousiast kindje kunnen fotograferen met een guitige blik.

    Wat ons ook opvalt, is dat de levensstandaard hier OK is. De huizen zijn netjes, vaak met een bloementuintje. De mensen komen piekfijn voor de dag. Ze zijn nieuwsgierig (niet alleen naar toeristen) maar eerder op een uitnodigende manier. Ze zijn heel behulpzaam en lachen veel. Over het algemeen een zeer positieve indruk.

    Het weer, zoals je kan zien op de foto's is stralend zonnig met een welkome frisse bries.
    Lekker warme douche genomen, nog avondeten om 19u met de twee Canadezen die hier ook verblijven. Morgen 3u rijden naar Osh waar we de bazaar zullen bezoeken en een museum. We zijn weeral benieuwd!

    Koshkol (doei!)
    Read more

  • Day5

    Arslanbob - Uzgen - Osj

    Yesterday in Kyrgyzstan

    Gereden van Arslanbob naar Osj (3u) met tussenstop in het archeologisch complex in Uzgen. Hier staat een mausoleum en een minaret. Dat is het zo'n beetje :)

    Tussen Uzgen en Osj werd Ormon staande gehouden door de politie. Hij heeft met een beetje palaveren en 300 som (3.75 euro) zich ervan af kunnen maken. Hij vond de situatie wel grappig.

    Osj is een redelijk hippe stad met ook een universiteit. Een groot gedeelte van de meisjes lopen hier rond zoals bij ons eigenlijk (broeken met water in de kelder, blouse en sneakers).

    Voor lunch: Magali een soort grote samosa met kip (maar eigenlijk kippenbot, niet echt m'n ding..) en Bryan vlees en noedels. Voor Ormon: vlees.

    We hebben dan de bazaar bezocht waar Ormon een nieuwe gsm heeft gekocht (de zijne was gevallen, kapot). Verder liepen we er nog wat rond. Heel propere bazaar, zou je niet verwachten met die drukte en bezigheid.

    Hallo gaan zeggen tegen het standbeeld van Lenin, ondertussen een 5-tal bruiden het naburige park zien binnenwandelen. Trouwen is hier big business, je ziet hier de ene winkel na de andere voor trouwkleden.

    Na Lenin zijn we een cool museum gaan bezoeken, uit een berg (Sulayman Too) gehouwen. De collectie was zeer sober, met ook enkele niet zo duidelijk opgezette wilde beesten (een vos of een kleine wolf? Wie zal het zeggen)
    Het panaroma was wel de moeite, een uitzicht over de hele stad.

    Het avondeten werd geserveerd op de patio, onder de druiventrossen. We kregen smeuïge rijst met wortel en ui en ik denk schapenvlees. Daarnaast ook een grote hoeveelheid fruit, van in de buurt of eigen tuin: druiven, watermeloen, meloen, peer, appel, nectarine. Heel lekker brood ook.. Goed gegeten dus!

    De guesthouse (bij Sonya) is echt heel gezellig en we slapen dit keer in een bed met een matras! Nice!
    Osj zelf is.. Een snikhete, drukke stad.

    Morgen een lange afstand te overbruggen over een zeer slechte weg. Kazarman here we come!
    Read more

  • Day3

    Bishkek - Arslanbob

    September 17 in Kyrgyzstan

    Gepakt en gezakt vertrokken, richting het kantoor van Community Based Tourism (CBT). De uitleg gekregen van de trip en onze gigantische hoeveelheid cashgeld kunnen afgeven.

    Flashback naar gisteren: aan de cinema in Bishkek stonden we ongeveer een halfuur aan een stuk geld af te halen. We moesten in totaal meer dan 200000 som afhalen en we moesten dit per 8000 som afhalen. Mijn portefeuille geraakte niet meer toe, die van Bryan ook niet meer.. Zijn dat geld maar snel in ons hotel gaan verstoppen.

    Dus: blij dat we van die cash vanaf zijn! Deze heeft Ormon bijna integraal meegekregen om onze accomodaties en dergelijke te betalen.

    Bij het verlaten van Bishkek viel ons de drukte op (groot contrast tegenover zondag) en de enórme stank van uitlaatgassen. Er hing smog in de lucht. We waren blij om aan de bergpas te starten.

    De rit van vandaag heeft zo'n 12 u geduurd, bergpas na bergpas. De bergen zijn eindeloos, lijken op een neergelegd deken, bijna zacht. Terwijl we doorheen de bergpassen reden die met de 3000m flirtten, torenden er langs elke kant nog gigantische bergen boven ons uit. De weg ging bijna continu in parallel met een klaterende rivier.

    Voor de lunch zijn we aan een panorama gestopt voor koffie met kaas en brood. En chocola. En chips. De zon brandde en er stond een heerlijke frisse bries. Genieten!

    Iets minder genieten: Vandaag ben ik (M) voor de eerste keer met een typische wc in aanraking gekomen. Een Franse wc in combinatie met een dixi.
    Dus eigenlijk een put in de grond, de ene keer betegeld, de andere keer met houten planken. De geur was.. Indringend.

    Maar we gaan ervoor, moeilijk gaat ook! Na ons gesprek met CBT heb ik er iets meer moed op, veel van de faciliteiten gaan binnen zijn, en niet in buitenhuisjes. Het zijn de kleine dingen des levens!

    Een paar uur later en de weg gaat - moeizaam - voort. Tijdens de rit voorbij een prachtig waterreservoir gereden, waanzinnig uitzicht. Vervolgens lag de weg net naast de helder blauwgroene Naryn rivier. Hier konden we 2 dammen zien.

    Toen het al pikdonker was geworden, waren we nog steeds aan het rijden. De guesthouse had al verschillende keren naar Ormon gebeld om te vragen waar we zijn.
    De weg naar Arslanbob brengt ons langs de grens met Oezbekistan. Het is zo dicht dat we zelfs een aantal Oezbeekse dorpen hebben gezien.

    Random feitje: er rijden in deze regio enorm veel trucks rond waar de Duitse - vroegere - maatschappij nog opstaat. Zeker de truck met de slogan 'Bitte ein Bit' vond ik wel grappig.

    Net zoals de chauffeur, kende de eigenaar van de guesthouse (Mashkir en vrouw Nazira) België heel goed. 'aah yes Belgium! Eden Hazard!'

    Lekkere rijstschotel, nu slapen onder onze kleurrijke, vilten dekens die letterlijk 20 kg wegen.

    Meer foto's volgen!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Kyrgyz Republic, Kirgistan, Kyrgyzstan, Kirgisië, Kɛɛgestan, ኪርጊስታን, Kirguisistán, قيرغيزستان, Kırqızstan, Кыргызстан, Киргизстан, Kirigizisitaŋ, কির্ঘিজস্তান, ཁིར་གིཛ་སྟཱན།, Kirgizstan, Kirguizistan, Kyrgyzstán, Киргизи, Cirgistan, Kirgisistan, Kirgizstan nutome, Κιργιστάν, Kirgizistano, Kirguistán, Kirgiisi, Kirgizistan, قرقیزستان, Kirgistaan, Kirgiisia, Kirgisia, Kirghizistan, Kirgyzje, An Chirgeastáin, Quirguicistán, કિર્ગિઝ્સ્તાન, קירגיזסטאן, किरगिजस्तान, Kirgizisztán, Կիրգիզստան, Kyrgystan, キルギス共和国, ყირგიზეთი, Kirigizistani, Қырғызстан, គៀរហ្គីស្តង់, ಕಿರ್ಗಿಸ್ಥಾನ್, 키르기스스탄, قرغیزستان, Pow Kyrgys, Кыргыз Республикасы, Chirgisia, Kirigizisitaani, Kirgizië, Kigizisitá, ເດີກິດສະຖານ, Kirgiztanas, Kigizisita, Kirgizstāna, Kiordistan, Киргистан, കിര്‍ഗിസ്ഥാന്‍, किरगिझस्तान, ခယ်ကစ်စတန်, Kirgisien, किर्गिस्थान, Quirguizstan, କିର୍ଗିଜିସ୍ଥାନ, Quirguistão, Kirghisistan, Kirigisitani, Kirghizia, ڪِرگزِستانُ, Kirigizitùaan, Kirgizsko, கிர்கிஸ்தான், కిర్జిస్తాన్, Қирғизистон, คีร์กีซสถาน, Kekisiteni, Kırgızistan, Киргизия, قىرغىزىستان, Киргізстан, کرغستان, Qirgʻiziston, Ka-dắc-xtan (Kyrgyzstan), Kirgisän, Orílẹ́ède Kuriṣisitani, 吉尔吉斯斯坦, i-Kyrgyzstan

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now