Myanmar
Myanmar [Burma]

Curious what backpackers do in Myanmar? Discover travel destinations all over the world of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

189 travelers at this place:

  • Day102

    Unterbruch

    December 13, 2018 in Myanmar ⋅ ☀️ 28 °C

    Heute war leider kein guter Tag. Schon vor dem Frühstück fühlt sich Annatina wie gerädert. Leider hilft das Essen kein Stück.
    Annatinas Temperatur steigt bisweilen stark an, nur um zwei Stunden später fast wieder Normalzustand zu erreichen und dann wieder zu steigen.
    Langsam machen wir uns Sorgen. Annatina hält sich grossartig davon ab die Symptome bestimmter Tropenkrankheiten zu Google und überlässt das Beobachten und Einschätzen Stephan.
    Wir einigen uns auf mindestens eine weitere Nacht in Mandalay und auf einen umgehenden Arztbesuch sollte das Fieber eine Grenze überschreiten oder länger als 24h anhalten.
    Zur Beruhigung für euch zuhause: Dengue wäre zwar sehr kräftezehrend, ist jedoch bei Erstinfektionen sehr selten wirklich gefährlich. Malaria wäre gut behandelbar und zudem befinden wir uns seit etwa 1,5 Monaten ausserhalb des Gefaherngebietes, was eine aussergewöhnlich lange Inkubationszeit wäre.

    PS: Stephan war noch etwas draussen sich die Beine vertreten und Wangen bemalen (die Creme ist aus Sandelholz und wird hier als Sonnenschutz und Schminke benutzt).

    Update: das Fieber ist nachts zwar erst leicht gestiegen, ist jedoch heute Morgen fast komplett zurück gegangen.
    Read more

  • Day105

    Von Sonnenauf- und Untergängen

    December 16, 2018 in Myanmar ⋅ ☀️ 29 °C

    Nach einer unbequemen Nacht holte uns um 4.30 der Wecker aus dem Bett. Missmutig zogen wir uns an und nahmen um 5.00 vor dem Hotel die zwei Roller in Empfang. Danach brausten wir mit 45km/h durch die kühle dunkle Nacht über die Strasse zu den Tempeln. Immer wieder taucht hier und da ein Roller mit anderen Touristen auf. Irgendwann biegen wir ab auf eine schmale Sandstrasse. Nur mit Scheinwerfern gar nicht so einfach normal vorwärts zu kommen. Überall sehen wir nun andere Roller und Leute. Jeder fährt irgendwo anders hin. Endlich erreichen wir den kleinen Tempel den Stephan gestern nach langer Recherche im Netz gefunden hat.
    Bagan ist eine flache Ebene mit über 2000 Tempeln. Die schönsten Fotos entstehen zum Sonnenaufgang. Dazu muss man aber in einer höheren Position sein. Dazu konnte man auf eine Pagode mit Terrasse und von dort aus fotografieren. Konnte...
    Seit Januar 2018 ist das Erklimmen von Tempeln verboten. Zum Schutz der Gebäude, der Touris und um die Tourizahl klein zu halten. Ein paar kleine Tempel sind aber noch offen. Diese muss man somit finden. Auf den grossen Aussichtsplattformen ist es angeblich meeega eng, voller Chinesen und die Aussicht ist schlecht.
    Wir haben unseren ja zum Glück auf Anhieb gefunden. Vor dem Tempel stehen schon ein paar Bikes, am Eingang empfängt uns ein Junge und zeigt uns den Weg hoch auf die Pagode. Oben ergattern wir noch die letzten zwei Plätze auf der oberen Reihe. Es ist nun 5.30. Der Sonnenaufgang ist um 6.40. Doch bereits eine Stunde vorher wird es langsam heller. Es kommen immer mehr Leute. Angeblich ist es aber noch lange nicht so schlimm wie auf den öffentlichen Aussichtspunkten. Das Licht über der Ebene ist überwältigend und taucht alles in magisches Licht. Kurz nach Sonnenaufgang steigen auch die ersten Heissluftballons. (Allgemeiner Jubel auf der Pagode) Die reichen Touristen zahlen 350 US Dollar um eine Stunde mit dem Ballon über die Ebene zu fliegen. Von unten machen diese Ballone das Bild perfekt. Deshalb die Freude. Kurz darauf fahren wir zurück ins Hotel uns Frühstücken. Danach legen wir uns nochmals ins Bett. Annatina hat immer noch oft Kopfschmerzen uns ist noch nicht ganz Fit. Am Nachmittag packen wie unsere Sachen und fahren los um ein paar ausgesuchte Tempel zu erkunden. Schlussendlich sehen sie alle ähnlich aus, daher haben wie keinen grossen Stress möglichst viele zu sehen.
    In einem Tempel erklärt uns ein Sandzeichner sein Handwerk und den Hintergrund von einigen Symbolen. Nach einigem Hin und Her Gefahre wird es Zeit für den Sonnenuntergang. Diesen schauen wie uns auf einem etwas weiter entfernten Aussichtshügel an. Wir sind dann auch fast alleine. Zudem sehen wir auch vier Kuhherden, die ins Dorf zurück getrieben werden. Bevor es ganz Dunkel ist fahren wir zurück uns bringen unsere Scooter zum Aufladen vorbei. Nach gestern haben wir heute ein super leckeres und nicht überraschend schafes Abendessen. Zum Abschluss des Abends setzen wir uns in ein anderes Restaurant mit WLAN um ein paar Serien, Hörbücher und Potcasts runterzuladen (unser Hostel WLAN ist kaum nutzbar) und den nächsten Morgen zu planen.
    Nun ist schon 22.00 und wir müssen nun schlafen morgen um 4.30 klingelt der Wecker.
    Read more

  • Day54

    Inle lake - dag 3

    December 17, 2018 in Myanmar ⋅ 🌙 21 °C

    Vroeg uit ons bed om de warmte te vermijden op onze fietstocht. Als ontbijt namen we de lokale noedelsoep. Deze smaakte vooral Tat, maar Steven vond het ook niet slecht. We moesten onze fietsen nog huren in een shopje in de buurt. De man was zeer vriendelijk en de fietsen waren ook echt degelijk. Hij testte onze remmen, banden en slot. Het was goeie service! We kregen zelfs een kaart met de weg op.

    Onze eerste stop was Mine Thauk. Dit was een klein lokaal dorpje dat op het eerste zicht niet veel voorstelde. De weg er naartoe was wel aangenaam, we zagen de bergen op de achtergrond en tussendoor wat velden met zonnebloemen en andere gewassen. We wisten wel dat we vanuit het dorpje een bootje konden nemen. We gingen een straat in richting het water en wat bleek, er was een lange "wandelbrug" over het water van het meer gebouwd. Langsheen de brug stonden huizen op stelten in het water. Er waren ook wat tuintjes. We spotten ook een groep ooievaars. Ineens stopte de brug en moesten we terugkeren. Aan het begin van de brug stonden de bootjes klaar om ons naar de overkant van het meer te brengen, fiets en al! De boottocht gaf ons weer prachtige uitzichten, maar deze keer zat het er al op na een dikke 20 min.

    Het dorpje waar we toekwamen was Khaung Daing. Dit was op zich niet zo speciaal en stond vooral bekend om de warm waterbronnen een eindje verder. We hadden deze al op voorhand opgezocht en hadden besloten om ze niet te bezoeken omdat ze vrij prijselijk waren. Maar de route had ook weer mooie uitzichten. Spijtig genoeg was de baan wel smaller en Tat is een keer van de baan gereden door een auto die een camionette wou passeren. Jaja het verkeer in Azië ..

    Het laatste deeltje van onze route was een weg omringd door water. Hier hebben we toch wat pauzes genomen om foto's te nemen.

    Terug in het dorpje zijn we nog eens langs de lokale markt gepasseerd. Hier heeft Tat een zilvere ring gekocht en hij werd op maat aangepast. Voor de rest hebben we nog wat gerelaxed en wat dingen in orde gebracht. Zo vertrekken we morgen op trekking voor 3 dagen. Dus zal het weer even stilletjes zijn.
    Read more

  • Day58

    Mandalay

    December 21, 2018 in Myanmar ⋅ ☀️ 27 °C

    Vandaag was een onavontuurlijke dag. De enige activiteit die we deden was de bus nemen van Kalaw naar Mandalay. Deze vertrok normaal om 11u en kwam toe om 16u. Maar zoals overal was er wat vertraging dus kwamen we pas om kwart voor zes toe en moesten we nog een taxi nemen naar het stadscentrum. De taxi's zijn hier goedkoop dus dat was geen probleem.

    Het eerste deel van de busrit was door de bergen en ook al reed de bus vrij rustig, we kregen toch wat last van onze maag. We hebben 's middags dan maar een portie noedels gedeeld. Het zicht was wel heel mooi. Hier waren de bergen nog bijna volledig bebost.

    Het tweede deel van de busrit ging gelukkig sneller en met minder bochten. Hier hadden we nog steeds mooi uitzicht. Het landschap had wat weg van de savanne, maar met meer bomen.

    Uiteindelijk hebben we Mandalay enkel door het raam van de taxi verkend, want tegen dat we ingecheckt waren hadden we niet meer veel moed om ver te gaan zoeken voor eten. Het werd een soort snackbar op 5 min van ons hotel. Voor de rest was het terug voorbereiden voor morgen, want we vertrekken voor twee dagen op boottocht!
    Read more

  • Day60

    Tats verjaardag

    December 23, 2018 in Myanmar ⋅ ⛅ 26 °C

    5u15 ... daar gaat de wekker. Zo vroeg? Waarom? Zonsopgang kijken en dolfijnen spotten vanop een klein vissersbootje. Zo konden we de dolfijnen dichterbij bekijken. Maar het was toch even koud en aan de voeten ook nat toen we uit de tent kwamen. Het bootje stond al klaar. Reddingsvesten aan en we vertrokken. Het bootje was niet zo stabiel en het water kwam af en toe toch dichtbij. Steven had er niet zo veel vertrouwen in. Een halfuurtje na het opstaan was Steven wakker en feliciteerde hij Tat met haar verjaardag. 🙈

    Toen de zon al wat licht gaf, spotte we dolfijnen. We kregen we een demonstratie cooperative fishing up-close. Nu konden we alles goed zien. Na het vissen mochten zelf eens proberen. Ze hadden speciaal voor ons kleinere netten mee omdat de grote vrij zwaar zijn. En dus oefenden we hoe je een net uitwerpt wel op het vaste land. Niet zo simpel blijkt! We genoten voor enkele uren. Toen we vertrokken naar het dorpje om te ontbijten, besefte we pas dat er al 4u voorbij was gegaan.

    Bij het aankomen klonk er uit een tiental monden ‘Happy birthday!’. De locals waren Tats verjaardag niet vergeten. Ze kreeg bloemen en de tafel was mooi versiert. We kregen na een lekker ontbijtje ook een rondleiding door het dorp. Ook kochten we hier enkele souvenirs om de locals en dolfijnen te steunen.

    Na de rondleiding, was het sacred forest en het bijhorende klooster aan de beurt. Hier moesten we eerst bergop, uiteraard! Want kloosters bouwen we altijd boven op een berg. Na even vrij rond te lopen in en rondom het klooster, kwam er een gids. Deze gids vertelde ons over de geschiedenis en huidige stand van zaken van het klooster. Daarna begeleidde hij ons door het bos, waar we zochten naar sporen van herten. En we vonden ze ook, keutels, hoefafdrukken en markeringen waar ze hun gewei scherpten aan een boom. We kregen ook verder uitleg over de dieren en het bos zelf. Na de wandeling in de blakende zon (ja, het bos hier is niet zoals bij ons), was het tijd om te lunchen in het klooster zelf. Leuke locatie! (En Tat content want er zat een kitten onder de tafel)

    Hierna was het tijd om terug te keren naar Mandalay. Maar er was eerst nog een tussenstop onderweg om de Mingun Stupa te bezoeken. Deze stupa is 130 m hoog en enorm qua omvang. Normaal ging deze 150 m hoog zijn maar de koning stopte de werken omdat hij een astroloog geloofde die beweerde dat de koning ging sterven als de stupa af was. Maar niettemin blijft het indrukwekkend om te zien. We zagen ook de tweede grootste klokkenbel ter wereld. We mochten deze ook eens doen ‘luiden’ door er met een stok op te slaan. Hierna bezochten nog een andere stupa. De koning had deze gebouwd voor zijn overleden vrouw. Ze was Indisch geïnspireerd. Deze was ook vrij groot en is de enige met een golven representatie rondom de stupa. Ze was ook volledig wit, toch wel mooi konden we zeggen.

    Hierna sluiten we de dag af door terug te keren naar Mandalay. Deze avond gaan we nog dineren en iets drinken op Tats verjaardag. 😊

    (Btw het is niet gemakkelijk om foto's te nemen van wilde dieren inclusief dolfijnen 😜)
    Read more

  • Day67

    Yangon - dag 2

    December 30, 2018 in Myanmar ⋅ ⛅ 29 °C

    Na gisteren een hele dag (letterlijk, meer dan 11u gereisd) op een bus gezeten te hebben, deden we het vandaag rustig aan. We bezochten een park en nog een bezienswaardigheid dat we vorige keer overgeslagen hadden.

    Na een kalme ochtend, trokken we er te voet op uit. Gelukkig zitten we in een kalmer deel van Yangon. Eerst wandelden we rustig door een park met een grote vijver. Er was een hindu feest aan de gang. De muziek was leuk om op de achtergrond te horen tijdens het wandelen. Er werden ook wat vogels gespot, een ijsvogel onder andere.

    Als tweede was de Shwedagon pagoda aan de beurt. Dit was veel groter dan verwacht het was een complex van tempels en pagoda's. Maar om eerlijk te zijn, hebben we het wat gehad met tempels en boeddhabeelden. We hebben een overdosis gekregen de laatste week. 😄
    We dachten even iets anders te zien, namelijk de voetafdruk van een boeddha. Bleek dat even fake te zijn zeg! Er was een voetafdruk maar die was gigantisch en zag er helemaal niet uit als een echte voetafdruk. Verder was de Shwedagon pagoda zelf ingepakt en in de stellingen dus deze was ook niet zo indrukwekkend. Maar zonder de stellingen en ingepakt te zijn vermoeden we wel dat deze mooi moet zijn. Het onderste deel was bewerkt met bladgoud, terwijl het bovenste deel uit massief goud bestond. (Ze houden echt van goud hier in Azië)

    De namiddag bestond uit een lekker luie siësta zodat we morgen uitgerust het vliegtuig richting Singapore kunnen nemen om oud- en nieuwjaar te vieren. 😁
    Read more

  • Day361

    Dreissig Jahr, blondes Haar

    January 12 in Myanmar ⋅ ☁️ 30 °C

    Wir blicken noch ein Mal wehmütig zur Insel, bevor uns das Speed-Boat auf einer äusserst holprigen Fahrt zurück ans Festland bringt. So holprig, dass einige schwache Menschen in Tüten brechen und alles und jeder nass wird. Unsere ungeschützten Taschen auch. Buuuh. Ich will sofort zurück auf die Insel. Sue auch. Ich und meine Tasche sind klatschnass und pissed. Aber nicht lange. Einerseits scheint die Sonne und andererseits ist unser aktuelles Leben einfach zu grossartig und spektakulär. Finde ich. Sue auch.

    Nach einer unspektakulären Übernachtung in Surat Thani, fliegen wir über Bangkok nach Yangon (aka Rangun fka Daton) in Myanmar (fka Burma). Dieses Myanmar ist wirklich anders. Das fällt schon im Taxi vom Flughafen zu unserer Bleibe auf. Im Gegensatz zu allen anderen asiatischen Städten, gibt es in Downtown Yangon keinerlei Mopeds. Das sei der Polizei vorenthalten, was sich doch eher katastrophal auf die Stausituation auswirkt. Lustige Regel. Ausserdem herrscht in Myanmar Rechtsverkehr und der Fahrer ... hm, der sitzt auch rechts. Das braucht einen Moment, aber dann wird schnell klar, so kennt man das noch nicht. Nirgends fährt man auf der Seite, auf der man auch sitzt. Nirgends. Ausser hier. Einigen meiner Freunde dürfte das zwar gefallen, aber für meinen Geschmack ist das ganz schön viel rechts. Grund für das rechte Doppelpack ist aber kein politisches Statement. Zum Glück. Vielmehr wurde nach dem Militärputsch Anfang der Siebziger spontan und nach amerikanischem Vorbild - bitte nicht dem Donald sagen, sonst glüht Twitter wieder vor falschem Stolz - auf Rechtsverkehr umgestellt, während alle Autos nach wie vor auf Linksverkehr ausgelegt sind und neue Autos auch weiterhin vornehmlich aus asiatischen Nachbarländern mit Linksverkehr importiert werden. Sagt das Internet. Die Folge? Viele Unfälle. Aber das würde der olle Donald sicher auch den Demokraten in die Schuhe schieben. Irgendwie.

    Ansonsten ist Myanmar wie Thailand vor dreissig Jahren. Zumindest habe ich den Spruch die Tage und Wochen vor unserer Ankunft oft gehört. Zu oft. Meist von Gleichaltrigen oder Jüngeren. Als ob die wüssten, wie Thailand vor dreissig Jahren war. Ich kann den Scheiss nicht mehr hören. Alle am Gehörtes nachplappern oder Müll labern. Egal, Myanmar ist tatsächlich wie Thailand vor dreissig Jahren. Laut, dreckig, stinkig, mit viel Leben auf der Strasse und die grosse Mehrheit kleidet sich noch immer traditionell und schmiert sich geriebene Baumrinde ins Gesicht. So, wäre das geklärt.

    Wir sind ein Mal mehr mittelmässig bis gar nicht vorbereitet. Soll heissen, wir haben lediglich die ersten zwei Übernachtungen gebucht und sonst noch keinen Plan. Das ändern wir zwei Planungs-Genies mit Hilfe unserer Smartphones und dem allwissenden Internet aber ziemlich rasch und unkompliziert. Mit dem Zug nach Kalaw, 3-Tages-Hike zum Inle Lake, mit dem Bus nach Bagan und dann mit dem Schiff nach Mandalay, von wo wir in zwei Wochen nach Indien weiterreisen. Nice! Aber da Myanmar bekanntlich wie Thailand vor dreissig Jahren ist, wollen die Zug-Tickets für den Folgetag nicht im Internet sondern am Bahnhof gekauft werden. Na dann nichts wie hin. Dort angekommen teilt man uns unverblümt mit, dass der Zug bereits voll beziehungsweise nur noch ein einziger Sitzplatz frei ist - der Schlafwagen ist schon lange ausgebucht. Verdammt. Für einen kurzen Moment will ich den letzten Platz für mich erwerben - Plan ist Plan, ich habe die Kohle im Sack und die kleine Sue ist ja mittlerweile gross genug um für sich selbst zu sorgen (Dreissig wird sie dieses Jahr schon!! Und genau, als sie geboren wurde war Thailand wie Myanmar heute) -, bleibe dann aber doch der beste Freund der Welt und verzichte uneigennützig. So bin ich eben. Leider.

    Da der eben entworfene Plan bereits wieder im Arsch ist, legen wir uns nach einigen Frustkäufen - darunter Gummibärchen - am frühen Nachmittag ins Bett und schwelgen in Hoffnungslosigkeit. Die zehn Tage auf einer paradiesischen Insel haben unsere Reiseflexibilität scheinbar arg in Mitleidenschaft gezogen. Vielleicht sollten wir nach Hause. Irgendwann raffen wir uns aber nochmals auf und lassen den dreizehnjährigen Jungen an der Rezeption einen Nachtbus für uns buchen. Situation und Plan gerettet. Von einem Kind. Lange dauert diese Reise wohl nicht mehr.

    Bevor es aber weiter nach Kalaw geht, bleibt noch Zeit für eine City Walking Tour. Wir kommen mit K. (Name der Redaktion bekannt) ins Gespräch. Neben uns die einzige Europäerin. Grund genug für ein gemeinsames Mittagessen im Anschluss. K. arbeitet in diplomatischer Mission für das norwegische Aussenministerium und beschäftigt sich mit der humanitären und gewalttätigen Rohingya-Krise im Westen des Landes an der Grenze zu Bangladesch. So soll sie in den kommenden Tagen Gespräche mit den Konfliktparteien führen und die Regierung beziehungsweise das Militär zur Vernunft bringen. Natürlich ist der Konflikt wie so viele komplexer als der erste Blick vermuten lässt und angefangen hat alles ein Mal mehr bei den Briten - verdammte Kolonialisten. Doch die militärische Grausamkeit und das scheinbar bewusste Schweigen der seit den demokratischen Wahlen 2015 so hoch gelobten Regierung um Aung San Suu Kyi ist ein scheusslicher Akt, aufgrund dessen ein Grossteil der internationalen Gemeinschaft Suu Kyi den verliehenen Friedensnobelpreis am Liebsten wieder aberkennen würde. Das wirklich interessante Gespräch wird allerdings jäh unterbrochen, als K. spontan ein Foto meiner Schulter macht. Was mich doch etwas irritiert. Mein Blick korrekt deutend, erklärt K., dass sie jeweils ihre „Begleiter“ fotografiert, die in diesem Fall am Tisch hinter mir sitzen würden. Ich bin ziemlich beeindruckt, sogar Personenschutz geniesst der skandinavische Spion. Diese Annahme findet K. allerdings ziemlich erheiternd, handelt es sich bei den Begleitern doch viel mehr um hiesige Agenten, die ausländische Diplomaten auf Schritt und Tritt verfolgen und alle ihre Aktivitäten und Kontakte dokumentieren. Klasse. Noch eine Regierung, die mich auf einer Liste potentieller Staatsfeinde führt. Danke. Kristy. Ich muss weg.
    Read more

  • Day64

    Bagan - dag 2

    December 27, 2018 in Myanmar ⋅ 🌙 19 °C

    Deze ochtend ging onze wekker om 6u30, maar we geraakte niet direct uit ons bed. Dit was de eerste keer dat we moeite hadden met opstaan.

    We huurden een e-bike van het hotel. Dit is eigenlijk een elektrische scooter. We besloten om één voor ons twee te nemen zodat Tat de weg op haar gsm kon volgen en Steven kon sturen. Eerst testte Steven de scooter, want hij had dit nog nooit gedaan. Eerst was het wat onwennig en gewoon worden, maar na een tijdje begonnen we er echt van te genieten.

    Bagan is een hele grote archeologische site met duizende tempels. De afstanden zijn groot, daarom namen we de e-bike. Al gauw zagen we tempels langs de weg verschijnen. Omdat er zoveel tempels zijn hadden we een selectie gemaakt. Zo zijn we de best bewaarde tempel gaan bezoeken, de hoogste, de breedste, degene met de mooiste mozaïeken, degene met een mooi uitzicht en dan nog vele andere tempels. Vele tempels en pagoda's konden beklommen worden vroeger, maar na de laatste aardbeving in 2017 zijn de tempels onstabiel geworden en is het verboden om de tempels te beklimmen. Dit vonden we heel jammer, omdat je juist vanuit de hoogte het mooiste zicht had over de tempels. We vonden wel een nieuw aangemaakt kijkpunt en dit gaf ons wel een mooi overzicht.

    We sloten de dag af met naar een tempel te gaan waarbij je nog wel een verdieping naar omhoog kon, om daar naar de zonsondergang te kijken. Dit was natuurlijk weer prachtig.

    Wi-Fi is ontzettend slecht in ons hotel, dus de updates zullen wat met vertraging komen. Momenteel zullen we het ook zonder foto's doen.
    Read more

  • Day56

    Inle lake -> Kalaw trekking - dag 2

    December 19, 2018 in Myanmar ⋅ ☀️ 21 °C

    Te vroeg wakker worden voor ontbijt dus maar wat blijven liggen in bed. Dan eindelijk tijd voor ontbijt en wat voor een ontbijt. Een avocadosalade met twee spiegeleitjes met toast en dan nog wat fruit, appel, banaan en sinaasappels. Heel lekker en vol energie. We vertrokken met wat wolken boven ons hoofd. We passeerden eerst rijstvelden, waar de mensen volop aan het werken waren. De rijst was al geoogst maar er is altijd werk. Na de rijstvelden gingen we meer naar de weilanden en andere akkers. Hier werd onder meer chilipepers gekweekt. We wandelde door enkele dorpjes waar chilipepers het voornaamste gewas is.

    Langs de weg waren ook enkele grondverzakkingen die voor enorme kraters hadden gezorgd. Dit komt doordat de bodem niet meer wordt vastgehouden door wortels van bomen. Vroeger was al dit landbouwgebied namelijk een naaldbos. Het voelt dus dubbel om te genieten van dit mooie landschap als je weet wat ervoor is moeten sneuvelen.

    Andere gewassen die we tegen kwamen waren sesam, boontjes, pompoen, tomaten, ...

    We stopten weer bij een local thuis om te lunchen. Na de lunch begon het te regenen. We waren uiteraard voorbereid ... NIET !! Voor Tat maakte onze gids, Mr. Barbuu een mooie, geïmproviseerde poncho. Onderweg wandelde weer van het ene gewas naar het andere en van de ene bui in de volgende. Onze gids voorzag ons ook van wat info. Zo leerden we ook dat chili’s die naar beneden groeien zoet en heet en chili’s die naar boven groeien heel pikant zijn. Onze gids vertelde ook zijn persoonlijk verhaal. Zo vertelde hij dat hij sinds zijn 7 jaar bij het leger zat en twee maal beschoten was. Eenmaal in de buik en eenmaal in het hoofd. Indrukwekkend! Hij had ook nog andere broers in het leger. Een hiervan was helaas overleden tijdens gevechten. Hij vertelde ook dat hij buiten gids, mechanieker, loodgieter en vrijwilliger was bij het klooster, dit was ook een weeshuis.

    Na wat wandelden spotte Steven plots een vogel. Was die even heel blij toen het bleek te gaan om een vogel die al even op zijn te-spotten-lijstje stond. De hop, een vogel met een kuif en een leuk deuntje (woopwoopwoop). Hij komt zeldzaam voor in België en enkel in de zomer. Eentje om van Steven zijn lijst te schrappen!

    In een volgend dorpje liepen we langs een huis waar een kindje ons iets toeriep. We wisten niet wat, maar onze gids stopte en nam een doos koekjes uit zijn rugzak. Hij zei tegen Tat dat ze deze koekjes aan het kindje mocht geven. Het kindje was wat verlegen, maar de moeder lachtte ons toe. Verder net uit het dorpje zagen we twee buffels een kar, zoals Steven en de gids gisteren, trekken. Dit zicht zagen we nog een paar keer, omdat dit het voornaamste vervoetsmiddel is in de bergzn.

    Tijdens een zoveelste regenbui zei de gids dat Steven zijn camera moest nemen. Toen zagen we een jongen op zijn waterbuffel afkomen. Een leuk zicht! 😊

    We waren blij dat we redelijk vroeg, om 15u aankwamen op onze slaapplek. Het was een echte homestay. We verbleven bij een ouder koppel thuis. We werden in de watten gelegd! We kregen onmiddellijk warme thee en snacks. Onze slaapkamer werd opgemaakt. Het waren twee matrasjes op de grond en dikke dekens. Meer dan voldoende dus. En dan ons avondeten, oh man ... lekker dat dat was! We kregen een bord rijst (uiteraard) en een curry met eitjes in. Verder kregen we nog een pompoensoep (Steven vroeg een tweede portie), 3 soorten groenten waarvan één een zeer lekkere wortelsalade en zelfgemaakte frietjes. Alles kwam uit de tuin van de mensen, eigen kweek!

    Na het avondeten trokken we ons terug in de slaapkamer om wat te verteren. We hoorden plots dieren voorbij lopen en lawaai maken. Naast ons huisje was er nog een stal waar twee buffels sliepen. 😄

    Het eindtotaal van onze wandeltocht van vandaag werd opgemaakt en we kwamen uit op 16,2 km. Niet slecht en met weinig pauzes door de regen. 😉
    Read more

  • Day65

    Bagan - dag 3

    December 28, 2018 in Myanmar ⋅ 🌙 19 °C

    Deze ochtend bij het ontbijt wachtte ons een verassing. Bijna het hele dakterras zat vol. We moesten echt zoeken voor een plekje. Het is dan ook hoogseizoen en dat merken we. Ook in Azië is er kerstvakantie en dus zijn er veel mensen met hun kinderen op vakantie.

    De rest van de ochtend verliep ook niet vlotjes. We hadden gepland om een nachtbus naar Yangon te nemen van de 29e op de 30e. Dit om tijd en geld te besparen, want de rit duurt 10u minimum. Maar wederom saboteerde het hoogseizoen onze plannen. De tickets van het hotel waren uitverkocht, we konden wel nog bij de busbedrijven zelf proberen. Dus wij met onze e-bike naar het busstation. Gelukkig was dit niet al te ver. Spijtig genoeg waren ook hier de degelijke nachtbussen uitverkocht. Het heeft natuurlijk niet veel zin om een bus te nemen 's nachts waarin je niet kunt slapen, want dan verlies je nog altijd een dag door slaap tekort, dus de lokale bussen waren geen optie. Uiteindelijk werd het een dagbus. Dus morgen spenderen we een hele dag op de bus..

    Dit betekende ook een dag minder in Bagan. Uiteindelijk hebben we vandaag nog veel tempels bezocht. We hebben ongeveer alles gedaan wat we wouden doen en we vonden nog tijd om souvenirs te kopen! We genoten nog steeds van onze e-bike. Steven zou het zelfs overwegen om in de toekomst een echte scooter te huren.

    Buiten tientalle tempels bezochten we vandaag ook een soort grot. Dit was eigenlijk meer een soort van uitgehouwen tunnelnetwerk. Het leek alsof de monniken hier deels in leefden. Er zaten bedden en tafels in zijgangen en natuurlijk ook verschillende altaars.

    Bij een andere tempel was het mogelijk om naar omhoog te klimmen. Dit was letterlijk klimmen, want de trap was half ingestort. Echt veilig was het niet helemaal, maar het uitzicht was wel leuk.

    'S avonds wouden we vanuit een grote observatietoren de zonsondergang zien, maar we moesten ingang betalen. We begrepen dit wel, maar hadden geen zin om dit te betalen. We waren iets daarvoor een aangelegde heuvel beklommen en daar was het uitzicht ook wel best goed. Dus zijn we terug naar deze heuvel gereden. Ondertussen was er ook al wat volk verzameld, maar we vonden nog wel een tof plekje. Na de zonsondergang terug naar het dorpje met onze e-bike en ons laatste avondmaal in Bagan.

    Deze bezienswaardigheid gaf ons wel een dubbel gevoel. De e-bike en de hoeveelheid tempels waren super. Maar aan de andere kant was het heel toeristisch en "blanke" toeristen is voor de lokale mensen gelijk aan dollartekens. Natuurlijk is toerisme een enorme inkomstenbron, maar na de 10e keer "Hello, where are you from? Come look at my shop!" geraak je het echt wel beu. Misschien stoort ons dit nu meer omdat de rest van Myanmar helemaal niet zo was. We zijn dan ook blij dat dit onze laatste stop was en niet onze eerste, wat oorspronkelijk het plan was. Dit had ons een verkeerde indruk van het land kunnen geven. Momenteel vinden we Myanmar nog altijd zeker de moeite. 😃
    Read more

You might also know this place by the following names:

Union of Burma, Birma (Myanmar), Myanmar [Burma], Mianmar, Miyanma, ማያንማር, Myanmar, ميانمار -بورما, М'янма, Мианмар [Бирма], Myanimari, মায়নমার, འབར་མ།, Myanmar [Birmania], Mijanmar, Myanmar [Birmània], ބަރުމާ, མེ་མར, Myanmar [Burma] nutome, Μιανμάρ, Birmo, Birma, Birmania, مایانمار, Miyamaar, Burma, Birmanie, Maenmar, મ્યાંમાર, Miyamar, מיינמר, म्याँमार, Bimani, Մյանմա, Birmania/Myanmar, Mjanmar, ミャンマー連邦, მიანმარი, Myama, មីយ៉ាន់ម៉ា, ಮಯನ್ಮಾರ್, 미얀마, म्‍यन्मार, میانمار, Byrmani, Мьянма, Myanima, Börma, Mozambiki, ສະຫະພາບພະມ້າ, Mianmaras, Myamare, Mjanma [Birma], Мјанмар [Бурма], മ്യാന്‍മാര്‍, म्यानमार [ब्रह्मदेश], မြန်မာ, म्यान्मार, ମିୟାମାର୍, Mianmar [Birmânia], Birimaniya, ब्रह्मदेश, Myämâra, මියන්මාරය, Mjanmar [Burma], Мијанмар [Бурма], மியான்மார் [பர்மா], మ్యాన్మార్, Birmánia, Мянма, เมียนม่าร์ [พม่า], Pema, Birmanya, بىرما, Мʼянма [Бірма], میانمار [برما], Miến Điện (Myanmar), Mianmarän, Orílẹ́ède Manamari, 缅甸, e-Myanmar [Burma]

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now