New

Your travels in a book

Learn more

Get the app!

Post offline and never miss updates of friends with our free app.

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

New to FindPenguins?

Sign up

Uruguay

Curious what backpackers do in Uruguay? Discover travel destinations all over the world of travelers writing a travel blog on FindPenguins.
  • Seit gestern sind wir in Montevideo, die Hauptstadt von Uruguay, wo wir eine süße Wohnung nur wenige Metern entfernt von Playa Pocitos gemietet haben.

    Als erster haben wir heute morgen die "ciudad vieja" besucht, die uns allerdings nicht übermäßig begeistert hat. Es gab zwar ein paar schöne alte Gebäude, aber alles in allem machte die Altstadt einen etwas runtergekommenen Eindruck. Die Hauptattraktion für uns war der "Mercado de Tristán Narvaja", wo alles von Obst und Gemüse bis zum Schlangen verkauft wurde.

    Das strand vor unserer Tür hat allerdings den Flair von Copa Cabana, inklusive beachvolleybalbabes, also werden wir das einfach die nächste Tage genießen 😎.
    Read more

  • During the past week we were exploring the coast of this small country by car. We started off in Colonia, a very cute town with beautiful avenues. After a short stop in the capital where we spent a freezing night in our mini van at the beach, we decided to sleep in hostels with warm blankets instead. We drove further East to Punto del Este which is supposed to be one of South America's most glamorous resorts. However, right before the holiday season starts, it seemed still very sleepy and it was hard to imagine that a big crowd will arrive so soon. In Cabo Polonia we had to leave our car at the park entry and continue our trip with a 4x4 truck on sandy roads. This rustic village at the coast is not connected to electricity yet and the people there are even more laid-back than the rest of the Uruguayanos :) Our last stop was Punto del Diablo, another cute beach town with plenty of small and colourful houses.
    Although we had bad luck with the unusual chilly temperature, driving on these big empty roads, seeing plenty of lighthouses and eating high quality food gave us a good glimpse of their lifestyle.
    Read more

  • The capital city of Uruguay is also known as the small sister of Buenos Aires. The stay of two days was perfect.

    The first day we spent walking arround in the old town. The next day we rented a bike and were driving 22km along the coast till the end of the city and all the way back. There were plenty of beautiful sandy beaches and on the way back in the evening everyone was doing exercises, cycling, hanging, drinking Mate Tea, skating and more. It seemed to be in LA rather than in Uruguay. We were quite surprised about the lifestyle of the uruguayan people.

    But now we let the city life behind and drop into the countryside of Paraguay.
    Read more

  • Montevideo, die Hauptstadt Uruguays am Rio de La Plata gilt als eine der sichersten Städte Südamerikas. Mir kommt es etwas vor, wie wenn die Zeit stehen geblieben ist... praktisch keine Neubauten, kaum Geschäfte von Luxusmarken und ein anderer Rhythmus.

    Montevideo, capital of Uruguy on the Rio de la Plata is one of the safest cities in South America. To me it appears that the time has stopped... almost no new buildings, no stores of luxury brands and another rhythm.Read more

  • Just seconds after getting the stamp in the passport to leave Argentina, a man accompanied us to the next counter which allready put the stamp of the entry permit of Uruguay in it. So we kinda where allready in Uruguay even we haven't yet left Argentina. Would have been nice to have always such an unbureaucratic immigration.

    To go with the ferry was a special experience, because it was quite similar like going by the airplane: The check-in process was the same and the seats were like in a plane, the only difference was that the duty free shops were on the boat.

    After an one hour drive with the ferry we crossed the 40km broad river (yes it is a river and actually the broadest in the world) and arrived in Colonia del Sacramento.

    Colonia is a very tranquil beach town. It's the right opposite to Buenos Aires and perfect to calm down. It has a historical centre with old, narrow streets and buildings and on several corners we found really old cars standing there. Some of them they let just there as a static symbol of the past, others are really rusty but still in use! To spend one day in Colonia was definitely a right desicion!
    Read more

  • Montevideo ist die sportlichstd Stadt, in der ich jemals war: auf der unendlich langen Strandpromenade (Rambla) gehen, laufen, radeln und skaten abends Hunderttausende.
    Alle anderen sind beim Fußball oder Volleyball am Strand, Crossfit in kleinen Gruppen auf der Wiese, oder einfach nur baden. Und das alles begleitet von einem perfekt-kitschigen Sonnenuntergang.

  • Anderhalve week verder en we hebben ons laatste dag je in Punta del Este!
    Afgelopen week hebben we Spaanse les gehad, want het Spaans dat we in Nederland hebben gehad was alweer weggezakt.. Volgende week gaan we nog een week les nemen in Montevideo en dan moeten we echt de wijde wereld in met ons handen en voeten Spaans.

    Het was wel weer even wennen hoor om dagelijks op het fietsje naar school te gaan en huiswerk te moeten maken, maar gelukkig hadden we een enorm lieve Spaanse lerares, Irene, en volgden we de les samen met nog een Zwitsers meisje; Aki. Samen met Aki en haar host, Karin, zijn we ook meerdere avonden samen op pad geweest.
    Zo zijn we op een dart avond met wat gepensioneerde expats in Punta del Este beland, hebben we de vader van een vriend van Aki ontmoet die met 2 andere heren naar Antarctica gaan zeilen. Tot slot zijn we ook met hen, Aki, Karin en Irene uit eten geweest zaterdag als afscheidsdiner van deze week Spaanse les.

    We hadden dus eindelijk weer een "vrij" weekend na een week in de schoolbanken. Karin heeft ons meerdere tips gegeven over waar we heen moeten en deze hebben we ook trouw gevolgd. Op zaterdag hadden we nog de fiets en zijn we een stuk langs de kustlijn gaan fietsen. De dag daarna was het ouderwets roadtrippen en hebben we een auto gehuurd. Eerste bestemming: Gauchos! Niet voor van ons vandaan was er een event met lasso werpen, rodeo en een hoop stoere guachos. De rodeo hebben we helaas niet gezien, maar het lassowerpen of beter koe vangen met je lasso was super leuk om mee te maken. Daarna zijn we verder het binnenland in gereden en super mooie natuur valleien gezien. Het landschap is hier heel erg groen en enorm uitgestrekt. Een beetje à la Ierland maar dan iets ruiger.

    Het was nog even spannend of we ook daadwerkelijk een auto konden huren. Men is hier namelijk 2 dagen aan het staken bij de tankstations en ook de tankwagens rijden niet. Hierdoor stonden er vrijdag avond al rijen om benzine te taken en dus zaten alle tankstations zaterdag al zonder benzine.
    Wij hebben de auto dan ook weer leeg ingeleverd en moeten nu morgen ochtend in de (waarschijnlijk intens lange) rij gaan staan om te gaan tanken. Maar, nu hebben we wel een deel van het mooie Uruguay mogen zien!

    Morgen vervolgen we onze reis eerst naar Cabo Polonio. Een hippie dorp in de duinen waar ook geen elektriciteit is... Dat wordt (hopelijk) sterren kijken!
    Vanuit hier gaan we door naar Atlántida om een Nederlands stel op te zoeken op hun boerderij. Zaterdag zijn we dan in Montevideo om hier een weekje te blijven voor onze Spaanse les.

    De foto's volgen nog, want we rennen eerst even naar het strand voor de zonsondergang!
    Read more

  • We hadden in Uruguay nog geen gebruik gemaakt van de lange afstand bussen, maar ook hier doen ze er, net als in Brazilië, iets langer over dan dat je vooraf denkt of wordt opgegeven. Waarschijnlijk gaan we dit nog wel vaker meemaken....Maar eenmaal aangekomen bij de poorten van het nationale park Cabo Polonio konden we dan eindelijk in een safaritruck de duinen door richting het afgelegen hippie dorp zonder elektriciteit. Er loopt wel een elektriciteitskabel naar het dorp, maar deze is alleen voor de vuurtoren. Alle andere huisjes die zijn gebouwd moeten zelf voor stroom zorgen via zon- en/of windenergie. Dit geeft, vooral wanneer het donker is, een hele aparte sfeer en een ongelooflijk mooie sterrenhemel.

    De andere grote toeristentrekker, want hippie is hip en dus komen er in het hoogseizoen bijna 1500 man per dag naar Cabo Polonio, is de grote groep zeeleeuwen die op de rotsen achter de vuurtoren liggen te zonnen. Op dit moment is het nog erg rustig en zijn we niet veel mensen tegengekomen tijdens rondje om het eiland. Als de wind (on)gunstig staat dan ruik je al van ver dat ze er liggen. Wat opvalt is dat ze er eigenlijk een constant gevecht om een plekje in de zon is tussen de beesten en dat passeren wordt afgestraft met beet. Dit zorgt dan ook voor voldoende actie en we hebben dan ook een hele tijd naar deze beesten gekeken vanaf de rotsen.

    Na een koude nacht zijn we de volgende ochtend weer op pad gegaan naar Atlántida, één van de voorsteden van de hoofdstad Montevideo. Via via wisten we dat Marieke en Jan een aantal jaren geleden Nederland hebben verlaten om hier een nieuwe toekomst op het platteland op te bouwen. Nu zijn ze nog druk bezig met de verbouwing van hun eigen huis, maar het gastenhuisje is al helemaal klaar en daar verbleven wij. We hadden afgesproken dat we de dag na de aankomst zouden meehelpen met klusjes aan het huis in ruil voor een typische Uruguayaanse BBQ. Klinkt als een goede deal toch!! Ze wisten op dat moment nog niet dat Robert twee linkerhanden heeft...

    Echter het hostel in Cabo Polonio was vergeten te vermelden dat het kraanwater daar niet te drinken is (dit is verder namelijk wel te drinken in Uruguay) met als gevolg dat Robert zijn zwakke maag als excuus moest gebruiken om na de eerste koffiepauze niet meer verder te hoeven klussen. Zonder dollen, het was niet grappig om de rest van de dag boven te toilet te moeten hangen. Tot het Sjaakafhaak-moment had Robert zelfs al cement gemaakt en een muurtje gemetseld. Wat een reis toch al niet voor elkaar kan krijgen...
    Helaas sloot Ellen zich na de BBQ ook aan bij de ziekenboeg en hebben we allebei nog een aantal dagen wel last gehad van onze buik. Laat dit vooral de eerste en laatste keer zijn in dit jaar!

    Op dit moment zijn we vandaag alweer begonnen aan onze tweede week Spaanse les in Montevideo, maar daarover later meer!

    P.S. We schamen ons diep, want we zijn helemaal vergeten om hier ook maar één foto te maken met onze mascotte. Dan maar twee bij de volgende blog:).
    Read more

  • Vanaf het eerste moment dat we voet op de Zuid-Amerikaanse bodem hebben gezet, had Robert een missie: een voetbalwedstrijd bijwonen. Want in Zuid-Amerika is dat niet zomaar een balletje trappen, het is een religie.

    Aangezien Robert koning is in research doen, was al snel vastgesteld dat we het weekend van 26/27 november in Montevideo moesten zijn, want dan zou 'EL CLASICO' plaatsvinden. Dit is de wedstrijd tussen Peñarol en Nacional, beide clubs uit Montevideo. Deze wedstrijd kan je vergelijken met AJAX - Feyenoord of NEC - Vitesse.

    Na wat instructies van Margo (eigenaresse van de taalschool) wisten we waar we kaarten konden kopen voor deze wedstrijd. Het daadwerkelijk kunnen kopen van deze kaarten was wel iets lastiger (verkeerde kiosk, kiosk dicht, kaartverkoop nog niet begonnen) Wat ons bij was gebleven was dat we voor Tribuna Amsterdam kaarten moesten kopen, want dit was het minst gevaarlijke vak. Dit alles was gelukt en dus op naar Montevideo!

    Geen idee wie we eigenlijk zouden gaan aanmoedigen dus toen bleek dat we kaarten hadden gekocht voor Peñarol was dat niet direct een probleem. Ze speelden thuis en dus zullen de meeste mensen voor Peñarol zijn wat extra gezellig is..toch???
    Echter zijn de teamkleuren geel - zwart... hier hoeft verder niets maar aan toegevoegd te worden lijkt ons..

    Op de dag van de wedstrijd was Robert niet te houden en we gingen al vroeg voor de wedstrijd naar het stadion om alvast wat sfeer te proeven en te kijken wat Zuid-Amerikaanse passie nu echt betekent. Eenmaal aangekomen bij het stadion merkten we al snel dat de voetbal religie hier toch niet zo vredig was als in Nederland. De lokale ME had een deel van de poorten naar Tribuna Amsterdam afgesloten, omdat supporters van Peñarol van bovenaf het stadion flessen en blikjes naar beneden gooiden op de politie. Aanleiding hiervoor was een schietpartij op de Tribuna Amsterdam een paar weken eerder waar de politie nog weinig aan had gedaan. Om de veiligheid voor iedereen te waarborgen, werden alle toegangspoorten naar deze tribune afgesloten.
    Probleem is alleen dat je nu een groep malloten in het stadion hebt en een groep die graag het stadion in wilt om de wedstrijd te gaan bekijken. Geduld is geen schone zaak, want al snel keert ook de groep buiten het stadion zich tegen de politie en is de chaos compleet. In no time zijn er nog meer ME en paarden klaar om de groep voor het stadion met harde hand weg te sturen van het stadion om vervolgens zich te kunnen concentreren op de situatie in het stadion. Dat het malloten zijn blijkt wel dat er gasflessen van 13 kg en deuren van de WC's van de tribune naar beneden worden gegooid op de politie. Hoe ze hier aan komen? De stalletjes met eten in het stadion overvallen en alles wat los zit mee te nemen.

    Kortom, de slag om Amsterdam speelden zich op nieuw af voor onze neus af. Eerst hadden we ons naast de politie voor een andere tribune genesteld en al snel zaten we achter de politie, omdat die hun collega's moesten helpen bij de andere tribune. We waren er nu wel achter dat we juist NIET naar Tribuna Amsterdam hadden moeten gaan..

    Robert had al eerder gevraagd of we wellicht op de andere tribune mochten gaan zitten. Dit werd eerder gelijk afgewezen, maar later werden we toch naar binnen geroepen. Ze dachten vast; laten we die gekke buitenlanders maar even veilig binnen zetten.

    Wij waren dus veilig in het stadion terwijl de veldslag buiten nog even door ging. De supporters van Nacional waren wel allemaal binnen en dus we konden nog een beetje iets mee pakken van de 'voetbal sfeer' van Uruguay.
    Echter kreeg de politie geen grip op tribune Amsterdam. Na ongeveer een uur werd dan ook besloten dat de wedstrijd helemaal niet zou gaan beginnen. Helaas!
    Maar we hebben wel het stadion gezien!!!!

    Dan denk je ook nu rustig naar huis toe dan maar, echter we mochten ook niet zomaar het stadion verlaten. Dit ging ook onder begeleiding van de politie en tijdens het wachten raakten we in gesprek met wat andere supporters. Hun vraag was vooral: 'What the fuck are you doing here...?'
    Tja.. Die vraag hadden wij ons ook al gesteld.

    We hebben dan geen voetbal gezien, maar vermakelijk was het wel!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Oriental Republic of Uruguay, Uruguay, Yurugwae, ኡራጓይ, Uruguai, أورجواي, Uruqvay, Уругвай, Urugwayi, উরুগোয়ে, ཨུ་རུ་གྷེ།, Urugvaj, uruguaydukɔ, Ουρουγουάη, Urugvajo, اوروگوئه, Uruguwaay, Uruguei, Urugua, ઉરુગ્વે, Yurugai, אורגוואי, उरूग्वे, Irigwe, Ուրուգվայ, Úrúgvæ, ウルグアイ共和国, ურუგვაი, Urugwai, អ៊ុយរុយហ្គាយ, ಉರುಗ್ವೇ, 우루과이, ئوروگوای, Urugway, Uraquaria, Wurugwayi, Irigwei, ລູກວຍອຸຣ, Urugvajus, Urugvaja, Orogoay, Уругвај, ഉറുഗ്വേ, उरुग्वे, Urugwaj, ဥရုဂွေး, Yurugwai, युरूगुए, ଉରୁଗୁଏ, یوروګوای, Uruwayi, उरुग्वाय, Uruguëe, Uruguaj, Uruguaji, உருகுவே, ఉరుగువే, Уругуай, ประเทศอุรุกวัย, ʻUlukuei, ئۇرۇگۋاي, Уруґвай, یوروگوئے, U-ru-goay (Uruguay), אורוגוויי, Orílẹ́ède Nruguayi, 乌拉圭, i-Uruguay