Satellite
Show on map
  • Day5

    Ol Miss

    April 27, 2016 in the United States ⋅ 🌙 19 °C

    De weersvoorspellingen waren beangstigend. Met veel gevoel voor drama werd op alle tv zenders uitgelegd dat er een rode lijn over het land trok met zwaar onweer, veel regen en zelfs tornado's. Omdat we een flinke ruk wilde rijden betekende dat vroeg in de veren. Een 13 in een dozijn ontbijtje in het hotel achterover drukken en om 7 uur strak St Louis uitrijden. De weg is lang, maar mooi. We volgen de uiterwaarden van de Mississippi. Soms valkbij de oude dame, soms kruiste we haar en soms waren we haar even kwijt. De weg wordt omgeven door prachtig groen, eenzame dorpjes, desolate boerderijen en rommelige bedrijventerreintjes. Van het onweer hebben we niets gezien. Het zonnetje kreeg zelfs af en toe de gelegenheid om door de wolken te peaken.De luchtvochtigheid begint behoorlijk onaangenaam te worden.

    We zouden Memphis niet aandoen, maar je kunt natuurlijk niet langs Memphis rijden en dan niet in een Bar-B-Q tent hebben gegeten. Na enig speuren op internet vonden we Pig-n-Whistle in een afgelegen dorpje vlak voor Memphis. Een grote schuur met op het achterterrein 2 grote stalen roestige smokers/bar-b-q. De serveerster was, op zijn Amerikaans, enorm enthousiast over onze komst en was super jaloers dat wij konden reizen. "Hoe vaak doen jullie dat" vroeg ze met haar stem overslaand, "1 keer per maand?"

    Het vlees wat we kregen was supermals en de side-dishes (gefrituurde okra, bruine bonen, witte bonen, coleslaw, hushpuppies, patato salad) overheerlijk. Strak volgegeten verder gereden, dwars door Memphis heen, de 55 op, verder langs mooi glooiend landschap en de weg honderden kilometers omkleed met groen. Wat blijft het heerlijk hier te rijden.

    Bij Winona was de koek op. De 55 afgeslagen en bij het eerste beste sleezy motel een kamer geboekt. De Magnolia Lodge. Klinkt idylisch....is het niet.

    Winona kent eigenlijk maar 1 eettent en dat is het. De oude remise van de trein die vroeger Winona aandeed, hebben ze omgebouwd tot eettentje. De laatse trein is blijven staan voor de deur en staat daar nu weg te roesten (als grootste attractie van Winona). In het restaurant, The Tracks, waren we de attractie van de dag.....buitenlanders....die zagen ze hier niet vaak. Toen de eerste het verhaal van ons kreeg dat we helemaal uit Nederland kwamen, moesten ook de andee personeelsleden een gesprekje met ons hebben. Zo leuk....uit Nederland. Al moest het laatste serveerstertje eerlijk bekennen dat zij geen idee had waar the Netherlands lagen. Ze was het land nog nooit uit geweest, sterker nog, buiten Mississippi was ze nooit geweest....en eigenlijk was ze Winona ook niet uitgeweest. Dus....of ze mee kon...."ik wil hier weg".
    Read more