Catje's Travels

Vrolijke voetbalmoeder van Brent (10) en Vince (8), eerlijke echtgenote van Erik, vriendelijke vriendin, dromerige dochter, reislustige reisagente bij D-reizen, gezelligheidsdier, gezelschapsmens, kookfanaat, levensgenieter deluxe en wereldreiziger!
  • Day17

    Vermaak in Vegas

    October 16, 2016 in the United States

    Na een IJSkoude bibbernacht in de GC, wekte ik Marjolein om 6 uur zodat we snel naar de sunrise konden gaan kijken.
    ook hier was de zonsopkomst spectaculair, maar niet zo mooi als in Bryce Canyon!

    Ik ben het eens met de mesnen dat Bryce mooier is dan de GC, maar die laatste is zeker zo indrukwekkend en biedt weer een heel andere belevenis. Verder is Bryce bij sunrise gewoon mooier, omdat het daar roze is. En ik hou van roze :-)

    We verlieten de Gran Canyon voor de 4,5 uur durende rit naar Las vegas, maar eerst nog wat feitjes.
    De aarde is 4,5 miljard jaar oud, en de GC is 2 miljard jaar oud! Toen de tectonische aardplaten 2 miljard jaar geleden tegen en over elkaar schoven, werd dit stuk land zo 4 to 6 kilometer boven zeeniveau getild, en zo werden de Rocky Mountains gevormd. Zo'n 6 miljoen jaar geleden begon het smeltwater van de Rockies (later bekend als de rivier de Colorado) met het stap voor stap uitslijten van de Grand Canyon. En zie hier 6 miljoen jaar later het resultaat; als dat niet indrukwekkend is!!

    We tankten, maakten de camper een beetje schoon en we smeerden een stapel Peanut butter and Jelly sandwiches voor onderweg, want we moesten voor 1230 uur bij CruiseAmerica in Las Vegas zijn om de camper in te leveren. Ik heb die dag gereden. Het was een vlotte rit, met de nodige zijwind. Voor de laatste keer luisteren naar Sweet Home Alabama en Life is a Highway, en keihard meezingen; een beetje nostalgisch werd ik er wel van.

    We waren om 12:15 bij CruiseAmerica en na een korte inspectie lieten we onze BHM achter voor de volgende bewoners. We werden met de taxi naar hotel Alexia Park Resort gebracht, waar onze kamers helaas nog niet klaar waren.
    Geeft niets, dan gaan we toch shoppen!
    We namen de taxi naar de Las Vegas South Premium outlets, waar we een paar uur hebben rondgelopen. Ik heb niets gekocht, maar anderen zijn bijzonder goed geslaagd daar.

    Eenmaal in Alexis Park kort de tijd om op te frissen; ik heb het enige nog schone jurkje uit de koffer getrokken, en toen zijn we de stad in gegaan.
    Bij de Yard House, waar we de eerste avond aten, was geen plek op zaterdagavond voor 9 man, maar bij een Mexicaans Restaurant Chayo's, wel.
    Ik heb heerlijke taco's op (nouj,en 1 van de 3, pfff) en een goddelijke strawberry frozen margarita. Een fijne afsluiter!

    Daarna heb ik in mijn eentje over de strip gewandeld en de lichtjes en duizenden mensen in me opgenomen. Ik wilde namelijk nog even naar mijn favoriete rommeltjes winkel Ross Dress for Less. Hier kon ik na 2 uur wel slagen! Leuk vest, nieuwe Skechers voor mezelf, nog een kadootje voor Brent en wat leuks voor Erik. Tijd om met volle tas terug naar het hotel te gaan...
    Na een slaapmutsje hebben we de koffers ingepakt en heeeeerlijk geslapen in een gewoon bed! Geen opgetrokken benen en geen camper deelmatrasjes!
    We hebben een uur of 6 geslapen en zojuist het ontbijtbuffet van het hotel gebruikt. Was prima.

    Nu zitten we op de luchthaven voor de laaaange reis naar huis. Eerst vliegen naar Minneapolis, daar 3 uur wachten, en dan door naar Amsterdam. Erik haalt me op. Terug naar de kindjes, na een onvergetelijke reis!

    Eenmaal thuis zal ik nog een blogje schrijven over het camperleven en wat nu de highlights en tips zijn!
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day17

    Grootse cliffhangers in de Grand Canyon

    October 16, 2016 in the United States

    Na een gezellige BBQ avond in Wahweap campground, en een korte nacht slapen, stonden we op voor de rit naar het sluitstuk van onze camperreis, de Grand Canyon.
    De Wahweap campground was prima, alleen de douches waren een eindje lopen en je moest 2 dollar in kwartjes hebben voor de douche. Onderweg naar de douche kwam ik hazen tegen en ook een coyote!

    Na het tanken gingen we op weg, maar al snel maakten we net buiten Page een eerste stop, bij de Horseshoe Bend. Hier maat de rivier Colorado een perfecte U bocht wat zorgt voor dramatische kliffen en plaatjes. Maar om er te komen moesten we wel weer een stukje klimmen en klauteren en door het zand ploegen.
    Natuurlijk was ook dit de wandeling meer dan waard, wat een bizar zicht!
    Ik heb op mijn buik gelegen om over de rand te kijken, ruim 300 meter hoog. Bizar om te zien wat voor toeren mensen uithalen om helemaal op een richetltje te gaan staan voor de perfecte foto. Nou, ik ben op mijn rug gaan liggen voor de perfecte foto, goed genoeg hoor!

    Na de klimpartij terug naar de camper, zijn we in eens doorgereden naar de Grand Canyon.
    Vantevoren was me al verteld dat veel mensen Bryce Canyon mooier vonden, dus ik verwachtte niet zo veel meer van de GC.
    Maar de eerste aanblik deed me toch verstommen; wat een ENORM goort, diep, lang, breed en indrukwekkend ding is die Canyon! Niet voor niets de naam Grand Canyon, en het is 1 van de 7 natur wereldwonderen. Die kan weer van de bucket list gestreept worden :-)

    We parkeerden onze BHM op de Mather Campground, een natuurcamping midden in Grand Canyon Village, zonder hook up. Hier geen water, stroom en rioolafvoer dus. Je mag wel op bepaalde uren je generator aanzetten voor stroom etc, maar we waren even vergeten dat de generator ook benzine verbruikt en we hadden nog maar een kwat tank.
    Maar WAT een mooie, bijzonder Campground zeg!! Waren de vorige campgrounds vooral steen en beton, alles goed geregeld, dit is echt een enorm dennenbos waar je je camper mag zetten, midden tussen de dieren! We zagen talloze hertjes, rendieren, elanden, hazen en andere bosbewoners van heel dichtbij. Super mooi en heel wat anders dan de vorige campings,

    Het is hier goed geregeld in Grand Canyon Village: er rijden verschillende shuttlebussen af en aan zodat je gemakkelijk overal kunt komen.\Marjolein en ik namen de shuttle naar het drukste stukje van de rim, waar verschillende bekende hotels zitten zaosl Bright Angel lodge en el Tovar; toplocaties!
    We hebben heerlijk geluncht bij Bright Angel Lodge, een echte amerikaanse hamburger met zoete aardappelfietjes, en een peach cobbler als toetje. Daarna was het tijd voor wat actie!

    We kwamen Erwin tegen en gingen met zijn drietjes met de rode lijn richting Hermits Rest, en we stapten uit bij The Abyss.... Met zo'n naam moesten we dat even checken natuurlijk!!!
    De GC is 1,6 kilometer diep, en bij the Abyss kun je daarvan zowat 1 kilometer bijna recht naar beneden kijken. Super spannend en mooi om te zien!!
    Van hieruit maakten we een wandeling langs een grindpad door het bos, direct langs de rand van de Canyon, zonder hekken of iets. Niet voor de mensen met hoogtevree,en maar onwijs mooi en indrukwekkend!
    Na een rimwalk van 5 kilometer, pakten we de shuttle teug naar de campground om ons bij de rest te voegen.
    Er werd gekookt en we aten gezamelijk op de picknicktafel, voor we zwijgend achter het kampvuur genoten van de stilte, de donkerte en de sterren, het knisperende vuur. Iedereen heerlijk voor zich uit starend in gedachten verzonken.
    Daarna op tijd naar bed voor een korte nacht ,en want we wilden er op tijd uit voor de sunrise!
    Read more

  • Day14

    Living it up @Lake Powell

    October 13, 2016 in the United States

    Donderdag alweer, jeetje wat gaat deze reis snel voorbij...

    Na een douche en een lekker Mugcake ontbijtje van Marjolein, hebben we ons boeltje gepakt en zijn we vertrokken vanuit Monument Valley. Na 100 meter rijden konden we direct de klok een uur terug zetten, want toen reden we de grens over tussen Utah en Arizona.
    Dag Utah! Je bent tot nu toe met stip mijn favoriete staat in Amerika.

    Vandaag een korte rit van dik 2 uur op het programma naar Page en Lake Powell. Na een vlotte rit kwamen in in het kleine stadje Page aan, maar niet zo klein dat er geen Walmart was: HOERA! Marjolein weet inmiddels hoe ze er het snelste vanaf is: ik haal de boodschappen alvast, kijk jij maar even rond Carina :-)
    Na de boodschappen (en een zak vol onnodige spullen voor mijzelf en de kids), was het zoeken geblazen naar de Wahweap Marina en campground, dat staat erg slecht aangegeven. Maar uiteindelijk hebben we het gevonden en geparkeerd op deze schone en grote campsite. De laatste keer met fully hook up, want morgen staan we op een soort natuurcamping in de Grand Canyon, zonder stroom en water.

    Om 13 uur gingen we met een boottochtje mee.
    Wist ik veel, ik dacht dat we naar een relatief groot meer gingen. Maar het woord 'meer', dekt de lading niet voor Lake Powell. Wat een groot gebied zeg! Het meer kronkelt langs allerlei canyons en is maar liefst 186 mijl lang! En de kustlijn is meer dan 2000 mijl rondom gemeten, extreem groot dus.
    En extreem mooi! We zagen niet alleen de glen Canyon dam, maar ook de navajo Canyon en de Antilope Canyon vanaf het water.
    Hiermee waren we heel blij, want een bezoek aan Antilope Canyon staat hoog op het verlangslijstje bij vele west-Amerika gangers. Je mag er alleen met een guided tour (van de Navajos) heen en je moet het maanden vantevoren reserveren. Dan schijnt het wel super mooi en spectaculair te zijn, zeker als je rond half 12 gaat, als het zonlicht op een bepaalde manier valt....
    Dat moeten we helaas voor een volgende reis op de Bucket List zetten, maar vanaf het water hebben we er toch wat van gezien.

    Nu is iedereen even aan het relaxen bij de campers, voor we straks het vuur weer gezamenlijk aansteken voor een BBQ en kampvuur. Denk lekker eten en drinken, wijn en Corona's, goede muziek, smeltende marshmellows, aangename stiltes afgewisseld door bulderend gelach. Ik heb er nu al zin in met deze fijne groep mensen!
    Read more

  • Day14

    Magisch Monument Valley

    October 13, 2016 in the United States

    Ik heb weer wat bij te schrijven geloof ik!
    Gisterenmorgen zijn we op tijd opgestaan, na een zeer geslaagde kampvuur en BBQ avond bij onze campers. We hebben onszelf losgekoppeld van de Moab Rim RV park en we zijn eerst maar weer eens gaan tanken.
    Benzine is hier erg goedkoop, voor een volle tank in een auto betaal je ongeveer 30-40$ en voor onze RV betaal je 80$ voor een volle tank.

    Na deze tank, moesten ook onze eigen tankjes gevuld worden, dus we gingen samen met de mannencamper een ontbijtje nuttigen in Moab. Lekkere bagels, pancakes en eiergerechten en natuurlijk een stevige bak koffie.
    Na het ontbijt hebben Marjolein en ik nog even winkels geneusd (jaaaaaaa eindelijk shoppen, een half uurtje dan) en souvenirs voor de kids gekocht, voor we weer en route gingen.

    De rit naar Monument Valley duurde ongeveer 3 uurtjes en leidde weer voor het grootste deel langs prachtige landschappen. Helaas ook veel roadkill en waarschuwingsborden voor springende hertjes en elks (elanden, of, op zijn Brabants, elluks)
    Maar dan kom je na 3 uur aanrijden op een kaarsrechte weg en dan zie je Monument Valley opdoemen in de verte.... Schitterend!
    Dit is het John Wayne, Cowboy en prairie gevoel ten top :-)

    Monument Valley, bekend van onnoemelijk veel films en reclames (denk Back to the Future, Marlboro Man etc) is geen National Park, maar een Navajo Tribal Park. Dit is op het grote grondgebied van de Navajo stammen gelegen, en een heiligdom voor hen.

    Zoals Ruby's Inn bij Bryce Canyon de boel in bezit heeft, zo is Gouldings de naam bij Monument Valley. Je hebt Gouldings lodge, Goudings restaurant, Gouldings tours etc.
    Na het aankoppelen op de Gouldings Campground (natuurlijk), kregen we een mooie excursie van Gouldings tours aangeboden. We werden met een open wagentje eerst naar een Navajo hut gereden, waar we uitleg en demonstraties kregen over de gebruiken en gewoontes van deze stam. Daarna gingen we het park in, en kregen we het ene na het andere monument te zien. De gids legde hier en daar wat uit en we voelden ons weer ontzettend klein en nietig.
    Oh, en stoffig. HEELSTOFFIG! Na een kwartier op deze dirt road, zat alles onder de rode stof en ons haar voelde als touw. Maar het was het allemaal waard :-)

    Na deze tour was het inmiddels donker en koud, en niemand had zin om te koken. Daarom gingen we eten bij....je raadt het al, Gouldings Restaurant. Ik at er een Navajo frybread (een soort zacht knapperig zoutig brood van oliebollendeeg) met chili con carne en sla. Erg lekker, maar ik kreeg maar weer een kwart op.
    Omdat deze regio een 'droge' regio is, was er geen drank te koop of bij het eten. Daarom hebben we de avond afgesloten met een Coronaatje uit eigen voorraad op onze campsite, voordat we rond 10 uur naar bed gingen voor de volgende mooie dag...
    Read more

  • Day12

    Majesteus Moab

    October 11, 2016 in the United States

    Vandaag werden we uitgerust wakker voor onze volle dag in Moab.
    Voor wie het niet kent: Moab is een stadje wat echt een beetje afgelegen ligt, en daarom wordt het nog niet altijd opgenomen in het standaard rondje, Maar deze stad is wel de toegangspoort tot 2 van de Great Five (de 5 grote National Parks van de staat Utah)
    Hier kun je Arches N.P. bezoeken maar ook Canyonlands N.P. Bovendien is dit een beetje een avonturen plek, want hier kun je raften, abseilen, mountainbiken, hiken, offraod rijden en ga zo maar door. Veel te zien en te doen in moab dus!

    Het stadje zelf stelt niet heel veel voor, het is een lange straat met wat winkels en restaurants en hotels, maar met een knusse artistieke sfeer.
    Geen Walmart hier!! Aanvankelijk tot onze teleurstelling, maar inmiddels denk ik dat dit een deel van de charme van Moab is :-)

    We moesten vroeg uit de veren want om 7 uur werden we opgehaald voor een Tag A Long Tour, waarbij we met jeeps nog een andere kant van Moab gingen ontdekken: de regio is namelijk ook bekend vanwege Dinosaurussporen en opgravingen, en vanwege een rijk verleden van inheemse stammen en volkeren die hier leefden.

    We gingen met de jeep naar een plek waar je de dinobotten nog in de rotsen kon zien zitten, hoe uniek! En op een andere plek zagen we uitgegraven dino-sporen. De kids zouden het hier geweldig vinden!
    Daarna liet de gids ons een stukje zweten door met de jeep lekker off-road te rijden en heen en weer te schudden! En we bezochtend diverse plekken waar de Inheemse stammen vroeger woonden en leefden, o.a. nog te zien aan verschillende Petroglyphen (rotstekeningen)

    Na deze tour hadden we de middag vrij, en we groep splitste zich op Met zijn vijven besloten wij op naar Arches N.P. te gaan en daar een van de 2 moeilijkste trails te gaan lopen, op zoek naar Delicate Arch.
    Ach, een trail van 5 kilometer, met een verhoging van in totaal 150 meter; hoe moeilijk kan dat zijn?
    HEEL MOEILIJK< kan ik je vertellen! Niet alleen ging het pittig omhoog, maar we moesten echt over rotsen klauteren en langs afgronden lopen om ne een dik uur bij de plek van bestemming aan te komen. Ik heb weer verschillende malen gedacht: waarom doe ik dit nu ook alweer? Ik ga terug!
    Maar ik zette door, en de beloning was adembenemend....

    Delicate Arch.... ik kan het niet omschrijven, maar het is een bizar Lord of the Rings achtig landschap met veel wind, bergen, allerlei kleuren en bizarre rotsen en dan die rode enorme boog... Ik kan niet omschrijven hoe nietig je dan bent!
    Na de foto's mochten we op de terugweg gelukkig naar beneden, dus dat ging een stuk sneller!!!
    Ook deze wandeling was weer een pittige overwinning op mezelf, maar ik weet inmiddels dat de trails hier de moeite lonen en dat heb ik er raag voor over. En stiekem sta ik dan altijd , boven op de top, stil bij het feit dat ik dit al die jaren geleden nooit had gekun,en en nu wel. Pure winst.

    Na dit indrukwekkende bezoek hebben we boodschappen gedaan om met zijn allen op de campsite een heerlijke BBQ te maken. Dat hebben we gaadn, met veel plezier, lekker eten, leuk gezelschap en heerlijke wijn en Coronaatje.Ik En nu brandt het kampvuur nog steeds en ziten we samen te genieten van de muziek en een fijne avond onder de sterren.
    Morgen trekken we verder, naar Monument Valley. Ik kan niet wachten om te zien hoe dat gaat zijn. Kan het nog mooier, nog leuker? Ik kan het me niet voorstellen, maar tot nu toe is elke dag een belevenis!
    Read more

  • Day12

    Roadtrip: Scenic Byway en American Pie!

    October 11, 2016 in the United States

    Gisterenochtend begon de dag met om 6 uur opstaan en de camper loskoppelen, zodat we op tijd waren voor de zonsopkomst bij Bryce Canyon. Daar kan ik kort over zijn: wat een spectaculair gezicht was dat! Het maakte dat ik me weer enorm nietig voelde, en de aanblik van de zon die (al miljoenen jaren) over de Canyon op kwam, verwarmde mijn hart.
    Dat was maar goed ook, want het had gevroren in Bryce en ik had die nacht amper geslapen! Ook bij zonsopkomst was het nog erg koud, dus daarna namen Marjolein en ik onze BHM mee naar Ruby's Inn voor een warm ontbijtje: een heerlijke pancake met maple syrup.

    Daarna was het tijd voor onze Roadtrip, want we moesten helemaal van Bryce naar Moab rijden, een behoorlijk lange rit. Gelukkig ging het grootste gedeelte daarvan via Highway 12, de Scenic Byway. Die weg doet zijn naam alle eer aan, want ik heb nog nooit zo veel verschillende magnifieke landschappen achter elkaar gezien:
    achter de ene bocht leek je op Mars te rijden, na de volgende heuvel kwam je op de maan terecht, en om het hoekje lag een berg bezaaid met bomen in alle mogelijke herfstkleuren; de Oeh en Ah's waren weer niet van de lucht en we genoten enorm van deze rit.

    Halverwege kwamen we langs Capitol Reef National Park, een ondergeschoven kindje van de parken. ook hier weer een uniek landschap wat wel buitenaards leek. Het was mooi tijd voor een stop, dus we hebben ons eerst in het visitor Centre voor laten lichten over de geologische geschiedenis van dit stuk natuurgeweld.

    Bij Capitol Reef loopt een rivier. De mormonen hebben daar lang geleden een kleine gemeenschap gesetteld, met een schooltje, een sid e.d. En omdat er toevallig een erg vruchtbare combinatie van grond en rivier was, konden ze daar fruitboomgaarden kweken. Het dorpje werd Fruita genaamd (toepasselijk). In 1969 gingen de mormonen weg, maar in Fruita kun je nog steeds de gebouwtjes bezichtigen en gratis fruit plukken in de boomgaarden! En volgende de Lonely Planet MOEST je daar beslist de pie (taart) proeven en de jams en conserven van eigen bodem.
    Zo gezegd, zo gedaan, we hebben op een picnicbankje onder de fruitbomen in de zon genoten van heerlijke all american pies: een met aardbei-rabarber en een pumpkin pie; allebei inderdaad overheerlijk!

    Na deze verfrissende en erg leuke stop, zijn we doorgereden naar Moab. En dat duurdee....en dat duurde.... Uiteindelijk kwamen we tegen 5 uur pas in Moab aan (we waren om 9 uur vertrokken uit Bryce) dus het was met recht een lange rijdag.

    We kamperen hier op het Moab Rim RV park. Nadat we geinstalleerd waren en ons een beetje hadden opgefrist, werden we opgehaald voor een etentje bij de Sunset Grill, met afstand het beste en leukst gelegen restaurant van Moab! Het ligt op een berg en het was vroeger een huis van een man die uranium in de grond ontdekte en die zo Moab op de kaart heeft gezet. Het restaurant is nog steeds in die stijl en is dus half museum, half restaurant. Bovendien ligt het boven op een heuvel, waardoor het uitzicht spectaculair te noemen is! En niet alleen dat: Het eten was er ook nog eens spectaculair!
    We waren hier op uitnodiging van de Utah/Moab toerist council, en we werden getrakteerd op een heerlij drie gangen diner van hoge kwaliteit. Alles huisgemaakt en met zoveel liefde en kennis bereid....steak die smolt in je mond. En de chocolade souffle? Die kon alleen maar omschreven worden als Death by Chocolate, volgens Marjolein.

    Na deze copieuze maaltijd werden we met de shuttle weer naar onze campsite gebracht waar we allemaal met volle buikjes en zeer tevreden in slaap vielen. Eindelijk heb ik een hele nacht heerlijk. doorgeslapen! Ik begin aan het camper-bedje te wennen :-)

    Wat we vandaag weer allemaal hebben gedaan, beschrijf ik zometeen in de volgende blog!
    Read more

  • Day10

    ...Bikkelen in Bryce Canyon!

    October 9, 2016 in the United States

    Na ons avontuur in de Narrows reden we naar Bryce Canyon, een rit van een uur of twee. Ik was chauffeur vandaag en ik begin al aardig lol en vaardigheid te krijgen in het rijden met onze BHM ! Lekker de muziek hard aan, meezingen, en dan genieten van het uitzicht, wat steeds weer verandert en na elke bocht mooier wordt!

    In Bryce aangekomen, hebben we eerst het visitor Center bezocht en ons voor laten lichten over welke trail we nog het beste konden doen met de uurtjes die we nog hadden voor het donker werd. De ranger raadde ons een pittige wandeling aan, Navajo Loop geheten, naar de bodem van de Canyon (en weer terug omhoog natuurlijk)
    Zo gezegd, zo gedaan.

    We parkeerden bij Sunset Point en daar wierpen we onze eerste blik op het immens indrukwekkende Bryce Canyon. Wat groot, wat mooi, wat een kleurschkeringen, en wat ....diep! Gaan wij daar naar beneden? Ja dus.

    Marjolein en ik hebben samen deze wandeling naar beneden gemaakt Prachtig om steeds verder af te dalen in de spleten die de rivier in miljoenen jaren tijd heeft uitgesleten. Maar wat me wel zorgen baarde: ik zag heel veel mensen zwaar hijgend en zwetend terug naar boven lopen. Het was dan ook ERG diep en stijl.
    Hier was het veel minder druk dan in Zion, dus af en toe waren we zelfs helemaal alleen (met zn tweetjes) in een stuk van de Canyon, dan zag je eekhoorn rennen en hoorde je de wind boven je blazen, magnefiek!

    Maar toen....wat naar beneden gaat, moet ooit ook weer omhoog. Ik heb mijn fitte roomie Marjolein alvast vooruit gestuurd. Want ik kan best lang en stevig doorlopen, en in de rivier was ik haantje de voorste dankzij mijn stok, mijn stevige beentjes en goede uitrusting. Maar klimmen en klauteren is en blijft een conditioneel drama.

    Ik heb er wat langer over gedaan, veel gepauzeerd en uitgehijgd, en het zweet gutste over mijn rug. Mijn ru,g en knieen waren het overigens helemaal NIET eens met deze wandeling, en vonden het niet leuk, Maar mijn brein vond het wel leuk, dus gewoon doen. Je bent hier nu toch!

    Uiteindelijk ben ook ik weer boven gekomen, zo'n 20 minuten na Marjolein. Supermoe en kapot, maar trots op mezelf. Ik moest er zelfs een traantje om laten. Ik denk dan altijd: dit had ik toch 6 jaar geleden niet geflikt! En nu twee zulke inspannende heftige dingen op 1 dag.
    Bovendien was de wandeling zo indrukwekkend. Bryce is mooi van bovenaf, maar je kan het oas echt goed waarderen als je naar de bovem bent afgedaald en alle lagen van de tijd hebt gezien. SUPERVET dus, en ondanks de vermoeidheid, zeker ook een wadenling die in de top 5 komt!

    Daarna reden we naar onze camping voor de nacht: Ruby's Inn RV park. Een zeer nette campground, weer met full Hook up, en dit keer weer gratis wifi en gratis douches. Ik heb me dan ook, na het installeren van de BHM, eerst een kwartier lang heet gedoucht! Het is hier behoorlijk koud en mijn spieren waren na de inspanning teveel afgekoeld. Maar na een warme douche was ik weer boven jan.
    We hebben vanavond met zn allen pasta gegeten, iedereen had iets anders klaargemaakt en dat hebben we saen opgesmikkeld. Maar het is te koud om buiten te zitten of zelfs een kampvuur te maken, dus we zitten nu in de camper. Tijd voor een blogje :-) En vroeg er uit, want morgen willen we de Sunrise zien boven Bryce Canyon, voor we de weg weer op gaan naar onze volgende besteming.

    Al met al een zeer enerverende, bijzondere, hetfige en schitterende dag. Ik ben erg dankbaar dat ik hier ben en er zo van kan genieten :-)
    Read more

  • Day10

    Nat in de Narrows, en....

    October 9, 2016 in the United States

    Vandaag begon de dag om drie uur met een jetlag momentje. Daarna toch wel weer in slaap gevallen tot de wekker om 6 uur ging. Maar wat een sterrenpracht zie je hier in de nacht zeg, ongelofelijk!!

    Na een ontbijtje bij de camper, maakten we alle systemen los en vertrokken we naar Zion Outfitters, waar we onze uitrusting kregen voor de wandeling door de Narrows. Dat is een pittige wandeling door de Virgin River, dus de uitrusting bestond uit neopreen sokken (die superstrak zaten, maar de voetjes wel warm hielden!) en speciale waterschoenen die de enkels ook goed stevig vast-zetten, zodat je goed langs de glibberige rotsen en stromingen kon lopen.

    Met de shuttlebus werden we helemaal naar het einde van de mooie route gebracht, en daar moesten we eerst een trail van 2 mijl lopen, voor we bij de rivier kwamen. Wat is Zion een ontzettend mooi en diep indrukwekkend park zeg! Je voelt je ontzettend nietig hier tussen de hoog oprijzende rotspartijen!

    Eenmaal bij de rivier begon de fun pas echt; we maakten een hike dwars door de rivier, die op sommige plaatsen best hard stroomde. Ik was al snel nat tot mijn middel. Het water was 11 graden maar dat deerde niks; het was de meest mooie wandeling die ik ooit heb gemaakt! We hadden gelukkig ook een stok om ons staande te houden en ik heb stevig doorgestapt, zodat we in de beperkte tijd die we hadden, nog wat konden zien. Ik was intens tevreden en gelukkig met deze wandeling!
    Daarna moesten we natuurlijk de 2 mijl weer terug langs het rivierpad lopen om bij de shuttlebus te komen, die ons naar de campers bracht. Tijd om afschieid te nemen van Zion, maar ik wil zeker een keer terug met Erik en de kids; er zijn zoveel mooie trails en hikes te doen, prachtige uitkijkpunten watervallen en ga zo maar door, Tot een volgende keer, Zion!

    Nadat ik droge kleren had aangedaan hebben we een boterham gegeten voor de camper op de parkeerplaats, en toen begonnen we aan de rit naar onze volgende bestemming, waarover meer in het volgende stukje...
    `
    Read more

  • Day10

    Zinderend Zion

    October 9, 2016 in the United States

    In Las Vegas zijn we om negen uur gaan slapen, waarna we synchroon om 1 en om 4 uur wakker werden. (het is nu in dit schrijf trouwens ook bijna 3 uur 's nachts, lang leve de jetlag!)
    om 4 uur zijn we maar wakker gebleven en gaan ontbijten in 24 hr diner Marilyns Cafe: een heerlijke fluffy pancake met aardbei, banaan en blueberries, nomnomnom!!

    We werden vroeg opgehaald en met de taxi naar CruiseAmerica gebracht, voor het ophalen van onze camper. Na een instructievideo mochten we onze C19 inrichten en meenemen! (maar wij hebben hem Bad_ass Halloween Mobiel genoemd)
    Eerst op naar de Walmart voor boodschappen, aaaargh wat een winkel!
    Daarna kon de trip naar Zion National Park beginnen.

    Het eerste stuk reed Marjolein, en dat was best sannend, stoer hoor! Maar al snel waren we gewend aan onze BHM en reden we luid meezingend met de Classic Road Trip Songs. Genietend van het prachtige uitzicht wat steeds indrukwekkender werd.
    "life is a highway, I wanna ride it..."

    Na een tankstop en een snelle Taco Bell lunch in Mesquite, nam ik het stuur met zwetende handjes over. Maar al snel voelde ik me net zo stoer als Marjolein, wat GAAF zeg!!! (ik ben wel nog steeds blij dat we niet de 10 meter lange C30 hebben hoor)

    We reden een stukje door Arizona en kwamen toen in Utah, het landschap werd steeds mooier en bizarder, ik had het gevoel alsof ik in een poster reed!! Naarmate Zion dichterbij kwam, werd het steeds spectaculairder. Ik weet niet hoe vaak we het woord Prachtig hebben gebruikt, maar het zal vast niet de laatste keer zijn deze week!

    Eenmaal in Springdale bezochten we het visitor Center, waar een man met een ooglapje ons vanalles vertelde en waar we een America The Great pass kochten. Voor 80$ kun je dan een jaar lang alle National Parks in, wat goedkoper is dan als je er een paar los moet betalen.

    Springdale is geen dorp, maar een grote straat, rood gesteente om je heen, rode weg, bruine huizen en lodges die passen in de natuur. Het ziet er sfeervol uit en er zijn wat leuke restaurantjes, hotels en B&B's, als ook enkele campgrounds. Maar let op, zonder reservering aankomen is een slecht idee, want alles was bommetje vol!!

    Wij kwamen aan op onze camping Zion Canyon RV park en ik had de eer om onze BHM achteruit op zijn plek te parkeren; een nieuw niveau van zweethanden. Maar als bad-ass BHM bestuurder, lukte ook dit prima met de hulp van mijn co_piloot. We sloten de camper aan op water, stroom en riolering, dat heet een Full Hook up. Lijkt ingewikkeld, maar is vrij eenvoudig.

    We dronken een koude Corona met de rest van de groep en tegen zonsondergang gingen we wat eten vlakbij de camping, in restaurant Flannigan's. Het eten was lekker, ik had een Buffalo Burger met parmesan fries, maar het was wel zout, en relatief duur. Marjoleins wijntje kostte 8$...
    Hierna nog lekker met zijn allen buiten genoten van de sfeer, de omgeving, een drankje en wat muziek. Onze camper is versierd in Halloween sfeer met lampjes, spinnen en spoken. Maar naast ons staat een mega_bus_camper_ding die vier keer zo groot is en een soort UFO licht uitstraalt, dus ons beestje lijkt ineens een stuk minder bad-ass :-)

    Om een uur of tien heb ik het eethoekje omgetoverd in een bed, Marjolein slaapt boven de cabine. En tot net weer best lekker geslape. Ik ga zo nog een poging doen, want we moeten er vroeg uit voor een spannende hike!
    Read more

Never miss updates of Catje's Travels with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android