Magali Tinck

I love good food, good music and travelling.
Living in: Wijnegem, Belgium
  • Day11

    Paardrijtocht naar Song Köl dag 2

    Yesterday in Kyrgyzstan

    Heerlijk geslapen onder de loodzware dekentjes in Kilemche. Toen we de pikdonkere yurt verlieten, werden onze ogen verblind door de warme ochtendzon in ons gezicht. Geen wolkje te bespeuren en een aangename temperatuur.

    Na een hartig ontbijt en wat chai vaarwel gezegd tegen de zeer vriendelijke gastfamilie, de Franse studenten en Frederik de Canadees. Daarna uiterst vlot en lenig op onze paarden gesprongen en de weg naar de bergpas aangevat.

    Onze paardjes hadden het duidelijk moeilijk met de steile bergpas en dwongen dus regelmatig een rustpauze af. De bergpas zelf was besneeuwd en rotsachtig. Het uitzicht was adembenemend met panorama's om u tegen te zeggen. Door het heldere weer konden we de bergen op wel tientallen kilometers ver aanschouwen.

    Toen we bergkam bereikten, moesten we even naar adem snakken met het uitzicht over het bergmeer en de besneeuwde toppen. Na een verdiende rustpauze op de bergkam, vertrokken we weer vol goesting richting het meer. We daalden zo'n 400 meter af over glooiende heuvels in draf (auwtch noten en billen). De gids oordeelde immers dat het tijd was voor lunch en we zo snel mogelijk de yurts moesten bereiken.

    Hier arriveerden we rond de middag en stegen als ware amazones van onze paarden. De manty's (dumplings met vlees en ajuin) waren welkom. Vervolgens een half uurtje kennis gemaakt met het katje des huizes. Deze heette in onze hoofden Fluffball.

    Onze spullen in de yurt gelegd en gewandeld naar de oever van het meer. Zonovergoten en zo goed als windstil hebben we genoten van de stilte en natuurpracht.

    Nog gevoetbald met het speelse hondje en ramptoerist gespeeld van een Japanner die zijn paard niet onder controle kreeg en doelloos over het terrein van het yurt camp ronddwaalde. "the horsu does no follow my instruction". Het paard was dus gewonnen.

    Momenteel het blogje aan het typen op een 2-persoons schommel in het zonnetje. Af en toe vergezeld van Fluffball op onze schoot. Morgen worden onze knieën, poep en noten nog 5h getest. Daarna zullen we het finale verdict kunnen geven!

    PS: over noten gesproken. Er is ondertussen een gat in de boxer van Bryan gescheurd. Het paard heeft hier dus duidelijk ook gewonnen.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day10

    Paardrijtocht naar Song Köl meer dag 1

    September 24 in Kyrgyzstan

    De weersvoorspellingen voorspelden - opnieuw - niet veel goeds voor de eerste dag van de paardrijtocht. Toen we opstonden, was het echter helder blauwe hemel.
    Ons dagrugzakje gemaakt en onze ultra warme kleren aangetrokken. De plannen bleken gewijzigd, in plaats van 2 dagen paardrijden richting Song Köl en daar opgepikt te worden, zullen we de derde dag ook de bergpas terug moeten oversteken. De bergpas is te besneeuwd om ons aan het meer zelf op te pikken met de auto. Dus met ouderwetse paardenkracht!
    Tot nu toe vinden we dat goed nieuws :P

    Eerst richting Kyzart dorp gereden voor onze lunch (opnieuw Plov, maar dat is ok) en dan onze paarden beklommen. Bryan zijn paard noemt Cara en moest direct een kakje doen als hij erop ging zitten. Van de inspanning vermoeden we.

    We vertrokken samen met een groep Franse studenten op pad. Het weer: stralende zon, veel te warm voor trui of jas. De eerste keren in draf waren hi-la-risch. Ik kwam bijna niet meer bij van het lachen. Net zoals de rest. De reden? Martin (van de groep studenten) zijn paard moest namelijk continu scheetjes laten bij het draven.

    De uitzichten waren wederom spectaculair. Onze gids nam ons mee over uitgestrekte graslanden met uitzicht op de besneeuwde bergen. De graslanden veranderden langzaamaan in heuvels. We reden tussen de heuvels in een valleitje waar de rivier doorstroomt. Zeer idyllisch indeed! Cara "padje" (het paard van Bryan) is een echte off roader (vandaar de bijnaam padje). Als het nog maar leek op een weg, zocht Cara een eigen pad.

    Onderweg een witte arend en een soort havik van dichtbij gezien.
    De heuvels werden bergen. We werden het laatste uur op de hielen gezeten door een grote onweersbui. Onze gids besloot om ons daarom nog even in draf te laten rijden wat na 4h non-stop paardrijden pijnlijk aankwam. De regen had echter geen schijn van kans tegen onze racemachienes. De laatste vallei was wellicht de mooiste. Met de ondergaande zon reden we de laatste heuvel om waarbij we ons yurt camp zagen liggen.

    Zeer moeizaam kwamen we van ons ros af. Magali had 3 pogingen nodig. Dan nog besloten een korte wandeling te maken met de Fransen tot de zon onder ging. Kwestie van alles terug wat los te werken.

    Dan zwaar in de thee gevlogen en een lekkere maaltijdsoep gegeten. Om te laten zien hoe modern ze wel zijn, was er een mot verwerkt in de soep. Goede insectenproteines!

    Nu lekker in ons queen size plaats op de grond gekropen onder de dubbele dekentjes. Morgen steken we de bergpas (3400m) over en zouden we het meer moeten zien. En er is goed weer voorspeld! Fingers crossed.
    Read more

  • Day9

    Tash-Rabat

    September 23 in Kyrgyzstan

    Gisteren even helemaal off the grid, halverwege de weg tussen Naryn en Tash Rabat geen bereik meer. Degenen die Bryan dachten te bellen of smsen waren er aan voor de moeite :)

    Maar het was een goeie dag om jarig te zijn. Met in het achterhoofd de weersvoorspellingen (regen en onweer) vertrokken. Maar het was de hele dag stralende zon! Onderweg voor het eerst beesten gezien: zwarte en witte arenden circelen boven de rotsen. Tijdens de koffiepauze gestopt op een hoogvlakte van 2700m met zicht op de Tian Shan bergen die hoog boven de vlakte uittorenden. Als je deze bergen oversteekt zit je in China. Ineens al wat muziek gespeeld om Bryan zijn verjaardag op gang te trekken, het beste dat Kyrgyzstan en Rusland te bieden hebben.

    Aankomst in Tash Rabat was echt prachtig, het had blijkbaar gisteren gesneeuwd, waardoor de toppen van de bergen een beetje wit zagen. Achter die bergen lagen er volledige besneeuwde bergen. De yurt was heel gezellig, maar niet zoveel warmer als de buitentemperatuur. Ik maakte me toch een beetje zorgen daarin.

    Het gebouw zelf (Tash Rabat Caravanserai) werd gebouwd in de 15e eeuw en diende voor reizigers van de Zijderoute om even uit te blazen. Marco Polo zelf zou er ook geweest zijn. Genoten van het uitzicht en de sfeer hier.

    Lunch in de (verwarmde) container, even gechilled met het katje des huizes. Hierna onze botinnen aan en rugzak op en samen met Marcel een wandeling gaan maken. In korte stukjes, die 3000m hoogte maakt inspanningen wel heftig. De berg omhoog stappen dus ook! Bij het uitblazen van weer een 50m gestapt te hebben, zag Marcel een grappig diertje. Het was een hermelijn (pas vandaag kunnen opzoeken). We waren heel blij een beestje van dichtbij te kunnen zien :)

    Na onze wandeling op en rond de berg van Tash Rabat, met spectaculair zicht op de vallei, terug afgedaald en de rivier een stuk stroomopwaarts gevolgd. We konden hier van dichtbij een herder zijn kudde schapen zien hoeden, leuk om te zien.

    Heel erg genoten van buiten te zijn, in de zon. Hierna terug de rivier gevolgd naar ons yurt kamp. We hebben ons even neergelegd op het bed (jaja, een bed! Fancy) maar voor mij werd dit toch snel te koud. Ondertussen was het gestart met regenen en waaien en dat voelde je ook in de yurt. Het avondeten was echter in een verwarmde yurt, met een kolenkacheltje. Op het menu: yak. Die hadden we op weg naar hier gezien langs de weg. Hier werd Bryan zijn verjaardag gevierd met Kirgizische cognac en wodka. Ormon had een fles cognac en pure chocola gekocht als cadeau. Daar krijgt een mens het warm van! Ook Marcel en Vladimir kwamen na het eten naar ons yurt kamp om mee te vieren en die twee Nederlanders die toevallig naast ons kwamen zitten, mochten meedrinken. Het was een heel gezellige avond.

    Toen we gingen slapen, en ik binnen in de yurt stapte, werd ik ook helemaal gelukkig. Ook de kolenkacheltjes in de slaapyurts waren aangestoken en het was heerlijk warm binnen. Zalig! Na een super fijne dag in slaap gedommeld.

    Rond 5u werd Bryan wakker, al die theetjes lopen gemakkelijk door.. Hij maakte me ook wakker om samen naar het buitenhuisje te wandelen. Toen we uit de yurt stapten zagen we een onwaarschijnlijke sterrenhemel! Fantastisch, we hebben er mooie foto's van kunnen trekken. Je kan zelfs een zweem van de Melkweg zien. Hierna was het in slaap geraken toch iets moeilijker, het was redelijk fris.

    Na het ontbijt, zijn we nu op weg naar Kochkor. De thuisbasis van Ormon en onze laatste guesthouse voor we minstens 2 dagen gaan paardrijden richting het besneeuwde landschap van het Song Kül meer..
    Read more

  • Day8

    Naryn

    September 22 in Kyrgyzstan

    De rit tussen Kazarman en Naryn bracht ons weer doorheen een bergpas. Waanzinnige uitzichten.
    Voor onze koffiepauze halt gehouden in een prachtige naamloze canyon.
    Iets na de middag toegekomen in Naryn, waardoor de fel blauwgroene rivier Naryn stroomt. Er waren festiviteiten aan de gang voor het 150 jarige bestaan, kindjes liepen rond in traditionele fleurige kledij.

    Na de lunch wilden wij en Marcel (mede-toerist) een wandeling gaan maken in de buurt. Het alternatief was rondlopen in de stad, wat ons niet echt aansprak. Ons voorstel zinde de drivers niet zo, ook al nadat we voorstelden om ons af te zetten en dat we de taxi terug zouden nemen. Blijkbaar is het toch niet de bedoeling om iets buiten het programma te doen. We hebben een halfuurtje de wandeling gevolgd en kwamen oude Sovjet constructies tegen, bedoeld om mensen te laten picknicken.

    Na de wandeling wat drank en koekjes gaan inslaan om de verjaardag van Bryan in het eerste yurt kamp in Tash Rabat goed te kunnen vieren!

    Daar zijn we nu naar op weg!
    Read more

  • Day6

    Road to Kazarman

    September 20 in Kyrgyzstan

    De dag begonnen met een super ontbijt in sonya guesthouse met warme (!) pannekoeken.

    Vertrokken vanuit Osj naar Dzalal-Abad waar we onze lunch hebben ingeslagen. De volle 4 euro voor een godenmaal. Daarnaast ook de auto volgetankt aangezien er geen dorp/tankstation ligt tussen deze stad en onze eindbestemming Kazarman.

    De bergpas richting het bergdorp Kazarman was indrukwekkend met slechts een kort stukje asfalt en een dikke 100 km onverharde wegen. Wegcondities waren goed maar Magali moest toch af en toe de ogen sluiten om niet in de afgrond te kijken.

    Tijdens onze tocht met max hoogte van ca 3000m verscheidene herders en koetjes/schaapjes/geitjes/paardjes tegengekomen.

    Onze lunch, wederom aan een mooi panorama, was dit keer vergezeld van een stevige en frisse bergwind. Vladimir, de driver van onze Duitse collega toerist Marcel, toverde uit een zwart zakje een volledige gebraden kip. Hij ziet er uit als een onguur Russisch figuur, compleet met zilveren ketting, kale kop, brute kledij en 2 woorden Engels ("Song-Kul (bergmeer nvdr) very very cold"). Maar eigenlijk is hij een zeer vriendelijke, attente en rustige kerel die graag theetjes drinkt en uitschenkt. Vlad had zelfs gezonde groentjes bij die met zorg versneed voor ons.

    Na menig panorama zagen we in de verte Kazarman. De Soviet sfeer is hier nog duidelijk aanwezig in de vorm van vervallen appartementsblokken. De plaatselijke bevolking was wel -opnieuw- super vriendelijk.

    De dame van de B&B toonde ons de weg naar de supermarkt zodat we wat bier konden inslaan. 's Avonds een lekkere russische soep gekregen, alsook een grote gefrituurde dumpling met vlees en ajuin. Uiteraard vergezeld door brood, salade en thee. Vervolgens onze biertjes gezellig samen buiten opgedronken. Blijkbaar hadden we echter ook 1 fles limonade gekocht ipv bier. Dat krijg je met dat cyrillisch schrift. We oefenen om dit in het vervolg te vermijden!

    За вáше здорóвье
    Vashe zdoróvje
    (op uw gezondheid = schol in 't Russisch!)
    Read more

  • Day5

    Arslanbob - Uzgen - Osj

    September 19 in Kyrgyzstan

    Gereden van Arslanbob naar Osj (3u) met tussenstop in het archeologisch complex in Uzgen. Hier staat een mausoleum en een minaret. Dat is het zo'n beetje :)

    Tussen Uzgen en Osj werd Ormon staande gehouden door de politie. Hij heeft met een beetje palaveren en 300 som (3.75 euro) zich ervan af kunnen maken. Hij vond de situatie wel grappig.

    Osj is een redelijk hippe stad met ook een universiteit. Een groot gedeelte van de meisjes lopen hier rond zoals bij ons eigenlijk (broeken met water in de kelder, blouse en sneakers).

    Voor lunch: Magali een soort grote samosa met kip (maar eigenlijk kippenbot, niet echt m'n ding..) en Bryan vlees en noedels. Voor Ormon: vlees.

    We hebben dan de bazaar bezocht waar Ormon een nieuwe gsm heeft gekocht (de zijne was gevallen, kapot). Verder liepen we er nog wat rond. Heel propere bazaar, zou je niet verwachten met die drukte en bezigheid.

    Hallo gaan zeggen tegen het standbeeld van Lenin, ondertussen een 5-tal bruiden het naburige park zien binnenwandelen. Trouwen is hier big business, je ziet hier de ene winkel na de andere voor trouwkleden.

    Na Lenin zijn we een cool museum gaan bezoeken, uit een berg (Sulayman Too) gehouwen. De collectie was zeer sober, met ook enkele niet zo duidelijk opgezette wilde beesten (een vos of een kleine wolf? Wie zal het zeggen)
    Het panaroma was wel de moeite, een uitzicht over de hele stad.

    Het avondeten werd geserveerd op de patio, onder de druiventrossen. We kregen smeuïge rijst met wortel en ui en ik denk schapenvlees. Daarnaast ook een grote hoeveelheid fruit, van in de buurt of eigen tuin: druiven, watermeloen, meloen, peer, appel, nectarine. Heel lekker brood ook.. Goed gegeten dus!

    De guesthouse (bij Sonya) is echt heel gezellig en we slapen dit keer in een bed met een matras! Nice!
    Osj zelf is.. Een snikhete, drukke stad.

    Morgen een lange afstand te overbruggen over een zeer slechte weg. Kazarman here we come!
    Read more

  • Day4

    Arslanbob

    September 18 in Kyrgyzstan

    Niet zeker of we dit vermeld hebben, maar Bryan slaapt op de grond en ik op een houten plank/bed. We hebben beiden heel goed geslapen maar voelden ons toch iets ouder vanochtend. Een paardenoogje (ei, geen echt) en koude pannekoeken voor ontbijt en we zijn vertrokken.

    Startpunt was het CBT office met gids Roma ('yes like the capital of Italy'). Recht omhoog. Letterlijk.
    Vanuit het dorp hebben we heel de tijd omhoog gelopen richting de grote waterval (noemt ook gewoon 'big waterfall') 5km verderop. Een wandeling niet voor watjes, en ik ben een heel groot watje (M, Bryan is een light watje). 700m hoogtemeters overwonnen hierbij.
    Het uitzicht was prachtig en Roma heeft smakelijk om mijn slechte conditie kunnen lachen, waarvan ik ook wel vrolijker werd.

    Roma is getrouwd, heeft 2 dochtertjes van 3 en 1 en geeft Engelse les op de school in Arslanbob, werkt samen met CBT en is ook nog eens boer. Verder was hij heel aangenaam gezelschap en knipoogde hij continu om zijn eigen mopjes.

    Na de klim, kwam de zeer lange afdaling richting het walnotenbos. De sfeer is hier mediterraans. Gepicknickt onder een walnotenboom. De picknick was heel verzorgd maar amai, de hoeveelheid vlees die je hier voorgeschoteld krijgt is enórm. Gelukkig was er buiten de 3 versgebakken brochettes met lam, schaap of geit (niet zeker) ook lekkere druiven, meloen, komkommer en tomaatslaatje met lekker brood. En chocoladecake die Roma me hevig knipogend doorgaf. Thee mocht uiteraard ook niet ontbreken. Roma moest ons jammer genoeg verlaten (hij moest les gaan geven) waarna Hashim het overnam. Hij sprak weinig Engels, maar leek het wel te begrijpen. Hoewel hij eerst iets norser leek, ontpopte hij zich tot een lachende entertainer van weinig woorden. Hij poseerde graag voor de foto's en selfies!

    Na het walnotenbos zijn we doorgewandeld (bergaf, oef) richting de kleine waterval. Hierbij passeerden we een panoramisch punt, wauw!

    De kleine waterval was heel indrukwekkend, zeker door hoe dicht je kan naderen (en het kramikkelige brugje dat je dan over moet). Ook even gerust en foto's laten zien aan Hashim en hij aan ons.

    Van hieruit wandelden we naar het CBT office en zat de zeer gevulde dag erop. Toen ik hier aankwam, moest ik aan mijn broekspijp trekken om mijn rechterbeen op te kunnen tillen. Maar dan nog zijn we de 2 km (bergop..) toch nog naar de guesthouse gewandeld. De cijfers: 20 km gewandeld en zo'n 1000 hoogtemeters overwonnen vandaag (omhoog en omlaag hé)

    Alle kindjes die we passeren tijdens het wandelen roepen blij 'Hello' en vaak ook meerdere keren. Een schattig moment: een klein kereltje dat zei 'Hello boy boy my English friends'. Roma vond dit hilarisch.
    Ook enkele keren een enthousiast kindje kunnen fotograferen met een guitige blik.

    Wat ons ook opvalt, is dat de levensstandaard hier OK is. De huizen zijn netjes, vaak met een bloementuintje. De mensen komen piekfijn voor de dag. Ze zijn nieuwsgierig (niet alleen naar toeristen) maar eerder op een uitnodigende manier. Ze zijn heel behulpzaam en lachen veel. Over het algemeen een zeer positieve indruk.

    Het weer, zoals je kan zien op de foto's is stralend zonnig met een welkome frisse bries.
    Lekker warme douche genomen, nog avondeten om 19u met de twee Canadezen die hier ook verblijven. Morgen 3u rijden naar Osh waar we de bazaar zullen bezoeken en een museum. We zijn weeral benieuwd!

    Koshkol (doei!)
    Read more

  • Day3

    Bishkek - Arslanbob

    September 17 in Kyrgyzstan

    Gepakt en gezakt vertrokken, richting het kantoor van Community Based Tourism (CBT). De uitleg gekregen van de trip en onze gigantische hoeveelheid cashgeld kunnen afgeven.

    Flashback naar gisteren: aan de cinema in Bishkek stonden we ongeveer een halfuur aan een stuk geld af te halen. We moesten in totaal meer dan 200000 som afhalen en we moesten dit per 8000 som afhalen. Mijn portefeuille geraakte niet meer toe, die van Bryan ook niet meer.. Zijn dat geld maar snel in ons hotel gaan verstoppen.

    Dus: blij dat we van die cash vanaf zijn! Deze heeft Ormon bijna integraal meegekregen om onze accomodaties en dergelijke te betalen.

    Bij het verlaten van Bishkek viel ons de drukte op (groot contrast tegenover zondag) en de enórme stank van uitlaatgassen. Er hing smog in de lucht. We waren blij om aan de bergpas te starten.

    De rit van vandaag heeft zo'n 12 u geduurd, bergpas na bergpas. De bergen zijn eindeloos, lijken op een neergelegd deken, bijna zacht. Terwijl we doorheen de bergpassen reden die met de 3000m flirtten, torenden er langs elke kant nog gigantische bergen boven ons uit. De weg ging bijna continu in parallel met een klaterende rivier.

    Voor de lunch zijn we aan een panorama gestopt voor koffie met kaas en brood. En chocola. En chips. De zon brandde en er stond een heerlijke frisse bries. Genieten!

    Iets minder genieten: Vandaag ben ik (M) voor de eerste keer met een typische wc in aanraking gekomen. Een Franse wc in combinatie met een dixi.
    Dus eigenlijk een put in de grond, de ene keer betegeld, de andere keer met houten planken. De geur was.. Indringend.

    Maar we gaan ervoor, moeilijk gaat ook! Na ons gesprek met CBT heb ik er iets meer moed op, veel van de faciliteiten gaan binnen zijn, en niet in buitenhuisjes. Het zijn de kleine dingen des levens!

    Een paar uur later en de weg gaat - moeizaam - voort. Tijdens de rit voorbij een prachtig waterreservoir gereden, waanzinnig uitzicht. Vervolgens lag de weg net naast de helder blauwgroene Naryn rivier. Hier konden we 2 dammen zien.

    Toen het al pikdonker was geworden, waren we nog steeds aan het rijden. De guesthouse had al verschillende keren naar Ormon gebeld om te vragen waar we zijn.
    De weg naar Arslanbob brengt ons langs de grens met Oezbekistan. Het is zo dicht dat we zelfs een aantal Oezbeekse dorpen hebben gezien.

    Random feitje: er rijden in deze regio enorm veel trucks rond waar de Duitse - vroegere - maatschappij nog opstaat. Zeker de truck met de slogan 'Bitte ein Bit' vond ik wel grappig.

    Net zoals de chauffeur, kende de eigenaar van de guesthouse (Mashkir en vrouw Nazira) België heel goed. 'aah yes Belgium! Eden Hazard!'

    Lekkere rijstschotel, nu slapen onder onze kleurrijke, vilten dekens die letterlijk 20 kg wegen.

    Meer foto's volgen!
    Read more

  • Day3

    Bishkek lazy sunday

    September 17 in Kyrgyzstan

    Gisterennamiddag iets gaan eten in een hippe keet, Arzu. Heel gezellig om te zitten! Op pagina 2 van die hippe menu stond ook de 'national flavor'. Paardenvet en paardenkringspier. Anus dus. (in het Kyrgyz 'Kazy' ofzoiets) Ik.maak.hier.geen.grapje.

    Deze menu was namelijk tweetalig, met een Engelse omschrijving + foto erbij. En die kringspier ziet er uit zoals je zou verwachten.

    Een paniekaanval bij Magali volgde, gezien we vanaf vandaag geen Engelse menu of foto's zullen krijgen, en moeten eten wat de pot schaft. Maar ik vermoed dat toeristen standaard eten zullen krijgen.. De thee is wel heel lekker! De rekening in het 8e beste restaurant van bishkek kwam trouwens op <1000 som of 12,4 euro voor ons twee inclusief eten, drinken en tip. Dan vraagt ge uzelf af van welk lichaamsdeel dat (lekker) schapengehakt kwam.

    De indruk in Bishkek: we voelden ons hier veilig en omringd door hippe vogels. Maar goed ook, want wij stonden raar te doen aan de cinema.. Later meer! Gisterenavond lekker vroeg in onze nest gekropen na zo lang mogelijk wakker te blijven en dan als een roosje geslapen onder het zoete gezang van enkele duifjes.

    Vandaag een lange rit naar Arslanbob (10u) met Ormon. We gaan hierbij al over de 3000m gaan. In Arslanbob is het grootste walnotenbos ter wereld. Morgen bezoeken we een waterval. Het is nog steeds stralend blauwe hemel en lekker warm (net zoals de voorspelling voor Arslanbob trouwens).

    Wel nog wat wc papier meenemen voor onderweg en dan is het bye bye Bishkek.
    Read more

  • Day2

    Bishkek by bike

    September 16 in Kyrgyzstan

    Langs de typische Sovjet boulevards richting Ala Too square gewandeld. Hierna was het fijn vertoeven in de parkjes met kunstige beelden, fonteinen en bloemenperkjes. Het is warm en zonnig met een briesje.
    Toen we verschillende goal karretjes zagen passeren, besloten dit toch ook maar te doen. Geen spijt van, goed gelachen (ook vaak toegelachen). Tot slot nog aan boogschieten gedaan. Tenminste, Bryan deed aan boogschieten, ik aan boogknallen :)

    Nu gaan we een snackje zoeken!

    Ps: De eerste foto is van ons hotel, Shah Palace.
    Read more

Never miss updates of Magali Tinck with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android