Magali Tinck

I love good food, good music and travelling.
Living in: Kontich, Belgium
  • Day17

    Tbilisi - Barbarestan

    October 4, 2019 in Georgia ⋅ ☁️ 20 °C

    Lekker uitgeslapen en gebruncht op ons appartement. Hierna vertrokken naar de Dry Bridge flea market waar ze allerlei kunst en Soviet snuisterijen (paspoorten, medailles, etc) verkopen. Vervolgens de brug over gestoken richting de Fabrika.

    De Fabrika is een voormalige naaifabriek die nu door kunstenaars, vegan restaurants, een alter hostel en pop-up winkeltjes is ingenomen. Een gezellige sfeer met kunstgrafiti op de fabrieksmuren.

    Bryan heeft hier zijn haar en baard wat laten bijwerken aangezien ze ons als Israëlieten begonnen identificeren en we 's avonds chique gingen eten. De barbier was enthousiast toen hij wist dat we van België waren gezien hij volgend jaar naar Tomorrowland gaat proberen komen. 2500 USD voor 4 dagen...

    Aangezien ik me wat ziekjes voelde, zijn we hierna terug naar ons appartement gegaan om even bij te rusten. Een badje onder kaarslicht met een muziekje genomen waardoor alles al wat beter ging.

    Vervolgens terug naar Old Town om de gezellige straatjes verder te verkennen, alsook de sulfur baden en het fort te bezichtigen. Hierna met veel moeite vervoer gevonden naar het restaurant Barbarestan gezien het verkeer in de stad muurvast zat. Dit weekend zijn er festiviteiten voor de stadsverjaardag waardoor er vele stukken afgesloten waren.

    Bij aankomen in het restaurant waren we direct op ons gemak. Een gezellig interieur, attente bediening en een geel parkietje dat af en toe een leuk deuntje floot. Het restaurant gebruikt een oud kookboek dat ze in de Dry Bridge flea market hebben gekocht en maakt daaruit gerechten met een moderne twist. Aangezien onze gekozen wijn niet voorradig was, boden ze ons een alternatief aan. Exact dezelfde als onze eerste fles in Telavi. De cirkel was rond 😊! De sommelier deed de wijn in een decanter met een heel ritueel, proefde eerst zelf en liet Bryan dan proeven. Heeel formeel allemaal. Stiekem toch leuk af en toe.

    Na het hoofdgerecht kreeg ik het terug moeilijk dus zijn we ons bed gaan opzoeken. Morgen om 6.30 de wekker. Terug naar den Belgique via Istanbul!

    Tot binnenkort en vaarwel gastvrij en mooi Georgië.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day16

    End of our roadtrip: Tbilisi

    October 3, 2019 in Georgia ⋅ ☀️ 26 °C

    's Morgen weer een overvloedig ontbijt gekregen bij onze guesthouse. Na wat Frans te oefenen met onze gastheer zijn we vertrokken richting Tbilisi (onze eindhalte). Normaal moesten we onze auto binnendoen op de luchthaven. We hebben echter contact opgenomen met Avis om de auto in het centrum binnen te doen gezien dit megadicht bij ons appartementje was.

    Avis was gelukkig flexibel. De auto binnengedaan zonder problemen. Ons appartement was super modern, mooi en gezellig wat je niet zou zeggen op basis van de trappenhal. Een kleine oase in de stad.

    Na ons even op te frissen zijn we de stad in getrokken om te lunchen. In de buurt was er een wijn bar met lekkere gerechtjes. Bryan pakte meatballs met za'atar gekruide couscous en limoenslagroom. Ook zijn ongefilterde saperavi wijn (15%!) was uitzonderlijk.

    Na de lunch zijn we via de winkel/cafeetjesstraat richting Old Town getrokken. Het is duidelijk een hippe en levendige stad met veel oude huizen die gezellige binnenpleintjes en druivelaars hebben. We zijn ook aan het plaatselijk poppentheater gepasseerd aangezien deze een scheve kunstige toren heeft (zie foto). Gezellig!

    Vervolgens weer terug naar het appartement om ons voor het avondeten te prepareren. Onderweg nog in een craft beer café gestopt voor een biertje en spelletje trivia/truth or dare waar we weer wat meer over elkaar te weten zijn gekomen.

    Een Bolt (soort uber, mega cheape taxiservice) genomen naar het Schuchmann wine restaurant and bar waar we smakelijk gegeten hebben. We hadden gekozen voor een Khvanchkara wijn (zogenaamde parel der Georgische wijnen) die toch net iets te zoet bleek naar onze smaak. Als nagerecht pakte ik de Vinoterra chocalate cake en Bryan een bord met puree. Ja puree die echt megalekker was. Spijtig genoeg kwamen ze 10 min later melden dat de puree op was. Snik snik...

    Ten slotte een Bolt teruggenomen en ons bedje ingekropen!
    Read more

  • Day15

    Gori

    October 2, 2019 in Georgia ⋅ ☀️ 25 °C

    Na een ontbijt vergezeld van de twee katjes des huizes en opnieuw een stralende zon, zetten we onze weg voort naar Gori, vooral gekend als geboorteplaats van ene Joseph, Stalin ofzoiets.

    We deden nog 1 tussenstop aan de Katshki kolom, een rots kolom met op de top een kloostertje. De monnik die er woont, Maxim, wilt geen contact meer met de rest van de wereld. Toen we beneden stonden, hoorden we hem wel zingen en bidden. De afgrond is duizelingwekkend, een dan te weten dat hier ook nog een touwladder aan de rots hangt die ooit gebruikt werd.. de monnik leeft blijkbaar enkel van donaties.

    Verder naar Gori dan! Hier is het nog redelijk OK om grote fan te zijn van Stalin. We kwamen aan in een gezellige straat, de voetpaden hebben een dakje van wijnranken, Da's wat anders dan een typisch bloemenperkje! De dame des huizes was een lieveke, we mochten direct op de thee komen! Ze gaf ons een kleine geschiedenis les en vertelde wat we konden doen in Gori. We vroegen of zij fan was van Stalin en zo resoluut nee, haar grootvader is geband naar Kazachstan en daar overleden, maar dit heeft haar grootmoeder nooit geweten, ze is gestorven vooraleer de archieven ter beschikking waren voor het publiek. Triest verhaal, en ze sprak ook van dissidenten die voor de ogen van hun familie vermoord werden. Dus nee, geen fan. Samen met haar onze auto naar de hand car wash gebracht. Prijs: 10 lari (= 3euro) voor binnen en buiten.

    Dan maar naar het Stalin museum in Stalin Park op Stalin Avenue. Voor het museum staat het oude huis van Stalin nog, maar is helemaal omgeven door een tempelachtige structuur. Ook de treinwagon waarmee hij naar Potsdam is geweest staat hier (Stalin wou niet vliegen). Het museum zelf bevatte veel foto's en teksten van zijn geschiedenis alsook staatsgeschenken. Er werd uiteraard geen woord gerept over de miljoenen gedeporteerden en doden waarvoor hij ook verantwoordelijk is geweest. Het grote standbeeld in de impressionante trappenhal bij de ingang zei eigenlijk al genoeg.

    's Avonds gaan eten in een plaatselijk café om dan op tijd onze nest in te kruipen. Morgen is de roadtrip weeral voorbij en zetten we de auto af. Maar onderweg wel eerst nog uplu.. nee.. ipluts... Nee... Uplistsikhe!
    Read more

  • Day14

    Sadmeli winery

    October 1, 2019 in Georgia ⋅ ☀️ 17 °C

    's ochtends de Svaneti regio achter ons gelaten onder een stralende zon. Maar niet zonder eerst vers brood te gaan halen, hemels. De weg was extra mooi, doordat de omringende bergen goed zichtbaar waren dit keer.
    Bryan stopte dan ook geregeld voor foto's. De weg vlakte zich uit richting Kutaisi, maar eenmaal Ambrolauri dichter kwam, gingen we weer de bergen in. Bryan was uiteraard helemaal in zijn nopjes een waande zich in een rally, al hield hij in op snelheid.

    Eenmaal aangekomen, probeerden we met handen en voeten uit te leggen dat we met booking geboekt hadden, wat uiteindelijk resulteerde in de man die ons de kamer toonde, oef! We nestelden ons direct op het houten terras, dat gebouwd was boven de kamer met de wijn en qvevri. We kregen nog 2 glaasjes te proeven zodat we onze wijn voor die avond konden beslissen, rechtstreeks uit de wijntank! Het werd opnieuw de rode wijn met Saperavi druiven, die drinken we graag :)

    Vanop het terras hadden we overzicht over de vallei en heuvelflank met wijnranken, appel- en perenbomen. Lang nadat de zon was ondergegaan kregen we ons avondeten, vers en in de haard bereid.

    In de namiddag kwam er een busje Amerikanen toe voor een wijnproeverij. We zijn heel blij dat de gastheer geen woord Engels sprak, gezien ze hun ongefilterde amberkleurige wijn als 'urine colored' omschreven.. zucht, echte mannen van de wereld...

    We sliepen die avond heerlijk in het bed dat scheef stond met als achtergrond muziek de houtwormen die de in hout afgewerkte slaapkamer aan het aanfreten waren. Heerlijk!
    Read more

  • Day13

    Trail of the Delicas: Ushguli

    September 30, 2019 in Georgia ⋅ ☁️ 9 °C

    Rustig ontbeten in onze guesthouse en ons klaargemaakt voor een trip van 50 km die 2 uur zou moeten duren. De hoge sluierwolken trokken al terug open en het zonnetje verscheen.

    De eerste 30 km was goede asfaltweg waardoor we ons begonnen afvragen waarom de trip 2h ging duren. Het werd ons echter snel duidelijk dat de laatste 20 km echter een zeer avontuurlijk onverhard bergweggetje was met enkele smalle stukken en kleine rivierdoorkruisingen. Zoals de titel weergeeft namen de andere toeristen een mitsubishi Delica met bestuurder naar Ushguli. Onze Suzuki deed het echter allemaal met een lach (en heel wat modder) op zijn grill.

    Na anderhalf uur hobbel en bobbel kwamen we aan in Ushguli. Het hoogst permanent bewoonde dorp van Europa (2200m) met zijn typische verdedigingstorens. Het weer was volledig open getrokken wat het omringende Kaukasusgebergte eer aan deed.

    We wilden hier de tocht naar de voet van de Shkhara gletsjer te paard doen. We bedachten ons echter dat we vergeten waren om geld af te halen. Uiteraard is er in dit dorp geen ATM of bancontactbetaling. We schraapten alles bijeen en hadden 96 lari en 18 euro wat ca 150 lari is. De tocht met gids was echter 200 lari. We probeerden dus een internationale overschrijving te doen wat uiteindelijk lukte. Het geld kwam echter pas na 2 dagen aan waardoor de gids argwanend werd en toch de 150 lari die we hadden wou accepteren. Maar we hadden al gestort wat verwarring bracht. Uiteindelijk vertrouwde hij ons gelukkig en konden we ons paard bestijgen. Wat al een pak beter lukte dan in Kyrgyzstan

    De tocht was adembenemend en de paardjes lekker eigenwijs. Aan de Shkara berg (5200 m; de hoogste berg van Georgië) was een cafeetje waar we even konden uitrusten in het zonnetje. De omringende besneeuwde bergen waren uitgedost in een herfstig jasje. De terugweg verliep nog vlotter omdat onze rossen werden opgejut en stilletjesaan onze aanwijzingen volgden. Snelle draf en heel kort galop waren spannend. Toen we er bijna waren, roken ze hun stal en was het hek helemaal van de dam.

    Met het avondzonnetje zetten we onze weg terug naar Mestia. We namen 2 Russische backpackers mee. Ze vroegen of Bryan geen schrik had op de bergweg maar dit was niet het geval. We maakten ons vooral zorgen hoe ze zich vanachter voelden met al die putten.

    In Mestia langs de winkel gepasseerd en het meeste verse brood ooit gekocht om op ons terrasje op te eten. Het brood kwam letterlijk rechstreeks uit de steenoven. Uiteraard mocht een wijntje niet ontbreken.

    Morgen zeggen we de Svan adieu.
    Read more

  • Day12

    Mestia en de torens van Svaneti

    September 29, 2019 in Georgia ⋅ ⛅ 9 °C

    Vandaag is het een eindje rijden om van Kutaisi naar het bergdorpje Mestia te geraken. De tocht zal reeds een deel van de Svanetische Kaukasustoppen prijsgeven. Dit deel van het gebergte herbergt enkele impressionante pieken van 4000-5000 meter. Absolute "toppers" voor Europa dus!

    Enkele zaken die we tijdens deze rit geleerd hebben: de compressors om de banden op te pompen werken niet op zondag. De winkels zijn open, de mensen zijn ter plaatse, maar oppompen kan niet. Ik ken het verschil duidelijk niet goed tussen verschillende soorten dieren: ik dacht een gigantische hond op de baan te zien liggen, dit bleek een koe.. Oeps.. Er zijn hier wel kalfgrote honden!

    Toen we vertrokken in Kutaisi was het nog steeds zeer treurig weer. Zware bewolking deed ons vermoeden dat we de bergvistas ging moeten missen. Echter had onze eerdere bekering tot het Georgisch geloof duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Vanaf we de bergvoet raakten, trok het helemaal open.

    De weg was in zeer goede staat wat ons toeliet om extra te genieten van de uitzichten en het warme zonnetje. Een groen bergmeer, besneeuwde toppen en prachtige herfstkleuren deden ons de lange rit vergeten. Zo waren we in de vroege namiddag reeds aan onze guesthouse. De guesthouse ligt in een zeer oud gedeelte van het dorp en was heel gezellig ingericht. We kregen de kamer met het mooiste uitzicht. Een weerspanning deurslot gooide bijna roet in onze tashmjab (traditioneel gerecht: een niet Newtoniaanse massa van kaas en puree). Maar een reserve sleutel bracht soelaas.

    Een late lunch in het zonnetje (het was maar 15 °C door de hoogte maar voelde 25°C door de zon) en wat opzoekwerk gaf ons het idee om de skilift te nemen om een overzicht te krijgen over het dorp en de omgeving. We hadden de lift wel bijna gemist door een dringend geval van geprikkelde tashmjab (fun fact: brandnetels prikken ook op uw bibs). Het ritje met de ondergaande zon deed echter alles vergeten. Bij de wandeling naar onze guesthouse langs het Svaneti museum gepasseerd. Een indrukwekkende collectie die weergeeft hoe oud en diep geworteld de plaatselijk cultuur wel is.

    Vervolgens terug naar onze guesthouse om op te frissen. Daarna een (matige) maaltijd genoten in een naburig restaurant. Als afsluiter hebben we op onze kamer nog een aflevering friends gezien met een glaasje homemade wine die we meegekregen hadden van onze guesthouse in Achaltsiche

    აუმარჯოს (schol)
    Read more

  • Day11

    Kutaisi - Tskaltubo Spa Resort

    September 28, 2019 in Georgia ⋅ 🌧 18 °C

    Het regende echt heel hard. Het stopte niet met regenen. We hadden onze wekker uitgezet en sliepen meteen een beetje uit. Door deze hevige regen hebben we onze plannen herbekeken, omdat deze zouden betekenen dat we helemaal uitgeregend zouden worden. Iets na de middag kwamen we echter op het idee naar Tskaltubo te gaan, hier staan verschillende spa resorts waar zelfs Stalin frequenteerde. Daarnaast is het ook bekend voor oude Soviet gebouwen die volledig verlaten zijn ,maar toch iets prijsgeven van de vroegere grandeur..

    Het regende echt waanzinnig hard, we zagen een heuse waterval naar beneden komen van trapjes van zo'n resort en de straten stonden geregeld blank.
    Uiteindelijk minderde de regen even en reden we bij een Spa Resort binnen. Hier konden we blijkbaar een massage regelen, lekker relax. We moesten eventjes wachten tot het vrij was, en hebben ons in het café gezet. Op een bepaalde manier was dit Soviet geïnspireerde interieur wel chic, maar voelt toch altijd een beetje verloren en triest aan. Na onze koffie hebben we nog wat rondgewandeld over het terrein en toen zagen we pas echt de verloren glorie van dit gebouw. Iets verderop stond de originele bouw helemaal te verkommeren.

    Gelukkig was er een deel gerenoveerd. Toen we terugwandelden zagen we dat er een trouwerij aan de gang was, de genodigden stonden in de lobby en de bruidegom wandelde binnen met een bos rozen. Hij draaide zich met zijn rug naar de grote trap toe. Daar wandelde de bruid naar beneden met een gigantische maar mooie jurk. Ze ging achter haar bruidegom staan en tikte op zijn schouder. Hij draaide zich om en gaf haar een zoen, leuk moment!

    En toen was het aan ons, mochten we voor onze 'dry hydromassage' gaan. Een dametje in labojas kwam me halen en nam me naar een heel treurig en kaal kamertje waar een modern toestel stond voor de hydromassage. Ik legde mij op dat machine en zij drukte op start. Het is me niet helemaal duidelijk waarom ze een labojas droeg.
    Terwijl dat ding mij een massage gaf, was zij filmpjes op haar gsm aan het kijken, met geluid. Lekker sereen. Toegeven, de massage was redelijk goed. Hierna was het Bryan zijn beurt, hij heeft toch even gedut. De dame vond mij duidelijk wel een plezante en bood me een echte massage aan terwijl Bryan op dat toestel lag. Die was écht goed. Bryan kreeg ook nog even een korte massage na zijn sessie.

    Wat een grappige en rare dag was het geweest.. we reden met lichte regen terug naar Kutaisi, het leek open te trekken. We relaxten nog even met Friends op Netflix. We regelden een reservatie bij een goed restaurant. We dachten dat de wind opstak. Tot ik nogal paniekerige stemmen hoorde en eens naar buiten keek. Onze straat van het hotelletje was in een waterval veranderd. De patio op de beneden verdieping stond enkele centimeters onder water en ze waren water in emmers aan het scheppen. Het was enorm hard aan het regenen. Eigenlijk was het niet gestopt..
    We gingen even bij de mensen van het hotelletje staan, maar we mochten ze niet helpen.
    Op de grote baan waar onze straat op uitkwam stond het verkeer vast en de straat stond blank. Het bleef gieten en die waterval op de straat werd groter. Wij moesten gaan vertrekken naar dat restaurant, we waren eigenlijk al te laat. En een taxi regelen met dat verkeer ging moeilijk lukken dus dachten we al een deel te voet te overbruggen, het was toch net even gestopt. We waren 5 min op weg en de stortbui barstte terug los, we konden aan een grote voordeur schuilen. Zo zijn we van luifeltje tot luifeltje beginnen wandelen tot we eindelijk een taxi hadden die ons wou meenemen.

    We kwamen toe bij Toma's Wine Cellar, waar de mama kookt en de zoon wijn maakt. Een family business dus. We kregen uitleg over de wijn en mochten dan aanschuiven aan een tafel, hier zaten al 2 meisjes aan. We kregen het ene na het andere voorgeschoteld, en die 2 meisjes konden verdorie goed eten, het draaide voor ons dus uit op een onuitgesproken eenzijdige eetwedstrijd. We kregen uiteraard brood en een slaatje met komkommer en tomaat, kaas, aubergine en wortel met walnoot saus en gepekelde bloemen. Dat laatste is misschien nog het best te vergelijken met kappertjes maar dan lichter van smaak. We kregen ook nog een liter witte ongefilterde wijn, heerlijk. Als hoofdgerecht kip in walnootsaus, een worst met saus van wilde pruimen en khachapuri, een soort calzone met kaas. En dan nog dessert. We zaten eivol! Voor het zachte prijsje van in totaal 30 euro (!).

    Toen we terug aan het hotel kwamen waren ze juist puin aan het ruimen, door de hevige regen waren er enorm veel keien naar beneden gestroomd, deze blokkeerden de straat en waren ze aan het weg-bulldozen. Met dit lawaai toch in slaap geraakt!
    Read more

  • Day10

    Borjomi-Kharagauli Ntl Park - Kutaisi

    September 27, 2019 in Georgia ⋅ ⛅ 19 °C

    Een uurtje gereden doorheen opnieuw een mooi landschap. Hierna kwamen we aan het nationaal park aan en begonnen we aan een stevige wandeling naar een panorama. We dachten een groep Duitsers voor te zijn, maar met hun lawaai en getier achtervolgden ze ons nog steeds.. tot zover onze kans iets van dieren te zien. Als ze even hun mond hielden was het park heerlijk stil met enkel vogeltjes die kwetterden. Op een bepaald moment hoorden we echter heel luid gerommel in een boomtop verderop. We zagen het bladerdek bewegen en we hoopten al stil om een beer te zien. Uiteindelijk klonk er luid gekraak en bleek er een boom om te vallen, wat toch even spannend was gezien wij bergaf stonden en er vanalles naar beneden schoof. Gelukkig werd het meeste door andere begroeiing tegen gehouden.
    Na een klim van 600 hoogtemeters konden we genieten van een mistig en mysterieus panorama. Het begon ondertussen lichtjes te regenen dus maakten we met spoed onze afdaling, deels ook zodat we die Duitsers achter ons konden laten.

    Eenmaal terug aan de auto sprak er een bommatje ons aan en gebaarde 'Borjomi?' zei deed teken dat zij moest wandelen en dat wij reden naar Borjomi, dus we boden haar een lift aan. We kregen er zowaar een walnoot voor in de plaats :)
    Het enige Russisch dat ik ken is 'hoe heet je', dit bleek Tamara te zijn. Ik zei dat wij Maggie en Bryan zijn en ze vond dit wel amusant. We zetten haar op het dorpsplein af en ze was helemaal gelukkig, gezien dit toch wel verschillende kilometers stappen had geweest voor haar.

    Toegekomen in Kutaisi tegen het avondeten. We hebben een rit met Bolt geregeld (iets zoals Uber) bij een grappige chauffeur. Hij wees ons erop dat Georgiërs gekke chauffeurs zijn - dat hebben we nog niet gemerkt hóór...

    Opnieuw in een hippe keet terecht gekomen met dikke elektronische beats en de plaatselijke instagramgirls. Het was heel lekker eten en opeens stond er een live bandje met zéér goede smaak, dat werd duidelijk toen de tonen van Mad about you van Hooverphonic klonken. Allemaal goeie muziek en ook allemaal goeie stemmen, ineens stond een ober op het podium, begon die ff Wicked game van Chris Isaak te zingen alsof het niets was..
    Nog 1 liedje meegedanst op de dansvloer en dan vertrokken, toen de muziek oerend hard gezet werd.

    Niet zo goed geslapen wegens heel harde regen die nacht.. to be continued.
    Read more

  • Day9

    De grens over - naar Vardzia grotten

    September 26, 2019 in Georgia ⋅ ⛅ 12 °C

    Uit Armenië vertrokken en de baan die vernieuwd wordt naar de grens gevolgd, gelukkig maar. Als de baan slecht is, is ze heel slecht.
    Onderweg heel veel roofvogels gezien. Telkens we langs de baan wilden stoppen om een foto te nemen vlogen die stomme beesten weg.

    Het was duidelijk dat deze grens minder toeristisch is, er stond bijzonder weinig volk en de gebouwen waren toch iets aftandser. Vlotte oversteek in elk geval, welkom terug in Georgië! Next stop: Vardzia grotten.

    De weg hiernaartoe was spectaculair met bergen, ravijnen en bossen in herfstkleuren. We kwamen nog verschillende andere forten en kloosters tegen. Ik moest op een bepaald moment echt heel nodig, kwamen we ineens in een begrafenisstoet terecht. Er liepen echt honderd mensen in het midden van de baan, de meesten niet meer van de jongste. Hiermee hebben we toch enkele minuten verloren, die voor mij toch niet zo comfortabel waren...

    Vardzia is een grotten klooster dat door verschillende aardbevingen en aanvallen nu deels zichtbaar is. In de hoofddagen woonden hier zo'n 2000 monniken. Nu nog wonen er enkele. In de grotten kerk zijn de fresco's goed bewaard, toch wel een bijzonder zicht. Achteraan de kerk was er nog een mogelijkheid om naar boven te gaan, hierbij kwamen we uit aan een bron waar ze vroeger hun water haalden. Iets verderop kwamen we dan aan een aantal gangen en trappen, wat toch een idee gaf hoe groots en complex dit klooster ineen zit. Monniken bleken vroeger ook echt dwergen te zijn als we de gangen kunnen geloven. En ze dronken graag wijn, op verschillende verdiepen waren er ruimtes te zien waar de qvevri nog in de grond staken.
    Check zeker de foto om een idee te krijgen van de schaal!

    Na deze uitstap wilden we toch graag rusten en zijn we naar ons bed & breakfast gereden. We werden hier direct met zelfgemaakte taart en zelfgemaakte wijn begroet door Svetlana, alles was heel lekker. We konden ook blijven eten, was super vers en lekker voor een appel en een ei.. het was gezellig vertoeven binnen terwijl het buiten was beginnen regenen!

    Als kers op de taart is deze bed & breakfast recht tegenover de grote burcht gelegen in Achaltsiche!
    Read more

  • Day8

    Dagtrippers: Yerevan edition

    September 25, 2019 in Armenia ⋅ ☀️ 10 °C

    We kregen vandaag ons ontbijt op de kamer wat extra gezellig was. Op de planning: enkele bezienswaardigheden in de buurt van Yerevan.

    Onze eerste bestemming was het Khor Virap klooster dat op een heuvel voor de Ararat berg (5137m!) ligt. Het klooster ligt zeer dicht tegen de hermetisch afgesloten Turkse grens. Mount Ararat is belangrijk voor de Armeniërs gezien Noah hier met zijn Ark op zou gestrand zijn. De Armeniërs voelen zich dan ook afstammelingen van Noah. Toch heeft Turkije na WO1 heel wat land van de Armeniërs ingenomen waaronder ook deze heilige vulkaan.

    Het klooster zelf was zeer mooi gelegen. Het is dan ook verdiend het meest getrokken plaatje van het land. We voelen dat het toerisme hier zeker opkomt. Vooral van Russen en Duitsers. De regio rond Yerevan is dan ook makkelijk te bezoeken in combinatie met een city trip. Het klooster heeft nog een extra betekenis gezien Sint Georgius (waar Georgie zijn naam aan dankt trouwens) hier gevangen zat voor 13 jaar waarna hij de Armeense koning kerstende. Armenië was dan ook de eerste christelijke staat in de geschiedenis.

    Hierna doorgereden naar Garni tempel over een spectaculaire weg. Zowel het omringende landschap als de staat van de weg waren "onvergetelijk". Toen ik op een bepaald moment op 3 wielen balanceerde over enorme groeven in de baan, kreeg Magali het even moeilijk en bekeerde zichzelf terstond tot de Armeens apostolistische kerk. Nu weten we waarom één van de -weinige- tegenliggers ons toegrijnsde vanuit zijn Lada Niva aan het begin van de weg.

    Garni is een zeer oude Griekse tempel. Ook de laatste heidense gebedsplaats van het land. Deze ligt aan Garni Gorge, een indrukwekkende canyon. Naast de zon en staalblauwe hemel werd het plaatje afgemaakt door een muzikant die met een traditioneel Armeens instrument (doedoek) de tempel vulde met diverse melodieën.

    Als laatste uitstapje reden we nog wat verder de canyon in naar het Geghard klooster. Dit klooster bestaat deels uit een grottencomplex. Opnieuw werden we verrast met gezang en gebeden van de plaatselijke pastoor.

    Rond 14h kwamen we terug aan in Yerevan. We besloten de hoofdstad on foot te verkennen en onze weg naar Republic Square te vinden. We werden beloond met gezellige (en hippe) parkjes, (kunst)marktjes en mooie gebouwen. Magali kocht een "handgemaakt kashmir" sjaaltje om zich zedelijk te kleden in de kloosters. Na een korte rustpauze de metro genomen naar ons hotel.

    's Avonds zijn we gaan dineren in "The Club". Een heel gezellig restaurant met topkeuken en live muziek aan een smakelijk prijsje. Er was zelfs show cooking aan onze tafel. Op een bepaald moment stond de volledige staff met ingehouden adem dit met succes te regelen. Typisch dat er -uiteraard- Hollanders naast ons zaten! De sfeer, het eten, de wijn en gastvrijheid smaakten naar meer. Maar dit was het slot van ons kort Armeens intermezzo.
    Read more

Never miss updates of Magali Tinck with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android