Magali Tinck

I love good food, good music and travelling.
Living in: Wijnegem, Belgium
  • Day17

    Ala-Archa National Park

    October 1 in Kyrgyzstan

    Deze morgen door Ormon opgepikt aan ons hotel voor de wandeling in Ala-Archa nationaal park. Dit park ligt ca 45 min buiten Bishkek. Ormon legde vaag uit wat we gingen doen terwijl we wachtten op de gids.

    Onderweg naar het park zagen we de bergen al opdoemen. Een goed voorteken dus! Eenmaal aangekomen in het park direct vertrokken. Een wandeling van 3,75 km naar de waterval en dan terug. Peace of cake, of niet? Misschien niet daar er 500 hoogtemeters overwonnen moesten worden. Een wandeling van ca 4-5h wist de gids ons te vertellen.

    De eerste 2km waren zeer pittig en steil. De enigste soelaas waren de prachtige panorama's die we onderweg voorgeschoteld kregen. Magali kreeg op het einde van de klim zelfs een kleine crisis. Na een rustpauze toch beslist om door te zetten wat de juiste keuze bleek. Het pad werd 1000x vlakker en we kregen een welverdiende beloning: wilde berggeiten. Eerst vanop een afstandje, daarna op een luttele 50 meter. De beklimming was haast vergeten. De geiten komen blijkbaar drinken aan de rivier om daarna snel terug de hoge (rotsachtige) bergtoppen in te trekken.

    Op een 100 meter van de (water)val een lekkere lunch gegeten. De waterval stond droog door de tijd van het jaar. Wel een uitzicht om u tegen te zeggen. Tijdens de lunch ook nog een schattig muisje tegengekomen dat aan onze lege bananenschil kwam nomzelen.

    De terugweg ingezet. Naar beneden ging veel vlotter maar er moest wel opgepast worden om niet uit te schuiven op het steile pad. We werden nog verrast door een mooie rode spin en enkele eekhoorntjes. Deze laatste kwam zelfs brood halen uit de hand van onze gids om daarna snel in de bomen te verdwijnen! Schattig.

    Eenmaal aangekomen aan onze wagen nog wat stevige Kyrgizische beats gedraaid en dan vertrokken richting Bishkek. Bij aankomst even gerelaxed op de kamer. Rond 18.30 een taxi naar "La Charette" genomen. Dit is een chique Europees restaurant in center-town Bishkek. Bij aankomst bleek dit echter gesloten te zijn op maandag. Jammer, en nog jammerder was dat onze taxi vertrokken was en een nieuwe zoeken geen sinecure bleek te zijn. Grote frustratie: als de taxi bezet is moet het lichtje uit! Geen enkele chauffeur lag hier wakker van.

    Na 15 min ronddraaien toch ene gevonden die ons aan de "Times Bar" wou afzetten. Een 100 Som (1,25 euro) later reden we door een groezelige donkere steeg die naar de bar leidde. Classy establishment! Lekker gegeten en gedronken. Vervolgens te voet naar ons hotel gegaan. We zijn hierbij zelfs door een (goed verlicht) park gewandeld. Magali twijfelde even maar zag dat het goed was toen we de kinderspeeltuin voorbijwandelde en er nog steeds beweging was, namelijk grootouders met de kleinkinderen. De mensen roken ook naar thee en niet naar wodka. We hebben ons dus nooit echt bang moeten voelen in deze stad of bij uitbreiding dit land.

    Nog snel even alles in de zakken geramd (ja, geramd) en we zijn klaar om te vertrekken. Morgen komt Ormon ons halen rond 03.00 om ons naar de vlieghaven te brengen.

    Tot binnenkort!
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day16

    Back to Bishkek

    September 30 in Kyrgyzstan

    Na het ontbijt hebben we de zondagse dierenmarkt in Karakol bezocht. Het krioelde er van mensen en beesten. Er waren ook mensen paarden aan het showen. Interessant om eens mee te maken.
    Hierna een lange autorit ingezet via het noorden van Issyk Köl naar Bishkek. We zijn hierbij het stadium gepasseerd dat gebouwd werd voor de eerste World Nomad Games in 2014. Dit stadium wordt ook gebruikt voor grote wedstrijden Kok-boru, een soort polo met een dode geit. Zoek maar eens op.

    Hierna een historisch museum bezicht in Cholpon-Ata. Dit focuste zich voornamelijk op de Issyk Kol regio. Gezien slechts de helft van de collectie een Engelse uitleg had gekregen, waren we eerder snel buiten.

    Dan geprobeerd het petroglyph openluchtmuseum te bezoeken, maar de weg bleek versperd door 10 Russische militaire helikopters. Dit ging dus niet door. Ormon was even helemaal in paniek toen Bryan een foto wou trekken 'No pictures!!'

    Dan maar gaan lunchen, voor 4 euro een volledige gegrilde forel. Eens geen vlees, deed deugd.
    In het restaurant zat er het tafeltje naast ons een beer van een vent, wij vermoedden een militair. Ormon heeft dan gewoon gevraagd of hij een soort Spetnaz is. Bleek een militair bij de Kyrgyzische special forces te zijn, typerend is de schorpioen-tattoo in de nek. Slik.

    Tocht vervolgd naar Bishkek met nog een laatste tussenstop, de Burana toren. Dit is een opgekalefaterde minaret van de 10e-11e eeuw die bijna helemaal is gerestaureerd in 1970. Ook hier konden we petroglyphen bekijken, volgens Ormon toch allemaal een beetje hetzelfde ('All goats goats goats'). Daarnaast waren er ook nog wat stenen tuinkabouters verspreid over de site. Deze dienden als grafstenen.

    De zon stond reeds laag toen we het laatste uur van onze rit startten. We vroegen Ormon om de eigenaar van ons appartement in Bishkek te bellen. Deze wist te vertellen dat de waterleiding gesprongen was en raadde ons een andere accomodatie aan. Toch maar een hotelletje gezocht dat ongeveer even duur was en goede ratings had.

    Ormon getrakteerd op een Kyrgyz diner. Veel vlees en paardeworst (leek op anus), alsook lekker brood. Het "Kyrgyz nationality bread" lijkt een beetje op kleine smoutebolletjes zonder suiker. Lekker dus!

    Met de taxi terug naar ons hotel om onder de wol te kruipen. Morgen onze laatste stuiptrekking in Ala Archa nationaal park.
    Read more

  • Day15

    Altyn Arashan dag 2

    September 29 in Kyrgyzstan

    Na een weldoende en relaxte nachtrust, werden we vanochtend wakker met de zon. Redelijk vroeg besloten om terug te wandelen naar Karakol. Onderweg verschillende keren halt gehouden om even van het uitzicht te genieten en tegelijk uit te blazen.

    Rond 14u in het dorp toegekomen en gaan lunchen waar de locals lunchen: in een verlaten steegje in een onooglijk restaurantje. Op het menu: pikante Russische koude noedelsoep met een soort calzonebrood met vlees en patat. Voor ons drie was dit net een euro per persoon, waanzin.

    Voor de rest gerust in de gezellige guesthouse met een schattig omaatje dat de boel runt. Na het avondeten met Ormon tv gekeken. Eigenlijk door alle kanalen gezapt en er eens goed mee gelachen. Vooral obscure "Soviet United Times" films (dus meer dan 26 jaar oud!) en de president die "promises promises" maakt, zei hij met een luide zucht. Fun fact: vrouwenstemmen worden met een mannenstem gedubt.

    Morgen rijden we terug richting Бишкек (Bishkek dus) via het noorden van het Issyk Kul meer mits nog enkele culturele tussenstops. 's Morgens vroeg bezoeken we ook nog de zondagse animal market in Karakol. Zou blijkbaar een hele belevenis zijn!
    Read more

  • Day14

    Altyn Arashan hot springs dag 1

    September 28 in Kyrgyzstan

    Vandaag eerst met een taxi lunch en water gaan inkopen in de supermarkt in Karakol. Vandaag begonnen we immers aan de 2-daagse wandeltocht naar de Altyn Arashan hot springs en terug.

    De dag begon bewolkt maar aangenaam. We volgden de Karakol River stroomopwaarts. Deze rivier wordt gevoed door het smeltwater van de plaatselijke gletsjer hoog in de bergen. De route tussen de bergen was zeer mooi en deed soms denken aan de Europese Alpen. De bergen zijn immers voorzien van groen gras en veel naaldbomen. Een heel ander zicht dan de bergen aan Song Köl of Tash-Rabat.

    De wandeling naar de hot springs is 16km maar er moet wel ca 1200m gestegen worden. Het pad ging ook geregeld op en neer waardoor er zelfs meer hoogtemeters gemaakt moesten worden. Soms waren deze stukken steil waardoor we geregeld buiten adem waren.

    Onderweg hadden we typisch bergweer. "4 seasons in one day". Bewolkt, zonnig, veel wind, regen, terug zonnig, hagel, zonnig, regen,... We waren dan ook opgelucht toen we de laatste steile inspanning hadden geleverd en een mooi uitzicht hadden over de vallei met yurts en guesthouses.

    Eenmaal aangekomen in onze guesthouse, kregen we de nodige chai om te bekomen. Even snel een klerenwissel en dan naar de hot spring pool. Een hutje met een bassin vol lekker warm geothermisch bronwater. Helemaal voor ons alleen. Een betere kuur voor onze vermoeide spieren konden we niet bedenken. Buiten dat Bryan nog even kort in de smeltwater rivier moest gaan zitten om zich te bewijzen als macho man. Hij zat snel terug in de hot spring...

    Wanneer we uit de hot springs kwamen, waren we zo relaxed dat we een dutje hebben gedaan. Dan onze eerste vegetarische maaltijd in Kyrgyzstan. Ormon was het hier duidelijk niet mee eens. Hem dan maar uitgenodigd om een biertje te drinken en wat conversatie te maken. Gezellige avond dus! Daarnaast heb ik nog enkele uren voor het houtvuurtje in onze kamer gezeten om de kleertjes te drogen (en het stiekem ook lekker warm te krijgen).

    Nu gaan slapen zodat we morgen fris zijn voor de terugtocht naar Karakol. Vermoedelijk zullen we morgenvroeg nog wel even in de hot spring pool kruipen. De weersvoorspellingen geven ook goed weer, alhoewel dit in de bergen altijd onvoorspelbaar blijft.

    Tot morgen!
    Read more

  • Day13

    Bokonbaevo

    September 27 in Kyrgyzstan

    De dag gestart met een ontbijtbuffet, da's ook de eerste keer. Het was weer lekker zonnig. Rond 9u kwam de jonge kerel toe met zijn arend. Een gouden arend, redelijk groot. We mochten deze eens op de arm houden (een verrassend zware 6kg). Na de uitleg en de antwoorden op onze vragen werd er letterlijk een wit konijn uit zijn auto getoverd. Een levend konijn. Dat heeft de arend dan gevangen.

    Erna werd er een vossenpels aan een koord bovengehaald. De arend werd bovenop een duin meegenomen en dan losgelaten. De eigenaar liep met die pels een eind weg, maar de arend kon deze snel vangen. Indrukwekkend beest wel. Tenslotte mochten we met pijl en boog schieten. Dat lukte ons dit keer redelijk.

    Na de (privé) show, doorgereden naar Fairytale canyon, hier even rond gewandeld. Interessante rode gekartelde rotsformaties met 1 formatie die zelfs wat op een kasteel leek in mijn ogen.

    Next stop: Karakol. Onderweg met Ormon aan het praten geweest, wij vroegen wat over de hot springs in de buurt van het Yssyk Köl meer. We zeiden dat we het spijtig vonden dat we er geen konden bezoeken. We vroegen bv over Altyn Arashan hot springs in de buurt van Karakol. Hij vond het raar dat dit niet in ons programma zat, wij ook en vroegen of het mogelijk was deze uitstap toch te doen. Na verschillende telefoons met een - vermoedelijk - geen al te happy manager, heeft hij dit geregeld. En hij gaat ons gidsen! Dit deed hij vroeger trouwens, gidsen in de bergen. Zijn gezicht lichtte dan ook op toen Bryan vroeg of hij er naar uitkeek. En wij ook! Dit wordt een tweedaagse wandeling in de bergen: dag 1 moeten we 1200 m stijgen maar is blijkbaar een redelijk gemakkelijke route. We kunnen hierna ook uitblazen in een geothermisch zwembadje. Dag 2 is terug afdalen en nog een nachtje in de gemoedelijke guesthouse in Karakol. Nice!

    Tegen dat dit allemaal geregeld was, kwamen we aan aan een speciale rotsformatie, die ze ook de Seven Bulls noemen (zeven stieren dus). Mijn verbeelding hielp me dit keer niet echt vooruit, maar het was een heel mooie omgeving. Aan een panorama geluncht, genieten!

    In Karakol 2 kerken bezocht: een moskee in Chinese bouwstijl en een Russisch Orthodoxe kerk in hout. Beiden fascinerende gebouwen. Voor de moskee mocht ik een blauwe velours kamerjas aandoen en voelde me op slag een tovenares. Yer a wizard Maggy!

    Hierna een chille namiddag in de guesthouse. Morgen ertegen an richting Altyn Arashan!

    Wist je datje:

    .. BP betekent helemaal niet British Petroleum, maar Bishkek Petroleum! Hadden we dat even verkeerd voor..
    Read more

  • Day12

    Paardrijdtocht Song Kol dag 3

    September 26 in Kyrgyzstan

    Als avondeten kregen we vis uit het bergmeer. Dat is eens iets anders als vlees. Want het is vis. De camera tevergeefs opgesteld om de night sky vast te leggen met een time lapse. Dat was buiten de volle maan gerekend. Het leek eigenlijk opnieuw dag toen de maan opkwam, zo fel en helder.

    Dan in onze yurt gekropen met 3 andere reizigers (1 niet-grappige Duitse lolbroek en 2 Fransen die dit tolereerden) en onze gids. Rond het kolenkacheltje een rondje Kyrgyzische wodka gedaan om onze eigen kacheltjes in gang te steken.

    Na een sanitaire stop rond 5h vond Bryan een extra verwarrrmingselementje in de yurt. De kat Fluffball ronkte zo luid dat er 2 andere wakker werden. Bryan nam het beestje dan maar mee in bedje. A dream come true voor mij, gezien het beestje zich opkrulde in mijn armen. Ik heb héél goed geslapen.

    Rond 8h uit onze yurt gekropen met opnieuw een klare hemel. De tocht over de 2e bergpas richting het dorp aangevat. Een 4h later zagen we in de verte ons stalen ros en Ormon. Ons lichaam was hierbij verlost van verdere pijniging. Wel een onvergetelijke 3-daagse.

    Vervolgens een lekkere Russische lunchsoep gegeten en onze weg naar Bokonbaevo ingezet. Deze trip bracht ons voorbij een bijna leegstaand waterreservoir ("Kazachstan pay the money, we open the reservoir" aldus Ormon). Hier komen eens per maand wilde kamelen drinken. Er waren echter geen kamelen te zien.

    Wat verder zagen we een eerste glimps van het gigantische Yssik Köl meer. Het 2e grootste bergmeer van de wereld. Net voor we de oever bereikten, zag Bryan enkele lelijke paarden staan die verdacht hard op kamelen leken. Kamelen dus. Hebben wij weer extreem veel chance.

    Na een fotoshoot (zie het beste resultaat bij de foto's) doorgereden naar ons yurt camp op de oever. Een verkwikkende openluchtdouche na 3 dagen was welkom.

    Het yurt camp is zeer idyllisch gelegen en mooi vorm gegeven. Morgen een eagle hunting show en de fairytale canyon bezoeken. Hopelijk blijft het weer zo mooi.
    Read more

  • Day11

    Paardrijtocht naar Song Köl dag 2

    September 25 in Kyrgyzstan

    Heerlijk geslapen onder de loodzware dekentjes in Kilemche. Toen we de pikdonkere yurt verlieten, werden onze ogen verblind door de warme ochtendzon in ons gezicht. Geen wolkje te bespeuren en een aangename temperatuur.

    Na een hartig ontbijt en wat chai vaarwel gezegd tegen de zeer vriendelijke gastfamilie, de Franse studenten en Frederik de Canadees. Daarna uiterst vlot en lenig op onze paarden gesprongen en de weg naar de bergpas aangevat.

    Onze paardjes hadden het duidelijk moeilijk met de steile bergpas en dwongen dus regelmatig een rustpauze af. De bergpas zelf was besneeuwd en rotsachtig. Het uitzicht was adembenemend met panorama's om u tegen te zeggen. Door het heldere weer konden we de bergen op wel tientallen kilometers ver aanschouwen.

    Toen we bergkam bereikten, moesten we even naar adem snakken met het uitzicht over het bergmeer en de besneeuwde toppen. Na een verdiende rustpauze op de bergkam, vertrokken we weer vol goesting richting het meer. We daalden zo'n 400 meter af over glooiende heuvels in draf (auwtch noten en billen). De gids oordeelde immers dat het tijd was voor lunch en we zo snel mogelijk de yurts moesten bereiken.

    Hier arriveerden we rond de middag en stegen als ware amazones van onze paarden. De manty's (dumplings met vlees en ajuin) waren welkom. Vervolgens een half uurtje kennis gemaakt met het katje des huizes. Deze heette in onze hoofden Fluffball.

    Onze spullen in de yurt gelegd en gewandeld naar de oever van het meer. Zonovergoten en zo goed als windstil hebben we genoten van de stilte en natuurpracht.

    Nog gevoetbald met het speelse hondje en ramptoerist gespeeld van een Japanner die zijn paard niet onder controle kreeg en doelloos over het terrein van het yurt camp ronddwaalde. "the horsu does no follow my instruction". Het paard was dus gewonnen.

    Momenteel het blogje aan het typen op een 2-persoons schommel in het zonnetje. Af en toe vergezeld van Fluffball op onze schoot. Morgen worden onze knieën, poep en noten nog 5h getest. Daarna zullen we het finale verdict kunnen geven!

    PS: over noten gesproken. Er is ondertussen een gat in de boxer van Bryan gescheurd. Het paard heeft hier dus duidelijk ook gewonnen.
    Read more

  • Day10

    Paardrijtocht naar Song Köl meer dag 1

    September 24 in Kyrgyzstan

    De weersvoorspellingen voorspelden - opnieuw - niet veel goeds voor de eerste dag van de paardrijtocht. Toen we opstonden, was het echter helder blauwe hemel.
    Ons dagrugzakje gemaakt en onze ultra warme kleren aangetrokken. De plannen bleken gewijzigd, in plaats van 2 dagen paardrijden richting Song Köl en daar opgepikt te worden, zullen we de derde dag ook de bergpas terug moeten oversteken. De bergpas is te besneeuwd om ons aan het meer zelf op te pikken met de auto. Dus met ouderwetse paardenkracht!
    Tot nu toe vinden we dat goed nieuws :P

    Eerst richting Kyzart dorp gereden voor onze lunch (opnieuw Plov, maar dat is ok) en dan onze paarden beklommen. Bryan zijn paard noemt Cara en moest direct een kakje doen als hij erop ging zitten. Van de inspanning vermoeden we.

    We vertrokken samen met een groep Franse studenten op pad. Het weer: stralende zon, veel te warm voor trui of jas. De eerste keren in draf waren hi-la-risch. Ik kwam bijna niet meer bij van het lachen. Net zoals de rest. De reden? Martin (van de groep studenten) zijn paard moest namelijk continu scheetjes laten bij het draven.

    De uitzichten waren wederom spectaculair. Onze gids nam ons mee over uitgestrekte graslanden met uitzicht op de besneeuwde bergen. De graslanden veranderden langzaamaan in heuvels. We reden tussen de heuvels in een valleitje waar de rivier doorstroomt. Zeer idyllisch indeed! Cara "padje" (het paard van Bryan) is een echte off roader (vandaar de bijnaam padje). Als het nog maar leek op een weg, zocht Cara een eigen pad.

    Onderweg een witte arend en een soort havik van dichtbij gezien.
    De heuvels werden bergen. We werden het laatste uur op de hielen gezeten door een grote onweersbui. Onze gids besloot om ons daarom nog even in draf te laten rijden wat na 4h non-stop paardrijden pijnlijk aankwam. De regen had echter geen schijn van kans tegen onze racemachienes. De laatste vallei was wellicht de mooiste. Met de ondergaande zon reden we de laatste heuvel om waarbij we ons yurt camp zagen liggen.

    Zeer moeizaam kwamen we van ons ros af. Magali had 3 pogingen nodig. Dan nog besloten een korte wandeling te maken met de Fransen tot de zon onder ging. Kwestie van alles terug wat los te werken.

    Dan zwaar in de thee gevlogen en een lekkere maaltijdsoep gegeten. Om te laten zien hoe modern ze wel zijn, was er een mot verwerkt in de soep. Goede insectenproteines!

    Nu lekker in ons queen size plaats op de grond gekropen onder de dubbele dekentjes. Morgen steken we de bergpas (3400m) over en zouden we het meer moeten zien. En er is goed weer voorspeld! Fingers crossed.
    Read more

  • Day9

    Tash-Rabat

    September 23 in Kyrgyzstan

    Gisteren even helemaal off the grid, halverwege de weg tussen Naryn en Tash Rabat geen bereik meer. Degenen die Bryan dachten te bellen of smsen waren er aan voor de moeite :)

    Maar het was een goeie dag om jarig te zijn. Met in het achterhoofd de weersvoorspellingen (regen en onweer) vertrokken. Maar het was de hele dag stralende zon! Onderweg voor het eerst beesten gezien: zwarte en witte arenden circelen boven de rotsen. Tijdens de koffiepauze gestopt op een hoogvlakte van 2700m met zicht op de Tian Shan bergen die hoog boven de vlakte uittorenden. Als je deze bergen oversteekt zit je in China. Ineens al wat muziek gespeeld om Bryan zijn verjaardag op gang te trekken, het beste dat Kyrgyzstan en Rusland te bieden hebben.

    Aankomst in Tash Rabat was echt prachtig, het had blijkbaar gisteren gesneeuwd, waardoor de toppen van de bergen een beetje wit zagen. Achter die bergen lagen er volledige besneeuwde bergen. De yurt was heel gezellig, maar niet zoveel warmer als de buitentemperatuur. Ik maakte me toch een beetje zorgen daarin.

    Het gebouw zelf (Tash Rabat Caravanserai) werd gebouwd in de 15e eeuw en diende voor reizigers van de Zijderoute om even uit te blazen. Marco Polo zelf zou er ook geweest zijn. Genoten van het uitzicht en de sfeer hier.

    Lunch in de (verwarmde) container, even gechilled met het katje des huizes. Hierna onze botinnen aan en rugzak op en samen met Marcel een wandeling gaan maken. In korte stukjes, die 3000m hoogte maakt inspanningen wel heftig. De berg omhoog stappen dus ook! Bij het uitblazen van weer een 50m gestapt te hebben, zag Marcel een grappig diertje. Het was een hermelijn (pas vandaag kunnen opzoeken). We waren heel blij een beestje van dichtbij te kunnen zien :)

    Na onze wandeling op en rond de berg van Tash Rabat, met spectaculair zicht op de vallei, terug afgedaald en de rivier een stuk stroomopwaarts gevolgd. We konden hier van dichtbij een herder zijn kudde schapen zien hoeden, leuk om te zien.

    Heel erg genoten van buiten te zijn, in de zon. Hierna terug de rivier gevolgd naar ons yurt kamp. We hebben ons even neergelegd op het bed (jaja, een bed! Fancy) maar voor mij werd dit toch snel te koud. Ondertussen was het gestart met regenen en waaien en dat voelde je ook in de yurt. Het avondeten was echter in een verwarmde yurt, met een kolenkacheltje. Op het menu: yak. Die hadden we op weg naar hier gezien langs de weg. Hier werd Bryan zijn verjaardag gevierd met Kirgizische cognac en wodka. Ormon had een fles cognac en pure chocola gekocht als cadeau. Daar krijgt een mens het warm van! Ook Marcel en Vladimir kwamen na het eten naar ons yurt kamp om mee te vieren en die twee Nederlanders die toevallig naast ons kwamen zitten, mochten meedrinken. Het was een heel gezellige avond.

    Toen we gingen slapen, en ik binnen in de yurt stapte, werd ik ook helemaal gelukkig. Ook de kolenkacheltjes in de slaapyurts waren aangestoken en het was heerlijk warm binnen. Zalig! Na een super fijne dag in slaap gedommeld.

    Rond 5u werd Bryan wakker, al die theetjes lopen gemakkelijk door.. Hij maakte me ook wakker om samen naar het buitenhuisje te wandelen. Toen we uit de yurt stapten zagen we een onwaarschijnlijke sterrenhemel! Fantastisch, we hebben er mooie foto's van kunnen trekken. Je kan zelfs een zweem van de Melkweg zien. Hierna was het in slaap geraken toch iets moeilijker, het was redelijk fris.

    Na het ontbijt, zijn we nu op weg naar Kochkor. De thuisbasis van Ormon en onze laatste guesthouse voor we minstens 2 dagen gaan paardrijden richting het besneeuwde landschap van het Song Kül meer..
    Read more

  • Day8

    Naryn

    September 22 in Kyrgyzstan

    De rit tussen Kazarman en Naryn bracht ons weer doorheen een bergpas. Waanzinnige uitzichten.
    Voor onze koffiepauze halt gehouden in een prachtige naamloze canyon.
    Iets na de middag toegekomen in Naryn, waardoor de fel blauwgroene rivier Naryn stroomt. Er waren festiviteiten aan de gang voor het 150 jarige bestaan, kindjes liepen rond in traditionele fleurige kledij.

    Na de lunch wilden wij en Marcel (mede-toerist) een wandeling gaan maken in de buurt. Het alternatief was rondlopen in de stad, wat ons niet echt aansprak. Ons voorstel zinde de drivers niet zo, ook al nadat we voorstelden om ons af te zetten en dat we de taxi terug zouden nemen. Blijkbaar is het toch niet de bedoeling om iets buiten het programma te doen. We hebben een halfuurtje de wandeling gevolgd en kwamen oude Sovjet constructies tegen, bedoeld om mensen te laten picknicken.

    Na de wandeling wat drank en koekjes gaan inslaan om de verjaardag van Bryan in het eerste yurt kamp in Tash Rabat goed te kunnen vieren!

    Daar zijn we nu naar op weg!
    Read more

Never miss updates of Magali Tinck with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android