Remco-dB

Joined June 2017Living in: Netherlands
  • Day6

    Wulingyuan Scenic Area - dag 2

    September 16, 2017 in China

    Vanmorgen pas om 8:30 opgestaan. Goed bed, rustig, goed geslapen. Nog even de was omgespoeld en opgehangen en gedoucht en toen naar de ontbijtruimte. Daar vroeg ik om een koffie en wat fruit maar ik kreeg een koffie, fruit en een bord met ham salade sandwich, twee verschillende worstjes, sla met komkommer en ketchup en een gebakken eitje. Dus ja toen dat er in zat moest ik eerst maar eens naar de wc om ruimte te maken. Ik kan alleen zeggen, spicey die noodles van gisteravond.
    Afijn, tegen de tijd dat ik bij de ingang van het park aankwam was het een uur of 10 geloof ik. Daar in de rij voor de Tianzi kabelbaan gaan staan, en iemand wenkte mij en wees naar een bus. Dus ik nog vragen Cableway. Maar was dus niet de juiste bus. Als ik het had geweten had ik ik op tijd aangegeven dat ik eruit wilde zodat ik kon overstappen… Nu dus eerst met een andere bus weer een stuk terug en toen met de kabelbaan de Tianzi mountain op. Daar is een Mac Donalds en ik kon het niet laten een ijskoffie te bestellen. Maar de slagroom in China smaakt helemaal nergens naar. Op de berg wat foto’s gemaakt en met een aantal mensen geposeerd. Toen een stukje gelopen naar de volgende bushalte en een flink stuk met de bus door de bergen naar het Yuanjiajie scenic area gereden.Het was inmiddels middag en ik kwam licht misselijk uit de bus. De soort saté stokken zagen en roken erg aanlokkelijk, maar waren ook weer flink pittig en ik durfde het niet aan. Een soort brooddeeg dingen werden in olie gebakken en dat leek me ook niet een goed idee. Als ik iets eet wat mijn maag niet bevalt dan moet ik binnen een kwartier naar de wc om het weer te lozen en dat zag ik bezweet op een berg niet zitten. Toen maar voor versgeperst fruit en een vers geschilde komkommer gegaan. Toch iets binnen.
    De wandelroute die hier begint was erg druk. Qua aantal mensen, maar vooral ook het continue geschreeuw van de gidsen door hun speakers en de duwende en voordringende Chinese toeristen. Maar het landschap was weer prachtig. Tussen twee karst kolommen is een natuurlijke brug ontstaan waar je overheen kunt en ronde linten met een boodschap kunt kopen en bevestigen, de route hing helemaal vol. Veel kleine platforms met uitzicht op de omringende pieken/kolommen. Een stukje verderop volgde een stalen brug over een klif met opnieuw een mooi uitzicht. En zo door. Opeens ergens een vijvertje met grote betonnen schildpadden en het water gevuld met schildpadden en goudvissen.
    Terug naar een bushalte en vandaar een bus naar de top van de Bailong Elevator. Een lift met veel glas tegen de wand van een karst-wand. Een enkeltje kost zo’n 10 euro en je bent er vlij vlot mee beneden, maar toch wel leuk om gedaan te hebben. Die kan ook weer op mijn lijstje met Chinese touristenattracties.
    Het was inmiddels tegen de avond aan het lopen en de zon begon te zakken. Tijd dus voor de bus terug naar Wulingyuan. Hier aangekomen eerst naar het Sixx hotel gelopen en even gedoucht. Toen op zoek naar wat eten. Omdat het al laat begon te worden en ik even geen zin had in weer een pittig gerecht, maar voor een restaurantje met westers eten gekozen en een pizza en een biertje besteld. De pizza zat niet veel smaak aan (het is hier alles of niets) maar was niet vet en vulde.
    Nog even wat rondgekeken in de winkels en toen terug naar het hotel.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day5

    Wulingyan Scenic Area

    September 15, 2017 in China

    Vanmorgen mijn spullen weer ingepakt en met koffer en al achterop de brommer van iemand van het hotel naar het busstation gereden waar hij me op de juiste bus heeft gezet. Dat scheelt een hoop vragen en zoeken. De bus reed in ongeveer een uur van Zhangjiajie naar Wulingyuan. Ik had van tevoren uitgezocht waar het Sixx hotel precies lag, en daar dus met koffer heen gelopen. Het hotel was makkelijk te vinden en ik was al snel ingecheckt. Eerst nog maar eens gedoucht en wat anders aan gedaan. Toen naar de ingang van het park gelopen. De ingang is een flink gebouw met Chinese toren. Toegangskaart was 245 rmb en is 4 dagen geldig. Dit in inclusief vervoer met busjes in het park, maar exclusief al het andere. Er staat een lange prijslijst op de kaart van het park.
    Inmiddels was de dag al best een eind gevorderd, maar ik dacht laat ik meteen al vast van het park zien. Dus met pasje en vingerafdruk door een poortje en een busje in.
    De bus bleek naar de ten-mile-gallery te rijden (een treintje) en dat was eigenlijk niet mijn bedoeling. Ik had gedacht naar de kabelbaan te gaan en daarmee de Tianzi Mountain op te gaan. Nu gaat het treintje naar een punt vanwaar je de Tianzi Mountain op kunt lopen. Dus een kaartje voor het treintje gekocht (38 rmb) en daar een ijsje en water gekocht en ondertussen naar de aapjes staan kijken. Toen aan de klim de berg op begonnen. Ik kwam veel mensen in tegen gestelde richting tegen (naar beneden dus) en af en toe wat kraampjes waar ze ondermeer geschilde komkommers verkochten. Het waren veel trappen steil omhoog. En ik was de enige die de route omhoog liep. Tot bewondering van de afdalende Chinese toeristen. Het waren nu toch wel erg veel trappen. En nog meer trappen, en nog meer trappen. En af en toe uitkijkplatforms met super uitzicht, alleen -zo bleek- vooral tegen het licht in en dus niet goed voor foto’s. Deze route kun je dus het beste in de ochtend doen. Er stonden bij de trappen ook steeds mannetjes die je naar beneden dragen op een metaal/bamboe stoel. Pittig. Maar ik ging dus nog steeds omhoog via nog meer trappen. Al met al heb ik denk ik toch zeker twee uur trappen op gelopen en bij 28 graden en hoge luchtvochtigheid werd dat een zweterige bedoening kan ik zeggen. En alleen maar mensen in tegengestelde richting gezien. Eenmaal boven aangekomen op de Tianzi Mountain was zo’n beetje alles dicht. Er stond een grote Mac Donalds…. En een busje dat naar de kabelbaan reed. Ik heb rond 18:00 de kabelbaan naar beneden genomen, heel mooi tussen de rotspieken door. Vanaf de basis vertrekt er vervolgens een bus terug naar de Wulingyuan ingang van het park.
    Eenmaal uit het park in een stoet mensen terug naar het centrum van het stadje gelopen langs een groepje dansende mensen. In de hoofdstraat veel restaurantjes en na een tussenstop bij een pinautomaat gekozen voor een schoon uitziende tent waar ze noodle soep verkochten in diverse varianten. Ik koos voor beef noodles en een banaan-melk drankje. Smaakte allebei goed, alleen ook dit was weer flink pittig. Hunan Chinezen houden van pittig eten.
    Bij een supermarktje nog wat flesjes drinken gehaald en toen terug gelopen langs het water tussen luid krekelende krekels naar het hotel. Biertje gedronken en gedoucht.
    Het hotel gaf me twee geprinte a4-tjes tekst met voorgestelde routes. Die ga ik morgen maar even doornemen want het is wel handig om wat efficiënter en minder vermoeiend dat park door te gaan dan vandaag. Eens kijken of ik een paar aardige foto’s kan maken.
    Read more

  • Day4

    Furong Zen (Hibiscus town)

    September 14, 2017 in China

    Vanmorgen bijtijds opgestaan en naar het treinstation van Zhangjiajie gelopen om een treinkaartje te kopen. Ik had op mijn mobiel een screencapture gemaakt en bewaard van het traject. Zoals gebruikelijk mijn paspoort weer moeten overhandigen en toen kreeg ik een treinkaartje met mijn naam erop. Twee uur in de trein voor minder dan 4 euro.
    Met het kaartje en paspoort door de controle van de stationshal gelopen. Hier wacht je totdat het treinnummer en tijd worden omgeroepen, waarna je door nog een controle loopt, naar het getoonde perron. Werkt heel duidelijk, ook voor mensen die geen woord Chinees kunnen lezen dus.
    Hoewel China enorme afstanden met moderne hogesnelheidstreinen overbrugt ging dit met een oude en aardig viezige trein. Zelfs die van de NS zijn schoner. Aardig wat conducteurs in blauwe kleding op de trein die bij ieder station door de trein lopen voor een kaartjescontrole. De trein deed er langer over dan gepland en een hele groep conducteurs en passagiers hield in de gaten dat ik er bij het juiste station uit ging. Een van de conducteurs riep hard door de coupe mijn bestemming Mengdonghe. Maargoed, het was een en al vriendelijke nieuwsgierigheid. Ik kreeg een sigaret aangeboden, iemand deed een plastic tas open om een grote vis te laten zien, er werd druk met mobieltjes gefotografeerd; ik geloof niet dat er veel toeristen op dit traject reizen.
    Aangekomen in Mengdonge stonden er meerdere busjes klaar naar Furong, maar ik wilde eerst iets anders gaan bekijken. Op internet had ik namelijk foto's gezien van een redstone forest met daarin door water geerodeerde rode rotsen. In Amerika komt dit fenomeen ook voor. Ik had op internet gezien waar het was. Althans. Dat dacht ik wel. Ik zag wel een redstone forest museum dat gesloten was, maar ik heb na lang zoeken en veel lopen en vragen dat hele redstone forest niet kunnen vinden. gelukkig nog wel ergens achteraf een klein dorpje met typische huizen gezien en de meest grote en prachtige vlinders. Deze niet op de foto gekregen, probeer ze te onthouden en later op te zoeken op internet. Inmiddels tikte de tijd door en besloot ik te kijken hoe ik naar het dorp Furong door kon reizen. Dit lukte vrij snel door een busje aan te houden dat de 8km naar Furong reed. Het busje reed naar het busstation een paar km bij het toeristische oude plaatsje vandaan. Maar met wat gebruik van zijn telefoon met vertaal app reed de chauffeur me naar de ingang van het oude dorp.
    Dit dorp bestaat al lang en heette Wangcunzhen totdat het dorp werd gebruikt als filmlocatie in een bekende Chinese film, waarna de naam van het plaatsje werd gewijzigd in die van de film (Hibiscus town). Het is een dorp dat aan weerszijden van een waterval is gebouwd in een typische bouwstijl. Het is nu vooral een soort openluchtmuseum met allerlei winkeltjes, mensen in klederdracht, (vis)restaurantjes. Omdat het een beetje uit de route ligt is het niet heel druk en leuk om doorheen te wandelen. Ze maken ter plaatse allerlei items uit de hoorns van (denk ik) buffels die worden gepolijst. Ik heb als goed toerist een kam gekocht. Ook hier weer enkele mensen die vroegen of ze met met op de foto mochten.
    Ik moest wel bijtijds weer het dorp uit en met een taxibusje terug naar het busstation omdat er om 4 uur of 5 uur een laatste bus naar Zhangjiajie zou vertrekken, zo had de chauffeur me gezegd. Belangrijk, want ik moest wel terug. Na wat rondvragen bleek het een bus van 5 uur, dus ik heb nog even zitten wachten op het busstation. Toch altijd wel spannend die bussen. Er staan alleen bestemmingen op in Chinese karakters en ik zag geen match met de naam zoals gevonden op internet. Gelukkig ging dat allemaal goed en reed een busje met maar een paar andere passagiers naar Zhangjiajie waar we om 7 uur arriveerden.
    Op het hotel mijn tas neergezet en daarna op zoek naar een betrouwbaar ogend restaurantje. Ik ging daar voor een schotel met rundvlees met allerlei pepers en wat groente, aardappelschijfjes met knoflook, rijst en een fles bier. Goed gegeten en mijn darmen protesteerden ook niet.
    Opnieuw een geslaagde dag.
    Read more

  • Day3

    Zhangjiajie stad

    September 13, 2017 in China

    Na redelijk goed geslapen te hebben vandaag langs het treinstation gelopen om vast te kijken voor morgencohtend waar ik zijn moet. Daarna naar het centrm van Zangjiajie gewandeld. Af en toe een drukke straat oversteken. Wat nog niet meevalt want hoewel er zebrapaden zijn lijken die niet echt een functie te hebben in het verkeer.
    Het weer is nogsl drukkend vandaag, waardoor je het al snel warm krijgt tijdens het lopen. Toch een lange trap in een park op geklauterd naar een monument en een toren. Bij de toren stonden wat oude vrouwtjes aan de chinese dansgymnastiek zoals ik het noem te doen. Ik vind dat altijd een komisch gezicht, maar ze zijn nog best fit dus het werkt wel.
    Hierna de heuvel weer afgedaald en de rest van de dag doorgebracht met langs de winkels en door de straten slenteren (inclusief een enorm lange ondergrondse winkelstraat) en een beetje mensen kijken. Zongebrande vrouwtjes en mannetjes met groene sinaasappels, druiven, walnoten in manden aan een bamboe stang die ze over de schouder kunnen dragen. Overal Suzuki motoren die je kunt aanhouden voor een ritje. Een terrein met hele bergen dakpannen. Een lasser die met een zonnebril op stond te lassen. Ook wat telefoonwinkels ingelopen. Allemaal Android telefoons van Chinese merken als Oppo, Vivo, Mi, Meizu, Huawei. En zo was de dag eigenlijk al weer snel om.
    Read more

  • Day2

    Tianmen Mountain

    September 12, 2017 in China

    Vanmorgen vroeg opgestaan en toen de dame bij de receptie me zag vroeg ze waar ik vandaag heen wilde. Toen ik zei naar de Tianmen Mountain bood ze aan dat iemand me naar de kabelbaan bracht, die toch die kant op moest. Nou is het niet ver weg maar het is wel vriendelijk natuurlijk.
    Bij de kabelbaan was het heel rustig. Dat kan als ik de verslagen op internet lees weleens anders zijn. Maar niet vroeg in de ochtend op 12 september in elk geval. Een kaartje gekocht (weer eens je paspoort bij nodig) en enkele minuten later zat ik al in de kabelbaan naar boven.
    De kabelbaan is iets van 7 km lang en daarmee (een van) de langste ter wereld. Hij gaat eerst nog een stukje over de stad, dan door de heuvels waar je mensen aan de rivier de was ziet doen, en na een tussenstation waarbij de gondel van de ene naar de andere kabel wordt overgezet gaat hij eerst een stukje omlaag om vervolgens steil omhoog te gaan. Je hangt dan echt heel hoog in de lucht!
    Eenmaal aangekomen boven op de berg wijst alles zichzelf. Er staan allerlei overzichten met routes en alles is zowel in het Chinees als Engels vermeld. Alle routes bestaan uit betonnen paden met stalen railingen, bekleed met materiaal waardoor ze uit hout gemaakt lijken. Ze hebben deze berg echt omgetoverd tot een park. Hoewel het erg touristisch is wordt het nergens kitscherig. Alles wordt netjes bijgehouden door mensen met bezempjes en papierprikkers en zo vroeg in de ochtend was het er nog niet heel druk. Gelukkig maar, want bij grote drukte loop je echt in een treintje achter elkaar aan.
    Ik koos ervoor om eerst de west route te lopen. Deze loopt al snel naar de Glass Walk. Een pad dat aan een recht opstaande wand hangt, met glazen vloerpanelen erin waar je met slofjes overheen loopt (te huur voor 5 RMB). Het is geen lang stuk, maar het is best spectaculair. Ik meen dat het iets van 600 meter hoog is. Leuk om te zien hoe sommige vooral oudere Chinezen er angstig overheen gaan. Hierna liep de route verder, nu met beton in plaats van glas, maar nog altijd hangend aan de wand. Een stuk verderop is een hangbrug gemaakt die meedeint wanneer je eroverheen loopt. Je komt dan terecht op een pleintje met wat eetgelegenheden en een kabelbaantje naar een uitkijkpunt. Deze sloeg ik over, en ik bezocht eerst een tempelcomplex. Zeker de moeite waard, het is best een mooi complex. Uiteraard met buddha beeld en wat andere beelden.
    Terug naar het plein en dan verder over de oostelijke route. Een deel van de route was helaas gesloten, maar al gauw kreeg je zicht op het "gat" in de berg waarna je verder liep en een mooi zicht kreeg op het hoogste punt. Hier bleek de reden van de deels gesloten route een skydive team te zijn waar om de paar minuten iemand over de reling sprong en in een soort vleermuispak met hoge snelheid verder naar beneden raasde. Spectaculair gezicht!
    De route verder uit gelopen met uitzicht op Zhangjiajie en daarna weer iets terug naar de 7 (!) lange roltrappen in de berg die naar de bodem van het "gat" in de berg voerden. Hier eindigt een 999 treden steile trap, de "Stairway to Heavens Door". Hij is op sommig plaatsen zo steil dat je van bovenaf niet alle treden kunt zien. De trap vrij snel afgelopen en toen besloten de trap weer terug omhoog te lopen en dan met een roltrap weer naar beneden. Die 999 traptreden zijn niet gemaakt voor schoenmaat 44 en zijn nog best vermoeiend!
    Van hier ging het met een bus over een geweldige haarspeldbochtenweg via een directe overstap weer terug naar Zhangjiajie. Hier nog even met een Amerikaanse oudere dame waarmee ik aan de praat geraakt was een Tsing Dao biertje gedronken en toen langs een supermarktje voor wat flesjes drinken weer terug naar het hotel.
    Een zeer geslaagde dag waarin veel te zien was en meer heel mooi weer! Is Tianmen toeristisch: Ja! Moet dat je weerhouden? Nee zeker niet, maar ga niet op een drukke dag. Met wat nootjes, ijsje, drinken, toegangsgelden was ik bij elkaar zo'n 40 euro kwijt.
    Read more

  • Day1

    Reis naar Zhangjiajie

    September 11, 2017 in China

    Op maandag 10 september 2017 met de trein van Eindhoven naar Schiphol gereisd en daar de Airbus A330 van China Southern ingestapt. Tijdens het boeken kon ik niet kiezen voor economy comfort, maar stoel 34A bleek een economy comfort stoel te zijn. Dat scheelt toch net even de paar cm beenruimte die de vlucht iets draaglijker maakt. Met de nodige huilende baby's en alsmaar pratende Italianen werd het een lange vlucht van een uur of elf naar het vliegveld Baiyun, iets ten noorden van Guangzhou (Kanton).
    Op het vliegveld aangekomen moest ik door het immigratie- en transfer proces. In China moet je op een transfer naar binnenlandse vlucht altijd eerst je koffer ophalen zodat hij door de douane is geweest. Ook als hij reeds gelabeld is voor de eindbestemming. Guangzhou is een van de vele grote vliegvelden in China en je bent met dit proces dus al gauw een uurtje verder.

    Eenmaal in het binnenlandse vluchten gedeelte van het vliegveld eerst een geldautomaat opgezocht en Chinese RMB's gepind. Dit ging met de ING meastro pas bij de eerste poging al goed (dat is zeker niet altijd zo). De Chinese Yuan is de afgelopen maanden minder waard geworden, dus dat komt goed uit. De koers is momenteel ongeveer 1 euro op 7,7 yuan. Aangezien de kleine hotels geen Visa, laat staan maestro, accepteren zal ik deze reis aardig wat contant geld moeten opnemen. Het grootste biljet is 100 yuan, dus ik heb een redelijk stapeltje met briefjes van 100 in mijn bezit nu.

    Wachtend op de vlucht naar Zhangjiajie kon ik ook meteen de sim-kaart uitproberen. Deze had ik reeds in Nederland gekocht op Amazon. Om te registreren stuur je na ontvangst van de kaart een kopie van je paspoort, en zodra de reis nadert activeer je hem voor 3 maanden door de telefoon op te starten met de sim-kaart erin. Het werkte allemaal zonder problemen, en ik heb nu 2Gb aan data en een aantal belminuten om te gebruiken voor kaarten, vertalingen, Wechat enz. Met een Chinees telefoonnummer.

    De vlucht naar Zhangjiajie verliep zonder problemen en we landden iets na de geplande tijd tussen de de karst gebergten in Zhangjiajie. Hier een taxi geregeld. Er stormen meteende bekende mannetjes op je af voor een taxi, maar die hopen op een wat verdere rit dan die naar het hotelletje niet al te ver bij het vliegveld vandaan. Dat geeft je dan meteen een 2-0 achterstand bij het onderhandelen over de prijs. En dat je moe bent van de reis helpt ook niet mee. Dus ik kreeg de gevraagde prijs van 100 rmb terug naar 60, maar ik weet zeker dat voor minder had gekund. Gelukkig had ik thuis op Google het hotel al opgezocht, want die chauffeur had geen idee. Dus voor die 8 euro moest ik nog aanwijzingen geven ook.

    Het Chong Chong Guesthouse ligt in een klein straatje in een levendig buurtje in de buurt van het busstation van Zhangjiajie. Het is bepaald geen chique buurt, maar het hotel ziet er redelijk schoon uit, met veel goede reviews op Booking.com. Inmiddels was het een uur of drie in de middag en ik was moe van het reizen. Snel onder de douche en daarna naar bed dus. Slapen ging niet geweldig. Overdag zijn er aardig wat luid pratende Chinezen te horen, er vliegen vliegtuigen over, en in de verte luid toeterende treinen, en een wat hardere Chinese matras (al heb ik ze veel erger gehad). Al met als steeds korte perioden geslapen.
    Read more

  • Day1

    Voorbereiding China 2017

    August 19, 2017 in the Netherlands

    Voor mijn werk ben ik in de afgelopen jaren meermaals naar China gereisd. Een enkele keer heb ik weleens een dagje rond kunnen kijken in de stad waar ik verbleef. Zo heb ik bijvorbeeld de Verboden Stad in Beijing en de Administrators Gardens in Suzhou gezien en ben ik in de Kanton Tower in Guangzhou en de Pagode in Changzhou geweest.

    Ik was al even van plan om er eens wat meer tijd privé aan vast te plakken en wat van het Chinese landschap te zien, maar in de drukte van alledag kwam dat er nooit van. Tot dit jaar, want ik heb besloten om drie weken vakantie te nemen en (een stukje van) het China buiten de steden te bekijken.

    De afgelopen tijd ben ik dan ook druk bezig geweest met de voorbereiding voor deze trip. Er is op internet gelukkig heel veel informatie te vinden. Je moet alleen wel de nuttige informatie eruit filteren. Wat ik wil gaan bekijken zijn zoals gezegd niet de grote steden maar eerder het landschap. In eerste instantie ben ik wat reisgidsen over China door gaan bladeren en heb ik de interessante gebieden opgeschreven. Alleen kom je er dan al snel achter dat China enorm is en dat de unieke landschappen in alle uithoeken liggen. Omdat ik geen zin heb om drie weken in vliegtuigen en treinen door te brengen heb ik uiteindelijk voor drie plaatsen gekozen die niet al te ver bij elkaar vandaan liggen. Aangezien ik geen Chinees spreek en lees en alleen reis leek het mij wel goed om voor toeristische gebieden te gaan. Dat maakt het reizen net even wat makkelijker en er zullen nog altijd voldoende uitdagingen met betrekking tot taal en cultuur blijven.

    Ik heb alle binnenlandse vluchten, treintickets en hotels geboekt en de route in meer detail vastgelegd. De plaatsen die ik aandoe:
    1) Guangzhou: na aankomst transfer op een binnenlandse vlucht.
    2) Zhangjiajie: Een plaats tussen de bergen. Hier bezoek ik de bekende Tianmen Mountain en het Zhangjiajie National Forest Park & Wulingyuan Scenic and Historic Interest Area. Erg bekende en toeristische gebieden, maar ook spectaculair.
    3) Yangshuo: Deze plaats ligt aan rivieren en tussen de karst bergen. Ook dit is een erg toeristisch gebied, maar op een fiets moet je in de kleinere dorpjes en velden komen en zie je meer van China dan het leven in de steden. Ik heb een kamer geboekt in een klein hotelletje iets buiten Yangshuo met uitzicht op de karst bergen.
    4) Ping'An: Dit authentieke Chinese dorp ligt wat hoger in de bergen ten noordoosten van Yangshuo. Het is omringt door trapsgewijs aangelegde rijstvelden. Als het goed is wordt er op het moment dat ik daar ben nog niet geoogst en moeten de rijstvelden inmiddels geel gekleurd zijn. Ik overnacht hier in een van de houten huizen. Auto's kunnen het dorp niet bereiken, het laatste stuk moet je dus te voet omhoog.
    5) Guangzhou oftewel Kanton. Dit is een grote stad en hier ga ik nog wat dingen bekijken en gewoon een beetje langs de drukte in winkeltjes met allerlei eten en spulletjes wandelen. Ondertussen start in China de zogenaamde 'Golden Week' en verwacht ik dus grote drukte (veel mensen zijn vrij deze week).

    Nog zo'n drie weken tot vertrek. Ik kijk er naar uit!
    Read more

Never miss updates of Remco-dB with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android