New to FindPenguins?

Sign up

New

Your travels in a book

Learn more

Get the app!

Post offline and never miss updates of friends with our free app.

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

  • We shoppen nog even in de tax free en vliegen dan in 4 uur naar Bangkok; ginder 4 uur overstaptijd en daarna een vlucht van 12 uur naar Brussel. We zagen er tegenop maar uiteindelijk is het toch nog vrij vlot gegaan vooral omdat we toch wat kunnen slapen hebben; een hele lekkere gin-tonic en enkele rode wijntjes (dank U Thai Airways) hebben natuurlijk ook geholpen althans voor mij dan toch.

    Op Zaventem is gebuur Jan ons komen ophalen en Jan zou Jan niet zijn als hij al niet iets klaar had staan voor onze thuiskomst. Het is nog maar een uur of negen, we zijn meer dan 24 uur onderweg maar toch smaakt de rode Spaanse wijn héél lekker.

    Straks nog de beloofde frietjes met stoofvlees en nen Duvel bij Mie en Pake en we gaan ons alweer helemaal thuis voelen.
    Read more

  • Vandaag onze laatste volledige dag van de reis en daar gingen we nog lekker van genieten. Vrij vroeg het hotel zwembad in maar al vrij snel kwamen Paul en Diane er ook aan en we gingen wat wandelen langs de strandboulevard. Paul vroeg "Het is 11 uur, is het nog geen Bintang time?" maar dat vonden we nog iets te vroeg. Even later passeerden we een mooi tafeltje op het strand en in de schaduw van bomen en we besloten toch maar voor onze eerste Bintang van de dag te gaan alhoewel het nog geen middag was.

    We gingen samen nog lekker eten in de Casablanca en toen was het tijd om sfscheid te nemen want zij vertrokken deze namiddag al naar huis. We beseften dat ons eigen vertrek huiswaarts er nu ook snel zou zijn.
    Ik liet nog een hot stone massage doen (7€ voor 1 uur) en Nadia liet nog eens met haar voeten spelen.

    's Avonds op ons terras met een frisse Bintang (voordeel van een koelkast op de kamer) rustig wat gelezen want we hadden beiden geen zin meer om terug naar het drukke straatleven te gaan.
    Read more

  • We reizen terug naar Sanur met privé vervoer want een toeristenbusje is bijna even duur.
    We checken terug in bij het hotel waar onze reis een kleine 4 weken geleden begon; het besef begint te komen dat het er weer bijna op zit 😭

    Leuk is dat Paul en Diane hier vandaag ook toekomen.
    Het was raar om zo ver van huis familie te zien zonder dat dit op voorhand afgesproken was.
    We drinken best wat Bintangs, wisselen onze belevenissen uit en bekijken wat foto’s van elkaar.

    Aangezien zij met hun reisgroep samen eten, gaan wij naar de night market waar we tot onze verbazing een lege plaats zien waar normaal ons lievelingseetkraam stond. Morgen komt hij terug zegt ons een vrouw aan het kraampje ernaast.
    We gaan dan eten bij een Thai maar dat trok op niet veel.
    Read more

  • Vandaag maken we weer een uitstap met privé chauffeur want het openbaar vervoer hier in de bergen laat te wensen over. Ook gaat de baas van een kleine warung vandaag mee op stap. We hadden hem gisteren gevraagd of hij vervoer kon regelen en hij bood aan om zelf ook mee te gaan... Restaurantje vandaag dus gesloten en hij mee met ons... we zullen wel wat teveel betaald hebben maar 35 € voor een uitstap van een 6 tal uur vinden wij best ok hierzo in dit afgelegen dorp.

    Eerst gaan we naar een uitzichtpunt boven de tweelingmeren Buyan en Tamblingan. We hadden een heel mooi zicht op beide meren en moesten we nog meer tijd gehad hebben dan hadden we daar waarschijnlijk ook mooie wandelingen kunnen doen. Een trouwerskoppeltje stond op een verhoog te pronken voor de trouwfoto met de meren als achtergrond.

    We rijden verder en bezoeken de hindoe tempel "Pura Ulun Danu Bratan" aan het Bratanmeer. Toen we hier zondag passeerden stond het hier vol bussen, blijkbaar een belangrijke tempel dus. Wij vonden er niet zoveel aan en dat geldt eigenlijk voor alle tempeltjes die we al zagen. Waarschijnlijk zijn we wat verwend in Europa met onze kathedralen en kunst. De volgende Azië reis toch maar eens een "Boeddha land" bezoeken.
    We namen wat foto's want de ligging aan het meer was wel mooi en dan terug naar onze taxi en verder door naar de botanische tuin "Eka Karya".

    Deze tuin is meer dan 150 hectare (+/- 225 voetbalvelden) groot en dus mag je daar gewoon met je auto in rondrijden. We werden gedropt bij de cactus serre om zo te voet een stuk te verkennen. De cactus tuin was mooi opgebouwd maar wel ook veel versleten cactussen.
    Dan naar de orchideeëntuin waar we bijna geen enkele bloem zagen; het waren wilde orchideeën en die hebben blijkbaar zelden bloemen?? We zagen ook nog de watertuin en rozentuin, piepten even binnen in de medicijnentuin maar spectaculair was het allemaal zeker niet. Wel zagen we heel veel verschillende mooie bomen en veel open ruimtes, ideaal om te picknicken en om even aan de drukte te ontsnappen.
    We kwamen terug bij een indrukwekkend "Kumbakarna Laga" standbeeld waar we afgesproken hadden en de "gids" was zo vriendelijk om even een foto van ons te maken.
    We reden dan met de wagen verder naar de oudste boom van het park; mooi en weer een trouwer gezien die er foto's aan het nemen waren.
    Daarna nog naar een uitzichtpunt en naar de bamboetuin waar onze gids dan toch even met ons mee stapte en wat uitleg gaf. Nu, het is best een sympathieke gast en een ganse dag achter een gids aanlopen is eigenlijk best vermoeiend dus we vonden het niet erg dat hij niet overal met ons mee ging.

    Van hier ging het verder naar de "traditionele markt" of beter gezegd de "traditionele toeristenval". We werden langs alle kanten aangesproken om in de stalletjes binnen te gaan, op het agressieve af zelfs. Ik wou het na enkele minuten al voor bekeken houden maar Nadia zag een mooie "bamboe windmuziek hanger" voor op ons terras. De gids had ons verzekerd dat met hem erbij wij een normale prijs zouden betalen en dus geen toeristenprijs... niet dus, na veel afdingen hebben we waarschijnlijk nog de helft teveel betaald. Volgens Nadia kreeg de chauffeur die een beetje achter ons aanliep telkens iets toegestopt waar wij iets kochten.

    Daarna reden we terug richting Munduk en onderweg stopten we voor een lichte lunch; waarschijnlijk weer kassa-kassa voor de gids maar het uitzicht was mooi en het eten goedkoop en lekker dus wij kloegen zeker niet.

    In de late namiddag nam de gids ons dan nog mee voor een snelle wandeling door de rijstvelden, de laatste die we op deze reis zouden zien.

    's Avonds natuurlijk weer in een warung gaan eten (zus van de gids) en de baas daar bleek ook onze chauffeur voor morgen te zijn; iedereen kent hier iedereen of is er familie van en iedereen doet ook zowat vanalle stielen. "I can drive very fast..." zei hij, dat beloofd.
    Read more

  • Vandaag hebben we eens een sober ontbijt genomen, toast met confituur en thee, want elke dag minstens 1 ei kan niet gezond zijn.

    We hebben dan een wandeling gemaakt naar twee mooie watervallen en ondanks de weinige kilometers was ik toch blij dat het gedaan was.
    Eerst naar beneden langs kleine weggetjes langs de huisjes waarbij we goed moesten opletten om niet uit te schuiven.
    Daarna héél veel trappen moeten doen, zo van die hoge, totaal niet binnen de “bouwnorm” van hoogte.

    Ik was blij dat we terug aan de baan uitkwamen en we bergaf konden wandelen.
    Als beloning een lekkere lime juice gaan drinken en frietjes gegeten 😀

    Terug in ons hotelletje weer tijd voor een siëstake.

    Dan weer even het dorpje in waar we een windvlieger gevecht zagen. De vliegers gaan vrij hoog en men probeert zijn eigen koord rond die van de vlieger van de tegenstander te klemmen en dan snel trekken zodat die stuk gaat en de vlieger wegvliegt.
    Read more

  • Vandaag weer vroeg op en inpakken want we reizen weer verder, naar Munduk, een meer afgelegen dorpje op zo’n 800 meter hoogte in het binnenland.
    Twee toeristen busjes en een bemo busje en 5 uur later komen we aan bij onze homestay voor de volgende 3 nachten.
    We hebben vanop ons terras een prachtig zicht op de bergen en ik denk dat de wandeling van morgen niet echt makkelijk zal worden…

    We verkennen even het dorpje en gaan iets drinken met zicht op een andere maar weeral mooie kant van de bergen en we zien ook een regenboog.Read more

  • Vandaag het toffe eilandje Gili Air verlaten; met de fast boat terug naar Bali, naar het kleine kustplaatsje Padangbai.

    De zee was deze keer wat “rumoeriger” en het was dus goed dat Nadia een pilleke tegen de reisziekte ingepakt had. Na anderhalf uur stonden we dus terug op het eiland waar ons avontuur zo’n drie weken geleden begon…

    In Padangbai overnachten we in een kleine homestay, heel wat minder luxe dan in het mooie complex op Gili Air maar ook vijf keer goedkoper.

    Het bed lonkt voor een late siësta maar we moeten vervoer voor morgen regelen en dus verkennen we ook het dorpje.
    We eten ook weer lekker met zicht op de ferry deze keer.

    Dan relax in ons leuk verblijfje, een doucheke en… weer iets gaan eten.
    Ik koos voor fast food deze keer; op de reclame stond Hot Dog maar uiteindelijk kreeg ik een broodje braadworst en die smaakte even lekker als bij ons. 😁

    Morgen weer vroeg op want dan trekken we het binnenland en de bergen in.
    Read more

  • Vandaag zijn we gans het eiland rond geweest. Zelf had ik een beetje een off day en geraakte moeilijk vooruit maar het was een mooie wandeling vooral langs de meer rustige kant van het eiland.
    Onderweg wat gesnorkeld, was fijn maar natuurlijk niet te vergelijken met duiken.
    Avondeten natuurlijk weer bij onze warung en om 20:30 lag ik al int slaap.

    Hopelijk morgen wat fitter want dan nemen we de boot terug naar Bali.
    Zal moeilijk afscheid nemen zijn want we waren hier heel graag. Zo’n eilandje heeft toch altijd een bepaalde sfeer en het is telkens weer triestig om te vertrekken.

    We zijn ondertussen ook al aan onze laatste week begonnen, die 3 weken zijn echt al voorbijgevlogen. Zeker nu we samen reizen lijkt alles nog sneller voorbij te gaan.
    Read more

  • Deze 2 dagen zijn heel kort samen te vatten. Ik ging vooral duiken en Nadia relaxen in ons hotel. ’s Avonds lekker eten bij de warung en vroeg gaan slapen want doodop.
    Wel hebben we ook eens een “fiets” gaan huren en hebben wat rondgebold op het eiland.

    Het duiken zit er spijtig genoeg nu op. Ik heb enkele mooie duiken gemaakt, vooral de laatste waar we werkelijk tienduizenden vissen gezien hebben.
    Het was aan een wrak en het was prachtig om zien hoe de natuur dat “overnam” want overal was dit aan het begroeien en vissen vonden een thuis in spleten en kieren.

    Ook altijd leuk om zien is een school vissen die super dicht bij elkaar zwemmen; als je hun orde bv. met je verstoord groeperen ze zich terug zo snel mogelijk

    Raar ook dat Paul en Diane op dit moment op het andere eiland (Gili Meno) verblijven. Moesten we willen dan konden we naar elkaar wuiven; binnen enkele dagen zijn we wel 1 avond samen op Bali.
    Read more

  • Plannen voor vandaag gewijzigd. Nadia voelt zich niet te best vandaag en dus start ik alvast met het duiken. De duikschool is hier vlakbij het hotel dus dat is wel handig.
    Ik had thuis een eigen duikmasker gekocht omdat die van de duikscholen meestal niet zo comfortabel zitten en ik ging dit nu bij mijn eerste duik uitproberen…
    Als duikinstructeur kreeg ik de Ierse Zarah toegewezen en aangezien er hier nog niet zoveel volk is zouden wij met z’n tweeën samen duiken.
    Ik duik maar eens om de 2 jaar en dan is de eerste duik zowiezo altijd een beetje onwennig. De duikplaats waar we naartoe gingen was eigenlijk voor gevorderden dus niet ideaal. Kwam daarbij nog dat er hevige stroming was en, en plus, dat mijn duikmasker op geen ballen trok. Alle ingrediënten dus voor katastrofale eerste duikminuten.
    We gingen terug naar boven en verwisselen van masker, een verademing, geen lek water meer binnen gekregen. Zarah daarentegen moest constant het water uit “mijn/haar” masker lozen. Klinkt raar maar je kan dus perfect onderwater je masker leegmaken. Ik kan dit ook wel maar als je niets anders moet doen heb je geen leuke duik.

    In de namiddag dan terug met Zarah gaan duiken en dat was al heel wat beter ondanks de wat mindere zichtbaarheid.

    Nadia voelde zich nog niet zo best maar toch doken we nog even het zwembad in en we gingen weer eten bij onze geliefde warung. We aten een lekkere curry en een nasi goereng. Dit tesamen met een grote fles bier en een flesje water kostte ons nog geen 7 Euro, fooi inbegrepen. Het restaurant aan ons hotel is ook goed maar stukken duurder.

    Om 21 uur ging mijne lampedeir uit, duiken is vermoeiend, en dus was het héél vroeg bedtijd.
    Read more

  • Gisteravond gaan eten in een restaurant wat er heel aanlokkelijk uitzag maar het eten was maar gewoon goed. Bij een immo kantoor nog even prijzen bekeken: voor een mooie villa met drie slaapkamers, 2 badkamers, een zwembad, enz. op 10 are grond is de vraagprijs zo’n 275.000 Euro.

    Vandaag om 6 uur op om in te pakken en om 7:45 komt het busje ons halen om weer naar een kleine haven te rijden waar we de boot naar Gili Air nemen.

    En overtocht duurt maar een tiental minuutjes en we worden werkelijk op de kleine stijger gedropt want de 3 andere toeristen gingen naar een ander eiland.

    Met pak en zak een tweetal kilometer “gewandeld” en we kwamen aan bij het Grand Sunset Ressort. We waren heel vroeg en moesten wachten voor we op onze kamer konden. Het welkomstdrankje was snel leeg en dus gingen we in het bijhorende restaurant nog lemonjuice drinken.

    Kamer klaar en alles weer uitgepakt. De kamer is gewoon ok maar zeker niet de 55 Euro waard die we betalen.
    De openlucht badkamer is wel speciaal 😀 en de rest van de accommodatie is zeker ook ok.

    Badpak aan en even de zee in maar het zwembad lonkt en dus belanden we daar vrij snel.

    We kregen honger en gingen on het (te) dure restaurant iets eten en decadent als we zijn namen we er ineens ook een karaf sangria van zo’n 14 Euro bij; éénmalig hoor want ’s avonds hebben we weer in ze zijn warung gegeten. Het was zeer lekker e de we betaalden bv. voor een veggie curry slechts 1,5 Euro en en veggie spaghetti kostte 2,8 Euro. Alcoholische dranken zijn door de hoge taken wel altijd duur maar fit is relatief want een halve liter bier kostte een 2,5 Euro.

    Morgen gaan we gans het eiland eens rondwandelen.
    Read more

  • Vandaag gingen we op zoek naar een echte “lokale” markt. We namen een taxi naar de hoofdstad Mataram en lieten ons afzetten bij een markt waar we eerder al eens voorbij gereden waren. De chauffeur wou met ons naar een andere markt rijden, waarschijnlijk een meer tourist friendly, maar we stapten uit en gingen de markt op.
    Geen enkele andere toerist te bespeuren en dat is aannemelijk want het was echt wel een markt voor de lokale bevolking. Eén beeld zegt meer dan duizend woorden en dus laat ik de foto’s voor zich spreken…
    (foto's volgen wanneer we sneller internet hebben)

    We zijn er niet echt lang gebleven en dus weer een taxi naar een andere markt. Het was meer kraampjes langs een drukke straat en ook een kleine kermis voor de jongsten.

    Even verder nog een bijna voltooide moskee bekeken en dan terug naar Senggigi; Mataram heeft weinig of niets voor de gewone toerist te bieden.

    Terug in ons hotelletje direct een verfrissende duik in het zwembad, even relax en ondanks de regenbuien toch terug op pad, deze keer naar het strand hier vlakbij. Het is zondag en dus veel locals op het strand.
    We dronken iets aan de strandbar van een duur hotel en betaalden ons bijna blauw. Zestien Euro voor een halve liter bier, een mojito en een schoteltje gefrituurde uiringen, da’s echt wel boven ons budget.

    Terug in ons hotelletje en… weer het zwembad in, zalig zo met de jungle op de achtergrond!
    Morgen naar ons derde eiland Gili Air.
    Read more