Reisdagboek dinsdag 5 mei
May 5 in Vietnam ⋅ ☀️ 30 °C
Om 6:30 op want actieve dag op het programma. Eerst ontbijt in het hotel want in de kamerprijs (14€) inbegrepen. Banaan pannekoeken met choco dressing, 2 stukken fruit en nen thee, ik kan er al efkes tegen.
Ik neem weer een scooter en rijd als eerste naar Trang An, een gebied dat ook weer op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat en vaak “Halong Bay op het land” genoemd wordt. De weg ernaartoe is eigenlijk al onwezenlijk mooi.
Hier ga ik een boottocht van zo'n 2 uur maken door riviertjes langsheen begroeide kalkstenen rotsen die tot 200 meter hoog gaan.
Ik kan er best vroeg zijn om 2 goede redenen: overdag is het er mega druk en 2 uur in de blakke zon in een bootje...
Om 8:50 zit ik dan ook al met 2 andere toeristen in een bootje en met de roeister natuurlijk. Het zijn dus kleine bootjes en mankracht aangedreven.
Trang An was de reden waarom ik deze streek bezoek en ik heb er Direct... Helemaal... Totaal GEEN spijt van. Zo mooi hier, je blijft constant rondkijken.
Onderweg stoppen we enkele keren want aan het water zijn ook tempels gebouwd en we varen ook soms door een kleine grot.
Het koppeltje voor mij geeft aan het einde geen fooi maar ik wel want dat heeft die madam dik verdiend, hard labeur hoor in die warmte roeien. Ze hebben allemaal wel een speciale vest aan met ingebouwde ventilatoren 💨 .
Even verder bezoek ik Hòa Lu, de voormalige hoofdstad van Vietnam in de 10e en 11e eeuw. Een leuke tussenstop maar meer ook niet want buiten enkele tempels is er nog weinig van te zien. Maar, het is leuk scooteren want het is hier overal heel mooi.
Daarna rijd ik naar Hang Mua Viewpoint, weer ne stevige want ik moet er 142 meter omhoog langs meer dan 500 moeilijke granieten trappen, wel met de hulp van wat druivensuiker. De beloning mag er wezen, zo schoon, je ziet bovenop de rijstvelden, de Tam Coc-rivier en kalksteenpieken rotsen. "A view to kill" om het wat plat populair uit te drukken. In het terug naar beneden gaan merk ik dat ik niet de enige was die pufte en zweette. Wat ik altijd doe is de trappen tellen, voor mij lijkt het dan precies rapper te gaan, allè da zit gewoon int koppeke dan he.
Ik rij via een klein baantje terug richting hotel en zie een klein restaurantje, even stoppen en blijkbaar goed gekozen; gebakken rijst met ei en groenten en lemon juice voor 2,5€ en heeeel yammie!
In het hotel een snelle douche want het is tijd om naar alweer een volgende attractie te gaan nml. Thung Nham Ecotourism Zone.
Ook weer natuurgebied maar met veel vogels voornamelijk reigers en ooievaars. Net voor zonsondergang zou het super spectaculair zijn met duizenden vogels die terug naar hun nesten komen aanvliegen. Ik heb met Nadia ooit zoal eens iets gezien in Indonesië en dat was inderdaad heel speciaal. Maar hier hebben ze toch wat overdreven! Ik stap in een bootje om de vogels beter te kunnen observeren maar die duizenden zijn er helaas tientallen. Leuk, oké, maar niet als je een zwarte lucht vol vogels verwacht. Een afknapper dus en 9€ kwijt.
Maar... ik had in het er naartoe rijden al enkele mooie plaatsjes gezien met zicht op rijstvelden, rotsen en mooie zonsondergang, veronderstelde ik. Dus efkes de gas van de scooter open en tegen 50 per uur naar die plaats. Ik kom er net op tijd aan en zie een prachtige zonsondergang samen met een Vietnamese toerist. Die vraagt terloops vanwaar ik ben en of ik een goede universiteit voor architectuur in België ken. Hij wil zijn zoon namelijk in Europa laten studeren, gene sukkelaar waarschijnlijk.
Aan een shopke iets drinken want hier heb ik nog wat zicht op het "dorps/toeristen" leven. Hier veel, vooral jonge, westerse toeristen in alle geuren, kleuren, modellen, gekke kleren, mega tattoos, en wat passeert hier nog allemaal niet. Ik heb het al gezegd, dit doe ik graag, gewoon in de drukte aan een shopke wat mensen kijken 😜. De hotelbaas vertelt me later nog dat het hier enkele jaren geleden nog redelijk rustig was maar dat het toerisme hier ondertussen serieus toegenomen is.
Scooter daarna op stal en ik mag van de hoteleigenaar ne fiets lenen dus ik ga weer naar het dorpje en schrijf aan de waterkant dit verslag.
Morgen reis ik verder, morgen naar Hanoi, een stad met bijna evenveel inwoners als de "zotte stad" (Ho Chi Minh City) aan het begin van mijn reis maar met een veel meer traditionele sfeer,naar tschijnt.Read more





















