Dag 22 - Taisho-tei (514/~1200km)

Vandaag loopt de we dichtbij of direct langs de kust. Het is warm, maar het zeebriesje maakt het verdraagzaam.

Onderweg kom ik een kat tegen die heel graag aandacht wilde. Ook zag is dat ze een beetje water van een blauw zeil aflikte. Ik goot wat van mijn water op een groot blad en de kat begon meteen te drinken. Gelukkig gaat het regenen morgen, dan heeft de kat weer een voorraad water op het blauwe zeil. Nog een paar aaitjes en daarna ging ik door. Ik kwam bij een strand uit waar wederom surfers waren! Hier even een pauze gehouden en wat van de pretzels gegeten die Yohei gisteren had gekregen als osettai. Omdat ik hem mijn fruit had gegeven, gaf hij mij de pretzels.

Hierna weer door. Volgens mijn kaart was er een shortcut over het strand. Ik besloot hiervoor te gaan maar moest na een tijdje toch omkeren. Voor deze shortcut moest ik de rivier oversteken, en een brug was er niet. Ik kwam een aantal tegenliggers tegen. Henro die al bij T38 geweest zijn. Er zijn verschillende routes naar T39, waarvan eentje dezelde weg terug nemen is.

Ook gaan er verschillende routes naar T38 toe. Ik besloot de route langs de kust te volgen. Ik moest over een kiezelstrand en daarna het bos in. Ik haalde een andere pelgrim in. Hij was helemaal gekleed in wit en had zelfs een geel doek over zijn schouder. Misschien is hij wel een monnik.

Gisteren realiseerde ik me dat ik 3 dagen doe over de route van T38 naar T39, wat ook in twee dagen kan. Ik heb gekozen voor een route waar niet veel accommodaties zijn, dus heb daarom een dag waarop ik minder loop. Ik had een dag sneller kunnen zijn als ik voor de route ging waar ik dezelfde weg terug zou nemen. Ergens baal ik, omdat ik graag snel klaar wil zijn. Aan de andere kant heb ik meer dan genoeg tijd, en mijn lichaam kan de rust ook wel gebruiken.

Ik zie de pelgrimstocht een beetje als een wedstrijd, en ik moet zo goed mogelijk presteren en dus zo snel mogelijk klaar zijn. Dit slaat helemaal nergens op natuurlijk, maar ik heb dit altijd met sporten. Misschien is dit ook onderdeel van mijn ascetische training in Kochi, het veranderen van mijn kijk op fysieke activiteiten. Minder vergelijken, meer focussen op wat goed is voor mij. Net zoals inzien dat de bus nemen bij Muroto ook niet valsspelen is.

Ik ging het schiereiland op, en bij een lang stuk langs de kust waren geen rustplekken. Toen ik na een aantal kilometer eindelijk een bankje zag ging ik meteen zitten. Ik had Yohei nog niet gezien vandaag, maar een andere Japanner kwam wel ineens in zicht, Shigeki! Ik had echt niet verwacht hem nog eens te zien, omdat ik dacht dat hij veel verder was. Hij laat zien hoe hij de komende dagen gaat lopen. Hij neemt de lange route langs de kust (groen), terwijl ik de grijze neem. De grijze wordt blijkbaar maar belopen voor 8% van de pelgrims 😬. Nou ja, ik zie wel welk pad ik neem. Ik kan ook nog altijd dezelfde weg terugnemen en daarna de afslag richting T39 nemen.

Shigeki en ik lopen samen naar T38, wat nog iets van 3.5km was. T38 was echt heel mooi! Door de rotsen op het terrein leek de tempel een beetje op een kustlijn. Ook kwam ik hier weer de Nieuw-Zeelandse vrouw tegen. Ze had de bus genomen.

Ik kon al inchecken bij de accommodatie en had verwacht Yohei er wel te zien, maar hij was er nog niet. Toevallig verblijft hij ook hier vanavond.

Op gegeven moment kwam hij aan en had hij het over een supermarktje in de buurt. Ik dacht dat er geen supermarktjes waren en had al eten meegenomen vanuit mijn vorige locatie. We gingen even kijken en ik kocht weer katsuo tataki en ook nog een horsmakreel voor Yohei. Hij betaalde laatst voor mij een yuzu lemonade, dus nu staan we weer even.

We brachten het eten terug naar onze accommodatie en gingen daarna op pad. Er was een stenen arch in de buurt en wat uitkijkpunten. We klommen naar beneden en maakten een foto bij de arch. Na even pootjebaden in het water klommen we ook nog op de arch waar een kleine schrijn te vinden was.

Bij het uitkijkpunt waren we op zoek naar walvissen. Ze zitten in dit gebied maar het seizoen begint in mei, dn het is vandaag 27 april. Dichtbij genoeg toch?

Walvissen zagen we echter niet en dus gingen we door. Er was ook nog een ander uitkijkpunt. Hier hadden we zicht op de vuurtoren en ook op een hutje waar twee personen aan het chillen waren. En ineens zagen we een walvis. We wisten niet zeker of het wel een walvis was, of toch een rots. Maar een rots spuit geen water.

Lang in zicht bleven ze niet, dus iedere keer als ze boven kwamen probeerden we ze te filmen. Wel echt heel erg gaaf om te zien, ook al waren ze ver weg.

Hierna nog even naar een onsen voetenbadje geweest! Hier hadden we zicht op de arch die we eerder zagen. Yohei zag weer een walvis, maar ik was te laat en de walvis bleef hierna helaas weg.

We wilden ook nog naar het zonsondergangplekje die de host ons aanraadde, maar 30 min fietsen vonden we iets te lang, en er was ook maar een fiets.

Toen toch maar begonnen aan ons avondmaal. Het was een beetje een gekke combinatie tussen gebakken horsmakreel, katsuo tataki en rijst met curry, maar het was wel lekker!Read more