Dag 24 - Kuro-Usagi (553/~1200km)

Vanochtend was ik van plan de vroege bus te nemen, maar vanwege de Golden Week was het vandaag een feestdag en was het schema dus anders. De eerste bus gaat pas om 07.05, 50 minuten later dan de eerste bus op een normale dag.

Ik zou vandaag eigenlijk vanaf Tosashimizu het bergpad nemen naar mijn accommodatie, maar omdat Shigeki aangaf dat dit niet een route is die vaak genomen werd en omdat er geen rustplekken zijn onderweg besloot ik toch voor een andere route te gaan. Ik loop nu voor een stukje over de weg die ik ook op de route náár Ashizuri genomen heb. Onderweg komen we Jaap tegen, die ik bij Pandaya heb ontmoet! Hij loopt nu naar Ashizuri toe. Ik loop nu 1-2 dagen voor op hem.

Yohei loopt mee tot het surfstrand. Hier pakt hij de bus naar zijn ouders. Hij maakt de rest van de tocht een andere keer af, want hij heeft nu een aantal afspraken waar hij heen moet. We nemen afscheid en ik ga door.

Ik hoop weer de kat tegen te komen. Op geveven moment zag ik zelfs 3 katten, maar de oranje kat zocht niet de aandacht zoals de vorige keer. Helaas. Ik loop door en zie ineens een soortgelijke oranje kat. Dit was de kat die ik op de heenweg ook zag. Even geknuffeld en daarna weer doorgelopen.

Bij de afslag naar de de nieuwe route richting mijn accommodatie heb ik nog kort met een paar fietsers uit Canada (dacht ik) gesproken. Ze fietsen rond Shikoku maar gaan niet de tempels langs.

De weg de bergen in was erg rustig. Het leek niet alsof veel mensen hier kwamen, maar gelukkig wel wat hutten om uit te rusten.

Onderweg vul ik mijn fles met drinkbaar bergwater en zie ik alweer dassen! Ik kom ook nog een redelijk grote slang tegen😳

Ook kom ik langs een verlaten schrijn. Het pad is helemaal overgroeid. Ik twijfelde even of ik het pad op ging om bij de schrijn zelf te kijken. Ik dacht aan Joan, want zij doet iedere keer dit soort dingen, maar ik vond het een beetje eng. Ineens blies er in een keer een harde wind richting de schrijn, en ik nam dat maar als mijn teken om gewoon een kijkje te nemen. Het gebouwtje lag niet hoog, maar vanwege alle takken en struiken was het wel een soort hindernisbaan. Het gebouwtje zelf zag er niet super oud uit, maar vanbinnen was er wel veel stuk en er lag wat afval. Een beetje teleurgesteld ging ik weer naar beneden. Het is toch wel jammer dat de schrijn niet onderhouden werd, maar het is ergens ook heel logisch omdat dit gebied overduidelijk aan het leeglopen is.

Ik loop door een paar dorpjes waar de meerderheid van de huizen onbewoond zijn. Ineens stopt er een auto achter mij. Een vrouw geeft mij een broodje als osettai, echt heel erg lief!

Mijn accommodatie ligt aan de rivier. Ik was wederom de enige daar dus kon lekker lang in bad. Sommige baden in Japan hebben en paneeltje waarmee je het badwater op temperatuur kan houden of zelfs het badwater warmer kan maken. Echt geweldig. Ook was er een machine die je voeten kon masseren!!

Alsof ik nog niet verwend genoeg was, ze boden mij aan mee te eten met de familie. Ik had de kamer gereserveerd zonder eten, maar toen ik vroeg of ze mijn magnetron rijst en curry kon verwarmen kreeg me mogelijk medelijden met mij. Ik mocht aanschuiven. Ik kreeg allemaal kleine bordjes met spannende dingen voor mijn neus, dus ik moest het wel proberen. Het enige wat ik niet at was de bamboe met kleine visjes. Bamboe is prima maar ik werd niet warm van de visjes die erdoorheen zaten. De host en haar man wonen in het dorpje (misschien wel met z'n alles samen in het huis naast de guesthouse) met hun dochter en haar man en hun twee kleinkinderen. Op televisie was er een programma te zien over boogschieten. Iets van een professionele boogschutter die bepaalde challenges doet, met een groepje jongere boogschutters als tegenstanders. Japan heeft wel echt leukere televisieprogramma's dan Nederland.

Het was een beetje gek maar ook wel leuk om met hen aan tafel te zitten. Alleen de host en haar man aten niet mee en ze zaten aan een andere tafel. Misschien hebben ze al gegeten, of eten ze achteraf? Ik weet het niet, ik vond het een beetje zielig.

Na het eten lieten ze mij een grote vis zien die in het ijs lag. Deze was onlangs gevangen in Kyushu en hierheen gebracht na de aankoop. Waarschijnlijk kunnen ze hier wel een week lamg van eten.

Nog een keer met mijn voeten in die massagemachine, en daarna toch echt naar bed.Read more