Usuki

Iets na 9.00 kwam ik aan in Usuki, een rustig dorpje dichtbij de kust. Ik had niet nagedacht over de ochtendspits, en zat van Beppu tot de volgende grote stad (Oita) in een supervolle trein met een rugzak, tas en wandelstok. Gelukkig was dat maar voor 20 minuten, en het overige uur kon ik zitten in een rustige trein.

Gelukkig kon ik mijn bagage alweer alvast achterlaten bij mijn accommodatie. Bij het toeristeninformatiecentrum ging ik alweer op zoek naar folders. Ik vond er een van een walking tour en nam die mee.

Ik begon vandaag bij de stenen boeddha's van Usuki, die op een uur lopen van het centrum van het dorp af liggen. Ik kon ook een gratis fiets huren bij het informatiecentrum, maar ik besloot te lopen omdat ik anders veel eerder dan de check-in tijd van mijn accommodatie klaar zou zijn in Usuki.

De stenen Boeddha’s van Usuki dateren uit de 10e tot 12e eeuw!! Ze bestaan uit ongeveer zestig beelden, verdeeld over vier clusters: Hoki, Sankei, Furuzono en Denji. Ze zijn uit tufsteen gehouwen boeddhistische beelden zijn uniek in Japan omdat het de enige rotssculpturen zijn die zijn uitgeroepen tot nationale schat. Ook zijn de meeste boeddhabeelden gemaakt van hout of brons. Stenen boeddha's komen dus echt niet veel voor.

Er was een gratis audioguide voor wat extra informatie. Om de beelden heen is een dak gebouwd om ze te beschermen tegen de elementen en vallende stenen. Het voelt daardoor een beetje alsof je in een museum bent in plaats van dat je voor een rotswand van een berg staat, maar de beelden waren alsnog erg indrukwekkend om te zien.

Hierna was het natuurlijk weer tijd voor een overpriced softijsje. Ditkeer was de smaak een mix van gember en vanille, en ik kreeg er een cracker bij die in het fabriekje naast de winkel gemaakt wordt. Super lokaal dus.

Eenmaal terug in het centrum ging ik langs Fukuratenmangu, een Shinto tempel met allemaal beeldjes van rode katten! De rode kat verwijst naar Kōbei Otsuka, een invloedrijke koopman uit de Meiji-periode die bekend stond om zijn rode kat. Zijn bijnaam en de kat werden synoniem met geluk en voorspoed. Het was ook mogelijk een omikuji (lotbriefjes die toekomst voorspellen) voor je huisdier te kopen, dus ik kocht er een voor Pip! Snapte er alleen geen bal van omdat het erg afweek van de normale omikuji.

Hierna liep ik langs een pagoda van de tempel Ryugenji en door Nioza historical road. Vooral de historische weg was erg mooi! Ik twijfelde even of ik wilde betalen om de voormalige villa van de Inaba familie (feodale familie). Toen bedacht ik me, wtf doe ik moeilijk over een entreeprijs van €2,00, en besloot ik gewoon naar binnen te gaan.

Het huis in een traditionele stijl gebouwd, maar er is in het huis niks te zien behalde de architectuur. De kamers zijn bijna helemaal leeg. Ook was er een mooie tuin waar je rond kon lopen. Normaal kun je ook naar een ander gebouwtje, waar de Hirai familie woonde, maar deze was dicht vanwege renovatiewerkzaamheden na de aardbeving van een aantal jaar terug (op bordje stond 2029 iig, snap niet dat het 5 jaar moet duren maarja).

Tot slot ging ik naar de kasteelruïne van Usuki. Het enige wat nog overeind staat is de poort, twee gebouwtjes (alhoewel dit ook replicas kunnen zijn) en een paar muren.

Ik had gezegd tegen de host rond 4-5 uur terug te zijn, dus had nog wat tijd om boodschappen te doen. De eigenaren van de accommodatie waren nog niet terug toen ik aankwam, dus ik kreeg instructies via app over hoe ik het huis binnenkwam. In heb een kamer in hun huis, dus het is eerder een soort homestay. Toen ze thuiskwamen kreeg ik mijn kamer te zien, eentje in Japanse stijl en erg mooi aangekleed!

De eigenaren zijn Rie en François, en ze hebben een dochtertje die Maya heet. François komt uit Frankrijk en ze wonen nog niet lang in Usuki. Het was erg gezellig met ze!Read more