Nagasaki (dag 2)

Vandaag begon ik met een bezoekje aan het Siebold Memorial Museum. Het was een klein museumpje met wat voorwerpen van Van Siebold en uitleg over zijn leven in Japan. Mocht binnen helaas geen foto's maken.

Hierna liep ik door naar Suwa schrijn, een tip van de eigenaar van mijn accommodatie. Toen ik aankwam stonden er allemaal mensen bij de ingang met camera's. Ik vroeg aan een vrouw wat er gaande was, en ze legde uit dat dit onderdeel is van de voorbereidingen voor het Kunchi festival.

Het Kunchi Festival in Nagasaki is een kleurrijk jaarlijks herfstfestival, bekend om dansen, praalwagens en culturele optredens, die Chinese en Nederlandse invloeden weerspiegelen. Het viert dankbaarheid en voorspoed. (Thanks chatgpt)

Mannen in traditionele kleding en een aantal geisha liepen de trap van de tempel af, achtervolgd door een groepje fluitisten. Bij de tempel zelf ben ik niet lang gebleven, maar het was wel erg mooi.

Hierna ging ik naar het Nagasaki Museum of History and Culture en kocht ik de combo ticket voor de permanente en tijdelijke tentoonstelling. De permanente ging voornamelijk over de geschiedenis van het christendom in Nagasaki, maar er was ook een kort toneelstukje die je gratis kon bekijken. Dit is alleen op zondag dus ik had geluk!

Bij de tijdelijke tentoonstelling mocht ik weer geen foto's maken. Ook was hier amper uitleg in het Engels dus ik heb vooral gekeken. Het was mooi, maar achteraf wel beetje spijt van de comboticket.

Toen ging ik even op zoek naar castella cake. De mevrouw op de boot van gisteren zei dat dit een populaire snack is in Nagasaki. Het is een van in de invloeden van de Portugezen. Ik ging naar het winkeltje dat zij aanraadde. De castella daar werd ook geserveerd aan de keizerlijke familie. Voor €4.50 kocht ik 3 kleine plakjes, de goedkoopste optie.

Moet eerlijk zeggen dat nederlandse boerencake veel lekkerder is. De castella was een beetje plakkerig en had niet veel smaak.

Ook ging ik op zoek naar champon, een lokaal(?) noedelgerechten. Het restaurant zat vol, dus ik besloot maar wat bij de konbini te halen. Had geen zin om te wachten op een leeg plekje en om daarna in een volle tent te zitten. En geen zin om te zoeken maar een ander restaurant.

Ik laadde even mijn telefoon en horloge op bij de accommodatie en meerdere keren kwam er een optochtje voorbij met de fluitisten van eerder, maar dan zonder de geisha en mannen in traditionele kleding. Wel waren er andere mannen met drums. Heel leuk om te zien!

Hierna ging ik nog naar Glover Garden. Deze plek is vernoemd naar de Schot Thomas Blake Glover (1838-1911) die hier een prachtig huis in Britse & Japanse stijl liet bouwen. Er staan ook andere westerse huizen, maar het park voelde meer als een pretparkje aan.

Tot slot ging in naar Dejima, een klein, kunstmatig eilandje in de haven van Nagasaki in Japan. Het was de enige plek waar buitenlanders (voornamelijk Nederlanders!!) van 1639 tot 1859 handel mochten drijven. Ik had niet door (eigen schuld, geen onderzoek gedaan) dat de meeste gebouwen eigenlijk 30 jaar gebouwd zijn. Replica's dus. Ik baalde hier wel van omdat dit duidelijk te voelen was, en ik had graag willen zien hoe de huizen er destijds uitzagen. Vanbinnen waren het allemaal kleine museumpjes. Soms was de slaapkamer en woonkamer nagebouwd, maar ik vond dit niet heel indrukwekkend.Read more