Het verhaal van de pan de yuca

In het centrum hebben we een nieuw café uitgeprobeerd. De cappuccino was goed en ik denk de andere koffie ook. Rond 18u gingen Rocio en ik naar de mis. Het duurde wel 1u en er was veel lawaai van de straat. Toen we terug waren, zaten Walter, el padrino en de 2 Jorges nog steeds bij het café. We hebben iedereen thuis afgezet en nog een korte tour met de auto gedaan. Thuis hebben we een arepa gegeten met tonijn, aguacate, tomaat, ajuin en picante die niet pittig was. We moesten de oven 30min laten voorverwarmen en nadien de yuca op een laag vuur van ongeveer 170° in de oven stoppen. Het duurde heel lang en het werd precies niet krokant. De oven werd helemaal niet zo warm. Na heel lang in de oven gezeten te hebben, kreeg de pan de yuca dan toch een beetje die krokante korst langsbuiten. We waren al aan het nadenken wat het probleem kon zijn. Jorge kwam in de avond nog langs en vond het heel lekker. We hebben zelfs wat meegegeven voor de volgende dag. Deze ochtend heeft Rubiela ook geproefd en zei dat het super lekker was en hard smaakt naar pan de yuca. Blijkbaar is het dus goed gelukt. De textuur is meer zoals een kroket met een krokante korst en een soort van puree langsbinnen. Dit komt omdat we alleen verse yuca gebruikt hebben en niet het meel van yuca. Dat kunnen we dus onthouden voor de volgende keer. Het ontbijt met een opgewarmde pan de yuca is wel goed. Nu zijn ze allemaal op, want we hebben ze gegeven aan de familie van Rubiela en Jorge. Voor de mensen die zeggen dat ik geen last heb van muggenbeten. Ik heb er zeker een stuk of 10 en ze zijn groot. Rocio heeft een smoothie gemaakt die ze graag drinkt. Het rare is dat ze er wel wat kaneel, kurkuma, peper en olijfolie bij doet.
We zijn even gaan piepen bij een zwembad net buiten het centrum, waar Rocio graag eens langs zou willen gaan voor een les. Het was heel mooi, alleen een beetje hobbelig. Vandaag waren ze dicht, maar er kwam iemand uitleg geven. De man was heel vriendelijk en van Venezuela. Het zwembad was klein en toch heel proper. Het water werd net bijgevuld vanuit la quebrada. Ik zei: "kijk hoeveel kokosnoten". De man ging naar de boom en trok een enorm grote kokosnoot uit de boom. Nog heel vers zodat het water heel zoet was. Gewoon met een machete open gemaakt. Er zat super veel water in en woog kei veel. Met het vlees van de kokosnoot weet ik niet wat we gaan doen. Waarschijnlijk zo eten. Misschien dat we een van deze dagen hier wel eens even gaan zwemmen als we tijd hebben. Ook langs de luchthaven gereden, die zoals altijd verlaten is.
Een leuke verrassing en meer moet ik niet hebben!Læs mere