La chamba

El centro artisanal de la chamba is gelegen op iets meer dan 1u vanaf Chaparral. Het is bij Guamo en dan neem je een zandweggetje voor iets van 12km. Het dorpje zelf is heel klein en gezellig. De huizen zijn kleurrijk en veel naast de weg gelegen. Het was voor iedereen de eerste keer dus we wisten niet waar we moesten zijn en hoelang het zou duren. La chamba komt van een put graven (hacer una/la chamba) en de stenen die ze dan vonden werden en worden nog steeds gebruikt om artisanale dingen te maken. Het gaat om borden, lepels, gigantische potten, tassen en nog veel meer wat je kan bedenken. Alles zou hittebestendig zijn en kan je dus in de oven steken of op hete vuren zetten (de manier hoe ze hier in Colombia nog steeds koken). Het eten blijft goed warm door het materiaal. Walter en Rocio willen zo een gigantische pot kopen hier om mazamorra te maken. Het kleine dorpje wordt omringd door vele hoge bergen. Als je langs de ene kant de bergen zou kunnen doorkruisen dan kom je tot bij el desierto tatacoa, wat de droogste plaats van Colombia is. Langs de andere kant zou je tot bij Canyo Cristales kunnen geraken. Jammer genoeg bestaat er langs geen enkele kant een weg en als je de weg blijft volgen, dan is er verder niets meer. Je kan niet verder door el rio magdalena (die we goed genoeg kennen, want loopt helemaal tot Baranquilla en in de zee).

Voor lunch gingen we proberen iets te zoeken in Espinal. Uiteindelijk hebben we veel langer gereden totdat we bijna bij Fusa waren. Het was al avond toen we gingen eten. Er waren redelijk wat mensen, maar net gedaan met eten toen we gingen zitten. Walter zei dat we hier alleen gingen eten als er veel mensen waren. Ik heb gekozen voor la bandeja paisa, aangezien we bij de heenrit veel borden langs de weg hadden gezien van la bandeja paisa in deze regio en ik toen wat had opgezocht vanwaar het idee komt. Ik vond het allesinds een goede combinatie, alleen wel heel zout.

Door grote file moesten we een andere weg nemen om terug naar Bogota te gaan. Via Fusagasugá, Aguadita, Sibaté. De weg is een enkele heen en enkele terug in de bergen met weinig licht en veel bochten. Je kan in de verte de andere weg een beetje zien door de rode lichten van de auto's en omdat het lager gelegen is. Het probleem een beetje met deze weg is dat er wat vrachtwagens zijn en die kan je moeilijk inhalen omdat er alleen maar bochten zijn en je dus de tegenliggers niet kan zien. Er zijn super veel vrachtwagens die kippen vervoeren en stinken dat dat doet. Het leek eerst ok, maar ook op deze weg was er veel file. Om 13u ongeveer vertrokken in Chaparral en om 12u in de nacht aangekomen in Bogotá. Ik kan mij niet meer herrinneren of we ooit zo'n probleem hadden vanaf Chaparral terug te komen. We hebben zelfs niet echt gestopt in La Chamba, alleen om wat foto's te nemen en nadien bij het eten even.Læs mere