Alofi

Maandag en dinsdag heb ik afwisselend met wat stranden en grotten Alofi nog wat verder verkend, de hoofdstad van Niue. Verkennen is een groot woord, maar goed.

In het dorp is het enige echt winkelcentrum van Niue te vinden. Nee, geen grote mall met roltrappen en een foodcourt, maar een rijtje kleine gebouwtjes met een grasveldje in het midden. Hier is onder andere de Double M supermarket te vinden, wat bestaat uit twee vriezers en twee stellingen met wat blikvoer. Ook is er een speelgoedwinkeltje, een muziekwinkeltje, en een paar cafeetjes/restaurantjes. Cafeetjes en restaurantjes zijn overigens maar beperkt open. Vaak zijn ze open voor zo'n drie uurtjes in de avond, en heel soms nog een paar uurtjes met lunch. En zelfs dan, zoals bij alles in dit land, zijn ze soms alsnog gesloten. Ook kan je hier Niue Telecom vinden en de enige bank op het eiland, die direct dienstdoet als postkantoortje.

Voor de rest is in Alofi ook de enige haven te vinden van het land. Althans, haven... een korte pier, een groot uitgevallen schuur, en een paar zeecontainers. Eén keer per maand komt er een vrachtschip langs om goederen af te leveren. Zoals gezegd zijn boodschappen daardoor erg duur, en is er erg weinig keuze. En de paar verschillende winkeltjes die er zijn vind je exact dezelfde producten waar je het maar mee moet doen. Verse groente zijn er ook heel erg weinig, en al het vlees is ingevroren. Voor lunch heb ik de Crazy Uga uitgeprobeerd, volgens de mensen die ik heb ontmoet het beste cafeetje van het land, puur omdat ze hier als enige goede koffie maken. Een super schattig tentje, met zes tafels, maar vooral met een prachtig uitzicht! En ook hier was de keuze niet reuze.

Praktisch was alles op het menu hetzelfde (friet, ei, kip, bacon), maar dan net in een ander jasje gestoken. Voor de rest zie je overal, niet alleen in Alofi, dus heel veel China Aid, maar ook wel ontwikkelingsprojecten van andere landen. Ook is er één advocatenkantoortje, maar die zullen het wel rustig hebben denk ik...

Op m'n weg terug naar huis was het tijd om te tanken bij, jawel, het enige tankstationnetje van het land. Maar, er stond een bord met "No Petrol". Ik hoorde al dat het wel eens gebeurd dat de brandstof letterlijk opraakt op het eiland en het wachten geblazen is op een nieuwe lading. Lullig, want ik had het eigenlijk nog wel nodig voor de laatste dagen 😬 Maar na het gevraagd te hebben bij de man die binnenzat, zei die dat ie vergeten was het bordje weg te halen. Blijkbaar waren ze vergeten dat er op hun terrein nog een tank vol zat. Gelukkig maar! Naast de monopolie op brandstof die deze man had handelde hij ook in drank. Achter het gebouwtje stonden containers vol met cola, sprite, en andere drankjes. Genoeg om de maand mee door te komen!Baca lagi