De berg op in Bandung

Na een prachtige treinrit komen we aan in Bandung. We verblijven drie nachten op een mooie plek op de berghelling, net buiten de stad.

Op zaterdagochtend heb ik zin om een stuk te wandelen, dus ik volg de weg naar een uitzichtpunt. Dit was al flink steil omhoog, en je liep langs de open riolering 💩
De uitzichten waren wel mooi! En ik werd al een paar keer vreemd aangekeken wat ik daar als enige tourist aan het doen was.

Als ik er bijna ben word ik aangesproken door een jongen op een motor, of ik met hem mee wil de berg op. Dat was ik eigenlijk niet van plan, want het is een flinke klim weet ik. Maar hij weet me te overtuigen. Hans (zonder Nederlandse roots ;)) is onderdeel van een trailrunners community en traint hier voor zijn wedstrijden. Vandaag heeft hij recovery dag, dus kan hij mooi langzaam met mij de berg op. Gelukkig vindt hij dat ik hard omhoog ga voor een hiker 😉

Het is een populaire plek voor jong en oud. 'The mountain is their playground' zegt Hans over een groepje jonge meisjes. Er staan tentjes en groepen komen samen om samen te genieten van de natuur. Ik ben de enige witte toerist. Onderweg heb ik gesprekjes over voetbal, wanneer voorbijgangers vragen waar ik vandaan kom.

Hans zelf werkt in de koffie, heeft een aantal plantages en produceert speciale smaken, wat hij zelf heeft opgezet. Het is heel gezellig en hij sleept me naar de top, waar ik toch flink zwetend aankom.

Eenmaal beneden zijn er mensen karaoke aan het zingen. Daar moeten we om lachen: 'we go to the mountains because we love the peace, and they come to create the chaos they love.'

Hans geeft hij me een lift terug naar het hotel :) We wisselen contactgegevens uit voor als hij ooit de Mont Blanc nog komt beklimmen.Read more